อามฮารา...สุดปลายทางที่ความรัก

by พิมมาศ

ธารวารี ช่างภาพสาววางแผนเดินทางข้ามฟ้า
ไปทำภารกิจสำคัญที่ ‘เอธิโอเปีย’
ดินแดนที่เมื่อใครได้ยินชื่อ
ต่างนึกออกแต่ภาพแผ่นดินยากจนผู้คนอดอยาก
การเดินทางครั้งนี้ขลุกขลักตั้งแต่ต้น...
แถมยังมีคนตามไปป่วน

ตลอดการเดินทาง นายพี หนุ่มหล่อมาดเซอร์
คอยก่อกวนหล่อนไม่เลิก แต่ขณะเดียวกัน
ก็ช่วยเหลือดูแลยามหล่อนเจ็บป่วยและตกอยู่ในอันตราย
ปัญหาคือประเทศนี้มีสถานที่สุดโรแมนติก
อยู่หลายแห่งเสียด้วย เมื่อต้องใกล้ชิดกันมากเข้า
หญิงสาวก็อดไม่ไหว หัวใจแอบสั่นๆ พิกล

แต่หล่อนจะใจสั่นกับคนอื่นได้อย่างไร
ในเมื่อตัวเองมี รุจิภพ คู่หมั้นหนุ่มอยู่แล้ว!
และแท้จริงการตามหาคู่หมั้นที่เงียบหายไป
ในดินแดนแปลกนี่แหละเป็นหนึ่งในภารกิจสำคัญ
แต่ยิ่งตามยิ่งไม่เจอคน กลับพบเพียงเงื่อนปมไม่จบสิ้น

ภารกิจของหญิงสาวจะสำเร็จหรือไม่
ความต้องการลึกๆ ในใจกับคนรักที่หมั้นหมาย...
สิ่งใดกันแน่ที่หล่อนจะได้พบ
มีคำตอบรออยู่ ณ สุดปลายทาง

Genres: Travel

508 pages, Paperback

Expected publication October 18, 2560

Reviews

[Wanyiwa · Rating 2 out of 5]

สิ่งแรกที่ชอบคือการใช้ชื่อ"อามฮารา"ที่ฟังดูอบอุ่นและให้ภาพลักษณ์ในเชิงบวกมากกว่าการใช้ชื่อประเทศเอธิโอเปียที่คนส่วนใหญ่ยังติดภาพในเชิงลบ ทำให้สามารถสื่อถึงประเทศที่เรามองว่าแห้งแล้งกันดารและดูไม่น่าจะมีอะไร ให้กลายเป็นความน่าสนใจไปได้ในเพียงแค่ชื่อเรื่อง

ผู้เขียนทำให้เรารู้สึกได้ถึงอารยธรรมเก่าแก่และธรรมชาติที่สวยงามของประเทศ ที่ถูกบดบังจากข่าวที่เรามักจะเห็นจากสื่อในเชิงของความยากจนข้นแค้นและธุรกันดาร ทำให้เปิดมุมมองใหม่ๆและบรรยายได้แบบมองเห็นค่อนข้างชัดเจนถึงความเป็นอยู่ของชาวเมือง

แต่ผู้เขียนเองยังคงใช้พล็อตและตัวละครที่ออกจะพิมพ์นิยมไปซักหน่อย พระเอกต้องเป็นผู้ปกป้องและเสียสละ ส่วนนางเอกก็จะต้องเป็นฝ่ายเดินหน้าหาเรื่องใส่ตัวเองตลอดเวลา บุคลิกตัวละคร โดยเฉพาะนางเอก ดูมีความขัดแย้งจนอ่านแล้วอึดอัด เช่น เป็นช่างภาพที่เหมือนจะเดินทางไปทั่ว แต่กลับเอาตัวรอดด้วยตัวเองแทบไม่ได้เลย หรือ ในขณะที่บอกว่ารักคนพี่ แต่ก็ส่งสัญญาณชัดเจนว่ามีใจให้คนน้องตลอดเวลา ในส่วนของการเดินทางตามหา รู้สึกได้ถึงการดึงเวลาเพื่อให้สามารถพาผู้อ่านไปในจุดต่างๆที่ผู้เขียนต้องการนำเสนอ แต่กลับทำให้เนื้อเรื่องขาดความกระชับและดูยืดเยื้อไปหน่อย และยังมีพล็อตย่อยบางอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าจริงๆแล้วไม่จำเป็นต้องมีก็ได้

โดยรวมแล้วจึงมีทั้งส่วนที่ชอบและไม่ชอบในหนังสือเรื่องนี้ค่ะ แต่ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีสำหรับนักเขียนใหม่นะคะ

[Patrawan Dear]

