Ga lekker zélf in je kracht staan

by Japke-d. Bouma

Flexwerken, punten op de horizon, brainstormen en centraal stellen. De innovatieve kwaliteitsslagen vliegen ons om de oren op kantoor, maar worden we daar nou beter van, vraagt Japke-d. Bouma zich af. Is het nou wel zo goed om te durven dromen? Werken zelfsturende teams? Moeten de neuzen eigenlijk wel dezelfde kant op? En is succes écht een keuze?
Kantoorexpert Japke-d. Bouma spreekt heldere taal: stop met al die vage managementmodes! Ze rekent af met de ergste en hardnekkigste trends en laat zien hoe het ook kan op kantoor.
Vroeger was de klant nog gewoon koning. Tegenwoordig "staat hij centraal' of erger nog: wordt hij "centraal gezet'. Ik weet niet waar dat is misgegaan en wie ermee begonnen is; ik weet wel dat het behoorlijk druk geworden is op Centraal. Want niet alleen de klant staat daar tegenwoordig, ook "de leerling', "de burger', "de docent', "het kind', "de verbinding' en dan was er nog dat seminar waar laatst "uw uitdaging' centraal stond. Wat een gedoe. Want er staat nooit bij hoe je al die dingen en mensen centraal krijgt, of het daar dan niet te druk wordt en over welk centrum we het dan hebben.

Genres: Nonfiction, Humor, Business

154 pages, Paperback

First published October 5, 2017

About the author

Columnist, redacteur NRC, auteur Gids én Survivalgids voor de Kantoorjungle, Koefnoen, kantooramazone. Doet verslag vanaf de NRC-burelen en doet presentaties.

Reviews

[Esther]

Het laatste hoofdstuk is t best

[Hannie]

Dit boek is echt hilarisch. Ook is het erg herkenbaar. Ik heb op verschillende kantoren gewerkt en ik werk nu ook op eentje. Gelukkig vliegen de managementtermen me daar niet om de oren. Vast een reden waarom ik het zo naar mijn zin heb bij deze werkgever. Ik was van plan om steeds kleine stukjes te lezen, omdat ik in een review las dat dit niet een boek is om in een keer uit te lezen. Echter, ik vloog door het boek. Het grootste gedeelte had ik al in een avond gelezen. Dit boek is echt een aanrader.

[Sabine]

Krijg jij ook rode vlekken van die afschuwelijke, onnodige kantoortermen die heel moelijk lijken te maken wat heel simpel is? Zoals een customer journey voor iemand die een broodrooster wil kopen? Dan snapt japke-d. jou volledig en is dit boek als een warm bad. Opdat je weet dat je niet de enige bent die moet overgeven van woorden als 'omturnen' - ik noem nu maar even wat hoor.

[Sabrina]

Heerlijk Hollands en daarom wel zo leuk om te lezen. Fijn ook om te weten dat het nogal meevalt qua kantoorkoeterwaals op mijn eigen werkplek.

[Peter]

Grappig voor tussendoor. Het is alsof ik een bepaalde collega hoor.

[Marijke]

Gewoon een leuk en grappig, vermakelijk - ja, herkenbaar ook - boek!

[Lydia]

LEUK. Scherpe observaties die helpen om de dagelijkse opgeklopte heisa een beetje te relativeren.
Als boekje wel een beetje veel van het goede, werkt beter in krantencolumn-format.

[Lalagè]

Veel te herkennen voor wie ook op kantoor werkt, wel geinig, maar soms ook behoorlijk flauw. Wel goed om de boel lekker te relativeren.

[DragonDaan]

Ik had verwacht dat het qua schrijfstijl en humor vergelijkbaar zou zijn met Paulien Cornelisse. Ik vond het boek wat tegenvallen. het mist de vlotheid, gevatheid en humor die ik in de boeken van Paulien geweldig vind. Misschien daarom een wat meer gekleurde recentie.

Het boek bevat korte hoofdstuken over herkenbare onderwerpen. Het gaat voornamelijk over de onzin van allerlei hippe innovaties op kantoor. In een zin samengevat: 'doe allemaal niet zo moeilijk en ga gewoon aan het werk'. Ik vond het persoonlijk niet heel grappig of gevat. Voor mij waren bepaalde opmerkingen en links tussen onderwerpen soms vergezocht. Bovendien vond ik dat er veel overlap was tussen bepaalde hoofdstukken, zoals het gebruik van Engelse woorden, agile werken en scrummen.

Voor mij was dit boek hem net niet. Wel een simpel en prima boekje om tussendoor weg te lezen. Smaken verschillen, dus het zou kunnen zijn dat de stijl en humor wel goed bij je past!

