Kedileri seven, kedileri sahiplenen, doğa ve hayvan sevgisiyle dolu herkes için özel bir kitap: Kedi Öyküleri
Hangimizin hayatı bir kediyle kesişmedi ki?
Hangimiz en mutsuz anında bacağına sürtünen bir kediyle göz göze gelmedi?
Hangimiz onların sıcacık dostluğuna hayır diyebildi?
Evet, kediler yaşamımızın büyük ve önemli bir parçası. Bazen yoldaşımız, bazen her şeyimiz onlar; bazen bizi tek anlayan sadece bir kedi, değil mi? Kadir Aydemir'in yayına hazırladığı Kedi Öyküleri kitabında onlarca yazar bir araya geldi ve hem gülümseten, hem de hüzünlendiren öykülerini anlattı. Doğa ve hayvan sevgisiyle dolu herkesin okuyup unutamayacağı gerçek öykülere buyrun.
Kadir Aydemir, 13 Eylül 1977′de İstanbul’da doğdu. Fener Bahçe Lisesi mezunu (1995). Üniversitede bir süre İşletme okudu, daha sonra Halkla İlişkiler eğitimi aldı. İlk şiirleri Şiir-Oku dergisinde yayımlandı. Şiirleri ve yazılarıyla daha sonraları pek çok dergide imzasına rastlandı. 1997′den 2003′e dek Başka Şiir Dergisi’ni 11 sayı çıkarttı. 2000 yılından beri, kurucusu olduğu Yitik Ülke (www.yitikulke.com) edebiyat sitesinin editörlüğünü yapıyor. 2005′in sonlarında “Gölü Emen Mektup” adlı kitabı Azerbaycan’da Azerice dilinde; 2013′te “Aşksız Gölgeler” adlı öykü kitabı Almanya’da Almancaya çevrilerek yayımlandı. Yazdıkları İngilizce, Fransızca, Almanca, Ermenice, Azerice, Bulgarca, Japonca, Rusça gibi dillere çevrildi. Şiirin yanında öyküler ve düzyazılar da yazıyor. Yannis Ritsos hayranı. Türkçede bir ilk olan Haikum adlı haiku şiir dergisini 3 sayı çıkarttı. Cunda Öyküleri, Ekşi Öyküler, Bozcaada Öyküleri, Olimpos Öyküleri, 80′lerde Çocuk Olmak, 90′lar Kitabı ve Tuhaf Alışkanlıklar Kitabı adlı kitapları projelendirip yayına hazırladı. “Uluslararası PEN Yazarlar Derneği” ve “Edebiyatçılar Derneği” üyesi de olan Kadir Aydemir, Yitik Ülke Yayınları’nın da kurucusu ve genel yayın yönetmenidir. (www.yitikulkeyayinlari.com) Editörlük ve gazetecilik yapan yazar, İstanbul’da yaşıyor ve yazmaya devam ediyor.
Kitap kediler hakkında zerre bilgisi olmayan yazarları toplamış. Bu kitabı okumuş olanlar lütfen kedilere inek sütü içirmenin sağlıklı olmadığını, kedilerin hazımsızlık yaşadığını ve zaten süte değil ete ihtiyacı olduklarını bilsin. 2 yıldız sevdiğim 5 hikayeden dolayı.
Ne yazık ki öykü diye nitelendirebileceğimiz çok az metin var. Çoğu da başarısız bir kurgu içinde verilmiş. Metinler genelde anı şeklinde ya da kedilerin özellikleri üzerinden yalan yanlış hazırlanmış. Keyifle okuduğum en fazla beş öykü çıkar kitabın içinden. Üç yıldız da onların hatırına…
Kedi Öyküleri çok güzel ama neden hepsi acıklı olmak zorundaydı ki? Gerçekten içim burkuldu okurken halbuki kedi mutluluk kaynağıdır. Herkes ölen, giden, kaçan kedilerden bahsetmiş. Kedisini kısırlaştırmayan sonra hâliyle hayvan evden kaçarken ağlayanı mı istersin; çok seviyorum sevgimde boğulmasın diye kedisini başkasına vereni mi? Nasıl bi adamlarsınız anam siz yaaa? Kedisiyle gülen mutlu olan birisi de yok mu?