What do you think?
Rate this book
Zaślepienie
Znasz to uczucie. Twoje życie jest na właściwym torze i wszystko idzie zgodnie z planem. A potem nieoczekiwanie wydarza się coś, co wywraca twój świat do góry nogami. Takie rzeczy mogą przydarzyć się każdemu, ale w przypadku Kristin Ryder sytuacja przybiera znacznie gorszy obrót…
Kristin jest dobrze zapowiadającą się fotograficzką. Mieszka w modnym lofcie w londyńskiej dzielnicy Hoxton wraz ze swoim chłopakiem Antonem, twórcą street artu. Kiedy Kristin zaczyna otrzymywać anonimowe e-maile, przestaje czuć się bezpiecznie. Niepokojące załączniki wskazują na to, że nadawca zna doskonale wiele faktów z przeszłości Kristin. Wkrótce jej życie wymyka się spod kontroli.
Komu może zaufać? Czy zdoła odkryć tożsamość tajemniczego nadawcy, zanim będzie za późno?
Zaślepienie, zapierająca dech w piersiach powieść Agi Lesiewicz, będzie trzymała cię w napięciu aż do ostatniego trzasku migawki.
Kristin jest dobrze zapowiadającą się fotograficzką. Mieszka w modnym lofcie w londyńskiej dzielnicy Hoxton wraz ze swoim chłopakiem Antonem, twórcą street artu. Kiedy Kristin zaczyna otrzymywać anonimowe e-maile, przestaje czuć się bezpiecznie. Niepokojące załączniki wskazują na to, że nadawca zna doskonale wiele faktów z przeszłości Kristin. Wkrótce jej życie wymyka się spod kontroli.
Komu może zaufać? Czy zdoła odkryć tożsamość tajemniczego nadawcy, zanim będzie za późno?
Zaślepienie, zapierająca dech w piersiach powieść Agi Lesiewicz, będzie trzymała cię w napięciu aż do ostatniego trzasku migawki.
304 pages, Paperback
First published February 23, 2017
4 people are currently reading
113 people want to read
About the author
Aga Lesiewicz
4 books31 followersAga Lesiewicz has lived in London for over thirty years. She worked as a radio presenter, voice-over artist, interpreter, screenwriter and a TV producer and director. A freak knee injury in 2013 led to a change in her career and prompted her to write her first psychological thriller ‘Rebound’. Her second London-based psychological thriller, 'Exposure' is out now.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 36 reviews
August 29, 2023
* Thank you to www.shotsmag.co.uk for my ARC in exchange for an honest review*
Though I hadn't read Aga Lesiewicz's first novel 'Rebound' I was aware that it had received some pretty good reviews, so I went into her second novel with high expectations and was duly rewarded with a really good phsychological thriller.
Photographer Kristin lives in a smart and trendy loft apartment in London, with her street artist boyfriend Anton. Life's going well, meandering gently along with much to look forward to. However, as I'm sure we all know, life sometimes has a way of taking one's contentment and gleefully putting it through the shredder.
Kristin starts receiving anonymous emails, together with attachments, that imply that the sender has intimate knowledge of all aspects of her life - both past and present. Her world is about to somersault in a most spectacular way, and she won't know where to turn or who to trust, as events become ever more sinister.
As chill factor goes, 'Exposure' definitely has it in spades. It was completely gripping, witnessing Kristin's life spiralling out of control, as we, together with Kristin, gather the facts in order to make some sense of why this is happening to her. The character portrayal was good, and the plot was without doubt compelling, forcing me to read ever faster, desperate to seek an answer to these earth shattering events.
So, I've discovered yet another author in the phsychological thriller genre, who deserves recognition for what is a highly entertaining and compelling novel.
Though I hadn't read Aga Lesiewicz's first novel 'Rebound' I was aware that it had received some pretty good reviews, so I went into her second novel with high expectations and was duly rewarded with a really good phsychological thriller.
Photographer Kristin lives in a smart and trendy loft apartment in London, with her street artist boyfriend Anton. Life's going well, meandering gently along with much to look forward to. However, as I'm sure we all know, life sometimes has a way of taking one's contentment and gleefully putting it through the shredder.
