Good Morning Mr. Bad Love อรุณสวัสดิ์รักร้าย

by ร เรือในมหาสมุท

เมื่อครั้งหนึ่งได้รักใครสักคน รักจนหัวใจเป็นของเขา
ต่อให้สุดท้ายเลือกที่จะทอดทิ้ง แต่ร่องรอยของความรักนั้นจะยังคงอยู่
...ชัดเจนราวกับสลักลึกในหัวใจ

การพบกันระหว่างสอง ‘จุลเกียรติ’
ทำให้ค่ำคืนที่แสนเรียบง่ายกลายเป็นความทรงจำที่ไม่อาจลืมเลือน
และตั้งแต่วันนั้นความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ค่อยๆ พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ
จากคนรู้จักแปรเปลี่ยนเป็นคนข้างกาย
ทว่า... แม้จะมีความบังเอิญอันน่าประหลาดผูกพันพวกเขาเอาไว้
ราวกับว่านี่คือรักแท้ที่เกิดมาเพื่อดูแลกันและกัน
แต่ควรจะทำอย่างไร ถ้าฝ่ายหนึ่งไม่อาจลบเลือน ‘คนในอดีต’ที่ยังคงฝังแน่นอยู่ในหัวใจ

หรือรักแท้จะเป็นแค่รักร้ายที่ทำให้สุดท้ายต้องกลายเป็นการจากลา

Genres: Yaoi

256 pages, Paperback

Published October 18, 2017

About the author

Associated Names:
* จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท
* ร เรือในมหาสมุท

จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท ชื่อเล่น ลี้ ใช้ชีวิตวัยเด็กที่ ต.ปากน้ำ จ.สมุทรปราการ เริ่มต้นเขียนหนังสือในขณะที่มีอายุได้ 12 ปี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย จากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในภาควิชาภาษารัสเซีย มีผลงานทั้งในด้านวรรณกรรมสร้างสรรค์ และนิยายชายรักชาย ที่ได้รับความนิยมในหมู่นักอ่านวัยรุ่น ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (S.E.A. Write) ประจำปี 2560 จากรวมเรื่องสั้น “สิงโตนอกคอก” ตีพิมพ์โดย “แพรวสำนักพิมพ์” โดยเป็นนักเขียนอายุน้อยที่สุดในบรรดานักเขียนไทยที่เคยได้รับรางวัลนี้ (ข้อมูลเดือนมีนาคม ปี 2561)

รางวัลที่ได้รับ :

ประเภทงานเขียน เรื่องสั้น, นวนิยาย

ผลงานเด่น รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์ (รางวัลซีไรต์)

ผลงานรวมเล่ม นิยาย : ตีแผ่ชีวิตสายซึน สำนักพิมพ์ EverY, Good Morning Mr. Bad Love อรุณสวัสดิ์รักร้าย สำนักพิมพ์ EverY, ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่ สำนักพิมพ์ EverY, รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์

Reviews

[Ning · Rating 4 out of 5]

ชอบค่ะ.. เป็นวายที่อ่านได้เพลิน โดยไม่ได้รู้สึกว่าเพี้ยนหรืออะไร .. แถมด้วยดีใจเล็กๆ ว่า มันไม่มีข่มขืน!!! เย้ๆๆ แถมอีกด้วยว่า ไม่มีเลิฟซีนหนักหน่วง.. เย้ๆๆ อีกรอบ.. อ่านได้เพลิน สบายตา สบายใจเลยทีเดียว

ชอบการเล่าเรื่องนะคะ แม้ว่าจะดูเนิบๆไป แต่ดึงอารมณ์ร่วมได้ดี ข้อคิดอะไรก็ดูเนียนๆดี .. ตินิดเดียว (เรื่องมาก) คือเรื่องเมาแล้วขับ กับการทำร้ายตัวเอง

เมาแล้วขับมันเป็นข้อกฏหมายแล้วเนอะ มันไม่คลู อีกต่อไปแล้วเนอะ .. การใส่เข้ามาในฉาก แล้วทำเหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดา มันก็เลยรู้สึกนิดนึงเนอะ

ส่วนการทำร้ายตัวเองนี่ก็นะ ก็ขู่ลงโซเชี่ยลนี่ก็นะ.. อ่านแล้วไม่สนับสนุนอ่ะนะ..

