Kostantiniye 1453: Fetih / Düşüş

by Michael Angold, Zeynep Rona (Translator)

Konstantinopolis’in veya İslam uygarlığı genelinde kullanılan ismiyle Kostantiniye’nin 1453’te Osmanlı sultanı II. Mehmed tarafından fethedilmesi tarihte önemli bir dönüm noktası, bir kırılma anıdır.

Geç ortaçağ dünyasında bir taraf için “fetih”, diğer taraf için ise “düşüş” olarak algılanan bu belirleyici hadise, hem kişisel hem de kolektif süreçlerde radikal değişimlere zemin hazırlamıştır.

Genç sultan II. Mehmed, tarihe “Fatih” unvanıyla geçip, iktidarının tüm dengelerini değiştirmesini sağlayacak bir güç elde ederken, bin yıllık Bizans İmparatorluğu, son imparatoru ile beraber yok olmuştur.

Genres: History, Nonfiction

304 pages, Paperback

First published January 1, 2012

About the author

Michael Angold is Professor Emeritus of Byzantine history at the University of Edinburgh.

He is Editor of Cambridge History of Christianity V - Eastern Christianity (2006); and author of A Byzantine Government in Exile (1974), The Byzantine Empire 1025-1204 (1985), Church and Society in Byzantium under the Comneni 1082-1261 (1995), and The Fourth Crusade (2003).

Reviews

[Baris Ozyurt · Rating 3 out of 5]

“Venedik yönetiminin başkenti Kandiye’de halk, Konstantinopolis’in Osmanlılar tarafından fethini, görgü tanıklarının ifadelerine dayanarak anlatan ilk kaynaklardan birini bırakmıştır. Yazılarında kültürel kaybı özellikle vurgulamıştır. Bizzat Kardinal İsidoros, yağma sırasında 120.000 cildin kaybolduğunu söylemişti. Quirini, ‘ışığını bütün dünyaya saçan; yararlı yasalar, kutsal dünya görüşleri ve insanlığın ilerlemesine katkıda bulunan yetkin ilim dalları üreten’ bu kitapların yok edildiklerini düşününce gözyaşlarını engelleyememişti.”(s.130)

[Mehmet Dönmez · Rating 4 out of 5]

Bana biraz da Clint Eastwood’un Iwo Jimadan Mektuplar’ını anımsatan bir düşüş hikayesi. Yayınevi herhalde pazarlamasını kolaylaştırmak amacıyla “The Fall of Constantinople to Ottomans”ı Konstantiniye 1453 Fetih/Düşüş olarak çevirmiş. Benim gibi temel Bizans tarihi bilgisinden yoksun olanların zaman zaman zorlanacakları bu eserde Michael Arnold, fetihten önce şehrin panoramik manzarasını ve devamında fethin (yani düşüşün) Latin Avrupa kıtası (yani Frenkler), şehirde yaşayan Rumlar (fetihten sonra bile şehrin üçte biri), dönüşen Osmanlı İmparatorluğu, Ortodoksluğun yeni hamisi olması iddiasındaki Rusya üzerindeki etkilerini tane tane anlatıyor. Kilise Birliği üzerine yapılan tartışmalar ve bunun şehrin güç savaşı üzerindeki etkisini anlatan uzun pasajlar bana ne kadar uzaksa; Osmanlıda devşirmeler ve Türk kökenliler arasındaki nüfuz mücadelesi ve bunu şehrin üzerindeki siyasi izleklerini takip etmekte o kadar keyifliydi.

[Graeme · Rating 4 out of 5]

Michael Angold provides an insightful examination of the historical significance of the fall of Constantinople to the Ottomans in 1453, showing how European powers, the Hellenic diaspora, the Orthodox and Catholic Churches and the Ottomans themselves adjusted to the emergence of the Ottoman Empire as a world power.

The fall of Constantinople dashed Papal hopes of sealing the Union of the Churches and the failure of Pope Pius II to secure a military response demonstrated that the West could no longer be animated by the call to crusade. The Medieval concept of Christendom was already giving way to the Renaissance idea of Europe.

For the Italian republics of Venice and Genoa, the fall of Constantinople meant an end to their domination of Aegean trade. For the princes of Russia, adopting the role of guardians of Orthodoxy opened the way to the assumption of a Byzantine style of autocracy. For the Orthodox Church, the restoration of the patriarch by Mehmed II offered the prospect of a future under Ottoman protection. For the Byzantine aristocracy and intelligentsia, the choice was between accommodation with the new order or exile in the West or Russia. Either choice led to assimilation. There was no mileage left in the idea of a resurgent Byzantium.

For the Ottomans as much as anyone, the conquest was transformative. The days when they could see themselves as warriors for Islam were over. With the adoption of Constantinople as the new capital, the Ottoman project became an overtly imperial one and the rule of the Sultan correspondingly more distant and autocratic.

It is just a pity that the author and publishers did not see fit to include maps!

[Cem Yüksel · Rating 4 out of 5]

Istanbul’un fethine ciddi bir kaynakça üzerinden bakan , fetih öncesi ve sonrasını Osmanlı , Rus, Avrupa’daki olaylar, yaklaşımlar ve etkileri ile inceleyen ciddi bir araştırma. Papalık güç yitiminden , Akdeniz ve Ege ticaretine , Ankara savaşının Bizans entellektüel hayatına ve dolayısı ile klasik Helen kaynaklarının canlanmasına ve Rönesansa etkilerine, katolik , Ortodoks kiliselerin ilişkilerine , Fatih döneminin iktidar kavgalarına, fethin başlangıçta Osmanlı halk ve bürokrasisinde nasıl olumsuz görülüp, sonrasında bugüne kadar süren değerli konumuna nasıl ulaştığını anlatan bir kaynak. Hamaset yerine ciddi bir inceleme ile dönemi anlamak isteyenler için önemli bir kitap.

[Stefanos · Rating 2 out of 5]

It is not Prof Angold's best work, but the fact that he was able to publish his notes-turned-into-a-summary of the 'Fall's' reception within and outside 'Byzantium' speaks volumes of the author's authority and importance (and of publication policies too). I read this on the back of Hanak & Philippides' immense work on the actual conquest, which admittedly did not do any favours to this book.