#อามฮารา...สุดปลายทางที่ความรัก / พิมมาศ

หนังสือนิยายธีมท่องเที่ยวเรื่องนี้ พาเราไปเที่ยวเอธิโอเปียค่ะ นางเอกของเรื่องเดินทางไปตามหาคู่หมั้นซึ่งเป็นนายแพทย์ที่ขาดการติดต่อไปขณะทำงานในพื้นที่นั้น นางเอกออกเดินทางตามรอยคู่หมั้นไปเรื่อย ๆ เราคนอ่านก็เหมือนได้ท่องเที่ยวตามไปด้วย จริง ๆ นึกภาพไม่ค่อยออก เพราะมีความรู้เกี่ยวกับประเทศนี้น้อยมาก แต่ภาคผนวกท้ายเล่มที่มีทั้งข้อมูลและรูปภาพช่วยได้เยอะเลยค่ะ

เรื่องนี้เปิดเรื่องได้ดี มีปมที่กระตุ้นความสงสัยใคร่รู้ อีกทั้งสำนวนภาษาที่เรียบง่าย เราจึงอ่านได้อย่างไหลลื่น จะมีสะดุดก็ที่ความยืดเยื้อของปม คือเรารู้สึกว่ามีอยู่ปมเดียวทั้งเรื่อง ไม่เฉลยสักที เมื่อมาประกอบกับนิสัยนางเอกที่ช่างหาเรื่องใส่ตัว มุทะลุดึงดัน ครั้งแล้วครั้งเล่า เราเลยรู้สึกว่าเรื่องไม่ค่อยไปไหน แถมพอเฉลยปมออกมาก็เป็นสิ่งที่คาดเดาได้ตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว

โดยรวมเราจึงคิดว่านิยายเรื่องนี้สมบูรณ์ดีในด้านธีมหลัก แต่ผิดคาดไปนิดตรงพล็อตตามหาคนหาย ซึ่งเราคิดว่าจะมี surprise ซ่อนอยู่ค่ะ :)

[Muchi Muchima · Rating 3 out of 5]

นางเอกขยันหาเรื่องมากกกก

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – อามฮารา...สุดปลายทางที่ความรัก ชุดรักข้ามฟ้า 3
ผู้แต่ง – พิมมาศ


ตัวละคร
ธารวารี (รี) อายุ 30 ปี
ภูบดี พี.บอร์ด, ภูบดี พิพัฒนะพงษ์ (ภู, พี)
รุจิภพ พิพัฒนะพงษ์ (รุจ)


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้เป็นนิยายแนวท่องเที่ยว หนึ่งในชุด “รักข้ามฟ้า” พาไปเที่ยวเอธิโอเปีย และเล่มนี้เป็นผลงานที่เป็นรูปเล่มของคุณนุ่น พิมมาศ เราก็เลยได้ลองอ่านนิยายของคุณนุ่นดู และพบว่าเขียนสนุกเลยทีเดียว

สำนวนภาษาไม่ติดขัดอะไร ลื่นไหลและสละสลวยสวยงาม พระเอกน่ารัก นางเอกชวนรำคาญบ้างอะไรบ้าง แต่ไม่มากเท่าไร ฮ่าๆ ที่ทำให้แอบทึ่งคือผู้เขียนทำการศึกษาเกี่ยวกับเอธิโอเปียมาละเอียดยิบ แบบที่คิดว่าน่าจะได้ไปเที่ยวมาแล้ว

ช่วงที่ธารวารีกับภูบดีได้ไปเอธิโอเปียนั้น เป็นช่วงที่เราไม่สามารถหยุดอ่านได้เลย ลุ้นและตื่นเต้นตลอดทาง อ่านไปลุ้นไป อ่านจนแทบจะไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่น เกมที่เล่นไว้ก็ยังไว้ก่อนเลย ฮ่าๆ แถมพอกลับมาเปิดเน็ต ก็พบว่าตัวเองได้รางวัล “ตุ๊กตา ซารุโบโบะ เวอร์ชั่นกระต่าย” 555+ คือแบบว่าแค่หายไปแปบเดียวเองนะ ติดนิยายไปแปบๆ เองเด้อออ

จุดพีคของเรื่องก็คงเป็นช่วงกลางๆ มาจนถึงเกือบจะจบเรื่อง แต่เราแอบคิดว่าช่วงท้ายเรื่องดูรวบรัดไปหน่อย คือพอกลับไทยแล้ว น่าจะเน้นเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างพระนางมากหน่อย กลับมีตัวละครอื่นๆ ที่เข้ามาแทรก ทำให้ช่วงเวลาระหว่างพระนางที่ควรจะได้พูดคุยหรือกุ๊กกิ๊กให้คนอ่านฟิน กลับลดน้อยลงไปอีกประมาณนี้ และพอลงเอยกันก็จบเลย น่าจะมีตอนพิเศษอีกสักตอน 555+ ไหนจะการปรับความเข้าใจกับคนในครอบครัว แอบคิดว่าถ้ามีเพิ่มเติมในจุดนี้มากขึ้นอีกนิด ก็คงจะดี ความรู้สึกที่อ่านก็เลยอยากให้มีเพิ่มเติมอีกหน่อยจริงๆ เพราะน่าจะทำให้เรื่องดูจบอย่างสวยงามและชวนฟินไปอีกสเต็ป แม้โดยรวมรูปเล่มจะหนามากแล้วก็ตาม 555+