ก็หักไป ดาวนึง ได้ 3.55 ดาวประมาณนั้น ..

การอ่านมันสำคัญอ่ะน่ะ เราจะได้อะไรเยอะมากจากการอ่าน คนรีวิวไม่ได้กล่าว คนแต่งน่ะล่ะที่กล่าวไว้..

สรุปว่า อ่านได้เพลินมากๆเลยทีเดียว

[Polyj · Rating 5 out of 5]

พี่เกียรติ จุลเกียรติ vs น้องจุล จุลเกียรติ

เป็นเรื่องราวความรักของสองคนที่ดูต่างกันสุดๆ แต่ก็อยู่ด้วยกันได้

พ่อเพลย์บอยหล่อรวยไม่แคร์โลก อย่างจุลเกียรติ ภายนอกดูเหมือนเป็นคนเฮฮา แต่จริงๆ อ่อนไหว และมีแผลใจเป็นรักเก่าที่ฝังแน่น จนเขาไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะลบลืมมันไปได้ไหม

ทางด้าน น้องจุล หนุ่มน้อยผู้ที่ใบหน้ามีแผลเป็นจึงปิดกั้นตัวเองไม่ค่อยมีความมั่นใจ เมื่อมาเจอคนที่เสนอตัวเข้ามาชิดใกล้ ทำให้เขาต้องคิดแล้วคิดอีก แต่สุดท้ายก็ทนลูกตื๊อไม่ไหว ฮ่าๆ แล้วทั้งๆ ที่ก็พอรู้อยู่นะ ว่าเขามีคนอื่นในใจ ตัวเองเลยพยายามห้ามใจไม่ถลำลึก แต่ดูเหมือนมันจะไม่ทันซะแล้ว

ความรู้สึกของการที่ต้องทนดูคนที่ตัวเองรัก ไปมีใจเผื่อถึงคนอื่น มันเจ็บปวด
และมันเจ็บปวดยิ่งขึ้น เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองไม่มีอะไรเทียบกับอีกฝ่ายได้เลย
แต่เมื่อรักแล้วจะทำไงได้
มันเป็นความรู้สึกหวานปนขม

เป็นนิยายเรื่องแรกในรอบปี ที่รู้สึกว่า อยากเอามาอ่านซ้ำๆ หลายๆ รอบ
ชอบมากเลยค่ะ

[Or_O · Rating 4 out of 5]

ถ้าพูดถึงผู้ชายร้าย ๆ ความรักครั้งร้าย ๆ สิ่งที่เข้ามาในหัวก่อนเลยคือซีนตบจูบ กักขังหน่วงเหนี่ยว ทำร้ายจิตใจสารพัด เป็นคนเลวที่รักเธอ

ภาพมาหรือยัง

ถ้าได้แล้ว

โอจะบอกว่า

นั่นไม่ใช่ความรักร้าย ๆ ในเรื่องนี้


คุณจุลเกียรติหล่อ รวย ว่างงาน มีเวลามากมายคอยดูแลคนรักตน เป็นป๋าเปย์ของหนุ่ม ๆ ... เอ้อ คุณจุลเกียรติไม่สนใจสาว ๆ นะ เสียใจด้วย แม่สาวน้อย

ชีวิตครอบครัวก็ไม่ต้องกังวล เพราะคุณจุลเกียรติอาศัยอยู่คนเดียว ไม่ต้องกลัวเรื่องพ่อแม่สามีอาละวาด ไม่กังวลว่าทำอะไรก็ต้องเกรงใจ

ดี๊ดีขนาดนี้ ถ้ามีหลงมาจีบ จะไม่คว้าไว้ก่อนเหรอ


คืนหนึ่ง คุณจุลเกียรติได้ทักทายหนุ่มแปลกหน้าที่มีผ้าปิดปากคาดไว้ตลอดเวลา คุยกันถูกคอดี คุณจุลเกียรติจึงชวนไปต่อ ความหมายของคำตีความไม่ยาก ชายหนุ่มตัดสินใจดึงผ้าคาดปากออก เผยให้เห็นรอยแผลเป็นยาว ลากจากแก้มลากผ่านคางไปจรดแก้มอีกฝั่ง คุณจุลเกียรติตกใจ แต่ยังยืนยันความตั้งใจเดิม ชายหนุ่มจึงตอบตกลง

