Dwarrelstad

by Peter De Voecht, Erika Cotteleer (Illustratrice)

De wintertijd gaat in. Het extra uur geeft ruimte voor een hele reis. De hoofdfiguur loopt met haar hond de stad in en ontmoet haar vader. Samen met hem vangt ze de ronddwarrelende herinneringen aan hun verblijf in Venetië. Een reis die zowel een ontmoeting als een afscheid symboliseert.

46 pages, Unknown Binding

Published January 1, 2017

Reviews

[Chris · Rating 4 out of 5]

Met hun gevoelige fijnzinnigheid houden de tekeningen van Els Cotteleer en de zinnen van Peter De Voecht dit droomverhaal mooi in balans. Het is de droom van Ester, een jonge vrouw die tijdens het extra uur slaap dat de ingang van de wintertijd haar schenkt, de kans krijgt om op de juiste manier afscheid te nemen van haar overleden vader.

Dat gebeurt na een gedroomde ochtendwandeling met haar hond Keats (what's in a name) die haar als een mythologische gids een hiernamaals binnenleidt dat de vorm heeft aangenomen van Venetië, de zinkende stad die overspoeld wordt door toeristen, tot ergernis van haar bewoners. Maar dat is slechts het decor voor een laatste gesprek met haar vader. Het gesprek dat had moeten plaatsvinden, maar nooit gevoerd werd.

Water, licht, kleur en woorden helpen Ester om los te komen van zichzelf, om voor even niets te willen en haar vader net als haar gemoed te laten rusten onder die steen, ergens ooit, in dat gedroomde Venetië. Poëtisch en intimistisch beeldverhaal. Meer hoeft het soms niet te zijn.

[Dorien · Rating 3 out of 5]

Geen kinderboek.
Niet erg fan van de eenvoudige lijntekeningen (alsof de lijnen van een foto zijn overgetekend door een papier op de foto te leggen en op een goed belicht raam te leggen) met groene verfstreken eronder als enige kleur, maar het past wel bij het boekje, bij het verhaal.
Mooie zinnen, mooi verhaaltje, voor volwassenen. Poëtisch, zinderend. Over loslaten, over zeggen wat je tegen een geliefde wil zeggen vooraleer je kan loslaten of afscheid kan nemen, waarvoor het in een niet-fantasiewereld misschien al te laat is. En ook een beetje over dementie. De schoonheden van een familieband en de hardheid van verlies.

[Goedele Billen · Rating 4 out of 5]

Dit boek krijgt een plaatsje in mijn rijtje 'koesterboeken'. Naast Peter, die er wonderwel in is geslaagd een 'teder' boek te schrijven (in weerwil van zijn slechte aard ;-) ) is Erika Cotteleer mee verantwoordelijk voor het koestereffect.