แอบคิดว่าตัวละครหลายๆ คน ยังสามารถนำมาเขียนต่อยอดเป็นเล่มต่อๆ ไปได้อีกนะคะ เช่นหมอนภัทรกับชยานุช แล้วก็หมอทิวาก็น่าสน (คือเรารำคาญนาง แต่เราก็คิดว่านางน่าสงสารนะ) เขียนบิวท์คนเขียน เผื่อคนเขียนสนใจนำตัวละครเหล่านี้ไปเขียนต่อ ฮ่าๆๆ หรือจะเขียนเรื่องราวของรุจิภพที่เอธิโอเปีย ก็น่าสนใจนะคะ อิอิ

เรื่องนี้เราอยู่ทีมหมอภูๆ ฮ่าๆ ภูๆ น่ารัก แม้จะชอบกวนประสาทธารวารีก็ตาม นอกจากภูๆ แล้ว เรายังแอบชอบมูลา ลูกชายหัวหน้าเผ่าอีก น่ารักได้อีก ตรงไปตรงมาดีด้วย ฮ่าๆๆ น่าหานางเอกสักคนให้มูลานะคะ กริกริ

ถึงจะรู้สึกว่าตอนจบจะแผ่วไปนิด แต่โดยรวมเราก็ชอบมากอยู่ดีค่ะ ทำให้เราตามติดจนไม่สามารถวางได้ ขนาดแปรงฟันไปยังอ่านไปนะเออ ฮ่าๆๆ ใครยังไม่ได้อ่าน แนะนำให้อ่านดูนะคะ ผลงานเล่มแรกของนักเขียนทำออกมาได้ในระดับดีงามเลยค่ะ และทำให้เราอ่านไปอินไปได้ ลุ้นไปกับเรื่องจริงๆ ขอติดตามผลงานคุณนุ่นต่อไปนะคะ เอาใจช่วยค่ะ ^^

[สปอยล์]

ธารวารีเป็นช่างภาพ จะไปเอธิโอเปียเพื่อทำงานถ่ายภาพ และตามหาหมอรุจิภพ ซึ่งเป็นคู่หมั้นหนุ่ม เขาเป็นแพทย์อาสาที่เอธิโอเปีย แต่ขาดหายการติดต่อไปนาน ภูบดีเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ และกำลังตัดสินใจว่าจะเป็นแพทย์หัวใจที่ไหนดี รู้ข่าวเข้า ก็แอบร่วมทริปไปกับธารวารี

ภูบดีเป็นน้องชายของรุจิภพ ที่ถูกแยกจากกันตั้งแต่ 20 ปีก่อน เพราะธารวารีตกน้ำ และรุจิภพช่วยไว้ รวมถึงปกป้องภูบดีด้วยว่าลงไปช่วยธารวารีไว้ แต่แม่ของเขากลับลงโทษเขา และ��ลังจากนั้นพ่อแม่ทะเลาะกัน หย่ากัน ภูบดีไปอยู่กับพ่อ โดยไม่อยากจากไป และเขาคิดว่าแม่ไม่ต้องการเขา ไม่รักเขา เขาก็เลยไม่เคยกลับไปหาแม่เลย รวมถึงแอบรักธารวารี แม้จะรู้ว่าเป็นว่าที่พี่สะใภ้ของเขาก็ตาม

ธารวารีลืมเอกสารที่จะไปเอธิโอเปียไว้ที่โรงพยาบาล หมอทิวาที่แอบรักหมอภูบดีเก็บได้ (ใช่ป่ะหว่า เราลืมแล้ว ฮ่าๆ) ภูบดีเห็นเข้าก็เก็บไว้เอง และเอาไปคืนเธอที่บ้าน แต่เธอไม่อยู่ ส่วนแม่เธอกับคนที่บ้านเข้าใจว่าเขาเป็นช่างแอร์ เลยให้ไปซ่อมแอร์ที่สตูดิโอภาพของเธอ ฮ่าๆๆๆ เธอกลับมาได้นามบัตรเขา และคุยกับเขาว่าจะตอบแทน เขาเลยขอแค่ขนมเสน่ห์จันทน์ เธอเลยให้แม่ของเขาเองทำให้ พอเขาได้กินก็รู้สึกดีใจ แม้ว่าเขาจะแพ้ขนมมากจนต้องให้หมอนภัทร (ลูกพี่ลูกน้องของธารวารี) ช่วยฉีดยาให้ก็ตาม