จุลเกียรติกับจุลเกียรติจึงได้รู้จักกันนับแต่นั้น

ชายหนุ่มหล่อ รวย ว่างงาน สายเปย์ ที่ดี๊ดี และไม่รังเกียจแผลเป็นของเขา

ชีวิตควรจะสมบูรณ์แบบใช่ไหม


อย่าหวังเลย นั่นมันคำลวงหลอกของโลกใบนี้

คุณจุลเกียรติที่ควรจะสมบูรณ์พร้อม เป็นสิ่งมีชีวิตที่คู่ควรแก่การครองคู่ เป็นคนที่ควรมีแต่ความรัก และได้รับแต่ความรัก

แต่คุณจุลเกียรติกลับไม่มีมัน

คุณจุลเกียรติให้ใจทั้งหมดไปกับความรักครั้งเก่า ดิ้นรนตะเกียกตะกายเพื่อให้อีกฝ่ายหันมาชั่วครู่ ความรักที่ไม่สมหวัง ความรักที่น่าชัง ความรักที่ไม่คู่ควร

อยู่กับคนรักที่ไม่รักเรา อยู่กับเงาของคนอื่นตลอดเวลา

นี่คือชีวิตรักร้าย ๆ ของจุลเกียรติทั้งสอง


+++


โอชอบประเด็นความรักของทั้งคู่ ชอบชีวิตซ้ำ ๆ วันสบาย ๆ ของจุลเกียรติทั้งสอง ชอบที่น้องเป็นคนชัดเจน ดราม่าในเรื่องก็ไม่เลว

ความรักที่สมบูรณ์แบบไม่มีหรอก เพียงแต่ข้อเสียของคนคนนั้น เราจะรับได้ไหม รับได้ก็ไปต่อ รับไม่ได้ก็จบกันไป ข้อเสียที่ยอมรับไม่ได้ของคนคนหนึ่ง อาจเป็นข้อเสียที่พอยอมรับได้ของคนอีกคน เงื่อนไขตรงกัน ชีวิตเดินหน้า

จุดที่ติดก็มีเหมือนกัน โอจะรู้สึกว่าน้องจุลจะมีการแสดงออกที่เปลี่ยนไปประมาณสี่ครั้งใหญ่ หนึ่งเจอกันครั้งแรก สองอยู่ด้วยกัน สามยินยอมรับเงื่อนไข สี่ไม่เข้าใจ ซึ่งแต่ละครั้ง โอไม่รู้สึกถึงการเชื่อมโยงเป็นตัวละครเดียวกัน มันเปลี่ยนฉับแบบเปลี่ยนโหมดไปเลย ถ้าพยายามให้มีตัวตนบางอย่างหลงเหลือในแต่ละครั้งน่าจะดีกว่านี้ ดราม่าในเรื่องถือว่าหนักนะ แต่โอว่ามันยังสามารถดึงเพื่อเร้าอารมณ์คนอ่านได้อีก ตอนคลี่คลายก็น่าจะหน่วงเวลาค่อย ๆ ไต่ระดับได้ แล้วมันจะได้อารมณ์ที่สุดขั้วในแต่ละด้าน เก็บรายละเอียดยังไม่ค่อยหมดจด อย่างเรื่องครอบครัวของคุณจุลเกียรติ มาเปิดประเด็น ให้ผลลัพธ์ แต่ไม่ให้ผลสะท้อน โอว่าถ้าใส่ฟีดแบกเข้ามาจากตัวละคร น่าจะให้ความเต็มที่ดีกว่านี้ ครอบครัวน้องจุลก็เหมือนกัน ถ้าเปิดแล้วไม่เล่าต่อก็อย่าเปิดดีกว่า อย่างที่น้องจุลว่าน้องเป็นคนที่ทำให้คนอื่นยินยอมคล้อยตามได้ โอก็อยากรู้เหตุผลนะ โอว่ามันมีอะไรที่ขัดแย้งในตัวน้องจุลค่อนข้างมาก เปิดอะไรมาอยากให้ตามเก็บร่องรอยให้ครบ ถ้าทำได้จะดีเลย และตอนท้ายแผ่วปลายไปหน่อย

