Hoor nu mijn stem

by Franca Treur

Ina verloor op driejarige leeftijd haar ouders en groeit op bij haar opa en zijn twee ongetrouwde zussen Ma en Sjaan. Deze 'familie' bewandelt de oude paden van het gereformeerde geloof, en de jonge, ambitieuze Ina probeert te klimmen op de trappen van Gods genade, zoals haar lichtende voorbeeld tante Ma. Naarmate ze volwassen wordt, lonkt ook de maatschappelijke ladder, die gemakkelijker te beklimmen lijkt. Zal ze haar milieu ontstijgen of belooft ze trouw aan God?
Wat doet het met je wanneer je merkt dat men op jouw plek liever iemand anders ziet? Gina, zelfverklaard beste radio-interviewer van Nederland, verliest in korte tijd haar baan, haar geliefde en haar waardigheid. Haar leven lang heeft ze geïnformeerd naar de ideeën en de binnenwereld van anderen. Maar hoe staat het met haar eigen innerlijk?

Genres: Fiction, Dutch Literature, Novels, Literature

349 pages, Paperback

Published October 4, 2017

Reviews

[Arina · Rating 5 out of 5]

'Ik wil Nederlands gaan studeren, zei ik. [...]
De tantes keken me verbaasd aan, de mond van tante Sjaan viel zelfs een beetje open.
Zeg je maar wat? vroeg tante Ma. Of meen je het? Wat eigenlijk best een goede vraag was.
Néderlands? echode Arco's moeder.
Heb je daar dan moeite mee? vroeg Arco's vader. [...]
Ze werd onderbroken door tante Ma, die haar handen dramatisch ineensloeg. Wat een kind! zei ze. Die denkt ook altijd dat ze wat anders moet doen dan een ander.'

[piet van genderen · Rating 4 out of 5]

Een mooi opgebouwd, intelligent en innemend verhaal over een vrouw die opgroeit in een orthodox christelijk milieu, daarvan weg groeit maar er met begrip over spreekt.

[Willem · Rating 3 out of 5]

De stukken over de bevindelijk-gereformeerde jeugd van de hoofdpersoon vond ik erg mooi en interessant, maar de hedendaagse hoofdstukken over de volwassen versie van het meisje konden me een stuk minder bekoren. Tot en met vlak voor het einde had ik geen moment het gevoel dat het om dezelfde persoon ging. Toch wel de moeite waard, hoor.

[Gert Dronkers · Rating 4 out of 5]

Treur komt met dit boek soms pijnlijk dichtbij, maar dat heeft vast ook met onze gedeelde achtergrond te maken, inclusief Armaturam Dei.

En als het daar toch over gaat: herkende een van mijn vrienden toevallig nog personages? Ik meende wel wat labeltjes op echt bestaande personen te kunnen plakken, maar durf het niet met zekerheid te zeggen; ik was eerstejaars toen ze afscheid nam.

[Jeanine · Rating 4 out of 5]

https://watleestjeanine.wordpress.com...

[Hans van der Veeke · Rating 4 out of 5]

Interessant maar ook erg schrijnend verhaal over een meisje dat opgroeit in het strenge gereformeerde Zeeland. Opgevoed door haar zeer gelovige tantes en opa komt ze toch op het punt dat haar geloof wankelt. Alternerend tussen heden en verleden lezen we hoe dit proces plaats vindt. Een mooi kijkje in het surrealistische leven van de streng gelovigen en hoe hun leven en wereldbeeld bepaald wordt door iets niet bestaands.

[Nelline Zondag · Rating 3 out of 5]

Opzich een interessant boek om te lezen. Je ervaart het proces waarin de hoofdpersoon afstand neemt van de streng orthodoxe leer en kerk, van dichtbij mee. Het boek heeft ook wel iets een weemoedig dan wel troosteloos gevoel.

[Wimke]

Dit verhaal vind ik mooier, subtieler omdat het vanuit twee perspectieven belicht wat het proces van volwassen worden binnen een bepaalde geloofsgemeenschap betekent.

