เปิดประตูใจ

by ธุวัฒธรรพ์

ประตูหัวใจที่ปิดตาย ไขออกได้ด้วยความรัก

ภาพฝันแสนสวยงามที่จะสืบทอดกิจการของครอบครัวต้องสลายไปในพริบตา เมื่อบัณฑิตหมาดๆ อย่าง ‘โช’ รู้ว่าธุรกิจนำเที่ยวของพ่อกับแม่กำลังจะเจ๊ง รวมถึงยังมีหนี้สินร่วมสิบล้านที่ถูกเจ้าหนี้โหดตามทวงไม่เว้นวัน ทางเดียวที่จะแก้สถานการณ์เลวร้ายได้ คือขอคำแนะนำการฟื้นฟูธุรกิจจากผู้รู้ และเว็บบอร์ดพันธุ์แท้ซึ่งมีสมาชิกนับล้าน ก็ส่ง ‘ปิยภัทร’ ผู้เชี่ยวชาญด้านธุรกิจ มาช่วยวางแผนการตลาดด้วยวิธีสุดแหวกแนว จนโชปลดหนี้ให้พ่อกับแม่สำเร็จ

หญิงสาวอยากพบปิยภัทรเพื่อกล่าวขอบคุณ แต่กลับถูกเขาบล็อกทันที แม้พยายามสืบค้นข้อมูลเต็มที่ ก็ไม่พบตัวตนของเขาเลยสักนิด กระทั่งโชพบข้อมูลเพียงอย่างเดียวที่จะช่วยนำทางเธอไปหาผู้มีพระคุณได้ ความจริงอันน่าตระหนก...ตัวตนที่ถูกปิดซ่อน...อดีตอันดำมืด... ทำให้โชเปลี่ยนความคิดจากแค่ต้องการขอบคุณ มาเป็นการตอบแทนบุญคุณ ด้วยการช่วย ‘เปิดประตู’ ที่กักขังตัวตนของปิยภัทรเอาไว้ โดยโชไม่รู้เลยว่า ทุกอย่างที่เธอทำคือการ ‘เปิดประตูหัวใจ’ ให้เขาได้รู้จักความรักที่แท้จริง

400 pages, Paperback

Published September 1, 2017

Reviews

[Patrawan Dear]

#เปิดประตูใจ / ธุวัฒธรรพ์

เรื่องนี้เป็นนิยายพล็อตเก๋ สมกับที่เป็นหนึ่งในผู้ชนะการประกวดจากโครงการ Good Plot Season 2 ค่ะ ประเด็นเกี่ยวกับฮิคิโคโมริและทัวร์ราตรีที่ผู้เขียนเลือกมานำเสนอในเรื่อง จัดว่าท้าทาย (เกือบๆจะท้าตาย) ทำให้เรื่องราวน่าสนใจ และจังหวะในการเดินเรื่องที่กระชับฉับไว ก็ทำให้ต้องอ่านกันอย่างตามติดเลยทีเดียว

เนื้อเรื่องหลักๆจะเกี่ยวกับชายผู้ใช้ตัวตนในโลกอินเทอร์เน็ตของเขาให้คำแนะนำช่วยเหลือหญิงสาว โดยเสนอแผนธุรกิจที่สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง จนหญิงสาวสามารถหลุดพ้นจากวิกฤตทางการเงิน แต่ตัวของเขาเองกลับมีเบื้องหลังที่เป็นปัญหาหนักหน่วงยิ่งกว่า

พล็อตของเรื่องนี้นับว่าแปลกและดักเดาทางไม่ง่าย ข้อมูลต่างๆที่ใส่มาดูกลมกลืนไปกับเรื่องดี แสดงให้เห็นถึงความรู้จริงของผู้เขียนในเรื่องนี้ คำทับศัพท์ทางคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในเรื่องมีประโยชน์มาก ช่วยความจำได้ดี เสียดายนิดที่ผู้เขียนให้รายละเอียดด้านธุรกิจมาน้อย และไม่ได้ระบุระยะเวลาที่ชัดเจน เราจึงไม่สามารถประเมินได้ว่าหนี้สิบล้านจะถูกใช้หมดไปได้ตามเนื้อเรื่องหรือไม่ แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญอะไรเลยค่ะ

