خاطرات امیرعباس هویدا

by Amir-Abbas Hoveyda, امیر قربانی (Editor)

این کتاب خاطرات امیر عباس هویدا می باشد که در سالنامه «دنیا» نوروز ۱۳۴۵ به نوشته خودش به چاپ رسیده است و شامل خاطرات زیر می باشد

تحصیل در لبنان، ماموریت‌‌های پدر و روحیات مادر
سفر به پاریس و زندگی در لندن
در میان بزرگترین اتفاقات تاریخ زندگی می‌کنم ، یادداشت‌های هویدا از جنگ جهانی دوم -۱
اگر قسمت من باشد کشته می‌شوم ، یادداشت‌های هویدا از جنگ جهانی دوم -۲
انگلیسی‌ها ارباب جنوب کشورم بودند ، خاطرات هویدا از مراجعت به ایران
کافه‌نشینی با صادق هدایت و پرویز خانلری ، خاطرات هویدا از خدمت وظیفه در دانشکده افسری
خاطرات هویدا از دوران حضور در شرکت ملی نفت و وزارت دارایی ، آنچه در مذاکره با نمایندگان کنسرسیوم نفت گذشت

240 pages, ebook

First published January 1, 1966

About the author

https://en.wikipedia.org/wiki/Amir-Ab...

امیر عباس هویدا (۱۲۹۸ تهران - ۱۸ فروردین ۱۳۵۸ تهران) یکی از نخست‌وزیران ایران در زمان محمدرضا شاه پهلوی بود. وی ۱۳ سال نخست وزیر بود و ریاست دولت در ایران را بر عهده داشت که این طولانی‌ترین ریاست بر دولت در طول تاریخ ایران بوده است. هویدا پس از ۱۳ سال تصدی پست نخست وزیری، از کار کناره گرفت و جمشید آموزگار به نخست وزیری منصوب شد و هویدا به عنوان وزیر دربار شاهنشاهی مشغول به کار شد. این روزها هم‌زمان بود با آغاز حرکات انقلاب و کوشش محمدرضا پهلوی برای آرام کردن مردم، هویدا و چند تن دیگر از رجال سرشناس سیاسی دوران زمام داری خود را بازداشت کرد. البته خود او می‌دانست که این بازداشت برای آرام کردن مردم است و با بازداشت‌های سیاسی و معمول فرق دارد. اما نمی‌دانست که بازداشتش تا روز پیروزی انقلاب ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ ادامه خواهد داشت. وی تنها مقام بلندپایه رژیم محمد رضا پهلوی بود که علی‌رغم داشتن امکان فرار، از ایران نگریخت و از طریق داریوش فروهر تسلیم دولت موقت مهندس مهدی بازرگان شد. به گفته مسعود بهنود در کتاب «۲۷۵ روز بازرگان» (صفحه ۲۶۷) او در ۲۲ بهمن ۵۷ پس از فرار نگهبان‌ها از پادگان جمشیدآباد از زندان بیرون آمد و به منزل آقای طالقانی تلفن زد و از آن طریق خود را تسلیم کرد. سپس به دادگاه انقلاب تحویل داده شد... او قبل از اتمام دادگاه در وقت تنفس به قتل رسید

Reviews

[Dorsa · Rating 3 out of 5]

3.5 stars

[محمد]

هویدا برای دست یافتن به انتهای قدرت ،خواسته های نامشروع قدرت مداران را خوب اجرا میکرد و خدمت به مردم پدیده ناخواسته از همین روند شد