What do you think?
Rate this book
Het laatste woord
Politie-inspecteur Patrick Van Dijk wordt dood aangetroffen in zijn slaapkamer met vier messteken in de onderbuik. Er zijn geen sporen van braak. Twee doorgewinterde inspecteurs van de federale politie, ontdekken al gauw dat er een intern tuchtonderzoek naar Patrick werd gevoerd. Een typische afrekening met een corrupte flik of speelt het verleden toch een rol? Vijftien jaar geleden werd Patricks zoontje vermoord, een onopgeloste zaak die nu opnieuw wordt opgedolven. Wie was toen de schuldige? De speurders onderzoeken systematisch alle sporen en ontdekken de ware toedracht. Of dat denken ze toch.
320 pages, Paperback
First published October 10, 2017
3 people are currently reading
50 people want to read
About the author
Piet Baete
12 books38 followersPiet Baete is een Vlaams scenarist en schrijver. Hij werkte mee aan serieus als Professor T. en True Crime Belgium. Hij is ook verklaringsanalist.
Piet Baete in de Nederlandstalige Wikipedia
Piet Baete in de Nederlandstalige Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
November 12, 2017
een adembenemend goed boek 😍
De titel speelt een pakkende rol...
Door de verschillende tijdspannes en verhaallijnen wordt je onmiddellijk meegesleurd in het verhaal...eentje met diepgang. De personages en plaatsen worden zo indrukwekkend beschreven dat het is alsof je er zelf bij bent. Je ervaart een rollercoaster aan spanning en emoties...en de traantjes kwamen dan ook op het (bijna) einde 😉.
Sterk geschreven !!!!
De titel speelt een pakkende rol...
Door de verschillende tijdspannes en verhaallijnen wordt je onmiddellijk meegesleurd in het verhaal...eentje met diepgang. De personages en plaatsen worden zo indrukwekkend beschreven dat het is alsof je er zelf bij bent. Je ervaart een rollercoaster aan spanning en emoties...en de traantjes kwamen dan ook op het (bijna) einde 😉.
Sterk geschreven !!!!
October 27, 2017
Het begint met “heb jij papa vermoord?”
Vanaf dan laat het verhaal je niet meer los. Je hebt zoveel zin om te weten wie Patrick heeft vermoord. Wie was het? Zijn vrouw? Zijn zoon? Of iemand uit het verleden? Je hersenen werken op volle toeren, en geloof mij, deze draaien heel het verhaal overuren!
Er zijn bepaalde dingen die je als trouwe lezer en volger van Piet zijn boeken wel zult herkennen. Vooral een paar gelijkenissen met zijn vorige boek “Wie niet weg is” . Zoals de weg die Maarten aflegt, mensen tegenkomt die hem begeleiden in zijn verwerkingsproces en hem laten nadenken hoe de toekomst er kan uitzien of die hem helemaal de das kunnen omdoen en vergeet wie hij nu uiteindelijk is…. Maar dit moet je als lezer maar zelf ontdekken.
Wat leuk aan dit verhaal is, is de persoonlijke toets van de schrijver. Piet speelt graag golf als ontspanning en ook dit brengt hij als ontspanning neer in het verhaal. Laat ons dan maar zwijgen wat je op het einde van het verhaal te weten komt 😊
Het verhaal is spannend, leest vlot, doet je volop nadenken en verlangen naar meer!
Het plot is om van je stoel te vallen! Zo onverwacht en zo oneerlijk!
Ik kijk alvast uit naar een volgend boek, maar vrees dat ik hiervoor toch nog wat geduld voor zal moeten hebben 😊
Groetjes en veel leesplezier!
Vanaf dan laat het verhaal je niet meer los. Je hebt zoveel zin om te weten wie Patrick heeft vermoord. Wie was het? Zijn vrouw? Zijn zoon? Of iemand uit het verleden? Je hersenen werken op volle toeren, en geloof mij, deze draaien heel het verhaal overuren!