ธารวารีมีเพื่อนสนิทคือชยานุช เป็นแอร์โฮสเตส ชยานุชมีทีท่าเหมือนจะปิ๊งๆ กับหมอนภัทร (เราอยากอ่านเรื่องของคู่นี้จังเลย ฮ่าๆ)

พอถึงวันเดินทาง ธารวารีไปกับคณะทัวร์ของกวิน (กวินน่ารักมากเลยนะ) แล้วพอไปถึงก็ขอแยกเลย โดยยอมที่จะไปกินข้าวด้วยในวันแรก ได้เจอภูบดี ที่เขาให้เธอเรียกว่านายพี ถึงเธอจะคุ้นเขายังไง เขาก็ไม่ได้บอกอะไรออกไป และเขาหาทางแยกจากคณะทัวร์เพื่อตามเธอ

วันแรกเธอก็เจอแจ็คพ็อตเลย หลังจากเหมือนได้เบาะแสของรุจิภพ ก็โดนผลักตกน้ำ และเกือบไม่รอด มีผู้หญิงคนหนึ่งช่วยไว้ (คือมิรี ส่วนคนที่เธอเห็นคือรุจิภพแหละ) ภูบดีช่วยผายปอดและช่วยชีวิตจนเธอรอดกลับมา ถึงตอนนี้จำต้องบอกกวินว่าเขาเป็นหมอ จากนั้นพอธารวารีแยกตัวไป เขาก็พยายามตามตื๊อจนเธอยอมให้เขาเป็นคู่หูเดินทางไปด้วยกัน

ธารวารีชอบออกนอกลู่นอกทาง สั่งห้ามอะไรก็จะไป ฮ่าๆ โคตรน่าเตะเลย ผจญภัยไปเรื่อยๆ ก็ได้เจอกับมิรีที่บังคับให้ภูบดีช่วยรักษาพ่อของเธอ แต่พ่อของมิรีก็ดื้อนะ แบบว่าไม่ยอมไปโรงพยาบาล ภูบดีเลยช่วยอะไรได้ไม่มาก

ต่อมาเจอกับลูกชายหัวหน้าชนเผ่าชื่อมูลา มูลาต้องการหมอรักษาพ่อ เลยขู่จะปิดโรงพยาบาล จนภูบดีจำต้องแสดงตัวและผ่าตัดหัวใจให้พ่อของมูลา สุดท้ายมูลาก็พาทั้งคู่ไปส่งยังที่ๆ ต้องการ และผูกมิตรกันสุดๆ มูลาเหมือนแอบจีบธารวารีด้วย แม้จะพอดูออกว่าทั้งธารวารีและภูบดีปิ๊งๆ กัน ฮ่าๆ

พอแยกจากกันไม่นาน ก็เจอเสกสรร เพื่อนสนิทของรุจิภพ เราไม่ชอบฮีเลยอ่ะ ฮีชอบพูดจาดูถูกแดกดันสุดๆ กวนตรีนอ่ะ ฮ่า ฮีทำเป็นขอตามหารุจิภพด้วย แต่สุดท้ายก็ทำเป็นเผ่นหายไป ทิ้งธารวารีอยู่กับภูบดี แบบมัดมือชกจองห้องสุดหรูให้ทั้งสองอยู่ด้วยกันนะ แถมเยาะเย้ยว่าแอบมีอะไรกันอีก ลืมบอกว่าตอนเสกสรรมา ธารวารีโกรธมากที่รู้ว่าภูบดีคือใคร แต่สุดท้ายก็ยอมให้อภัย

ตอนที่ธารวารีโผล่ไปดูพิธีตองก้า ก็เกือบจะโดนชายชนเผ่าเอาตัวเป็นเมีย โดยที่ภูบดีเข้าไปช่วยไว้และเกือบตาย เพราะโดนหอกแทง มูลามาช่วยไว้ทัน และพาไปส่งโรงพยาบาล ทำให้ได้เจอกับรุจิภพโดยไม่ได้ตั้งใจ รุจิภพผ่าตัดภูบดี และคุยกับธารวารี โดยมีมิรีโผล่มาแสดงตัวว่าเป็นภรรยาของรุจิภพ ธารวารียอมถอนหมั้นแต่โดยดี แม้จะเสียใจมากก็ตาม (เพราะได้ยินเรื่องที่รุจิภพคุยกับภูบดี)

ภูบดีคุยกับรุจิภพ รุจิภพฝากเขาดูแลธารวารี แม้รุจิภพจะรักธารวารีมาก แต่เมื่อแต่งงานแล้วก็จำต้องปล่อยมือจากธารวารีไป แล้วก็พอรู้ว่าธารวารีน่าจะปิ๊งภูบดี จากที่คอยตามดูตลอดการผจญภัยของสองหนุ่มสาว รวมถึงเคยแอบให้กุหลาบขาวในวันเกิดเธอด้วย (ลืมเล่าว่าภูบดีเคยมอบจุมพิตให้กับธารวารีในวันเกิดเธอ เธอไม่โกรธ และบอกว่าถ้ายึดตามปีใหม่ของเอธิโอเปีย เธออายุแค่ 23 เองนะ ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนจะหมั้น ฮ่าๆ)