[Michel De Jongh · Rating 2 out of 5]

geen reet aan

[Esther · Rating 4 out of 5]

Nooit eerder iets van deze schrijfster gelezen, alleen de verfilming van "Een dorsvloer vol confetti" gezien. Ik vraag me af of dit boek lijkt op haar debuutroman. Is dit een schrijfster die altijd achtervolgd zal worden door haar christelijke, gereformeerde, achtergrond?

Heb dit boek redelijk snel 'verslonden'. Al vanaf de eerste pagina trekt Treur je mee in haar verhaal van Gina; een wereldvreemd meisje wat nooit TV of radio gehoord heeft, alleen de stem van de Heere. Gina ontdekt na de middelbare school dat ze een honger heeft naar kennis en ze wil studeren in de grote stad. Leren wordt echter niet gestimuleerd door haar tantes. Gina is namelijk voorbestemd om bekeerd te worden. We volgen Gina nu en in haar jeugd, de hoofdstukken wisselen verleden en heden elkaar af.

Ik ben zelf christelijk opgevoed dus herken de Bijbelverhalen waar Treur naar verwijst. Ik herken de kritische vragen die Gina stelt en voel de openbaring op het moment dat ze een kritische houding leert aannemen tegen iets wat haar ingeprent is. Ik herken de discussies met mijn ouders over het geloof en de vraag naar de waarheid. De zoektocht van Gina naar liefde en erkenning is puur en eerlijk. Misschien zorgt de herkenning er wel voor dat dit boek me zo bevalt maar ik heb er echt van genoten. Dit boek staat in mijn top 3 van 2017.

[Britt · Rating 5 out of 5]

Goed geschreven boek vanuit twee verhaallijnen over een interessant geloofsmilieu, iets waar ik nog weinig van wist. Treur schrijft zonder oordeel over het geloof, waardoor de lezer zelf kan beslissen wat hij/zij doet met deze informatie. Dit vond ik erg interessant om te lezen vanuit het perspectief van de hoofdpersoon.
Wel vond ik de stukken over Ina leuker om te lezen dan de stukken over Gina - Gina is een stuk meer cynisch en passief en voor mij als lezer bleef het in het midden waardoor dat precies is gekomen. Verder komen er veel stukjes uit de studentenstad Leiden in voor, wat heel leuk leest als je er zelf woont.
Een mooi en goed geschreven boek.

[Dolf Patijn · Rating 5 out of 5]

Mooie, ingetogen en vrij milde inkijk in het bevindelijk gereformeerde milieu. De hoofdpersoon worstelt met de overblijfselen van haar strenggelovige opvoeding en neemt ons mee terug in de tijd van haar jeugd. Franca Treur laat de vreemde, kromme gedachtengang van dit soort mensen zien binnen een zeer gesloten gemeenschap die erg beklemmend werkt maar tegelijkertijd geborgenheid biedt, zolang je maar binnen het kader past. De worsteling van de hoofdpersoon wordt mooi beschreven. Een echte aanrader.

[Hanneke Wildschut · Rating 4 out of 5]

Worsteling van een refomeisje met haar geloof. Het wordt nergens belerend; de vragen zijn oprecht, net als de twijfel. Ik kan me heel goed voorstellen dat het zo gaat. Gina komt na heel veel vragen aan God, het leven en zichzelf tot een verlossend inzicht. Toch blijft ze respectvol ten opzichte van haar oudtante en waar die voor staat.
Indrukwekkend boek, duidelijk volwassener dan Dorsvloer vol confetti (ook over dit thema).

[Jan · Rating 3 out of 5]

Je hebt mensen die revolutionair afstand nemen van het geloof en de kerk, je hebt ook mensen die langzamerhand een evolutionaire route nemen, vragenderwijs wereldwijzer worden, en dan aan een systematischer argumentatie bouwen voor hun standpunt. De hoofdpersoon van de roman ‘Hoor nu mijn stem’ van Franca Treur is een voorbeeld van een refo-meisje dat zich allengs bekeert tot niet-gelovigheid. De auteur weet dat fraai weer te geven, in alternerende scenes vanuit de opgroeiende Ina gedacht en vanuit dezelfde persoon als volwassene die zich dan Gina noemt (spiegelende perspectieven). Zij komt na de ontgroeiing aan Zeeland daar terug om voor een ziek familielid te zorgen. In die situatie komt te meer naar voren dat de hoofdpersoon vooral op zoek is naar haar eigen welbevinden. De sferen en de diverse milieus, waarin (G)Ina verkeert, heeft Franca Treur mooi beschreven, meer als een streling voor de geest dan dat we door geween en tandengeknars heen moeten. JM

