دکابریست‌ها

by Leonid Zorin, آبتین گلکار (Translator)

دکابریست‌ها روایت تاریخی نخستین قیام روشنفکرانه‌ی ملت روس علیه حکومت استبدادی تزار است که در دسامبر ۱۸۲۵ میلادی رخ داد و اگرچه یک‌روزه سرکوب شد، تأثیری شگرف بر رشد خودآگاهی سیاسی-اجتماعی ملت روس نهاد. نمایش‌نامه‌ی دکابریست‌ها از نخستین نمونه‌های تئاتر مستند روسی است. این نمایش در سال ۱۹۶۷، به مناسبت پنجاهمین سالگرد پیروزی انقلاب روسیه، روی صحنه رفت. لئانید زورین کوشیده با تکیه بر منابع مکتوب تاریخی شکل‌گیری محفل‌های دکابریست‌ها و قیام آنان را تا حد امکان نزدیک به واقعیت بازسازی کند. او در این نمایش‌نامه به‌خوبی نشان می‌دهد اشراف‌زادگان تحصیل‌کرده و شرافتمندی که قلبشان برای میهنشان می‌تپید و از استبداد تزار به تنگ آمده بودند، برای آن‌که تغییری در اوضاع و شرایط کشور به وجود آورند، با چه موانع عملی و تردید و تزلزل‌های فکری-عقیدتی دست‌وپنجه نرم می‌کردند.

Genres: Plays

108 pages, Paperback

First published January 1, 1966

Reviews

[منوچهر محور]

چقدر کسل‌کننده و شعاری، ادبیات فرمایشی در اوج خود. خواندنش که خواب‌آور بود، دیگر خدا می‌داند تماشای نمایشش چه خر و پفی به راه انداخته باشد.
جوان که بودم، درباره همین حوادث، کتاب قیام دکابریست‌ها را خواندم که به اقتضای سن خیلی هم از آن لذت بردم. حالا این کتاب را دست گرفتم بلکه حوادث آن قیام دوباره در یادم تازه شود. اما نه تنها چیز زیادی از حوادث روشن نمی‌کند بلکه اصولا نمایش هم به حساب نمی‌آید، دکلمه‌ای است که چند نفر آن را می‌خوانند (البته پرده دوم کمی بهتر می‌شود). همین که نویسنده نمایش را برای جشن ۵۰سالگی انقلاب اکتبر نوشته بود باید مرا متوجه سفارشی بودن آن می‌کرد.
نفهمیدم آقای مترجم چطور از لابلای چنین اثری اشاراتی به «مسئله روز شوروی» را بیرون کشیدند بعد هم ابراز امیدواری کردند ما هم «موضوعاتی برای تفکر» در این نمایشنامه پیدا کنیم. بله، پیدا کردیم: شرایط زمانه به جایی رسیده که خوانندگان ایرانی هر سخنی از دیکتاتوری را درسته می‌بلعند؛ به خصوص اگر شعاری و پرطمطراق باشد. ما، این ملت عاشق گزین‌گویی و حرافی!۰

[Susan]

نمایشنامه که نقلی تاریخی است و تعمدا هنر را عقب می‌راند و روایت تاریخش را پررنگ می‌کند.
اما چقدر امروز ما کسی چون شاهزاده تروبتسکی کم دارد. چقدر حسرت برانگیز است خواندن از چنین شرافت و شجاعتی، و چه کمیابند این مردمان.

[Atefe D]

فضای نمایش و دیالوگ‌هاش خیلی این روزا تو زندگی حس می‌شه. اهداف متفاوته، اما مسیر همون قدر تلخ و همون قدر مبهم.

[Mohammad Reza]

این جا خیال مستند است و سند خیال انگیز
مضمون این نمایشنامه یک تراژدی از پیش تعیین شده است که منظورش به صورت مستقیم و بدون هیچ اضافه گویی بیان می‌کنه
و واقعا ارزش مطالعه داره

[Somayeh]

نمایشنامه‌ای برگرفته از شورش دکابریستها علیه تزار روسیه در دسامبر سال ۱۸۲۵ میلادی.
آزادگانی که برای آزادی روسیه جانشان را فدا کردند و گرچه شکست خوردند اما الهام‌بخش حرکتهای آزادی‌‌خواهانه بعد از آن تاریخ شدند.

[Phateme.]

‏«من برای دوست‌داشتن به دنیا آمدم. دوست‌داشتن تمام دنیا. قلبم به روی همه باز بود. ولی عجیب است، به کار هیچ‌کس نیامد!»

[Amir]

ما سیصد سال جلو خان‌های مغول و تاتار روی شکم خزیدیم و تا امروز هم داریم با ترسویی و اطلاعت باج‌ و خراج همان زمان را می‌دهیم.

[Aryan.Sh7]

((حتی اگر تیرمان هم به سنگ بخورد،تلنگری برای این مملکت لازم است.تاکتیک انقلاب در یک چیز خلاصه می‌شود:جسارت!))

[Kowsar Bagheri]

خلاصه‌ش اینه که عاشق موضوعشم ولی عاشق پرداختش نه! حیف باشه! :))
پ.ن: چقدر حوصله‌ی ریویونوشتن ندارم! :(