ภูบดียื่นขาออกมา รุจิภพสะดุดล้ม ทำให้พบว่ารุจิภพใส่ขาเทียม เกือบไม่รอดในเหตุระเบิดที่ผ่านมานานพอควร รุจิภพเลยจำต้องบอกว่าได้มิรีช่วยไว้ และคอยดูแลเขามาตลอด เขายังไม่ได้รักมิรี แต่คิดว่าสักวันจะรักมิรีได้ ส่วนมิรีก็รักรุจิภพสุดหัวใจ แล้วก็น้อยใจตลอดว่าเขาไม่เคยรักเธอเลย รุจิภพไม่อยากให้แม่รู้ว่าเขาพิการ เลยขาดการติดต่อไป ภูบดีเลยบอกว่าไม่เห็นใจแม่เหรอที่ไม่รู้อะไรเลย

ชนะชลโผล่มาทำร้ายรุจิภพ เพราะต้องการงานวิจัยแซต (ที่มิรีเคยทำขาย และสืบทอดกิจการต่อจากพ่อ) ที่งานวิจัยเดิมมีรุจิภพ เสกสรร และชนะชลทำด้วยกัน ชนะชลต้องการนำไปขายเอาเงินเยอะๆ แต่รุจิภพต้องการวิจัยเพื่อเป็นยารักษาโรค ตอนที่มิรีเปิดเจอตู้เซพงานวิจัยของเขา เธอโกรธมาก คิดว่ารุจิภพหลอกใช้เธอ เกือบจะเอาไปแจ้งความ ดีที่ธารวารีโผล่มาบอกให้รู้ว่ารุจิภพไม่ใช่คนแบบนั้น และถ้าเธอแจ้งตำรวจ เขาก็จะแย่ไปด้วย สุดท้ายมิรีก็ยอมให้อภัย

ธารวารีกับภูบดีกลับไทย ภูบดีตั้งใจว่ากลับไทยจะจีบเธออย่างจริงจัง แต่แล้วแผนการก็ล้มเหลว ทิวาโผล่มารับและเกาะติดตลอด ขนาดภูบดีหนีไปซื้อคอนโดและซื้อรถแล้ว ทิวายังตามไปอยู่ดี แถมพอโดนปฏิเสธ ก็ขับรถชนต้นไม้เพื่อฆ่าตัวตาย รวมถึงบอกว่าจะต้องไปหาหมอที่ชื่อภูบดีเท่านั้น (โคตรบ้าเลย) ภูบดีรู้สึกผิดเลยรักษาเธอและคอยดูแลเธอตลอด

ตอนแรกภูบดีนัดกับธารวารี แบบต้องการคำตอบของธารวารี ธารวารีเองตอนแรกก็สับสน แต่พอแม่เธอรู้ก็ให้คำปรึกษาที่ดี เธอเลยตัดสินใจได้ แต่แล้วพอถึงวันนัดเขาก็ผ่าตัดให้ทิวา และหายตัวไปจากเธอเลย

แม่ของเขารู้ข่าวเขาก็เลยทำเสน่ห์จันทน์ให้เขากิน และไปพร้อมธารวารีไปหาเขาถึงห้องผู้ป่วยทิวา เขายอมคุยกับแม่ และเปิดใจกัน สุดท้ายก็ยอมกลับไปอยู่บ้านกับแม่ แม่บอกว่าคอนโดที่เพิ่งซื้อก็เก็บไว้เป็นเรือนหอสิ

ธารวารีเปิดนิทรรศการแสดงภาพที่ไปถ่ายที่เอธิโอเปีย ชื่อเสียงโด่งดัง รุจิภพพามิรีมาด้วย มาไทยสองสัปดาห์ (ลืมเล่าว่าก่อนหน้านี้ธารวารีทำเป็นโชว์ภาพหวานแหววกับรุจิภพ เอามากลบเกลื่อนแม่เขาก่อน ตอนนั้นมิรีโมโหมาก แต่สุดท้ายก็ยอมบอกว่าถอนหมั้นกันแล้ว และรุจิภพมีสะใภ้จากที่นั่นมาฝากแม่ 555+) ธารวารีรอจนวันสุดท้าย ภูบดีก็ยังไม่มา