Er zijn bepaalde dingen die je als trouwe lezer en volger van Piet zijn boeken wel zult herkennen. Vooral een paar gelijkenissen met zijn vorige boek “Wie niet weg is” . Zoals de weg die Maarten aflegt, mensen tegenkomt die hem begeleiden in zijn verwerkingsproces en hem laten nadenken hoe de toekomst er kan uitzien of die hem helemaal de das kunnen omdoen en vergeet wie hij nu uiteindelijk is…. Maar dit moet je als lezer maar zelf ontdekken.
Wat leuk aan dit verhaal is, is de persoonlijke toets van de schrijver. Piet speelt graag golf als ontspanning en ook dit brengt hij als ontspanning neer in het verhaal. Laat ons dan maar zwijgen wat je op het einde van het verhaal te weten komt 😊
Het verhaal is spannend, leest vlot, doet je volop nadenken en verlangen naar meer!
Het plot is om van je stoel te vallen! Zo onverwacht en zo oneerlijk!
Ik kijk alvast uit naar een volgend boek, maar vrees dat ik hiervoor toch nog wat geduld voor zal moeten hebben 😊
Groetjes en veel leesplezier!
February 6, 2018
Nog maar eens een boek 4* gegeven.
"Het laatste woord" van Piet Baete.
De cover van het boek is alvast heel mooi. Het laatste woord, waarbij woord wordt weerspiegeld in het water, waardoor het woord Moord te zien is.
Zou het hier over een moord gaan?
Het antwoord krijg je al meteen in de eerste zin van het boek.
Het boek begint meteen met een vraag " Heb jij papa vermoord? "
Je moet het hele boek lezen om dat te weten te komen......
Ik zou hier heel veel over kunnen schrijven maar ga het hier kort houden.
Ik heb het boek heel graag gelezen, het hield me gewoon bezig, wat is er allemaal gaande ? Stukje bij beetje kom je steeds meer te weten, ook over wat 15 jaar geleden is gebeurd en hoe dat zijn gevolgen heeft voor het nu.
Ben alleen niet happy met het laatste "woord", of liever de laatst zin. " Alles is goed"
Want is dat wel zo ? Als je wil weten wat ik bedoel, kan ik jullie aanraden het boek te lezen, dan zul je begrijpen waarom ik dat vind.
"Het laatste woord" van Piet Baete.
De cover van het boek is alvast heel mooi. Het laatste woord, waarbij woord wordt weerspiegeld in het water, waardoor het woord Moord te zien is.
Zou het hier over een moord gaan?
Het antwoord krijg je al meteen in de eerste zin van het boek.
Het boek begint meteen met een vraag " Heb jij papa vermoord? "
Je moet het hele boek lezen om dat te weten te komen......
Ik zou hier heel veel over kunnen schrijven maar ga het hier kort houden.
Ik heb het boek heel graag gelezen, het hield me gewoon bezig, wat is er allemaal gaande ? Stukje bij beetje kom je steeds meer te weten, ook over wat 15 jaar geleden is gebeurd en hoe dat zijn gevolgen heeft voor het nu.
Ben alleen niet happy met het laatste "woord", of liever de laatst zin. " Alles is goed"
Want is dat wel zo ? Als je wil weten wat ik bedoel, kan ik jullie aanraden het boek te lezen, dan zul je begrijpen waarom ik dat vind.
February 9, 2023
Het laatste woord moord was weer een snel weglezende klassieker! Mooie twists en een goed einde.
Groeten van Gurb
Groeten van Gurb
August 13, 2023
1moord, vele daders
November 9, 2017
Met 'Wie niet weg is' heeft Piet Baete mij vorig jaar overdonderd. Ik was dan ook heel benieuwd naar 'Het laatste woord'. In 59 hoofdstukken met verschillende tijdspannes en verhaallijnen neemt de auteur je mee in deze literaire thriller.
'Heb jij papa vermoord?'
Daarmee begint 'Het laatste woord'. De nieuwsgierigheid is geprikkeld en je bent getriggerd om verder te lezen.
Baete is een scenarist en dat merk je duidelijk aan zijn schrijfstijl. Korte zinnen, snelle dialogen, je raast er doorheen. De combinatie met het 'nu' en de sprong in de tijd is magnifiek neergezet. Daardoor krijg je een zeer gedetailleerde kijk op wat er is gebeurd. Een gezin dat getekend is door een gebeurtenis met grote gevolgen.