[Willem Bouwman · Rating 4 out of 5]

Over het geloof van de bevindelijke gereformeerden ('refo's') is veel geschreven, het meest recent door Jonah Falke in de bestseller De Bible Belt. Ik heb veel van die boeken gelezen. Maar ik ken geen boek dat de alledaagse geloofspraktijk zo aanschouwelijk maakt als Hoor nu mijn stem, van Franca Treur.

[Ilse Bondt · Rating 4 out of 5]

Ik vond het een prachtig boek. Geen leuk, maar wel een heel interessant en voor mij mooi verhaal, en ook goed geschreven. Ik deed er lang over, maar dat ligt meer aan mij. Ik zou dit boek zeker aanraden, vooral aan mensen die strenggelovig zijn opgevoed.

[Frits Brouwer · Rating 4 out of 5]

4.5. Intens herkenbaar.

[Cecile Harmsen · Rating 2 out of 5]

Boeiend genoeg om helemaal uit te lezen, maar bij tijd en wijle irriteerde ik me. Aan het feit dat af een poging werd gedaan om in de ziel van de hoofdpersoon te kruipen, en er tegelijkertijd al vraagtekens werden gezet. Dat maakte de hoofdpersoon ongeloofwaardig. Regelmatig een onsamenhangend geheel, met aan het eind een poging om snel een eind aan het verhaal te breien. Dat is naar mijn idee mislukt.

[Marjolijn · Rating 3 out of 5]

Ik hou er wel van, van deze refo-literatuur. Jammer dat je tussen de regels zo vaak de stem van de auteur hoort die zo graag de ex-refo wil zijn. Loskomen van orthodoxie kan volgens mij ook door je iets minder vaak te verantwoorden tegenover de lezer.

[Eugenie · Rating 4 out of 5]

In Hoor nu mijn stem put Franca Treur opnieuw uit haar reformatorische jeugd in Zeeland. Stond in Dorsvloer vol confetti(2009) een meisje centraal dat vragen kreeg over haar strenge opvoeding, in deze roman maken we ook mee hoe een reformatorisch meisje zich ontworstelt aan haar afkomst, gaat studeren in Leiden.Treur schetst haar personages op een trefzekere manier, dit creëert overtuigende personages die je als lezer voor je ziet en in de loop van het verhaal steeds beter leert kennen.

[Marissa Driesprong · Rating 4 out of 5]

Prachtig boek met herkenbare elementen. Op het moment dat je dreigt te gaan denken 'nou weet ik het wel met je bespiegelingen', brengt Franca Treur er weer wat lichtheid in met een humoristische passage, bijvoorbeeld als hoofdpersoon (G)ina iets 'werelds' niet kent vanwege haar reformatorische achtergrond en dat probeert te verbergen.
Het hoofdpersonage noemt zichzelf regelmatig 'een aanstelster', omdat ze denkt dat de mensen uit haar geboortedorp haar zo zien ('met haar universitaire studie'). Dat laatste is geen onrealistische gedachte, denk ik. Ik verwachtte overigens dat het hele boek een beetje aanstellerig zou zijn, net als sommige andere boeken met dit thema die de laatste tijd verschijnen (lees: De avond is ongemak), maar dat vond ik bij dit boek juist niet. Sterker nog: Ik vond Hoor nu mijn stem nog beter, volwassener, dan Dorsvloer vol confetti. Wel nog 1 minpuntje: de zoon van jeugdvriend Arco met homo-/travestietachtige trekjes die er op het eind nog even wordt ingefietst vond ik een beetje zwak. Statements hoeven niet expliciet gemaakt te worden, het 'gewone verhaal' spreekt voor zich.
Dat het boek in sommige recensies als 'simpel' en 'eenvoudig' wordt bestempeld, zou ik als ik Franca Treur was dan ook opvatten als een groot compliment.