ทางด้านสำนวนการเล่าเรื่องนั้น ปกติเราจะไม่ค่อยคาดหวังความอ่อนไหวทางอารมณ์จากงานเขียนของนักเขียนชาย แต่ผู้เขียนเรื่องนี้ แม้มีสำนวนที่ง่ายๆ บอกเล่าเรื่องราวอย่างตรงไปตรงมา แต่ก็มีบางช่วงบางตอนที่แตะหัวใจได้อยู่ เช่น ตอนที่พระเอกเอ่ยปากอยากทำงาน และฉากแลกตัวประกันที่เป็นตอนพีคของเรื่อง น้ำตาซึมๆเลยเหมือนกัน แถมยังมีลูกเล่นเขย่าหัวใจนิดหน่อยหลังฉากพีคด้วย ตรงนี้เป็นจุดที่น่าจะให้คะแนนบวกเพิ่มพิเศษนะคะ

โดยรวมแล้วคิดว่าเป็นงานที่น่าสนใจ ดูมุ้งมิ้งจนคิดว่าอาจจะไม่ใช่แนวในตอนแรก แต่กลับพลิกมาจบแบบเฉือนหัวใจแรงๆได้ จัดว่าผู้เขียนทำได้ดีจนทำให้อยากอ่านงานเล่มอื่นๆของผู้เขียนอีก มีเรื่องไหนพอไหวไม่สยองแบบหน้าปก มากระซิบบอกกันด้วยค่ะ :)

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เปิดประตูใจ
ผู้แต่ง – ธุวัฒธรรพ์


ตัวละคร
ชานัสตา ไพศาลเอี่ยมสกุล (โช) อายุ 22 ปี
ปิยภัทร ถาวรเสริม (ปลื้ม)


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองของคนเขียนที่เราได้อ่าน เราเห็นชื่อเรื่องก็จะคิดว่าเป็นแนวรักแหละเนอะ แต่ถ้าเห็นชื่อคนเขียน จะรู้เลยว่าไม่ใช่แนวรักแน่นอน ฮ่าๆ

เป็นเรื่องที่โยงกับการเป็นโรคฮิคิโคโมริ ที่เก็บตัวไม่ยอมออกมาพบปะใครๆ เลย หวาดกลัวกับการได้พบเจอกับผู้คน อ่านแล้วก็ทำให้ได้รู้อะไรมากมายหลายอย่าง และการผูกเรื่องราวกับวงการท่องเที่ยว ธุรกิจเทาๆ ที่ทำให้ครอบครัวของโชผ่านพ้นวิกฤตมาได้

จริงๆ เราก็ไม่ค่อยชินนะกับการที่อ่านแล้วเจอแต่ชื่อเล่นของตัวละคร แต่อ่านไปอ่านมาก็ชินแหละ ฮ่าๆ สไตล์ตรงไปตรงมา คำบรรยายกระชับของผู้เขียน และการเล่าเรื่องที่ชวนให้ลุ้นและตื่นเต้นตาม ทำให้สนุกที่ได้อ่าน

แต่ถึงกระนั้น เราก็อยากจะบ่นว่า คนเขียนใจร้ายกับตัวละครหนึ่งในเรื่องมากๆ มากจนแบบว่าทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย จำเป็นที่จะต้องจบแบบนี้จริงๆ เหรอ มันช่างปวดใจจริงๆ เลยนะ

รวมๆ แล้วเป็นเรื่องที่ดีค่ะ ไม่แปลกใจที่พล็อตเรื่องนี้ได้รับรางวัล Good Plot Season 2 ค่ะ ก็ได้แต่รอว่าเมื่อไรจะเป็นละครนะ น่าจะสนุกค่ะ สะท้อนสังคมอะไรหลายๆ อย่างได้ดีเลยทีเดียว ^^

[สปอยล์]