De twee broertjes, Willem en Maarten van Dijk, spelen buiten verstoppertje. Papa kijkt naar de Ronde van Vlaanderen en mama ligt met zware migraine op bed. En dan wordt Willem dood teruggevonden, op de dag dat Maarten zijn eerste melktandje verliest. Een spijtig ongeluk of moord? Vijftien jaar later is papa dood. Vermoord! Heeft het een met het ander te maken?
Baete sleurt de lezer mee en gaandeweg kom je steeds meer te weten over wat er toentertijd gebeurd is. Hoewel het een thriller is, is er toch weer die scherpe kijk van Baete op het leven. Het is niet enkel de moord op Patrick van Dijk die de lezer bezighoudt, maar vooral het onderliggende: schuldgevoel, vertrouwen, vriendschap, frustratie en boetedoening met daar ontegensprekelijk aan verbonden - letterlijk - 'de tand des tijds'. Geen oppervlakkig geschreven verhaal, maar eentje met diepgang waar vooral Maarten op zoek is naar zichzelf en het verleden een plek wil geven.
'Het verleden was aan zet. Het verkoos te blijven en niet vergeten te worden, als een slechte vriend die altijd weer de weg naar hem terugvond en nooit van zijn zijde week'
Met 'Het laatste woord' heeft de auteur een verhaal gecreëerd dat de lezer uitdaagt om mee te denken of misschien nog beter verwoord, door te denken. Want welbeschouwd is het niet de moord op Patrick die de aandacht vraagt, maar zijn het vooral de gebeurtenissen van vijftien jaar geleden en alles wat daarmee gepaard gaat. En ook nu wordt, net als in 'Wie niet weg is', de stijl van het verhaal gekenmerkt door Baetes filosofische redeneringen die je aan het denken zetten.
'Verwacht geen normale reacties in abnormale omstandigheden'
Het verhaal is daarenboven goed opgebouwd, is fascinerend en de karakters zijn goed uitgewerkt in functie van het verhaal. Baete stelt daarin zeker niet teleur. Bovendien is het realistisch geschreven met mooi opgebouwde zinnen die een lust voor het oog en voeding voor de geest zijn. Hoewel het pas naar het einde duidelijk wordt, speelt de titel een pakkende rol. Misschien is niet alles wat zich afspeelt even aannemelijk en soms wat kort op de bal, maar het past in het verhaal en heeft daardoor zeker geen negatief effect op het leesplezier.
Piet Baete heeft een eigen excellente manier van schrijven die ik ten zeerste kan appreciëren. Door onverwachte wendingen, emoties en het filmische schrijven word je meegezogen in het verhaal. Voor mij was dit één van de moeilijkste recensies die ik ooit schreef eenvoudigweg omdat ik niets wil prijsgeven van het verhaal!
Met dank aan Piet Baete en Lannoo voor dit recensie-exemplaar.
'Heb jij papa vermoord?'
Daarmee begint 'Het laatste woord'. De nieuwsgierigheid is geprikkeld en je bent getriggerd om verder te lezen.
Baete is een scenarist en dat merk je duidelijk aan zijn schrijfstijl. Korte zinnen, snelle dialogen, je raast er doorheen. De combinatie met het 'nu' en de sprong in de tijd is magnifiek neergezet. Daardoor krijg je een zeer gedetailleerde kijk op wat er is gebeurd. Een gezin dat getekend is door een gebeurtenis met grote gevolgen.
De twee broertjes, Willem en Maarten van Dijk, spelen buiten verstoppertje. Papa kijkt naar de Ronde van Vlaanderen en mama ligt met zware migraine op bed. En dan wordt Willem dood teruggevonden, op de dag dat Maarten zijn eerste melktandje verliest. Een spijtig ongeluk of moord? Vijftien jaar later is papa dood. Vermoord! Heeft het een met het ander te maken?