Kristin starts receiving anonymous emails, together with attachments, that imply that the sender has intimate knowledge of all aspects of her life - both past and present. Her world is about to somersault in a most spectacular way, and she won't know where to turn or who to trust, as events become ever more sinister.
As chill factor goes, 'Exposure' definitely has it in spades. It was completely gripping, witnessing Kristin's life spiralling out of control, as we, together with Kristin, gather the facts in order to make some sense of why this is happening to her. The character portrayal was good, and the plot was without doubt compelling, forcing me to read ever faster, desperate to seek an answer to these earth shattering events.
So, I've discovered yet another author in the phsychological thriller genre, who deserves recognition for what is a highly entertaining and compelling novel.
July 23, 2017
Exposure is the second psychological thriller novel from Aga Lesiewicz and once again she takes her setting as the trendy, hipster surroundings of open plan loft-living in Hoxton. Her debut, Rebound, documented the catastrophic downward spiral of a formerly successful and confident media executive, Anna Wright, following her break-up with boyfriend and becoming the target of a stalker. Exposure is therefore accompanied by a slight sense of déjà vu when photographer, Kristin Ryder, finds herself maliciously targeted by a string of sinister email attachments from an unknown sender and a crumbling of her relationship with the French street artist, Anton Sauvage, an up-and-coming Banksy. Similarly slow to set out its stall and unravel, Exposure felt in many respects like a rehash of Rebound in that Lesiewicz portrays a mid-thirties female making a decision that comes back to haunt her when she becomes the target of a stalker, seemingly intent on destroying her life. A serious of increasingly far-fetched and unrealistic situations then play out, with much sexual innuendo and with the spotlight of suspicion cycling through the key players in life and all with valid reason.
The novel opens with Kristen Ryder packing up after shooting an advertising job, one of several things that the once ambitious photographer combines to make ends meet, alongside packshot jobs of products for sale (children toys and sex toys in this novel) and other freelance jobs. After a spell photographing crime scenes as a freelance serious crimes forensic photographer for the Met, Kristen has settled for a loving relationship and supporting the burgeoning fame of Anton and accepting her place in the shade. It is when Anton is overseas in Buenos Aires that Kirsten receives the first of what turns out to be an continuing series of sinister emails. ‘Exposure 1’ is a single attachment and features a particularly macabre crime scene photograph that Kirsten remembers working on, but a clearly professional shot hints at someone else having first-hand knowledge of her movements. Replying to the anonymous sender does nothing to calm her fears and elicits no further details, however instead of truthfully confiding in someone she can trust or reporting to the police, she settles for offering a batch of half-truths to various friends. Things go from bad to worse when she then becomes aware of the voyeur in the flat opposite who stands guard at his window and shamelessly observes her meltdowns. As the email attachments escalate and become more intimate than ever she learns that perhaps Anton isn’t quite the perfect boyfriend. In the space of three weeks the doctored crime scene images progress to graphic sexual movie clips and Kristen realises that her laptop has been compromised and someone wants a deadly revenge. But just who who is targeting Kristen and more to the point, what has she done to warrant it? Kristen is sure of one thing only: that she is the single link between each of these five attachments and that someone will stop at nothing to ruin her life.
I had a lukewarm response to Rebound, and I confess to being massively unimpressed by Exposure. As events become increasingly ludicrous, I found the novel became puerile and found it laughable that Kristen didn’t turn to the police. Surrounded by a supporting cast of awful comedy caricatures, from best friend and foodie Sophie and her wet weekend of a boyfriend, Marcus, former art student collaborator and now high-living, Erin and lesbian aunt Vero the emphasis is on cheap gags and ‘Carry On’ humour. As things become totally nonsensical, why anyone with minimal common sense would behave as Kristen did is beyond me. The depth of knowledge on photography from author Lesiewicz is perhaps a little dense and as the finale becomes increasingly tech heavy, with filming drones, spyware, rootkits all involved I found Exposure painfully woeful reading. The icing on the cake is the staggeringly pathetic motivation that turns out to be behind all of this melodrama. Frankly, I found the whole thing an affront to my intelligence and Exposure defies coherent analysis. The high point was seeing the return of the chocolate Labrador in Rebound, Wispa, and when fictional pets are the highlight, you know you are scraping the barrel.