โชเรียนจบ วันที่รับปริญญา พ่อเข้าโรงพยาบาล เพราะถูกคนของราเมศมาทำร้าย บริษัททัวร์เป็นหนี้มากมายโดยที่โชไม่เคยรู้ โชปรึกษาคนในกระทู้ ได้คำแนะนำดีๆ จากคนชื่อปิยภัทร ให้ปรับธุรกิจเป็นกึ่งสีเทา ประมาณว่าทัวร์ราตรีไรงี้ ทำให้บริษัทรอดไปได้ และใช้หนี้จนหมด

ต่อมาโชต้องการตอบแทนบุญคุณ ก็เลยนัดกินข้าว แต่ปิยภัทรกลับไม่ตอบข้อความและหนีหายไป เธอทันเห็นเฟซของเขาแวบๆ จนรู้ว่าเขาชื่อเล่นว่าปลื้ม และเคยเรียนโรงเรียนที่สมุทรปราการ เธอก็เลยแอบเข้าไปในโรงเรียนเพื่อหาจากทำเนียบรายชื่อ แล้วก็ตามที่อยู่ไป จนสุดท้ายได้เจอ พบว่าเขาเป็นฮิคิโคโมริ เก็บตัวในห้องมา 7 ปี แม้แต่พ่อแม่และพี่ชายก็ไม่ออกมาพบเจอเลย

แม่หาโอกาสนัดโชและเพื่อนๆ มีดาว อาเธอร์ ชาม มาช่วยเหลือปลื้มที่ไม่ยอมออกมาพบเจอใครเลย ส่วนพ่อกับพี่ชายที่ชื่อปราบต์เข้มงวดกับปลื้มมากๆ สุดท้ายโชเลยตัดสินใจลักพาตัวพาเขาไปรักษาตัว โดยให้อยู่ที่บ้านสวนของลุงของดาว ทำให้อาการปลื้มดีขึ้นมาก และกล้าที่จะออกไปเจอผู้คนมากขึ้น

แต่ก่อนจะได้ไปอยู่ ปราบต์รู้เข้า แม่ได้แต่ขอร้อง และปราบต์เองมักจะบังเอิญเจอกับชาม ตามสืบเรื่องของชาม จนสองคนนี้เจอกันบ่อยๆ ตกหลุมรักกัน (แต่ไม่ได้พูดออกมา) แต่ทุกครั้งจะมีเรื่องของปลื้มให้พูดคุยกัน

เพราะมีคนเจอปลื้ม แล้วเซลฟี่ด้วย ทำให้รูปของปลื้มออกอากาศไปทั่ว ทั้งๆ ที่พ่อกับพี่ชายอ้างว่าปลื้มเรียนอยู่ต่างประเทศ จนทำให้พุก อดีตคู่กรณีเห็นเข้าก็ตามมาทำร้าย ในอดีตนั้นปราบต์เป็นประธานนักเรียนและออกกฎมากมายให้พวกเกเรอยู่ไม่ได้ พอปลื้มมาเรียนในปีที่ปราบต์จบไปแล้ว เลยโดนกลั่นแกล้งและโดนพุกผลักตกตึกลงมา ทำให้หลังจากนั้นเขาหวาดกลัวผู้คน และต่อต้านพ่อกับพี่ชาย ที่คอยเข้มงวดและเอาเขาเทียบกับพี่ชายตลอด

โชคดีที่ช่วยปลื้มไว้ได้ทัน ทำให้ต้องย้ายปลื้มไปอยู่บ้านโชแทน เพราะสภาพแวดล้อมที่เจอพุกตามไปทำร้าย ทำให้อาการปลื้่มแย่ลงนั่นเอง

ปลื้มไปช่วยงานทัวร์ของโช อาเธอร์ไม่พอใจที่โชผายปอดปลื้ม ก็เลยใส่พริกหนักมากในอาหารลูกทัวร์ที่กินเผ็ดไม่ได้ ผลคือลูกทัวร์ชาวญี่ปุ่นอาการแย่มาก ปลื้มใช้ทักษะภาษาญี่ปุ่นที่เรียนรู้เองมาสื่อสารและช่วยตามหมอมาให้ สุดท้ายก็รักษาทันท่วงที แต่บริษัททัวร์ของโชต้องรับผิดชอบทุกอย่าง