Baete sleurt de lezer mee en gaandeweg kom je steeds meer te weten over wat er toentertijd gebeurd is. Hoewel het een thriller is, is er toch weer die scherpe kijk van Baete op het leven. Het is niet enkel de moord op Patrick van Dijk die de lezer bezighoudt, maar vooral het onderliggende: schuldgevoel, vertrouwen, vriendschap, frustratie en boetedoening met daar ontegensprekelijk aan verbonden - letterlijk - 'de tand des tijds'. Geen oppervlakkig geschreven verhaal, maar eentje met diepgang waar vooral Maarten op zoek is naar zichzelf en het verleden een plek wil geven.
'Het verleden was aan zet. Het verkoos te blijven en niet vergeten te worden, als een slechte vriend die altijd weer de weg naar hem terugvond en nooit van zijn zijde week'
Met 'Het laatste woord' heeft de auteur een verhaal gecreëerd dat de lezer uitdaagt om mee te denken of misschien nog beter verwoord, door te denken. Want welbeschouwd is het niet de moord op Patrick die de aandacht vraagt, maar zijn het vooral de gebeurtenissen van vijftien jaar geleden en alles wat daarmee gepaard gaat. En ook nu wordt, net als in 'Wie niet weg is', de stijl van het verhaal gekenmerkt door Baetes filosofische redeneringen die je aan het denken zetten.
'Verwacht geen normale reacties in abnormale omstandigheden'
Het verhaal is daarenboven goed opgebouwd, is fascinerend en de karakters zijn goed uitgewerkt in functie van het verhaal. Baete stelt daarin zeker niet teleur. Bovendien is het realistisch geschreven met mooi opgebouwde zinnen die een lust voor het oog en voeding voor de geest zijn. Hoewel het pas naar het einde duidelijk wordt, speelt de titel een pakkende rol. Misschien is niet alles wat zich afspeelt even aannemelijk en soms wat kort op de bal, maar het past in het verhaal en heeft daardoor zeker geen negatief effect op het leesplezier.
Piet Baete heeft een eigen excellente manier van schrijven die ik ten zeerste kan appreciëren. Door onverwachte wendingen, emoties en het filmische schrijven word je meegezogen in het verhaal. Voor mij was dit één van de moeilijkste recensies die ik ooit schreef eenvoudigweg omdat ik niets wil prijsgeven van het verhaal!
Met dank aan Piet Baete en Lannoo voor dit recensie-exemplaar.
October 28, 2017
De nieuwe literaire thriller van Piet Baete, Het Laatste Woord, uitgegeven bij Lannoo, maakte al mijn (hoge) verwachtingen meteen waar. Ik heb ongelooflijk genoten van dit boek, met helaas (of moet ik zeggen: gelukkig?) de gebruikelijke ontgoocheling op het einde toen ik het boek uit had en eigenlijk nog enkele honderden pagina's extra had willen lezen. Hoe zou het nog met Maarten evolueren in zijn verder leven? Met Michel en Bianca? Laat dit een stille wenk zijn aan de auteur, misschien zit hier wel een vervolgverhaal in 😉
Ik wil hier uiteraard niet te veel verklappen over de inhoud, laat staan over de ontknoping van dit boek. Wie graag literaire thrillers leest, moet dit boek gewoon zo snel mogelijk gaan kopen. Herfst en winter zijn overigens ideale seizoenen om met een mooi boek voor een warme open haard te gaan zitten of gezellig met een dekentje in de zetel.
Zoals gewoonlijk in de boeken van Piet Baete zijn de dialogen enorm vlot en raak geschreven, zonder al te veel nodeloze uitweidingen. De auteur heeft niet voor niets na zijn studententijd een jaar in Los Angeles gestudeerd en zich gespecialiseerd in scenarioschrijven. Hij schrijft beroepshalve ook veel scenario's voor allerlei TV-reeksen. Je zou zijn boeken dan ook zo kunnen verfilmen. Wat kijk ik al uit naar de prachtige beelden van het mooie Biarritz, met onder andere het etentje van Maarten en Bianca, een cruciaal moment in dit boek. Of van vader Patrick die zijn zoon Maarten op een avond meeneemt naar de hoerenbuurt in Antwerpen (en neen, niet om de jongen zijn eerste seksuele ervaring te laten opdoen 😊).