The novel opens with Kristen Ryder packing up after shooting an advertising job, one of several things that the once ambitious photographer combines to make ends meet, alongside packshot jobs of products for sale (children toys and sex toys in this novel) and other freelance jobs. After a spell photographing crime scenes as a freelance serious crimes forensic photographer for the Met, Kristen has settled for a loving relationship and supporting the burgeoning fame of Anton and accepting her place in the shade. It is when Anton is overseas in Buenos Aires that Kirsten receives the first of what turns out to be an continuing series of sinister emails. ‘Exposure 1’ is a single attachment and features a particularly macabre crime scene photograph that Kirsten remembers working on, but a clearly professional shot hints at someone else having first-hand knowledge of her movements. Replying to the anonymous sender does nothing to calm her fears and elicits no further details, however instead of truthfully confiding in someone she can trust or reporting to the police, she settles for offering a batch of half-truths to various friends. Things go from bad to worse when she then becomes aware of the voyeur in the flat opposite who stands guard at his window and shamelessly observes her meltdowns. As the email attachments escalate and become more intimate than ever she learns that perhaps Anton isn’t quite the perfect boyfriend. In the space of three weeks the doctored crime scene images progress to graphic sexual movie clips and Kristen realises that her laptop has been compromised and someone wants a deadly revenge. But just who who is targeting Kristen and more to the point, what has she done to warrant it? Kristen is sure of one thing only: that she is the single link between each of these five attachments and that someone will stop at nothing to ruin her life.
I had a lukewarm response to Rebound, and I confess to being massively unimpressed by Exposure. As events become increasingly ludicrous, I found the novel became puerile and found it laughable that Kristen didn’t turn to the police. Surrounded by a supporting cast of awful comedy caricatures, from best friend and foodie Sophie and her wet weekend of a boyfriend, Marcus, former art student collaborator and now high-living, Erin and lesbian aunt Vero the emphasis is on cheap gags and ‘Carry On’ humour. As things become totally nonsensical, why anyone with minimal common sense would behave as Kristen did is beyond me. The depth of knowledge on photography from author Lesiewicz is perhaps a little dense and as the finale becomes increasingly tech heavy, with filming drones, spyware, rootkits all involved I found Exposure painfully woeful reading. The icing on the cake is the staggeringly pathetic motivation that turns out to be behind all of this melodrama. Frankly, I found the whole thing an affront to my intelligence and Exposure defies coherent analysis. The high point was seeing the return of the chocolate Labrador in Rebound, Wispa, and when fictional pets are the highlight, you know you are scraping the barrel.
April 25, 2017
I have been waiting to read this second book by Aga Lesiewicz since I finished her first book Rebound which was one of my top reads of 2015. The London setting of that book combined with a palpable sexual tension and the most adorable chocolate Labrador called Wispa added up to an unputdownable, edge of your seat thriller. So I went into Exposure with very high expectations and although it didn’t reach quite the same dizzy heights for me as Rebound, it more than fulfilled my need for a dark, racy and twisty psychological thriller. And if you’ve read Rebound there is a nice little surprise in there for you with one (and maybe another!!) character making a guest appearance!
Kristen seems to have it all here, the great job (although the “toys” she photographs here certainly aren’t the sort you would find in your local kiddies toy shop!! Keep an open mind!) and the sexy French boyfriend, whilst living in a fabulously trendy loft in London. Now I’m a country girl at heart but the author paints such a fabulous portrait of city life that I just want to pack up my bags and move down south to join the hipsters of Shoreditch! Her descriptions, of the restaurants, takeaways and bakeries especially, really brought the area to life and I found myself on streetview at one point roaming the areas and landmarks that Kristin visited.
There were plenty of twists here and more red herrings than Billingsgate Fish Market as Kristen journeys to discover who is sending her the Exposure emails. Whilst I had an idea of who it could possibly be, I was never 100% convinced I had it right and I loved that uncertainty as it added an extra edge to the tension as it built towards its breathtaking finale.
So now I’m back to awaiting the THIRD London based thriller from Aga Lesiewicz! If you haven’t read anything by this author before then I do highly recommend you try her books. Exposure is an intelligent and provocative thriller with an intriguing premise that will have you changing all the passwords on your laptop and sticking a plaster over your webcam!