[Christa]

Herkenbare situaties van de kantoorvloer met enkele hilarische vindingen. Soms vraag ik me ook af of iedereen nou weet waarover-ie het heeft. En of we dat een keer openlijk aan elkaar gaan toegeven of dat mee ons graf in nemen. Bouma zet jargon en metaforen te kijk door ze letterlijk te nemen en door te denken: wat betekent het nou echt? Het is meestal erg vermakelijk, maar soms ook wel een beetje te veel van hetzelfde. De grijze blokken na elke column met 'Hoe moet het dan wel?', die hadden van mij niet gehoeven. Dat was slappe thee, zo van drie keer met het zakje dippen en het dan weggooien anders wordt het te sterk.

[Wendel]

Geen sterren, want ik vind een verzameling columns niet te beoordelen als boek. Herkenbaar voor als je in de kantooromgeving werkt en vaak ook hilarisch. Niet meer dan 2 columns achter elkaar lezen, want dan lijkt het allemaal op elkaar…

[Julia Beunk]

Gelukkig is niet alles herkenbaar ..

[Laura (lau_leest)]

Grappige columns, herkenbaar en leuk voor tussendoor

[Charlotte Prenger]

Grappig boek, herkenbaar. Maar in sommige gevallen denk ik ook, niet zo zeuren hoor, zo werkt t nu eenmaal, helemaal in internationale bedrijven.

[Renate]

Lezen! Ontzettend grappig. En daarna lekker subtiel op kantoor laten rondslingeren...

[Daphne]

Grappig en best 'herkenbaar' (jeuk), maar een heel boekje vol met hetzelfde, is een beetje veel om in één keer uit te lezen.

[Johanna]

Humoristisch, over de top, vilein en herkenbaar. En in de praktijk bijna niet te vermijden, al die managementstijlen en “vakjargon”.
Leuk voor tussendoor.

[piet van genderen]

Grappige, spitsvondige waarnemingen over kantoorwerkers. Hun taalgebruik, de opstelling van leidinggevenden, de invloed van hypes. Verfrissend geschreven.

[Tabitha]

Leuk boekje met verzamelde NRC-columns van Japke-d. Bouma.
Herkenbaar, grappig en scherp.

"En dan is success ook nog eens stomvervelend geworden. Want had je vroeger succes als je een Porsche had, veel voor je werk naar New York moest en je de euries met bakken naar binnen harkte, tegenwoordig ben je dan juist een loser die zichzelf voorbijloopt, moet je je voordurend blijven afvragen 'of dit nog wel is wat ik wil', 'moet je van de bank komen, in je kracht en mindful zijn' én empatisch voor je collega's. En dan moet je óók nog je kinderen goed opvoeden, gezond eten, genoeg sporten, stoppen met roken en matig drinken. Succes? Daar is echt geen reet meer aan." (p. 44)

"De customer journey is 'de reis die de klant aflegt naar de aankoop van een product' en sinds het zo heet, is het er voor sales niet makkelijker op geworden. Want het is dus niet meer gewoon een klant die wifi wil, een stofzuiger of een winterjas, nee, het is een customer journey, 'een klantreis' (jeuk), en iedereen moet mee." (p. 51)

"Laatst zag ik iemand rondsjokken op zoek naar een flexplek, met een rolkoffer achter zich aan met een vingerplant erin, een geurkaars, een bakje quinoasalade, een tosti-ijzer, een voodoopoppetje, een beschimmelde appel, zijn eigen merk theezakjes, lelijke kindertekeningen, een ingelijste foto van zijn kat en keelpastilles. Hij zei: flexwerken is de hel. Maar dat klopte niet.
Want ik heb de longread van Dante er nog even op nageslagen, maar in de hel werde de plekken je tenminste nog toebedeeld. In het flexkantoor moet je het helemaal zelf uitzoeken. En je weet nooit waar je terechtkomt." (p. 55)

"Maar er zijn ook geen 'gesprekken' meer op kantoor. Dat zijn 'reflectiesessies' en 'dialogen' geworden. Dan lijkt het of iedereen evenveel inbreng heeft, terwijl het in de praktijk nog steeds monologen zijn. Of ze noemen het 'communicatie', ook zo lekker vaag, als in: 'Dat is ergens in de communicatie misgegaan.' Alsof het fout ging doordat de stroom is uitgevallen en niet omdat de jongen van sales vergeten was iedereen te mailen." (p. 100)

"Als ik de managementgoeroes moet geloven, zijn we allemaal veel te klein en wordt het hoog tijd dat we groeien. Dat is tenminste wat ik vaak lees op inspiratieblogs, wat ik hoor van jobcoaches en wat ik zie op de sites van organisatiebureaus: dat je moet 'blijven investeren in je persoonlijke groei', dat je 'stagneert' als je dat niet doet, dat 'stilstand achteruitgang is' en dat we ons hele leven zouden moeten werken aan ons 'persoonlijk groeiplan'. Alsof we een plan zijn ofzo. (...)
Ja, ego's. Die zie ik vaak groeien als mensen het over persoonlijke groei hebben. Mensen gaan vaak ook meer praten als ze vinden dat ze persoonlijk gegroeid zijn. Ik vind dat zelden een verbetering." (p. 123)