โดยรวมก็ชอบประเด็น ค่อนข้างชอบความสัมพันธ์


3.5 ดาว

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

ทุกคนมีบาดแผล บางแผลทิ้งรอยไว้เตือนใจ บางแผลมองไม่เห็นแต่บาดลึก แต่ผ่านคืนนี้ เดี๋ยวก็เช้า

[Nichada · Rating 5 out of 5]

ตัวละครมีมิติและเรื่องราวทำให้ความรู้สึกเราต่อตัวละครขึ้นๆ ลงๆ ตลอด ทั้งที่น่ารักๆ และที่น่าหมั่นไส้ซะ มันกระเพื่อมแรงกว่าเส้นเรื่องมากๆ ทำให้ลุ้นๆ ได้ทั้งเรื่องทั้งที่ไม่ได้เชียร์ใครเป็นพิเศษ เหมือนเราอ่านแบบไม่หวังเลย อ่านเพื่อจะดูว่าแต่ละตัวละครจะตัดสินใจทำอะไร แล้วก็ค้างสายตาทิ้งไว้เพื่อทำความเข้าใจตรงนั้น และสุดท้ายก็เหมือนเคย ยัง fc ร เรือ เหมือนเดิม <3

[Pink'Panda Aholic · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่เอื่อยๆ
แต่ในความเอื่อย​นั้นดันมีอะไรมาดึงไว้ ให้อยากจะอ่านต่อ ตัวละครมีมิติ รู้สึกเหมือนมีชีวิต จบแล้ว แต่ความรู้สึก​ไม่อยากให้เรื่องจบ

[Breezy Riz · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้เราขอไม่รีวิวเนื้อหาแต่ขอเป็นรีวิวความรู้สึกที่ได้อ่านแทนนะคะ

คือหนังสือเล่มนี้ตอนที่อ่านประมาณ 75% แรกของเรื่อง ให้อารมณ์เหมือนกรุงเทพหลังฝนตก
ตอนนี้ฝนหยุดแล้วก็จริง แต่เมฆฝนมันก็ยังคงอยู่ มันเฉอะแฉะ หม่นมัว และร้อนอบอ้าว แต่เราก็หนีไปไหนไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้นอกจากรอให้ฝนตกอีกครั้ง จนกว่าเมฆฝนดำทะมึนนั้นจะสลายตัวไปเอง...

คือเรารู้สึกได้ถึงความหนักอึ้ง เหมือนตัวเองเป็นเมฆดำทะมึนที่อยู่บนท้องฟ้า
คือรู้ตัวว่าเดี๋ยวจะต้องกลั่นตัวเองเป็นฝนนะ แต่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา เลยต้องอุ้มความหม่นมัวไว้กับตัวเองก่อน
จนในตอนท้ายของเรื่อง หลักฝนตกห่าใหญ่ ท้องฟ้าก็คืนกลับมาสดใส ตอนจบเรื่องก็แอบจินตนาการไปเองว่าแอบได้กลิ่นหญ้าและกลิ่นดินหอม ๆ หลังฝน โชยมาเบา ๆ


ปล.ไม่แนะนำสำหรับคนที่คิดว่าตัวเองมีอาการ depress ค่ะ เราว่าการอ่านหนังสือเล่มนี้มันจะทำให้จมดิ่งเกินไป แต่ถ้าใครที่คิดว่ามีภูมิคุ้มกันจิตใจดี หนังสือเล่มนี้ควรค่าแก่การอ่านจริง ๆ ค่ะ

[Beam Tennyson · Rating 4 out of 5]

