Houtrot

by Rinske Hillen

Natuurfilosoof Bram Wenksterman bewoont een pand aan de Amsterdamse Keizersgracht dat al generaties lang in zijn familie is. In de immense achtertuin liggen zijn voorouders begraven. De fundering moet dringend worden aangepakt en er zit niets anders op dan geld te vragen aan zijn rijke schoonvader. Dat ligt gevoelig, want Wenkstermans vrouw is pas opgenomen in een psychiatrische inrichting en de meningen zijn verdeeld: nam hij de juiste beslissing? Intussen organiseert zijn minnares een verrassingsfeest voor zijn vijfenvijftigste verjaardag. Als zijn dochter Amber voor die gelegenheid naar huis komt, ontdekt ze een voortwoekerend geheim. Het feest blijkt de aanzet tot een ongekend dramatische climax.

Houtrot is geïnspireerd op de waargebeurde geschiedenis van twee grachtenpanden. Het is een filosofische roman over schuld, verraad en familieloyaliteit. In de strak gecomponeerde plot ontrolt het verhaal zich in drie dagen tot een puinhoop.

Genres: Book Club, Literature

255 pages, Paperback

Published October 17, 2017

Reviews

[Natazzz]

Een boek over een stel uiterst onsympathieke, egoïstische en/of vervelende mensen. De eerste helft was niet om door te komen, daarna werd het gelukkig beter. Wel heel goed geschreven, ik zag de hoofdpersonen en het verhaal helemaal voor me. Jammer dat het me totaal niet kon boeien.

[Esther]

Ja! ♡ Dit boek heeft voor mij alle ingrediënten om hoog te scoren. Er gebeurt veel, al speelt het gehele boek zich af binnen slechts drie dagen. Het decor is de Keizersgracht 268 in Amsterdam, een familiehuis van de familie Wenksterman. Het huis is dringend toe aan een vernieuwing van de fundering. De vraag is of er aan het huis gerommeld mag worden en zo ja, wie de kosten betaalt. Daarnaast moet het gezin leren leven met de afwezigheid va moeder en tevens partner.

Hillen beschrijft in dit boek verschillende kwesties rondom familie, loyaliteit, eerlijkheid en relaties. Dit doet ze door dieper in te gaan op de verhoudingen tussen Bram Wenksterman, zijn dochter Amber en haar tante Ella. Hillen wisselt van personage wat er bij mij voor zorgt dat ik wil door blijven lezen omdat je als lezer telkens een laagje dieper gaat.

Volgens mij staat het huis symbool voor het vernieuwen van de verhoudingen binnen het gezin Wenksterman. Hoe geven zij het verlies van Veerle een plek? Een moeder en partner die er nog is maar letterlijk buiten de samenleving wordt geplaatst in een instelling. Dochter Amber probeert het een plek te geven en het gezin te redden, waar Bram vindt dat het tijd is om weer te leren leven, los van allerlei schuldgevoelens. Deze verschillende manieren van rouw zorgen voor spanningen tussen vader en dochter. Wanneer mag je als gezin weer de draad oppakken als een essentieel onderdeel mist? En hoe belangrijk is loyaliteit aan je afkomst?

Hillen heeft filosofie gestudeerd en ik denk dat dit haar geholpen heeft in het schrijven van het boek. Ze kan gedetailleerd gedachtes/overpeinzingen beschrijven zonder daarbij mij als lezer te vervelen. Ik heb het boek in drie keer uitgelezen omdat ik het niet kon wegleggen tussendoor. Het einde ligt enigszins voor de hand, maar had ik anderzijds toch niet zien aankomen. Aanrader voor iedereen die houdt van een boek met filosofische en psychologische twist.

[Shanna Vercammen]

Ik verwachtte een boek te lezen over een oud pand in Amsterdam maar het verhaal gaat enkel over de rotte familie die er woont. Verschrikkelijk onuitstaanbare mensen, één voor één. Ik walgde van elk karakter in het boek en van het feit dat ik het werkelijk met niémand van de personages zou kunnen vinden. Wat een ongezellige bende egoïsten. Bah!

[Judith]

Wat een heerlijk boek! Ik heb zoveel mooie zinnen onderstreept, dit is echt een heel goed debuut. Het verhaal is goed opgebouwd en de metafoor van een rottend huis wordt voldoende uitgewerkt zonder dat het er te dik bovenop ligt. Het verhaal wordt verteld vanuit de dromerige Amber, cynische Bram en alternatieve Ella. De onderlinge verschillen in karakter, overtuigingen, gedachten, verlangens en keuzes worden mooi uitgewerkt. Aanrader!

