رمان قشنگی بود. شبیه به هری پاتر هست ولی اونقدر رنگ و لعاب گرفته که اصلا نمیشه گفت کپی برداریه.تخیلش واقعا تحسین برانگیزه.شخصیت پردازی ها هم نسبتا خوب انجام شده.
البته نثر داستان و شیوه ی ادا کردنش ضعف داشت.یه جاهایی تشبیهات بی خودی رو به زبون میاره که از جذابیت داستان کم می کنه.
البته یه ایراد دیگه هم که وارد میدونم اینه که محتوا و فرهنگ حاکم بر داستان اصلا با مقدمه جلد اول هم خونی نداره!
در کل خوشم اومد.ان شاالله شاهد کارهای بیشتر و پربارتر از ایشون باشیم.

romance

Pariya

1 review

patiya

June 16, 2019

خیلی خوبه

Mansour Rashid

60 reviews1 follower

March 16, 2023

نسبت به جلد قبل، تخیل نویسنده و ماجراهای فانتزی کتاب پیشرفت چشمگیری داشتن به طوری که برخلاف جلد یک، تقلیدها کمتر به چشم میان و شما بالاخره میتونید شاهد بداهه پردازی نویسنده به کمک قوه ی تخیل خودش باشید.
اما روابط بین کرکترها و شخصیت پردازی در کتاب به تار مو وصل بود.یعنی گاهی خوب بود و گاهی به شدت مصنوعی و کسالت اور. بقیه ی جنبه های کتاب چندان گیرا و دلنشین نبودن مثلا با اینکه دیالوگ های ابکی و ضعیف هم پیشرفت داشتن اما عبارت «با خنده یا با شیطنت گفت» بیش از اندازه تکرار شده بود و با اینکه دیالوگ اون کرکتر چندان هم خنده دار نبود بعد از اون دیالوگ، عبارت «خنده جمع بلند شد یا همه خندیدند» خیلی خیلی زیاد استفاده شده بود که یه جاهایی حتی بی مورد بود. به نظرم اینجور عبارات و جملات بیهوده یکی از دلایل مصنوعیت این کتاب بودن.
یه اخلاق رو مخ و لوس که در بیشتر شخصیت ها(ازجمله،سارنوش،فالی،ژولیت،تیناو...) مشاهده میشه اینه که انگار همیشه طلبکار و عصبانین. انگار باید همش مثل بچه های لوس و ننر رئیس بازی در بیارن. این ویژگی در کرکتری مثل ژولیت قابل قبول بود اما تکرار این ویژگی باعث یکنواختی شخصیت ها شده. البته رفتارهای فالی یه جور دیگه ای لوس و زیادی بچگانه بودن مثلا توی مکالمه هایی که همش به کیارش میگفت تو دیگه چجور پسر عمویی هستی! به نظرم نقش تینا اینجا از اول اشتباه مشخص شده و به جای ژولیت، تینا باید یه دفعه ای عهده دار نقش خواهر واسه اریا میشد!
بزرگترین ایراد کتاب اینه که همه ی شخصیت ها علامه دهر و دانای کلن. همیشه همه چی رو میدونن و واسه هر مشکلی سریع یه راه حلی از تو استینشون در میارن. این باعث شده که نه خواننده به چالش کشیده بشه نه کرکترها. کرکتر برای حل مشکلش حتی یه ذره هم فکر نمیکنه، نتیجه گیری میکنه و اتفاقا همیشه هم درست از اب در میاد! اینجوری هیچ مرموزیتی وجود نخواهد داشت و کل ماجرا شکل مسخره ای به خودش میگیره. کرکتر باید یکم هم دنبال جواب بگرده، یکم واسه حل مشکل یا سوالش جست و جو کنه و در این راه حس درماندگی بهش دست بده! نه که تا یه اتفاقی افتاد، سریع از دانسته های بیکرانشون بفهمن که باید معجون بخورن، کتاب بخونن ، یا ورد زمزمه کنن. کل کاری که کرکترها برای حل مشکلاتشون انجام دادن خارج از این سه حالت نبود! که سریع در صدم ثانیه هنوز مشکله اتفاق نیفتاده،بدون فکر کردن به ذهنشون خطور میکرد باید چیکار کنن!
اریا هم که خیلی اغراق امیزه. میگن خیلی قدرتمند و باهوشه اما در یه جاهایی مثل مقابله با ببر و... خیلی ترسید و ضعیف عمل کرد یا موقعی که در بیخ گوش ژولیت نشسته بود انقدر ضایع با کارای ضایع تری که انجام داد، خودشو لو داد اخه این چه باهوشیه؟؟
باز هم اگه جلد یک رو خوندین و نا امید شدین میتونین این جلد رو هم بخونید و نا امید تر بشید!
شوخی کردم😂 فکر میکنم اگه جلد یک رو خونده باشید چه خوشتون اومده باشه چه خوشتون نیومده باشه، میتونید این رو هم بخونید چون از جلد قبلیش خیلی بهتره و اگه از خیلی جنبه هاش بگذریم حداقل روند داستانش شما رو درگیر خودش میکنه
https://taaghche.com/book/23359

راوی-باش-۲

Eregon

2 reviews

October 3, 2017

کتاب خوبی بود داستان روند خوبی داشت، انصافاً برای نویسندگان ایرانی میتونه یه نقطه عطف باشه، کتاب های این چنینی میتونن به بازار کتاب ایران جان دوباره ای ببخشن
ان شاء الله در کتاب های بعدی شاهد داستان هر چه جذاب تر از نویسنده گرامی باشیم