ทุกคนต่อว่าอาเธอร์ เขาเมาเสียใจจนเจอดาวเวอร์ชั่นใหม่ที่ชามพาไปปรับโฉม ดาวตกหลุมรักอาเธอร์นานแล้ว แต่อาเธอร์ชอบแต่โช พอเจอดาวจนจำไม่ได้ ก็ตกหลุมรัก แล้วสุดท้ายก็ลงเอยกัน (เอาจริงๆ เป็นคู่ที่เราไม่ได้เชียร์อะไรเลย เหอๆๆๆ)

ราเมศเห็นว่าธุรกิจของโชประสบผลสำเร็จ เลยจะมาร่วมลงทุนด้วย แต่เป็นไปในทางที่ผิดกฎหมาย โชปฏิเสธ ทำให้ราเมศจ้องจะทำร้าย มีแผนร้ายอะไร ปราบต์กับปลื้มก็ตั้งรับไว้ได้หมด สุดท้ายราเมศจับตัวโช ดาว และชามไป ทำให้ปราบต์ที่เพิ่งรับปลื้มกลับบ้าน (สัญญาระหว่างพี่น้อง ที่บอกว่าถ้าปราบต์ช่วยบริษัทโช ปลื้มจะยอมกลับไปทำงานให้ที่บ้าน) ต้องตามไปช่วย

โชคดีมีคนเห็นกระทู้ที่ปลื้มตั้งไว้ และเจอรถตู้ที่จับตัวสามสาวไป ก็เลยบอกพิกัดและ��ับตามไป ทำให้ตามเจอ ราเมศโดนตำรวจยิง (เกือบ) ตาย แต่แล้วตอนที่คิดว่าตาย ปราบต์กอดกับชามอยู่ ราเมศก็ลุกมายิงปลื้มที่มีปราบต์มากันไว้ เง่อออออออออ ใจร้ายมากอ่ะ ปราบต์เป็นคนเคร่งขรึมตลอดเวลา พอมาพบรักกับชาม ยังไม่ทันจะเอ่ยปากบอกรัก แล้วมีเวลาหวานกันนิดๆ หน่อยๆ เอง ก็มาตายแล้ว ฮืออ ก่อนตายฝากพ่อแม่ไว้กับปลื้ม ปลื้มเสียใจได้แต่กอดศพพี่ชาย ส่วนพ่อตามมาเจอก็เสียใจหนักมาก

จริงๆ ทั้งพ่อและปราบต์เตรียมห้องทำงานห้องหนึ่งให้กับปลื้มไว้ตลอด รอวันกลับมา แต่ปลื้มกลับมาก็ตอนที่ปราบต์จากไป บริษัทหุ้นตก แต่พอปลื้มกลับมาเรียนไปด้วยทำงานไปด้วยก็ทำให้ความน่าเชื่อถือกลับมา และไม่มีเวลาให้โชเลยตลอด 1 ปี

ดาวกับอาเธอร์แต่งงานกัน ชามแต่งนิยายโดยมีปราบต์เป็นชื่อพระเอก โชไปทัวร์เชียงรายแล้วเจอปลื้มในภาพโฮโลแกรม มาบอกรักและคุกเข่าขอแต่งงาน เธอตอบตกลงแต่งงานในกระทู้ แล้วก็กอดกัน

จบได้แบบว่าใจร้ายกับชามมากๆ อ่ะ ทำไมจะให้ปราบต์แค่บาดเจ็บไม่ได้เหรอฟระ เง่อออออออออออ คนเขียนใจร้ายโคตรๆ 555+ จริงๆ คู่ดาวกับอาเธอร์ลงเอยได้ดีสุดๆ อ่ะ จนน่าหมั่นไส้จริงๆ นะ