Wat ik echter het meeste gewaardeerd heb in dit boek, is iets wat niet geschreven staat, maar pijnlijk voelbaar tot uiting komt tussen de regels. (Het mooiste van literatuur is overigens vaak net datgene wat er tussen de regels (niet) staat.) Het onvermogen van mensen om pijnlijke gebeurtenissen in hun leven bespreekbaar te maken, druipt werkelijk van elke pagina in dit boek, net als de desastreuze gevolgen van dat onvermogen in het verdere verloop van hun leven, de gevolgen van dat niet-uitspreken en bijgevolg niet-verwerken van de pijnlijke emoties waar iedereen soms mee worstelt. Het klinkt misschien melig, maar als mensen die elkaar dierbaar zijn, wat vaker met elkaar hun emoties zouden delen, de wereld zou ongetwijfeld een veel mooiere plaats zijn. Vele mensenlevens zouden een pak gelukkiger zijn.
Ik wil hier uiteraard niet te veel verklappen over de inhoud, laat staan over de ontknoping van dit boek. Wie graag literaire thrillers leest, moet dit boek gewoon zo snel mogelijk gaan kopen. Herfst en winter zijn overigens ideale seizoenen om met een mooi boek voor een warme open haard te gaan zitten of gezellig met een dekentje in de zetel.
Zoals gewoonlijk in de boeken van Piet Baete zijn de dialogen enorm vlot en raak geschreven, zonder al te veel nodeloze uitweidingen. De auteur heeft niet voor niets na zijn studententijd een jaar in Los Angeles gestudeerd en zich gespecialiseerd in scenarioschrijven. Hij schrijft beroepshalve ook veel scenario's voor allerlei TV-reeksen. Je zou zijn boeken dan ook zo kunnen verfilmen. Wat kijk ik al uit naar de prachtige beelden van het mooie Biarritz, met onder andere het etentje van Maarten en Bianca, een cruciaal moment in dit boek. Of van vader Patrick die zijn zoon Maarten op een avond meeneemt naar de hoerenbuurt in Antwerpen (en neen, niet om de jongen zijn eerste seksuele ervaring te laten opdoen 😊).
Wat ik echter het meeste gewaardeerd heb in dit boek, is iets wat niet geschreven staat, maar pijnlijk voelbaar tot uiting komt tussen de regels. (Het mooiste van literatuur is overigens vaak net datgene wat er tussen de regels (niet) staat.) Het onvermogen van mensen om pijnlijke gebeurtenissen in hun leven bespreekbaar te maken, druipt werkelijk van elke pagina in dit boek, net als de desastreuze gevolgen van dat onvermogen in het verdere verloop van hun leven, de gevolgen van dat niet-uitspreken en bijgevolg niet-verwerken van de pijnlijke emoties waar iedereen soms mee worstelt. Het klinkt misschien melig, maar als mensen die elkaar dierbaar zijn, wat vaker met elkaar hun emoties zouden delen, de wereld zou ongetwijfeld een veel mooiere plaats zijn. Vele mensenlevens zouden een pak gelukkiger zijn.
October 20, 2017
Verdorie, wat zie je de karakters weer goed voor je. Heel de tijd denk je 'zou het, zou het' dat vervolgens omslaat in 'ik wist het, ik wist het' om te eindigen met 'what?'. Het boek leest dus ook als een warme pot popcorn bij een goede thriller. Het gevoel van 'leg ik mijn boek aan de kant of niet' overheerst weer in bed 's avonds. Het volgende schrijfsel mag voor mij wat dikker zijn - love the writingstyle.
Over de karakters : een vreemd gevoel van misplaatst medeleven en begrip ontstaan voor verschillende personages. Je begint je automatisch af te vragen : Wat zou ik doen, zou ik dat ook zo aanpakken? Alle personages blijven plakken. Voor één keer is niet de persoon maar de boodschap achter heel het gebeuren hetgeen mij de meeste rillingen bezorgt. Een thriller met een persoonlijke en sociale boodschap. De eerste die ik op dit niveau lees. Sterk!