Kristen seems to have it all here, the great job (although the “toys” she photographs here certainly aren’t the sort you would find in your local kiddies toy shop!! Keep an open mind!) and the sexy French boyfriend, whilst living in a fabulously trendy loft in London. Now I’m a country girl at heart but the author paints such a fabulous portrait of city life that I just want to pack up my bags and move down south to join the hipsters of Shoreditch! Her descriptions, of the restaurants, takeaways and bakeries especially, really brought the area to life and I found myself on streetview at one point roaming the areas and landmarks that Kristin visited.
There were plenty of twists here and more red herrings than Billingsgate Fish Market as Kristen journeys to discover who is sending her the Exposure emails. Whilst I had an idea of who it could possibly be, I was never 100% convinced I had it right and I loved that uncertainty as it added an extra edge to the tension as it built towards its breathtaking finale.
So now I’m back to awaiting the THIRD London based thriller from Aga Lesiewicz! If you haven’t read anything by this author before then I do highly recommend you try her books. Exposure is an intelligent and provocative thriller with an intriguing premise that will have you changing all the passwords on your laptop and sticking a plaster over your webcam!
July 19, 2017
3.5 stars
I gulped this down in one sitting but even while doing so a part of me was giggling at the hoary old clichés: . It takes a little while to get the story going, but once it kicks off, it's a fast-paced study of paranoia and psychic oppression.
Lesiewicz captures the feel of hipster London very well, set as this is around Hoxton, and the characters are photographers, street artists, a gallery owner (Anna from Rebound), a hacker. Kristin is an interesting narrator who kept me on side amidst all the mayhem, and there's a good atmosphere of trendy noire about the whole thing.
This isn't as good as Lesiewicz's first novel, Rebound, and actually replays some of the same emotions. All the same, a dark and sexy switch-off read.
I gulped this down in one sitting but even while doing so a part of me was giggling at the hoary old clichés: . It takes a little while to get the story going, but once it kicks off, it's a fast-paced study of paranoia and psychic oppression.
Lesiewicz captures the feel of hipster London very well, set as this is around Hoxton, and the characters are photographers, street artists, a gallery owner (Anna from Rebound), a hacker. Kristin is an interesting narrator who kept me on side amidst all the mayhem, and there's a good atmosphere of trendy noire about the whole thing.
This isn't as good as Lesiewicz's first novel, Rebound, and actually replays some of the same emotions. All the same, a dark and sexy switch-off read.
April 20, 2017
Boring writing, predictable story, too much unnecessary and boring details, for example Mac (computer ) word was repeated too many times....meh. Not worth the time.
October 1, 2017
"Internet zapewnia całkowitą anonimowość, a kiedy znikają społeczne hamulce, ludzie posuwają się zbyt daleko. Poczucie anonimowości wyzwala to, co w nas najgorsze."
Po dość nieudanym spotkaniu z ,,Mrocznymi zakamarkami" zabrałam się za inny thriller ,,Zaślepienie". Tym razem było to naprawdę miłe zaskoczenie, bo choć okładka raczej niezbyt przypadła mi do gustu, to treść za to bardzo.
Jest to historia pewnej kobiety, fotografki, która pewnego dnia dostaje tajemniczy e-mail zatytułowany "Odsłona 1" i który zawiera dość drastyczne zdjęcie. Z czasem zaczynają przychodzić kolejne, coraz gorsze maile z tej serii, które powoli rujnują życie Kristin.
Zacznę od tego, że bardzo mi się podobała kreacja psychologiczna bohaterów. Odnosiłam wrażenie, że są rzeczywiści. Ich życie zostało przedstawione bardzo realistycznie, dzięki czemu mogłam bardziej zrozumieć ich sytuację. Główna bohaterka czasem błądziła i robiła rzeczy, które mnie irytowały, ale z drugiej strony na jej miejscu nie wiem, czy sama nie zachowałabym się podobnie.
Styl pisania autorki, bardzo przypadł mi do gustu. Czytało mi się naprawdę przyjemnie, przede wszystkim Lesiewicz pisze tak, że wykreowałam sobie w wyobraźni niemal wszystkie szczegóły. Potrafiłabym teraz opisać każdy element tak jak sobie go wyobraziłam.