ส่วนโฮโลแกรมนั้น ปลื้มเคยเอามาใช้ในงานเปิดตัวเองกับบริษัทของโช เป็นเทคโนโลยีของบริษัทปราบต์นั่นเอง

Start 17.24 น. Tue 6 Feb 2018
End 16.28 น. Tue 13 Feb 2018
Review Date 16.44 น. Tue 13 Feb 2018

[Clairdenoon · Rating 2 out of 5]

คำเตือน:อะไรบางอย่างที่คล้ายๆรีวิวนี้-ติ๊งต๊องมาก-และมีความโหยหวนครวญครางระดับ10~ToT~
#ฮือออออออออออ
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน////แต่ทางที่ดี:อย่าอ่านเลย..เก็บไว้ให้คนพิมพ์มันอ่านของมันเองจะดีที่สุด////ToT~


~ฮือออ....ToT~เราชอบความ-แปลก-ความ-แหวก-ของเรื่องนี้นะ....ต้องอ่านดู...จะรู้ว่าแปลกแหวกยังไง
~ฮือออออ....ToT~เราชอบที่เรื่องนี้ทำให้เรารู้จัก"ฮิ-คิ-โค-โม-ริ"(-ไม่ใช่-ตะมุตะมิคริครินะ)..ซึ่งหมายถึงอาการเก็บตัว อยู่แต่ในห้อง ไม่สุงสิง ไม่ออกมาพบปะผู้คน ปลีกวิเวก...ซึ่ง-ตัวละครหลักของเรื่องนี้...เป็น..#ปลื้มไง
~ฮือออออออ...ToT~เราชอบแผนธุรกิจของปิยภัทรนะ ดูมีอนาคต ดูหรู ดูเรียล ดูไม่กลวง ถ้าขยี้จุดนี้เยอะๆน่าจะดี เผลอๆเสนอลุงตู่ได้เลยoops!
~ฮืออออออออ....ToT~ตอนแรกเรางงกับนางเอกโชที่ดูจุ้นจ้านเรื่องพระเอกมากๆ-เค้าไม่ให้ยุ่งก็ยังตามหา-ดูเยอะ-ดูวุ่นวายเกินเหตุ-แต่-ในทางกลับกันเพราะนิสัยโชเป็นแบบนี้ก็เลยลงตัวกับนิสัยเก็บตัวของปลื้มแบบนี้...ถ้าโชไม่ทำแบบนั้นก็คงไม่มีปลื้มในวันนี้...อ่านไปๆจุดนี้เราก็เลยโอเค^^
~ฮืออออออออออ....ToT~เรื่องนี้ไม่เน้นหวาน..เราเข้าใจเราอยากเปลี่ยนบรรยากาศ..เรารับได้
~ฮืออออออออออออ.....ToT~เรารู้สึกว่าเรื่องนี้สื่อให้เห็นว่า..อินเตอร์เน็ต..และโซเชียลเน็ตเวิร์ก..มีอิทธิพลแบบชี้เป็นชี้ตายกับคนในเรื่องมากกก...มากกกจนน่าอึดอัดและน่ากลัวสำหรับเรา...
~ฮืออออออออออ.....ToT~แต่มันพีคตรงนี้!!!ที่สำคัญที่สุด!!!..คนที่เท่ห์ที่สุดและเรากรี๊ดที่สุดและชอบมากสุดในเรื่องสำหรับเราคือ-พี่ปราปต์-พี่ชายพระเอก.....ฮืออออออ...และเขาคือสาเหตุที่เรา...เราไม่ไหว/////ฮืออออ

ฮืออออออออออทำมายยยยยยยๆๆๆToT~
ทำไมพี่ปราปต์ต้องตายด้วย!!!!!!ทำมายยยยยย!!!!!!ฮืออออออออใจร้ายยยยย


เป็นนิยายที่หวานน้อยแต่แปลกมากกก
ขอบคุณที่สร้างประสบการณ์ใหม่ๆท้าทายให้ชีวิตค่ะ^^

#สบายใจละ🖤🖤

[Chompoo Choti · Rating 4 out of 5]