และก่อนจะปิดงานเขาก็โผล่มาขอซื้อภาพดาวหลงทาง (ที่ธารวารีถ่ายไว้ และบอกว่าภูบดีคือดาวนอกคอก ในวันเกิดของเธออ่ะ) เธอไม่ขาย แล้วก็คุยกันไปคุยกันมาก็สารภาพรัก แล้วก็กอดกัน ก่อนจะลงเอยกัน มูลาก็โผล่มาด้วย และบอกว่าข้าดังใหญ่แล้ว ฮ่าๆๆๆๆ แล้วก็จบแค่กอดกันนี่แหละ อยากฟินกว่านี้อ่ะ ทำไงดี ทำไงดี ทำไงดี ทำไมไม่มีตอนพิเศษ ชริๆๆๆ

ลืมเล่าอีก ทิวายอมปล่อยมือจากภูบดี เขาเลยมาได้ ทิวาตัดสินใจไปเรียนต่อที่อเมริกาพร้อมเสกสรร แล้วก็จากกันด้วยดี

Start 15.55 น. Thu 19 Oct 2017
End 9.02 น. Tue 14 Nov 2017
Review Date 10.21 น. Tue 14 Nov 2017

[Kwon B. Beer · Rating 4 out of 5]

อามฮารา...สุดปลายทางที่ความรัก เชื่อแล้วว่า
เอธิโอเปียโรแมนติกจริงๆ เราไม่เคยให้คะแนน
นิยายเล่มไหนเต็มเลยจนมาเจอเล่มนี้ ตอนแรก
จะให้ 9.5 แต่พอมาคิดดีๆ จะหัก 0.5 ที่เฉลยช้า
มันดูจะไม่ยุติธรรม���ปหน่อย เหตุผลที่เราอยากรู้
ตอนจบเร็วๆ เพราะเนื้อเรื่องมันสนุกปนหน่วง
ไม่ใช่หรอ?

ธารวารีเดินทางไปเอธิโอเปียเพื่อเป้าหมายสอง
อย่างคือ ตามหาคู่หมั้นที่ขาดการติดต่อไปนาน
6 เดือน กับถ่ายรูปดินแดนแห่งนี้เพื่อนิทรรศการ
งานภาพถ่ายของเธอ เธอจองทริปทัวร์ไว้และ
ขอแยกตัวไปตามลำพังเพื่อตามหารุจิภพคู่หมั้น
แต่ก็มีนายพีคอยป่วนและช่วยเหลืออยู่ตลอด
โดยที่เธอไม่รู้เลยว่านายพีนั้นเป็นน้องชายของ
รุจิภพที่ต้องการรู้ข่าวของพี่ชายเหมือนกัน

ดินแดนที่เต็มไปด้วยอารยธรรม ความดิบที่ยัง
ไม่ถูกปรุงแต่ง สถานที่หลายแห่งยังคงความ
เป็นเอกลักษณ์ วิถีชีวิต และความอันตราย
ทำให้ภูบดีอดเป็นห่วงธารวารีไม่ได้ ผู้หญิงตัว
คนเดียวจะเอาชีวิตรอดได้ยังไง ถึงเธอจะไม่
ต้องการเพื่อนร่วมทางอย่างเขา เขาก็จะหน้าด้าน
ตามเธอไปทุกที่อยู่ดี และด้วยสถานการณ์คับขัน
ถึงแก่ชีวิตหลายต่อหลายครั้งทำให้ความรู้สึกดีๆ
ก่อตัวขึ้น ธารวารีต้องย้ำกับตัวเองว่าเธอมีคู่หมั้น
แล้ว ส่วนภูบดีก็ต้องคอยตัดใจว่าเธอเป็นคู่หมั้น
ของพี่ชาย แม้ว่าตัวเองจะแอบรักธารวารีมาตั้งแต่
เด็กแล้วก็ตาม

ภูบดีปิดความลับได้ไม่นาน เธอก็รู้ความจริงจาก
เพื่อนสนิทของพี่ชาย ธารวารีโกรธเลยแยกตัว
ออกเดินทางต่อคนเดียว แต่ภูบดีก็ตามจนเจอ
ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่มีทางปล่อยให้เธอไปเอง
ถึงจะถูกเข้าใจผิดคิดว่าจะเคลมคู่หมั้นพี่ชายก็ตาม
แต่ไม่ว่าจะตามไปถึงเบาะแสที่ได้มาก็มีอันต้อง
คลาดกับรุจิภพทุกที่จนหมดเวลาที่จะตามต่อ
เพราะถึงเวลาที่ทริปทัวร์จะต้องบินกลับไทย
เธอกลับไปมือเปล่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าป่านนี้รุจิภพ
เป็นตายร้ายดียังไง ข้อมูลสุดท้ายที่รู้คือชายแดน
เคนย่า ภูบดีตัดสินใจทิ้งธารวารีแล้วเดินทางต่อ
แต่เธอก็ย้อนรอยเขา เธอต้องตามหารุจิภพให้เจอ