[Lalagè · Rating 3 out of 5]

Gina is enorm opgelucht dat ze niet meer gelooft in een God die nauwgezet bijhoudt wat ze allemaal doet en denkt, om haar daar na de dood op af te rekenen. Toch voelt het ergens ook als verlies en dat is het centrale motief in dit boek: verlies van een relatie, een baan, van je naasten aan de dood, van dingen waar je in geloofde. Franca Treur beschrijft het in een mooie, heldere stijl.

https://lalageleest.wordpress.com/201...

[Lisanne · Rating 4 out of 5]

"Is dit nu je adres? vroeg tante Ma later die avond. Ze had het papiertje in haar hand waarop ik het voor hen had genoteerd, Rijndijk 53.
Daar woon ik, ja.
Drieënvijftig, zei ze. En ze keek me lang aan, alsof er ergens een belletje zou moeten gaan rinkelen.
Ja?
Psalm 53, zei ze triomfantelijk, hoe gaat die?
‘De trotse dwaas zegt in zijn boos gemoed,’ begon ik, en ik aarzelde.
Ga verder!
‘”Daar is geen God.” Zij doven ’t licht der rede,/ En maken zich, door gruwelijke zeden,/ Afschuwelijk; daar is geen mens, die goed/ Op aarde doet.’
Als dat geen teken is, zei ze met een zucht.
We wonen hier op nummer twee, zei ik. En je weet hoe die gaat: ‘Wat drift beheerst het woedend heidendom.’
Nog brutaal ook, zei tante Ma."

Een indringend en soms wat beklemmend boek. Ik vond het boek prettig lezen en lastig weg te leggen. Ik merk dat ik veel nadenk over dit boek, ook nu ik het uit heb gelezen. Ik had het erg te doen met Ina, omdat elke vraag die ze stelt meteen wordt afgekapt of op een standaard manier wordt beantwoord. Ook de aversie die er is tegen elke vorm van studeren vond ik tenenkrommend.

Ik vind het een interessante vraag hoe het nu kwam dat (G)ina haar geloof verloor tijdens haar studie. Kwam het door de redelijke argumenten van professor Van den Akker, of omdat ze haar hele jeugd geen kritische vragen heeft mogen stellen over het geloof? Of kwam het doordat ze veel heeft gebeden om bekering en nooit heeft ervaren dat God haar antwoord gaf?

Als christen is dit boek in bepaalde opzichten confronterend om te lezen, maar daarom juist zo waardevol.

[Nikki Spoelstra · Rating 4 out of 5]

Met 'Hoor nu mijn stem' keert Franca Treur opnieuw terug naar het decor van haar eerdere succesdebuut 'Dorsvloer vol confetti'. Ina (Gina) Wisse groeit op bij haar streng gereformeerde tantes in Zeeland. Alles ademt religie: Ina gaat naar de gereformeerde middelbare school in Goes, ze solliciteert bij het Reformatorisch Dagblad en ze gaat op vakantie in Zwitserland naar een gereformeerde kerkdienst. Als ze psychologie gaat studeren in Leiden voegt zij zich bij een reformatorische studentenvereniging. De colleges van professor Van den Akker vormen een keerpunt. Het fundament van haar jeugd, van haar leven, begint af te brokkelen. Ina, die zichzelf Gina gaat noemen, eindigt als radiopresentatrice in Amsterdam. De overgang van Ina naar Gina lijkt ook de overgang van geloof naar ongeloof te symboliseren. Maar is dit ook zo? Als Gina haar liefde en werk verliest, lijkt ze toch weer te zoeken naar het geloof.

Al met al een zeer interessante, psychologische roman waarin het geloof een centraal thema inneemt. Hier en daar werd het verhaal langdradig, maar desalniettemin een sterk verhaal. Mijn beoordeling: 3,5 ster.