สมแล้วค่ะที่เป็นงานเขียนของ Good Plot Season2 ค่ะ เพราะว่าพล็อตนี้เหมาะเอาไปทำละครดีเพราะว่ามีลูกเล่นกับบทละครได้มากรวมถึงความมากมายทางด้านตัวละครด้วยเช่นกันที่ค่อนข้างมีมิติในแต่ละตัว

เราอ่านเรื่องนี้ไปด้วยความต่อเนื่องเพราะเป็นการอ่านแบบวันเดียวจบเลย เริ่มต้นด้วยการอ่านแบบอยากรู้ ต่อมาก็อยากเห็น แล้วก็อยากรู้อีกว่ามันจะพาเราไปแบบไหนกับคนที่มีอาการป่วย ฮิคิโคโมริ ซึ่งจริงๆ คนอ่านอย่างเราก็รู้จักอาการเรื่องนี้มาไม่กี่ปีทั้งๆ ที่เมื่อก่อนโน้นเคยดูหนังมาและตัวละครก็มีอาการเช่นตัวละครในเรื่องเปิดประตูใจนี้ สำหรับเราคนไม่มีอาการนี้หรือคนใกล้ชิดมีอาการนี้ก็เรียกว่ามันแปลกเลยล่ะค่ะเพราะถือว่ามันเป็นอาการที่คนมีพฤติกรรมที่แยกตัวออกมาจากสังคมโดยปรารถนาที่จะเก็บตัวแล้วก็อยู่คนเดียว ซึ่งสาเหตุที่เกิดมันก็ต้องเน้นๆ หนักๆ ซึ่งตัวละครหลักอย่าง ปลื้ม หรือ ปิยภัทร เองนั้นมีอาการอยู่แล้วแยกตัวออกมาจากสังคมไปเลยเพราะสิ่งที่เขาถูกกระทำมันทำให้เขาหวาดระแวงมนุษย์ที่อยู่รอบตัว

7 ปีที่เขาต้องอยู่ในห้องโดยมีคอมพิวเตอร์เท่านั้นที่เป็นเครื่องมือสื่อกลางระหว่างเขาแล้วก็สังคมด้านนอก และแล้ว 7 ปีที่เขาอยู่ในบ้านอย่างราบรื่นกลับต้องมีปัญหาเมื่อเขาช่วยเหลือหญิงสาว โชผ่านทางอินเตอร์เน็ต โชเองด้วยความที่อยากตอบแทนเขาก็เลยอยากรู้ว่าเขาคือใครการเริ่มสืบหาผู้ช่วยเหลือก็เลยเริ่มขึ้นและนั่นก็นำมาซึ่งปัญหา เมื่อความหวังดีของโชเมื่อรู้ว่าผู้มีพระคุณของเธอต้องเจอกับภาวะแปลกแยกทางสังคมก็เลยต้องการช่วยเหลือและยิ่งรู้ว่าลึกๆ ปัญหาใหญ่ที่ทำให้การรักษาปลื้มไม่สามารถเข้าถึงได้เลยก็คือ บิดา ของเขาเองที่ไม่ให้ความร่วมมือแถมยังเป้นคนที่สร้างความกดดันในการใช้ชีวิตของปลื้มด้วยก็เลยกลายเป็นปัญหาใหญ่ถึงกับโชต้องพาปลื้มออกจากบ้านหาหนทางในการรักษาอาการแยกตัวทางสังคมเช่นนี้ แต่มันก็ไม่ง่ายนักเพราะว่าก็มีหลายอุปสรรคที่เข้ามาเป็นบททดสอบให้หลายๆ คนในการดูแล ช่วยเหลือ และการรักษา