Pisarka doskonale buduje napięcie, przez całą książkę wzrasta ono stopniowo, jest idealnie rozłożone tak aby czytelnik się nie nudził, ale szedł też przez mniej istotne fakty z zainteresowaniem.
Trochę rozczarowało mnie rozstrzygnięcie tego wszystkiego, bo chociaż faktycznie tego się nie spodziewałam, to tak czy siak, jakoś mi nie pasuje takie rozwiązanie. Spodziewałam się jakiegoś innego bohatera, który za tym stoi.
Podsumowując, książka naprawdę dobrze napisana, ciekawa, niebanalna, stopniowo budowane napięcie sprawia, że książka jest coraz bardziej intrygująca. Idealna lektura na jesień!
March 23, 2017
Gripping, edgy and dark!
This is a character-driven psychological thriller that illustrates just how vulnerable our technological dependence makes us and how quickly life can change.
The story is set in London and is told from the perspective of Kristin, a photographer with incredible talent who suddenly finds herself in a lacklustre career with an unfaithful partner and a tenacious stalker who seems to be everywhere.
The writing is crisp. The plot is fast-paced, suspenseful and a relentless thrill ride of multiple suspects and precarious situations, as well as some intriguing glimpses into the world of street art, photography and metropolis sights and sounds. And, generally, the characterization is well done, with an assortment of characters that are troubled, intense and layered. However, I do have to admit that the poor choices and decisions occasionally made by the main character seemed a little unbelievable even given the circumstances and caused me at times to lose some sympathy and connection with her.
This is Lesiewicz's second novel and it is definitely an entertaining, riveting read that will keep you guessing for quite some time.
Thank you to PGC Books for providing me with a copy in exchange for an honest review.
All my reviews can be found on my blog at http://whatsbetterthanbooks.com
This is a character-driven psychological thriller that illustrates just how vulnerable our technological dependence makes us and how quickly life can change.
The story is set in London and is told from the perspective of Kristin, a photographer with incredible talent who suddenly finds herself in a lacklustre career with an unfaithful partner and a tenacious stalker who seems to be everywhere.
The writing is crisp. The plot is fast-paced, suspenseful and a relentless thrill ride of multiple suspects and precarious situations, as well as some intriguing glimpses into the world of street art, photography and metropolis sights and sounds. And, generally, the characterization is well done, with an assortment of characters that are troubled, intense and layered. However, I do have to admit that the poor choices and decisions occasionally made by the main character seemed a little unbelievable even given the circumstances and caused me at times to lose some sympathy and connection with her.
This is Lesiewicz's second novel and it is definitely an entertaining, riveting read that will keep you guessing for quite some time.
Thank you to PGC Books for providing me with a copy in exchange for an honest review.
All my reviews can be found on my blog at http://whatsbetterthanbooks.com
June 18, 2017
The writing itself is good, as are the descriptions of trendy London. However I enjoyed it less as the story progressed - it became repetitive and overwrought. I guess I don't have the patience to wade through all the paranoid thoughts and alcohol-fuelled nightmares which seem typical of this genre.
August 11, 2020
Kristin makes a decent living as a freelance photographer, has great friends and a wonderful French boyfriend. Out of the blue she receives an email with an image of herself working a crime scene when she was a forensic photographer. Thus begins a series of cyber attacks that impact on Kristin's private and professional life. This was a good thriller as we follow Kristin's attempts to find out what and who.
March 29, 2017
It's been quite a while since I spent all night reading a novel, but I really wanted to see how it ended. Achingly hip and trendy, this is urban thriller with creative London at its aspirational centre. Great escapist entertainment!
December 9, 2018
Chronique de Diana :
https://followthereader2016.wordpress...
Kris est une artiste photographe qui par amour va laisser de côté sa carrière et travailler un temps pour la police et ensuite l'industrie commerciale. Tout pourrait paraitre idyllique jusqu'au jour où elle reçoit un premier message "exposition 1". Elle se retrouve photographiée sur une scène de crime mais aucun mot n'accompagnant le cliché qui renvoie à l'enquête sur un tueur en série, le violoniste.
