Η Γκαλίνα, μια ηλικιωμένη οικιακή βοηθός, βρίσκεται σε ερωτική σχέση με τη νεαρή κυρία της. Το νεογέννητο παιδί της συντρόφου της έρχεται να μοιραστεί την αγάπη τους.
Η Γκαλίνα το μισεί και επιχειρεί τη φυσική του εξόντωση με τρόπο αδιανόητο.
Απρόβλεπτα εμπλέκεται στην υπόθεση περίεργος αστυνομικός της Ασφάλειας. Αυτός θα σώσει, εν τέλει, το βρέφος από τα νύχια της μοχθηρής γυναίκας και θα αποβεί ο φύλακας άγγελός του.
Για ετούτη την εμπλοκή του θα πληρώσει τίμημα ακριβό. Η εκδίκηση της οικιακής βοηθού θα του καταλύσει τη ζωή.
Την ίδια εκδίκηση θα υποστεί και κάποιος τυχαίος μάρτυρας της υπόθεσης. Παρόμοια τιμωρία επαπειλεί όμως και κάθε άλλον ωτακουστή αυτής της ιστορίας.
(en: Andreas Mitsou ) Κατάγεται από την Αμφιλοχία. Έχει σπουδάσει αγγλική λογοτεχνία, ελληνική φιλολογία και είναι διδάκτωρ Φιλοσοφίας. Υπήρξε μέλος της συντακτικής επιτροπής και υπεύθυνος ύλης του εκπαιδευτικού περιοδικού "Νεοελληνική Παιδεία", που εκδιδόταν υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, και μέλος της επιτροπής κρατικών βραβείων του Υπουργείου Πολιτισμού. Έχει δημοσιεύσει κείμενα δοκιμιακού λόγου καθώς και κριτική λογοτεχνίας στις εφημερίδες "Το Βήμα", "Εξουσία", "Καθημερινή" και στα περιοδικά "Αντί", "Ίνδικτος", "Διαβάζω", "Ελίτροχος". Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Έχει εκδώσει επτά συλλογές διηγημάτων, τέσσερα μυθιστορήματα και μία νουβέλα. Το μυθιστόρημα του "Τα ανίσχυρα -ψεύδη" του Ορέστη Χαλκιόπουλου τιμήθηκε το 1996 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος. Η συλλογή διηγημάτων του "Σφήκες" απέσπασε το Βραβείο Γραμμάτων Κώστα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών το 2002. Το 2007 η νουβέλα του "Ο κύριος Επισκοπάκης" τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών (ΕΚΕΒΙ - ΕΡΤ), ενώ την επόμενη χρονιά διασκευάστηκε για το θέατρο από τον ίδιο τον συγγραφέα και ανέβηκε στο "104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης" σε σκηνοθεσία του Στέλιου Μάινα. Το 2016 απονεμήθηκε στον Ανδρέα Μήτσου το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή του "Η εξαίσια γυναίκα και τα ψάρια". Έργα του έχουν ανθολογηθεί και μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Εργάζεται ως σχολικός σύμβουλος φιλολόγων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Αθήνας.
Μια ιστορία που αφορά παθιασμένους ήρωες που βιώνουν σκοτεινά, αρρωστημένα συναισθήματα και οδηγούνται σε ακραίες πράξεις δεν μπορεί να μεταφέρεται στον αναγνώστη εν είδει περίληψης.
Εύκολο και ευχάριστο ανάγνωσμα η νουβέλα αυτή του Ανδρέα Μητσου, του οποίου είναι το πρώτο έργο που διαβάζω. Μια ενδιαφέρουσα πλοκή σε συνδυασμό με μια ενδιαφέρουσα ψυχογράφηση χαρακτήρων, κάνουν τις 140 περίπου σελίδες του βιβλίου αυτού να κυλήσουν σαν νερό.
3,5* Την σουρεαλιστική ματιά του Ανδρέα Μήτσου την εκτιμώ απεριόριστα και η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι εκφράζεται αυτή καλύτερα στα πολύ ελλειπτικά του κείμενα. Η νουβέλα του για την μοχθηρή Γκαλίνα εμπεριέχει πολλά από κείνα που αναζητώ στην γραφή του αλλά δεν απογειώνεται όπως το «αντίστοιχο» μικροσκοπικό του διήγημα «τα Χριστούγεννα ενός άτυχου μπάτσου». Εν τούτοις συνιστώ το βιβλίο αυτό οπωσδήποτε για μια πολύ όμορφη αναγνωστική εμπειρία
Πρώτη επαφή με τον συγγραφέα και μπορώ να πω πως είναι η τέλεια γνωριμία! Μου άρεσε παρά πολύ ο τρόπος γραφής του και τον βρήκα εθιστικό. Δηλαδή δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Η πλοκη σε κάνει να θες να πας παρακάτω να δεις τι θα γινει. Εξαιρετική ροη. Η ιστορία αφορά παθιασμένους έρωτες, σκοτεινά μυστικά και την μοίρα που σε όλους κάτι χρωστάει. Τα 3 αστέρια και όχι παραπάνω είναι γιατί είχε αρκετές φραστικές επαναληψεις που θα μπορούσε να αποφύγει. Επίσης θεωρώ πως ίσως να ήταν καλύτερα να αποτυπωνόταν η ίδια ιστορία σε διήγημα και όχι σε νουβέλα καθώς τα παραπάνω δεν πρόσθεταν κάτι στην ιστορία. Πάντως μου άρεσε πάρα πολύ ο συγγραφές και σίγουρα θα διαβάσω κι αλλά δικά του!
Μετριότατο. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα και η γραφή αρκετά καλή, θα μπορούσε να αναπτυχθεί πολύ περισσότερο και πολύ καλύτερα. Επίσης οι τελευταίες δέκα σελίδες δε βγάζουν νόημα σε σχέση με αυτά που έχουν προηγηθεί. Δεν υπάρχει λογική συνέχεια στη μεταστροφή που συντελείται στον πρωταγωνιστή. Πολύ βεβιασμένο τέλος. Κρίμα, γιατί θα μπορούσε πραγματικά να βγει μια πολυ ενδιαφέρουσα νουβέλα μυστηρίου.