Otis. Zeventien jaar. Vader onbekend. Moeder knettergek, of in ieder geval een egoïstisch kreng met wie hij leeft in een flat met twaalfhonderd mensen en negentig nationaliteiten. Belangrijkste levensles: je moet het allemaal alleen opknappen. Dan vindt hij in de flat een klein meisje dat is achtergelaten door haar ouders. Wat moet hij doen? Weglopen? Of doet Otis iets wat niemand ooit voor hem gedaan heeft: blijven? Maar hoe passen kinderogen in zijn rauwe leven?
Wat een mooi, speciaal, bijzonder boek is dit. Ondanks dat de doelgroep iets jonger is, raad ik dit boek aan iedereen aan. Dit is een boek wat je lang bezig houdt.
Aan de ene kant een fijne jeugdroman die spannend is en lekker weg leest. Aan de andere kant staat er op de achterkant dat 'het een bijzondere inkijk geeft in een wereld die witte mensen niet kennen'. Nu is de auteur een witte man die niet uit de wereld komt waar die over schrijft. En dat is prima denk ik, schrijven is ook werelden, karakters en levens bedenken en je daar in inleven. Maar het is niet alsof je nu de wereld van een zwarte jongen kent. Want dit is fictie, geen nonfictie. Maar nogmaals; heb me goed geamuseerd tijdens het lezen.
Dit was een heel fijn en lief boek. De schrijfstijl leest heerlijk weg en het verhaal is gevoelig en aandoenlijk: de band tussen Otis en Nuru is zo mooi beschreven en de manier waarop hij alles draaiende probeert te houden en zich als volwassene gedraagt terwijl hij ook nog maar een kind is, raakte me echt. Eigenlijk heb ik er geen kwaad woord over te zeggen, behalve dan dat het tegen de helft wat ingewikkeld en een beetje stuurloos dreigt te worden, maar dat wordt op het einde wel weer goed gemaakt. Een boek dat misschien geen echte wauw-factor heeft, maar toch gewoon een mooi boek. Uitgebreide recensie: http://thebookreview.nl/recensies/con...
Sympathiek boek over een vroegwijze jongen in een Bijlmer-achtige omgeving. De enorme hoeveelheid plotwendingen en intriges maakt het geheel wel wat ongeloofwaardig, maar zorgt er ook voor dat je blijft lezen om te weten hoe het afloopt. Wel jammer dat on de laatste paar zinnen de boodschap zo expliciet wordt verteld. Dat had het verhaal niet nodig.
Oke. Wtf was dat einde? Prima boekje hoor, maar op het einde ontspoort mijn (ik weet niet meer hoe het heet, maar het fenomeen dat je kunt geloven dat wat er gebeurt in een boek echt is?) en alles gaat opeens goed voor de hoofdpersoon.
Deus ex machina na deus ex machina. Heel flauw. Vond het eigenlijk een prettig boek tot de laatste 50 pagina's ofzo.. 2.5 sterren.
Humoristisch verhaal over jongen met een volkomen ongeschikte alleenstaande moeder waar hij op te jonge leeftijd voor moet zorgen. Hij woont in een achterstandsflat, krijgt ook nog een kleuter in de maag gesplitst waar hij goed voor wil zorgen. Vrij ongeloofwaardig, maar zeer bevredigend eind. Zeer zeker erg geschikt voor jongeren
Ik moest dit boeken lezen van mijn broertje omdat hij het graag met iemand over dit boek wilde hebben… En lezen heb ik gedaan! Het boek leest makkelijk weg en heb je zo uit. Wat ik wel naar vond was dat het voor mij best hak op de tak was allemaal. De Wake was een mooie toevoeging maar gaf in mijn ogen vooral onduidelijkheid.
Toch denk ik dat dit een goed en geschikt boek is voor de jeugd om te lezen voor het examen. De humor is aan de grove kant maar geeft wel een inzicht in een flatgebouw die je in heel Nederland kan vinden.
Een soort Wees onzichtbaar Junior. Otis van 17 zit in 5 havo en heeft een gestoorde moeder, die in de loop van het verhaal nog gestoorder lijkt dan dat we haar aanvankelijk leren kennen. Hij woont in een flat die best veel overeenkomsten lijkt te hebben met de woning die Murat Isik beschrijft in zijn bekroonde roman. Otis zit op een gegeven moment opgescheept met een driejarig meisje dat door haar ouders niet bij de oppas is opgehaald. Vervolgens beleeft hij allerlei avonturen, die eigenlijk steeds ongeloofwaardiger worden. Dit laatste maakt het boek een beetje waanzinnig, maar toch is het voor de doelgroep (jaar of 15) een vermakelijk verhaal.