การเดินทางช่างโหดร้ายกว่าทุกครั้ง ภูบดีถูกทำร้าย
หากไม่ได้รับการผ่าตัดทันท่วงทีเขาอาจจะตาย
มูลาให้ความช่วยเหลือพาเขาไปโรงพยาบาลที่ใกล้
และมีหมอที่เก่งที่สุด ที่นั้นเธอได้พบรุจิภพเขาเป็น
หมอที่ผ่าตัดให้ภูบดี รุจิภพเปลี่ยนไปมากจนเธอ
เกือบจำไม่ได้ เขารู้ตั้งแต่วันที่เธอมาที่เอธิโอเปีย
รู้ว่าเธอตามหาเขา เขาคอยดูเธอห่างๆ แต่ไม่ยอม
เปิดเผยตัว แม้ในคืนวันเกิดของเธอก็ยังเอากุหลาบ
สีขาวดอกไม้ที่หายากในดินแดนนี้ไปให้เธอ เขาไม่
เคยลืม แต่เขาไม่คิดจะกลับไปเจอเธอหรือใครๆ
ที่ไทยอีกแล้ว

ธารวารีช็อคไม่ได้เตรียมใจว่าจะมาเจออะไรแบบนี้
3 ปีที่รอคอยช่างไร้ค่า เธอโทษตัวเองว่าไม่ดีพอ
เธอมาช้าไปและเธอไม่เคยตามเขาได้ทันเลย
ภูบดีโกรธมากที่พี่ชายทำแบบนั้นกับธารวารี
แต่ความลับของรุจิภพก็น่าปวดใจเหลือเกิน เหตุผล
ที่ยากเกินกว่าจะทำใจยอมรับ ทำให้เขาต้องทิ้ง
ธารวารี เพราะตัวเขาเองต่างหากที่ไม่ดีพอสำหรับ
เธอเขาไม่กล้ากลับไปสู่หน้าแม่ ธารวารีหรือใครอีก
เพราะ.....

การเดินทางครั้งนี้มันไม่ไร้ค่า อย่างน้อยเธอก็ได้
รู้ความจริงและได้บางอย่างที่มีค่ากลับมา

หลังอ่าน...
ไม่ถึงกับร้องไห้แต่มีน้ำตาคลอตลอด ไม่รู้สึก
ว่านางเอกชอบหาเรื่องใส่ตัวอย่างที่คนอื่นรีวิว
ถ้าเป็นเรา คู่หมั้นขาดการติดต่อไปตั้ง 6 เดือน
ไหนจะต้องคอยโกหกให้ครอบครัวสบายใจอีก
เราคงสติแตก ยิ่งอ่านตอนธารวารีคิดถึงรุจิภพ
ยิ่งเศร้า ถึงตอนที่รู้ความจริงเราต้องปิดหนังสือ
แล้วทำใจสักพัก ทำไมมันหน่วงที่ใจว่ะ ทำไม...
ถ้าธารวารีเดินทางเร็วกว่านี้สัก 3 เดือน จะเป็น
ยังไง แล้วถ้าเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นที่เอธิโอเปีย
เราว่ามันจะไม่สนุกเลย คนเขียนพาเราไปพบเจอ
สิ่งแปลกใหม่มากมาย บางทีหยุดอ่านเพื่อไป
เปิดกูเกิลหาสถานที่นั้นๆดู (แต่ไม่เจออ่ะ 555)
ถึงจะมีคำอธิบายกำกับแต่เราก็ยังอยากดูรูปจริง
จากช่างภาพมืออาชีพอยู่ดี (ขอตัวไปร้องไห้แปป)

[L-wind · Rating 3 out of 5]

ด้วยเรื่องราว พล้อต ความจริงมันน่าสนใจ โดยเฉพาะการเลือกเอาฉากเป็นประเทศเอธิโอเปียซึ่งเป็นสิ่งไม่คุ้นเคย

แต่พอเริ่มต้นอ่าน การเล่าเรื่องจะเป็นโทน เนือย ไปเสียมาก ค่อนข้างขาดความกระชับ
คาแรกเตอร์ตัวละคร อันนี้ผิดคาด นางเอกเป็นตากล้องมืออาชีพ แต่นิสัยขาดความระมัดระวัง เหมือนเป็นผู้หญิงขี้โวยวายคนนึง ส่วนพระเอก เป็นหมอ คาแรกเตอร์ก็ผิดคาดไปเหมือนกัน มีความโวยวายระดับใกล้เคียงกับนางเอก คือเหมือนจะเป็นคู่กัดกันไปตลอด
และเรื่องของคาแรกเตอร์นี่เอง ที่มันทำให้พล้อตที่น่าจะดี เปลี่ยนรสชาติไปเยอะ รวมทั้งคู่หมั้นนางเอกที่พอมาเฉลยตอนท้าย...เหตุผลในการกระทำมันก็แปลกๆ จริงๆ นั่นล่ะ หรือตัวละครอื่นๆ ก็จะเหวี่ยงวีนจนอึ้ง (ด้วยอาชีพแพทย์ ไม่ควรเป็นอย่างนั้นรึเปล่า)