เรื่องนี้เราอ่านไปได้อย่างเร็วมากก็ด้วยเพราะการดำเนินเรื่องของคนเขียนที่พาเราไปแบบรวดเร็วทันใจดี เรียกว่าอ่านไปก็เหมือนเป็นอะไรที่เราจับต้องได้โดยไม่ต้องใช้จินตนาการขั้นสูงแต่อาศัยการบรรยายการบอกเล่าให้เราได้รู้ได้เห็นแบบเป็นภาพเพราะมันเป็นสิ่งที่เราคนอ่าน “จับต้อง”ได้ง่ายๆ หลายสิ่งที่ชอบนอกจากการดำเนินเรื่องที่เร็ว จับต้องได้ เรายังอ่านไปแล้วได้ความตรงประเด็นชัดเจนของการสื่อสารระหว่างตัวละครที่ค่อนข้างชัดเจน และที่สำคัญเราว่ามากมายกวานั้นคือเรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครที่มีระหว่างกัน แม้ว่ามันจะไม่ได้ออกแนวลึกเว่อร์ ฟินจิกแต่ด้วยตรงนี้ที่เราเข้าใจว่าคนเขียนเคยออกตัวเรื่องฉากรักเราว่ามันกลับเป็นอะไรที่เราว่ามันไม่ต้องการอะไรมากมายค่ะเพราะมันสื่อสารกันตรงๆ ออกมาแบบนี้แล้วถือว่าเป็นเสน่ห์ของเรื่องนี้ไม่น้อยเลยล่ะค่ะ

[Chontida Yanoya · Rating 5 out of 5]

ปกติไม่เคยอ่านงานของนักเขียนท่านนี้
เพราะเรามันสายชอบอ่านนิยายรัก แต่เขาไม่เคยเขียนนิยายรัก
จนเห็นสเตตัสของเพื่อนท่านนึงในเฟซ เป็นฉากโชเตะปลายคางปลื้มสลบกลางอากาศ

เอาวะ ชอบ โหลดทันใด

นิยายเล่มไม่หนามาก สำหรับคนอ่านเร็วเลยจบได้ในสองชั่วโมง

30% แรก สงสารน้อง ระแวงพี่ชาย

50% โอยยย เอ็นดูน้อง เกลียดอิอาเธอร์

70% อือ ลุ้นความรักของคู่รอง

80% นิยายจะจบแบบพระเอกตายไหม? กลัวใจคนเขียน

90% โอยยย พี่ชายรอด ถอนหายใจ

98% อ้าว พี่ชายตาย

100% จบแล้ว

[Waranya Tang · Rating 5 out of 5]

ชอบงานแนวหลอนๆ ผีๆ ของนักเขียนคนนี้อยู่แล้ว
พอเห็นมาเขียนแนวนี้เลยลองดู แล้วก็ไม่ผิดหวังนะ
ส่วนตัวชอบนิยายที่พระเอกหรือนางเอกมีปัญหาทางจิตอยู่แล้วด้วย เรื่องนี้เลยเข้าทาง 5555
พล็อตน่าสนใจ สนุกดี ชอบมาก ลุ้นๆ ว่านางเอกจะช่วยพระเอกหายได้ยังไง
มีทั้งเรื่องความรักระหว่างหนุ่มสาว ระหว่างเพื่อน ระหว่างครอบครัว

ตอนพี่ปราบต์โดนยิงแล้วพูดกับปลื้มว่า "ชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อย" อ่านตรงนี้ปุ๊บ น้ำตามาเลยจ้า ทั้งเศร้าทั้งซึ้งอ่ะ

[Tawinan Hongyeesib-Ed · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้อาจไม่มีเลิฟไลน์มากมาย แต่ในด้านสาระที่ต้องการสื่อ เรื่องนี้จัดมาเยอะเหมือนกัน ที่เลือกอ่านเพราะฮิคิโคโมริเนี่ยจะเอามาเล่นประเด็นอย่างไรน้า 555 (เคยมีหนังไทยเล่นประเด็นนี้แต่เป็นหนังสยองขวัญ) พอมาอ่านดูแล้วก็ โอเคเลยค่ะ มีหลายประเด็นอย่างเรื่องครอบครัว สังคม รวมไปถึงภาพลักษณ์ประเทศไทยด้วย อาจไม่ใช่นิยายรักที่หวานแหวว แต่ถ้าเป็นนิยายรัก good plot เรื่องนี้ก็สมรางวัลแล้วค่ะ