[Els · Rating 5 out of 5]

Het boek speelt zich voor een groot deel af in de bevindelijk gereformeerde kringen. Heel boeiend om daar over te lezen. Als buitenstaander is het voor mij onbegrijpelijk dat deze gemeenschap zich nog zo kan afsluiten van de wereld, met hun eigen kranten en tijdschriften. Tv, radio en internet zijn er niet en er is maar één waarheid. De wereld van de bevindelijk gereformeerden is niet lieflijk. Er is een strenge God, die maar enkelen uitverkoren heeft. Gina, de hoofdpersoon stapt uit deze wereld. Ze gaat studeren en komt later terecht in de wereld van de media. Gina voelt zich overal een vreemde eend in de bijt. Ze zoekt verbinding met de mensen om haar heen, maar voelt zich vaak verloren en onzeker.
In het boek worden de hoofdstukken afgewisseld met Ina als opgroeiend kind en de huidige Gina die naar huis wordt geroepen om voor haar tante te zorgen die op sterven ligt. Ina wordt Gina en als lezer maak je haar twijfels, vragen en onzekerheden mee.

[Bianca Boeijer-Thielsch · Rating 4 out of 5]

Dit boek sluit aan bij de thematiek van Treurs debuutroman: 'Dorsvloer vol confetti'.
Ina, die zich tegenwoordig Gina noemt, groeit op in een streng reformatorisch milieu op het Zeeuwse platteland. Treur beschrijft haar leven, niet zonder sterk autobiografische elementen, als je het mij vraagt, en wisselt ieder hoofdstuk tussen de belevenissen van Ina (lopend van kindertijd tot ver in haar studententijd) en die van Gina (in het hier en nu).
In het begin van het boek kon ik lastig wennen aan de schrijfstijl van Treur, maar gaandeweg werd ik wel door het verhaal gegrepen. Ik vond het mooi om meegenomen te worden in het proces dat Ina heeft doorlopen: beginnend in een heel klein wereldje maar langzamerhand steeds meer van de 'grote boze wereld' ontdekkend.
Het lezen van een eerste druk heeft trouwens ook zo zijn charme: ik heb tenminste drie spellings-/taalfouten kunnen ontdekken....

[Karin Marcella · Rating 4 out of 5]

Meeslepend verhaal met diverse originele open plekken. Boek dat een inkijk geeft in het leven van menig reformatorisch gezin. Herkenbare stukjes over de meisjes met een broek onder hun rok, die zag ik vroeger in Gorcum veel fietsen.
Leest soms als vervolg op 'Dorsvloer vol Confetti'. Ik ben fan van Franca Treur, lees ook haar stukjes in de weekendbijlage van 'Trouw'. Ik hoop wel dat de thematiek in haar oeuvre wat breder wordt.
Al met al zeker een aanrader, mede door het rijke taalgebruik.

[Joost van Hoek · Rating 4 out of 5]

Knap aan dit boek vind ik dat het verhaal, anders dan bij Dorsvloer vol Confetti, meer onder spanning staat. Dit komt doordat de hoofdpersoon een keuze heeft gemaakt, namelijk om als atheïst (denk ik, het wordt niet expliciet benoemd) door het leven te gaan. Ze zit er dus niet meer midden in, maar wordt er in teruggetrokken omdat ze voor haar tante moet zorgen.

Deze keuzes qua compositie maakt het een aantrekkelijk boek en meer dan een verslag van een subcultuur in Nederland.

[Alexandra · Rating 4 out of 5]

Het begin van het verhaal kon mij niet zo boeien. Ik voelde totaal niet mee met hoofdpersoon Gina en het gezeur om haar saai-klinkende vriendje Jean-Paul. De afwisseling met hoofdstukken over Ina’s jeugd zorgt er echter voor dat de twee verhaallijnen steeds dichter bij elkaar komen en het verhaal wordt dan ook steeds boeiender. Ik vraag me nog steeds af waarom Ina vanuit een ik-perspectief geschreven is en Gina vanuit een zij-perspectief?

[Joke Kolthoff · Rating 3 out of 5]

het boek kwam langzaam op gang. vond het begin niet zo boeiend. gaandeweg raakte ik wel geboeid door de beschrijving van het loskomen van een zware gereformeerde bond opvoeding ook nog eens in bijzondere omstandigheden (opgroeien bij een opa en zijn 2 zussen, ouders verongelukt). ik benijd niemand met een (zwaar) religieuze achtergrond, ongeacht de richting.