ความจริงชอบความกล้าของคนเขียนที่หยิบยกเอาประเทศแปลกมาเป็นฉาก แต่ต้องยอมรับว่าเรื่องนี้อ่านแล้วสะดุดมากจริงๆ ทำได้ดีในแง่เล่าเรื่องราวในต่างประเทศ แต่พัฒนาการของคาแรกเตอร์ยังทำให้ งง พอสมควร

[林雅君 · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้ดึงความสนใจแรกเราได้เพราะชื่อเรื่องเลยค่ะ นักเขียนเลือกใช้คำว่า 'อามฮารา' ให้ความรู้สึกไพเราะและโรแมนติกมากๆ พอรู้ว่าฉากหลังของเรื่องคือประเทศ 'เอธิโอเปีย' ก็ยิ่งน่าสนใจมากขึ้นไปอีก ซึ่งสารภาพเลยว่านอกจากภาพจำเรื่องความอดอยากยากจนแล้ว เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับประเทศนี้เลย ในส่วนนี้ถือว่านักเขียนทำได้ดีเลยค่ะ สามารถเขียนให้เห็นถึงสภาพแวดล้อม สภาพความเป็นอยู่ และนำเสนอให้เห็นด้านสวยงามของประเทศที่เรียกได้ว่าเป็น unseen ของแท้ อ่านๆไปถ้านึกภาพตามไม่ออกก็พลิกไปดูที่ท้ายเล่มได้ ต้องขอชื่นชมนักเขียนที่ทำการบ้านมาดีมากเลยค่ะ

เนื้อเรื่องหลักโดยคร่าวๆก็คือ นางเอกซึ่งทำงานเป็นช่างภาพได้ตัดสินใจเดินทางข้ามฟ้าไปตามหาคู่หมั้นที่จู่ๆก็ขาดการติดต่อไปนานถึง 6 เดือนที่ประเทศเอธิโอเปีย รวมถึงตั้งใจถือโอกาสนี้หาภาพถ่ายไปจัดแสดงที่งานนิทรรศการด้วย ส่วนพระเอกทำงานเป็นหมอ พึ่งกลับมาไทยหลังจากไปอยู่ต่างประเทศมา 20 ปี เป็นเพื่อนสมัยเด็กของนางเอก รวมถึงเป็นน้องชายของคู่หมั้นนางเอก เมื่อรู้ว่านางเอกจะไปตามหาพี่ชายตนถึงต่างแดนตามลำพังจึงได้ปิดบังสถานะและตามไปคอยดูแลนางเอกด้วย ซึ่งระหว่างทางก็จะมีเหตุการณ์เสี่ยงตาย ต้องเอาชีวิตรอดต่างๆให้มีโมเมนต์พระเอกได้ปกป้องนางเอก เป็นความรักที่เกิดขึ้นระหว่างเดินทางค่ะ

เรื่องนี้เราชอบในส่วนของฉากหลัง การบรรยายสถานที่ การดำเนินชีวิตอะไรต่างๆ รู้สึกว่าเป็นประเทศที่น่าสนใจมากๆ แต่ให้ไปเองคงไม่ไปนะ 55555 😂 ส่วนข้อติคือคาแรกเตอร์ตัวละครมันหลุดๆไปหน่อย ผิดคาดทั้งพระนางและตัวล���ครแวดล้อม อย่างนางเอกเป็นช่างภาพ บรรยายว่าเดินทางไปมาแล้วหลายที่ แต่ทักษะการเอาตัวรอดกลับเป็นศูนย์ มีแต่ความมุทะลุอย่างเดียว อีกทั้งยังขี้โวยวาย หัวรั้นไม่ยอมฟังใคร ต้องรอให้เกิดเรื่องก่อน ถ้าไม่มีพระเอกมาด้วยนี่น่าจะจบตั้งแต่ที่แรกไปแล้ว เราอ่านแล้วขัดใจนิสัยนางเอกมาก ส่วนพระเอกที่เป็นหมอซึ่งคิดเองตอนแรกว่าน่าจะสุขุมๆหน่อย พอมาอยู่กับนางเอกกลับกลายเป็นคู่กัดกันไปซะงั้น แต่นิสัยกวนๆชอบพูดแหย่นางเอกอันนี้เรามองว่าน่ารักดี ยังมีเพื่อนพระเอกอีกคนที่วีนๆเหวี่ยงๆจนงง แถมการกระทำของหลายคนมันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่ ทำให้อ่านจบไปแบบไม่ได้อินอะไรในส่วนของเนื้อเรื่องมากนัก แต่ก็เพราะเรื่องนี้ที่ทำให้สนใจประเทศเอธิโอเปียถึงขั้นไปเสิร์ชหาข้อมูลเพิ่มเติม โดยรวมๆแล้วให้ความชอบอยู่ในระดับกลางๆแล้วกันค่ะ