[Laupielotje]

Uuuuuhm tja. Het decors van een eeuwenoud pand aan de Keizersgracht geeft karakter aan het boek. Zo'n pand waarvan je hoopt het ooit te mogen inrichten. Er zat veel meer potentie in de personages. Een bioloog/natuurfilosoof die schetsboeken bijhoudt en columns schrijft, dat leent zich toch voor feitjes over het seksleven van de rode bosmier, en zulks? Ik vond het vlak. Een studente filosofie aan Cambridge UK en een voorliefde voor muziek, daar had ook wel wat meer verdieping ingezeten. Grootvader is wel een prettig figuur, maar verder is het hele stel vooral veel oud geld gedoe en wel hinderlijk. Wat wel echt onwijs goed is gelukt zijn de kleine taalvondsten vooral op zinsniveau, echt mooie uitvindinkjes waarvan er wel een paar in mijn notitieboek zijn beland.

[Bianca Oortwijn]

Wat een strak debuut! Mooie opbouw, interessante personages en prachtige zinnen. Zoals een moment waarop dochter Amber haar vader vasthoudt terwijl ze voelt dat hij zich daar geen raad mee weet: 'een omhelzing met een zandloper'.
Heel fijn (luister)boek!

[Martine Fink]

Niet echt leuk eigenlijk
Maar was al zo ver dat ik wel verder ging lezen

[Judith de Vries]

Prachtige woorden en zinnen en een beklemmende familie situatie.... recept voor een goed boek waar je zo doorheen leest

[SuziQ]

Heel mooi geschreven. Goede beeldende zinnen. Je ziet het allemaal voor je. Ook de dialoog tussen de personages is goed neergezet. In het verhaal zit meteen spanning. Je leeft mee met de personages. Het boek leest ook heel fijn. In een week had ik het uit.

[Lotte Marijt]

Mooi boek, ging alle kanten op, het verhaal ontspint zich in 3 dagen, maar in flashbacks lees je over verschillende tijdperiodes (30 jr terug en zelf honderden jaren terug).
Mooie beeldende zinnen, prachtige metaforen.
Ik vond de hoofdpersonen niet per se sympathiek overkomen, ik vond ze allemaal wat nors of ongrijpbaar.
Het boek maakt veel los; depressie, relatie's, familieverhoudingen, en da thuis wat langzaam maar zeker instort. 3.5 sterren.

[Nike]

Het (waargebeurde) verhaal over een pand in verval aan de Amsterdamse Keizersgracht en de bewoners ervan die een rottend famiegeheim met zich meedragen. Veel geworstel met zichzelf en anderen, vaak weergegeven in knappe, zelfs herkenbare (vrouwen toch) dialogen. Altijd borrelt er iets onder de oppervlakte, maar het komt niet tot een mooie apotheose.

[Inge]

PERSOONLIJK COMMENTAAR
matig. verwende karakters, vooral Amber is verwend grachtengordel meisje, dat moeilijk doet om het moeilijk doen. Ik leef dus niet echt mee. Waarom wil Ella die Westerman zo graag, hij geeft geen een teken dat hij meer wil en die Ella lijkt me intelligent (ok, ik snap het, laatste kans kind en ze was vroeger al verliefd, maar hij denkt dat dingen als: als ik je niet zou willen, had ik he de deur toch al uitgezet oid. in ieder geval, geen aanwijzingen voor haar dat hij haar ook wil, dus ik snap haar afankelijkheid niet. Geheim ook niet goed uitgEwerkt (heb ver voor de climax al antwoorden) en dat er misverstand is tussen amber en vader over welk geheim (in geSPrek: zij heeft het over ella, hij over thomas) was ik al bang voor dat zoiets flauws zou gebeuren, hoopte dan ook ter harte van niet, maar helaas). Kortom, ik leef niet mee. Vind wel het verhaal van het huis, de bomen in de tuin, het gekraak, de kelder en natuurlijk de bschimmelde chilli con carne goed. dus geen onvoldoene, heb het wel uitgelezen, maar wel onbredigend, heb niet echt wat geleerd of ingezien of vrienden gemaakt ofzo. Qua taalgebruik: soms hele mooie vondsten (Mensen hebben elke tien jaar een andere jeugd), maar soms ook een beetje cliche of simpel/ standaard schrijverstrucjes

[Hanneke Wildschut]

Sterk debuut! Prachtig opgebouwd boek. Begint als een mooie dag aan zee tot de golven huizenhoog opbouwen om tot slot op het strand te beuken.
Bram woont in Amsterdam aan de Keizersgracht in een monumentaal pand dat nodig gerestaureerd moet worden. Zijn vrouw is met zware depressieve klachten opgenomen, een nicht van haar heeft haar verzorgd en heeft nu de zorg voor Bram wel heel letterlijk op zich genomen. Als dochter Amber thuiskomt van een afgebroken filosofie-studie, komen de lijken uit de kast.
Als lezer voel je ook de onbehaaglijke momenten waar je niet goed de vinger achter kunt krijgen, tot de laatste golf op het strand uitrolt (bij wijze van spreken).
Zeer veelbelovende schrijfster: volgen!