Over de karakters : een vreemd gevoel van misplaatst medeleven en begrip ontstaan voor verschillende personages. Je begint je automatisch af te vragen : Wat zou ik doen, zou ik dat ook zo aanpakken? Alle personages blijven plakken. Voor één keer is niet de persoon maar de boodschap achter heel het gebeuren hetgeen mij de meeste rillingen bezorgt. Een thriller met een persoonlijke en sociale boodschap. De eerste die ik op dit niveau lees. Sterk!
October 16, 2017
Als lezer word je vanaf pagina 1 meegezogen in dit verhaal en is het moeilijk om het boek weer neer te leggen voor het weer uit is. Zet dus de kinderen, je echtgenoot of echtgenote, de hond en de kat enkele uurtjes in de tuin en begin eraan.
Je zult de jonge Maarten willen omarmen en hem helpen zijn verleden te verwerken. Je zult hier en daar even naar de zakdoeken willen grijpen (zet deze dus maar klaar wanneer je de deur dichtdeed nadat je je geliefden even in de tuin zette).
Enige minpuntje misschien is dat je veel te vlug doorheen de lectuur bent. Maar dan zullen de kinderen, echtegenoot of echtgenote en de dieren dan weer niet erg vinden. Gelukkig regende het niet ...
Je zult de jonge Maarten willen omarmen en hem helpen zijn verleden te verwerken. Je zult hier en daar even naar de zakdoeken willen grijpen (zet deze dus maar klaar wanneer je de deur dichtdeed nadat je je geliefden even in de tuin zette).
Enige minpuntje misschien is dat je veel te vlug doorheen de lectuur bent. Maar dan zullen de kinderen, echtegenoot of echtgenote en de dieren dan weer niet erg vinden. Gelukkig regende het niet ...
June 29, 2019
Voor mij iets minder thriller maar meer psychologische roman. Daarom niet minder spannend tot het einde. De vraag is: Heeft de moord/ongeval in het verleden iets te maken met de moord op Patrick? Ja en neen. Het ongeval/moord van het verleden heeft het leven van een heel gezin doorheen geschut. Iedereen verwerkt dit op zijn eigen manier.
Daarom heet het boek volgens mij ook : het laatste woord wat een mooie titel is voor dit verhaal.
Daarom heet het boek volgens mij ook : het laatste woord wat een mooie titel is voor dit verhaal.
October 15, 2017
In zijn typische schrijfwijze, waar elk personage wordt uitgediept en je ook meevoelt met de 'minder brave' personages...wordt je in dit boek, over een tijdspanne van 15 jaar, meegesleept in het leven van verschillende personages en komt het uiteindelijke plot onverwacht en met nogal een twist.
Ik kan alleen maar zeggen: 'Ik kijk al uit naar de volgende!'.
Ik kan alleen maar zeggen: 'Ik kijk al uit naar de volgende!'.
November 9, 2017
Man Man Man, hij doet het weer.
Wil je jezelf eens helemaal verliezen in een verhaal dan is dit boek wat je nodig hebt.
Geschreven als een trein die niet stopt tot hij zijn eind halte heeft bereikt .
Je denkt heel de tijd te weten hoe de vork aan de steel zit , maar ... just read it !
sterk geschreven!!
i'm a fan !!
January 24, 2018
Ik wilde nog eens een thriller lezen en vond er een recente met een hoge kwotering. Ik las een leuke plot, maar geen literair meesterwerk. Voelde een beetje aan als een jongerenboek. Eenvoudige taal, korte hoofdstukjes, niet te veel uitgeweid, niet te veel sidekicks, niet te veel buitenwereld... Hapklaar om een feuilleton van te maken...
October 15, 2017
Absolute aanrader. Dit boek grijpt je vanaf de allereerste zin en blijft verwonderen tot de allerlaatste. Enorm goed geschreven, vlot, levensecht en vooral origineel. Wordt ongetwijfeld een bestseller !
April 10, 2018
Leuke vakantielektuur. Piet op zijn best. Goed scenario!
Displaying 1 - 15 of 15 reviews