C'est ainsi que commence un jeu malsain, où notre héroïne réceptionne régulièrement des messages ; les messages s'enchainent et l'intrusion dans son intimité devient de plus en plus insistante. La pression monte d'un cran lorsque son petit ami décède dans des circonstances intrigantes. L'étau se resserre et Kris ne sait plus à qui se confier et à qui faire confiance. Seules Erin et Sophie lui restent proches. Pourtant la traque continue et tous ses moindre faits et gestes sont épiés, enregistrés et diffusés. Elle tente par tous les moyens de trouver la provenance des messages et leur diffuseur sans succès.
Son enfer se poursuit pour nous offrir un dénouement complètement ahurissant, je n'ai rien vu venir jusqu'à quasiment la fin du récit. L'auteure sait perdre son lecteur, lui faire imaginer le pire sans pourtant tomber juste. Je ne vous en dis pas plus pour savourer pleinement ce thriller haletant.
J'ai déjà pu lire l'autre roman d'Aga Lesiewicz et elle maitrise plus que bien le côté psychologique du récit. C'est toujours un régal au niveau du style, le rythme ne laisse pas de répit et elle donne peu d'indices précis pour qu'on puisse trouver la conclusion facilement. C'est le combo gagnant pour un bon roman et je recommande vivement ce dernier.
https://followthereader2016.wordpress...
Kris est une artiste photographe qui par amour va laisser de côté sa carrière et travailler un temps pour la police et ensuite l'industrie commerciale. Tout pourrait paraitre idyllique jusqu'au jour où elle reçoit un premier message "exposition 1". Elle se retrouve photographiée sur une scène de crime mais aucun mot n'accompagnant le cliché qui renvoie à l'enquête sur un tueur en série, le violoniste.
C'est ainsi que commence un jeu malsain, où notre héroïne réceptionne régulièrement des messages ; les messages s'enchainent et l'intrusion dans son intimité devient de plus en plus insistante. La pression monte d'un cran lorsque son petit ami décède dans des circonstances intrigantes. L'étau se resserre et Kris ne sait plus à qui se confier et à qui faire confiance. Seules Erin et Sophie lui restent proches. Pourtant la traque continue et tous ses moindre faits et gestes sont épiés, enregistrés et diffusés. Elle tente par tous les moyens de trouver la provenance des messages et leur diffuseur sans succès.
Son enfer se poursuit pour nous offrir un dénouement complètement ahurissant, je n'ai rien vu venir jusqu'à quasiment la fin du récit. L'auteure sait perdre son lecteur, lui faire imaginer le pire sans pourtant tomber juste. Je ne vous en dis pas plus pour savourer pleinement ce thriller haletant.
J'ai déjà pu lire l'autre roman d'Aga Lesiewicz et elle maitrise plus que bien le côté psychologique du récit. C'est toujours un régal au niveau du style, le rythme ne laisse pas de répit et elle donne peu d'indices précis pour qu'on puisse trouver la conclusion facilement. C'est le combo gagnant pour un bon roman et je recommande vivement ce dernier.
April 13, 2017
The second novel by a promising new author Aga Lesiewicz.
Equally compelling as her last year’s debut, Rebound, Exposure opens up even more evocative views of London, this time it is fashionable Hoxton and Shoreditch with their thriving and vibrant artistic scene, truly and aptly portrayed in the novel. Perfect setting for an aspiring young photographer, Kirstin and her street-artist boyfriend. Until, that is, the arrival of a series of malicious e-mails followed by more and more sinister computer hacking tricks, which shatter their lives and increasingly affect Kirstin’s mental state. Is she imagining things or is the evil really closing on her?
Obsessive, gripping and thoroughly captivating psychological thriller. Not to be missed.
Equally compelling as her last year’s debut, Rebound, Exposure opens up even more evocative views of London, this time it is fashionable Hoxton and Shoreditch with their thriving and vibrant artistic scene, truly and aptly portrayed in the novel. Perfect setting for an aspiring young photographer, Kirstin and her street-artist boyfriend. Until, that is, the arrival of a series of malicious e-mails followed by more and more sinister computer hacking tricks, which shatter their lives and increasingly affect Kirstin’s mental state. Is she imagining things or is the evil really closing on her?