""If you can't stand the heat, stay out of the kitchen."
Kijk dat is dus één van de grootste misverstanden op kantoor: dat je alle ellende die er op je pad komt maar moet slikken omdat het 'erbij hoort'. En dat als je het niet aankunt, je maar weg moet gaan. Want wat doe je in je éigen keuken als het er te warm wordt? Juist. Dan zet je de deur open. Of je zet de ventilatie aan. Waarom zou je dat op je werk dan niet doen? Al dat gepraat over je groot houden en het maar moeten accepteren: daar komen dus al die burn-outs van. If you can't stand the heat, turn down the heating, zou ik zeggen. Dat is veel gezonder." (p. 150)

[Amanda]

Ik ben tegen zelfsturende teams. Ik wil gewoon een baas over wie ik kan klagen. Ik zou doodongelukkkig worden als alles de hele tijd mijn eigen schuld was. Ik word ook altijd heel overmoedig van vrijheid. Als ik zelf mag weten waar ik heen stuur, komen we meestal met z'n allen in de kroeg uit.

Verder draaien we volcontinu Mariah Carey, spuiten we nepsneeuw de gangen in en komt Gordon een rentreeconcert geven. Want er is weinig zo mooi op kantoor als samen de ellende trotseren.

In plaats van je boterhammen mee naar kantoor te nemen kun je tussen de middag ook eens een ommetje maken met je collega's en dan gaan chinezen, oesters eten of gourmetten, of beter nog: nooit meer terugkomen.

Ik zeg dan ook: we stoppen met die balans en we gaan leven. We helpen elkaar, we kijken naar elkaar om, we zeggen vaker nee, we zetten vaker een koptelefoon op, we werken vaker thuis en we gaan meer buiten wandelen -- ook als het regent. Het leven is zoeken en nooit vinden.

Lieve politici, jullie hebben het vaak over 'de hardwerkende Nederlander'. Zorgen jullie er ook voor dat hij wat minder hard hoeft te werken?

'Manager' is ook de ideale titel voor de mens die niet precies weet wat hij doet, waar hij heen gaat en waar hij uiteindelijk moet uitkomen.

[Nynke]

Een heerlijk boek waarin elke medewerker de kantoor- en managementstruggles van het huidige bedrijfsleven herkent. Sarcastisch en recht voor z’n raap geschreven met een flinke dosis humor. Het laatste hoofdstuk waarin Japke de ‘inspirational quotes’ behandeld is een heerlijke afsluiting van het boek.

[Annelienhs]

Bundel vol herkenbare columns. Bizar hoeveel vreemde taal er op kantoor wordt gesproken en ook wel schrikken hoeveel van die vreemde woorden en zinnen ik ken. Vanaf nu ga ik onze "meeting" gewoon weer vergadering noemen. Verder begrijp ik nu eindelijk de termen scrum en agile en snap nog steeds niet waarom ze gebruikt worden, haha. Heerlijk boekje als cadeau voor collega's.

[Hanna]

Als je een hoofdstuk hebt gelezen, ken je ze allemaal.

1) Ga op zoek naar een nieuw concept op kantoor. Het liefst met een Engelse naam.
2) Ga erover zeuren.
3) Sluit af met een hot take.

Ik heb het boek cadeau gekregen. Het lag bij mij op de wc, anders had ik hem denk ik niet uitgelezen.

[Angela]

Ontzettend grappig boek, vol met rake observaties over kantoortaal. Erg gelachen, en ook wel momenten gehad van "oh jee, dat zeg ik ook", waarom eigenlijk?
En ja, ook ik heb een hekel aan vouwfietsen in de trein en papadagen.
Een absolute aanrader, het boek is al uitgeleend aan een collega.

[Ilse Schrover]

Af en toe hardop gelachen om het op de hak nemen van de huidige kantoor wereld. En alhoewel ik daar zelf niet in werk, zie ik ook regelmatig bijzondere quotes en visies op inspiratie momenten voorbij komen. Relativerend!

[Angel Serrano]

Columnas satíricas publicadas semanalmente en el diario económico NCR con un tema común: el lenguaje utilizado en las empresas, con particular atención a los anglicismos y a las ideas de los libros de gestión empresarial que, según la autora, no sirven para nada.

[Janneke]

Het is even leuk, en soms moest ik lachen of instemmend knikken. Maar vooral veel herhaling.

[Mandy]

Ik heb echt gelachen om de vele jeukwoorden. Lekker om even tussendoor te lezen😁
Enkele dingen zoals over de boterham vond ik dan wel weer wat zeurderig.

[Ingrid Krüs]

Heerlijk nuchter! Ik ben het helemaal met haar eens. Niet achter elkaar uitlezen, dan wordt het wat flauw.

[Paula]

Leuke verzameling columns over mijn favoriete onderwerp. De ene column is wel veel leuker en beter dan de andere, daarom leest het boekje niet lekker door. 3,5 ster.