[Emelien]

De metafoor van houtrot komt meteen bij je binnen. In een ruk uitgelezen dit boek, mooie karakter omschrijvingen en zinnen die je wil onthouden. Het verhaal sleept je mee, je gaat mee in de karakters maar je komt er ook tegen in opstand. Het is dichtbij genoeg om mee te gaan in het verhaal, om soms tegen de hoofdpersonages te schreeuwen dat ze het anders hadden kunnen doen. En veraf genoeg om het als buitenstaander aan te horen, en het mooie taalgebruik de boventoon te laten voeren.

Een prachtig debuut van een schrijfster die mensen, gebeurtenissen en historie mooi weet te verwoorden. En dat het zich maar in drie dagen heeft afgespeeld besefte ik me pas weer toen ik dat op de achterflap las nadat ik het uithad. Omdat je in het verhaal word gezogen dat tijd er niet meer toe doet.

[Eline]

Een boek met een vlotte stijl en bij tijd en wijlen rake beelden en metaforen. Het huis is in dit boek natuurlijk überhaupt een metafoor.

Qua personages en opbouw deed het mij aan Tirza van Grünberg denken. Sterk plotgedreven is het boek, dit maakt dat je door blijft lezen. Het zorgt er in mijn ogen echter ook voor dat de personages in dienst staan van het verhaal in plaats van dat het verhaal uit de personages voorkomt. Daardoor doen ze soms onlogische zeer onverwachte dingen, in dienst baan het verhaal. Het middenstuk is het beste, het einde is mij tegengevallen, laatste zin geen idee ik ermee moet.

[Andrew Spink]

I wasn't convinced by this book. Peculiar characters is one thing, but these were much too extreme. The metaphor of the rotting house for the family was both too obvious and didn't really work for me. The dissonance of the father one the one hand working as biologist (or sociologist, the book contradicts itself) in Wageningen to making a living from writing the odd newspaper column in a monumental house in Amsterdam doesn't work either.
On a more positive note, some phrases and passages are beautifully written.

[MAKU]

Een verhaal van een uit elkaar gevallen gezin in een uit elkaar vallend monumentaal familiehuis aan de Keizersgracht in Amsterdam. De dode familieleden, de geheimen,alles drukt op het gezin en het oude pand. Een vader met een relatie met de nicht van zijn vrouw, de moeder die opgenomen is vanwege haar depressies en een dochter die zich nergens helemaal thuis lijkt te voelen. Tijdens een verjaardagsfeest wordt de deksel van de put gehaald. Wat is er nog te redden van her huis en het gezin?

[Anton Segers]

Een nipte drie sterren.
Er zijn stukken waarbij je meegaat met de fijne en wijze psychologische tekening van de 4 protagonisten. Maar de 2 boeiendste - de vader en de moeder - blijven te veel onderbelicht. De 2 andere - de dochter en de minnares- krijgen meer aandacht, maar spreken niet aan, roepen geen empathie op.
Een wagen op 2 wielen, dat rijdt niet vlot…

[Sibrenne Wagenaar]

Huis Amsterdamse gracht. Vader met vriendin. Moeder opgenomen met psychische problemen. Amber, de dochter, komt thuis. Feestje voor vader. Zangleraar. Ontdekt dat ze tweelingbroer had die is gestorven bij 3 maanden in bed van ouders. Altijd verzwegen. Over geheimen,schuld, in verleden leven. Mooi verhaal. Aan eind komt er iets te veel groots bij elkaar.

[Sophie]

Een familiedrama zonder dat het een dramatisch verhaal is. Leuke insteek om met mondjesmaat de verschillende hoofdrolspeler in het verhaal aan te brengen. Er is ook een kleine inkijk bij de elite of gewezen elite van Amsterdam.

[Els Klem]

Pand in de binnenstad van Amsterdam. Is al generaties in de familie. Er moet herstel plaatsvinden maar waar haal je geld vandaan. Gebaseerd op wasrheid. Gaat over schuld, verraad en familie. Leest vlot

[Bert Van]

Fris en origineel boek

[Jonas]

Wie op deze manier debuteert, mag er zeker van zijn dat ik zijn/haar tweede roman ook zal lezen. Knap boek!

[Helenreads]

Mooi verhaal, maar ik bleef maar wachten op een climax die niet kwam.

[Nick Van linden]

Prachtig geschreven; eerlijk, pijnlijk.Een rottend huis en een rottend familiegeheim.

[Roman]

Boek met prima drive, blijft spannend, hoewel je het einde al van verre ziet aankomen. Goed geschreven. Zie ook: https://www.amsterdamsebinnenstad.nl/....

[Pipster]

Prachtig geschreven. Lange en korte zinnen wisselen elkaar in moordend tempo af. Mooi verhaal. Niet alleen het huis heeft last van houtrot, maar ook in de fundering van het gezin rommelt het.

[Ann]

3,5

[Noortje O.]

Aardig verhaaltje maar zeker geen klassieker.

[Femke]

3.5 ster