De 17-jarige Otis, wonend in een soort Bijlmerflat, heeft een rotmoeder, heeft zijn vader nooit gekend en moet plots zorgen voor een 3-jarig meisje, terwijl hij ook nog een havo-examen probeert te halen. Lijken dit al veel situaties? Het is nog maar het begin van een boek dat alle kanten op schiet en daarmee op zich wel vlot leest, maar ook nergens echt raakt. De karakters en gebeurtenissen zijn veel te ongeloofwaardig om echt iets te zeggen over sociale achterstand en problemen in de opvoeding.
Wel soort van goed geschreven, maar het plot rammelt aan alle kanten. Als er in de basis van zo'n verhaal al iets zó ongeloofwaardig is, neemt het verhaal mij niet mee. Hoe kan zo'n jonge jongen een peutertje een paar dagen bij zich hebben zonder dat iemand haar mist en zonder dat anderen er vraagtekens bij zetten? En als hij dan eindelijk noodhulp belt wordt hij afgewimpeld omdat het hij haar adres niet zou hebben. De wijkagent laat zich omver praten. De gastouder heeft geen nummer of gegevens van de ouders van het kind. En dan dat gedoe met die leningen.
Wel vind ik het kleine meisje heel goed neergezet, echt als een peutertje met typische peuterdingetjes.
Otis' leven is een puinhoop. Hij kent zijn vader niet, heeft een egoïstische moeder die alleen kan zeuren en als zijn bovenbuurvrouw die een kinderopvang heeft hem ook nog eens opzadelt met het meisje Nuru dat door niemand wordt opgehaald is voor Otis de maat vol. Toch is dit alles pas het begin van een hele reeks aan bizarre gebeurtenissen en onthullingen. Otis leest vlot en is vermakelijk om te lezen. Door alles wat er gebeurt en aan de hand is, wordt het verhaal af en toe wat ongeloofwaardig en gaat nergens echt de diepte in.
Dit boek gelezen om in te schatten of het verplichte lectuur kan worden in het 3e jaar. De schrijfstijl is vlot en kan de leerlingen zeker bekoren. Er gebeurt veel in het leven van Otis, vooral heftige dingen waar een 17-jarige eigenlijk niet mee in aanraking zou moeten komen. Het was daardoor soms onrealistisch, maar misschien spreekt die heftigheid de leerlingen net wel aan. Het einde was een beetje deus ex machina, wat me wel wat teleurstelde. De moraal is wel mooi voor de leerlingen: je hebt mensen om je heen nodig en je mag hulp aanvaarden.
Ik heb me door het boek moeten zwoegen. Het idee achter het boek trok mijn aandacht: een 17-jarige jongen vindt zijn moeder irritant, terwijl hij tegelijkertijd zorgt voor een "gevonden" kind. Hij weet niet wie zijn vader is, maar wil dit wel weten. Zeer multicultureel divers is de omgeving waarin hij woont. Kortom, boeiend concept.
Het boek is veel te veel waardoor emotionele diepgang, karakterontwikkeling en achtergrondinformatie te weinig aandacht krijgen, zelfs (of júist) voor een jeugdroman.
"Otis" leest vlot en sluit goed aan bij de leefwereld van jongeren. Ik vond het leuk hoe herkenbaar Otis’ onzekerheden en vriendschappen worden neergezet. Tegelijkertijd miste ik wat diepgang: sommige gebeurtenissen blijven oppervlakkig en de ontwikkeling van Otis had sterker uitgewerkt mogen worden.
Al met al een prima boek dat jongeren zeker zal aanspreken door de herkenbaarheid en toegankelijke stijl, maar voor mij persoonlijk niet onvergetelijk.
Hangt van onwaarschijnlijkheden aan elkaar, maar denk wel geslaagd (en spannend genoeg voor de 'ik hou alleen van spannende boeken mevrouw'-leerlingen) voor 3v/4v/4h.
Hier en daar best wel ongeloofwaardig. Daarnaast viel de racistische kijk op mensen mij op. Voor mij had dit geen rol in het verhaal, waardoor ik me er vooral onwijs aan heb gestoord.