นี่ไม่ใช่นิยายแนวผู้ชายเลวตบจูบ SM โดนกักขังหน่วงเหนี่ยว มันไม่ได้มีความแซ่บอะไรอย่างที่นิยายวายแนวผู้ชายเลวเรื่องอื่นๆชอบมี แต่นี่เป็นเรื่องของการก้าวข้ามผ่านอะไรบางอย่างของผู้ชายสองคนซึ่งมีชื่อว่า"จุลเกียรติ"เหมือนกัน คนหนึ่งไม่เคยลืมรักครั้งเก่าจนทำให้ชีวิตตัวเองวินาศสันตะโร ส่วนอีกคนกลับไม่เคยตัดใจจากเขาและยิ่งดำดิ่งลงในหลุมรักเรื่อยๆจนตัวเองต้องพังตาม ช่วงแรกๆอ่านแล้วขัดใจในความหลงโง่งมไร้เหตุผลของทั้งสอง แต่พออ่านเรื่อยๆ (ซึ่งเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆจริงๆ) มันกลับมีสิ่งเล็กๆน้อยๆ โมเมนต์ที่ทำให้เชื่อว่า อ่อ ถึงรักของเขาจะร้ายแต่เขาขาดกันไม่ได้อย่างนี้เอง แล้วก็เริ่มสนุกกับการดูคนพังๆสองคนช่วยกันประคับประคองไปในทางที่ดีขึ้น จาก "รักร้าย" กลายเป็น "รักแท้" ซึ่งขอย้ำอีกทีว่ามันไม่ได้มีความหวือหวาอะไรเลย เป็นเรื่องเรื่อยๆแต่เรียลที่มีเสน่ห์จนวางไม่ลง

เราชอบสำนวนการเขียนของคุณ ร เรือ ที่มีความอินดี้ เข้าถึงโลกบางอย่าง และบรรยายให้เห็นลักษณะนิสัย การเติบโตของตัวละครที่ทำให้เราเชื่อได้จริงๆ ตัวละครที่เราเกลียดและชอบไปในคราวเดียวกันคือคุณพี่จุลเกียรติ หนุ่มไฮโซเหลาะแหละซึ่งในชีวิตจริงเราไม่มีทางชอบคนแบบนี้ ในนิยายก็เช่นกัน แต่การเชียนของ ร เรือ ทำให้เราเข้าใจความเป็นเขา และความพิลึกพิลั่นจนน่ารักของตัวละครนี้ อ่านจบแล้วอยากบอกน้องจุลว่า รักของนายถึงตอนแรกมันจะร้าย แต่ตอนนี้ดีโคตรๆๆๆๆเลยว่ะ อิจฉาวุ้ย

[Eyeta V · Rating 5 out of 5]

ตอนอ่านคำโปรยก็รู้สึกเลยว่าเรื่องนี้ต้องออกแนวขมๆแน่เลย ซึ่งก็ขมจริงๆ ช่วงครึ่งแรกนี่อ่านแล้วให้ความรู้สึกอึมครึมๆอึดอัดนิดๆไปตามเนื้อเรื่อง แต่พอครึ่งหลังมู้ดก็ค่อยๆเริ่มเปลี่ยนไป เราอ่านนิยายของนักเขียนคนนี้เรื่องนี้เรื่องแรกเลย แต่รู้สึกว่าจะกลายเป็นแฟนคลับนักเขียนตามอ่านเรื่องอื่นๆด้วย ชอบการวางเนื้อเรื่องของนักเขียนมากๆ บางช่วงของเรื่องนี้เรารู้สึกว่ามันขมมากไปสำหรับเรา รู้สึกเหมือนจะอ่านต่อไปไม่ไหว แต่พออ่านต่อจริงๆ เนื้อเรื่องช่วงต่อจากนั้นมันจะเป็นช่วงที่ดึงมู้ดของเรากลับขึ้นมาให้สดใสขึ้น ไม่ใช่ดำดึงลงไปเรื่อยๆ ทำให้เราอ่านต่อไปได้แล้วรู้สึกว่ามันสนุกมากๆจนวางไม่ลงเลย แล้วก็หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มที่อ่านจบแล้วใจฟูมากๆ และเรารู้สึกว่าได้รับอะไรดีๆมาหลายๆอย่าง ชอบมากๆค่ะ 🥺💗

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-x5