Obsessive, gripping and thoroughly captivating psychological thriller. Not to be missed.
June 28, 2017
What. Just. Happened! Totally didn't suspect that at all! This was an awesome book that I would totally recommend to anyone looking for a crazy thrilling novel! I don't want to go into detail on much because I don't want to ruin it.
March 26, 2020
Kristin est photographe et mène une existence confortable au cœur de Londres. Son petit ami est également un artiste qui gambade à travers le monde. Libre et sans attache, leur vie se veut bohème et branchée. Mais cette belle façade se craquelle le jour où Kristin reçoit un premier mail anonyme, suivi par d'autres messages troublants, lesquels vont peu à peu mettre à sac son univers doré. Tous révèlent une photo de son intimité qui lui font réaliser qu'elle est traquée, chez elle, dans la rue, au boulot, partout. Après une tournée à l'étranger, son petit ami peine à lui apporter le réconfort souhaité. Cela semble d'ailleurs trop tard car les événements s'enchaînent et taillent en pièces toutes les certitudes.
Comme j'avais déjà lu son roman précédent (À perdre haleine) je savais à quoi m'attendre en matière de bon et moins bon dans celui-ci. Côté intrigue, ça tient la route. On nous promet un thriller urbain, claustrophobe et dérangeant, se jouant de nos terreurs les plus intimes. C'est effectivement le cas. Par contre, la lecture pêche au niveau des personnages, principalement l'héroïne qui agit de façon illogique (encore une fois). J'ai relevé plusieurs détails aberrants, comme reluquer le laveur de vitres et fantasmer sur le mari de sa copine... « Ça doit être hormonal, je ne me conduis jamais comme ça. » Ou disons que la nana est à cran mais elle saoule aussi.
J'ai donc été moins convaincue par ce roman comparé au précédent (À perdre haleine). J'avais vite perçu le fin mot de l'histoire. Sinon j'ai bien aimé le cadre londonien mais moins accroché à la mécanique mise en place (la photographie, tout ça... bof bof). Les personnages... n'en parlons pas. Il y a aussi de grosses failles dans l'intrigue... toutefois, son climat sulfureux, ajouté au rythme mou, donne le ton et constitue une forme d'attrait. C'est une lecture correcte mais sans plus.
Comme j'avais déjà lu son roman précédent (À perdre haleine) je savais à quoi m'attendre en matière de bon et moins bon dans celui-ci. Côté intrigue, ça tient la route. On nous promet un thriller urbain, claustrophobe et dérangeant, se jouant de nos terreurs les plus intimes. C'est effectivement le cas. Par contre, la lecture pêche au niveau des personnages, principalement l'héroïne qui agit de façon illogique (encore une fois). J'ai relevé plusieurs détails aberrants, comme reluquer le laveur de vitres et fantasmer sur le mari de sa copine... « Ça doit être hormonal, je ne me conduis jamais comme ça. » Ou disons que la nana est à cran mais elle saoule aussi.
J'ai donc été moins convaincue par ce roman comparé au précédent (À perdre haleine). J'avais vite perçu le fin mot de l'histoire. Sinon j'ai bien aimé le cadre londonien mais moins accroché à la mécanique mise en place (la photographie, tout ça... bof bof). Les personnages... n'en parlons pas. Il y a aussi de grosses failles dans l'intrigue... toutefois, son climat sulfureux, ajouté au rythme mou, donne le ton et constitue une forme d'attrait. C'est une lecture correcte mais sans plus.
July 15, 2018
„Zaślepienie”, czyli jak zaprosić czytelnika na stek, a podać mu schabowego.
„Kiedy spoglądasz przez wizjer aparatu masz wrażenie. Że przeniosłaś się do wnętrza ciemnego tunelu. Świat wokół ciebie przestaje istnieć. Widzisz tylko to, co znajduje się przed tobą. Ten obraz jest niezwykle czysty i klarowny, zupełnie jakbyś stała się okiem. To dziwne uczucie, coś w rodzaju transu. Potem rozlega się trzask migawki i następuje ocknięcie. I znowu jesteś sobą.”
Wszystko miało być cudownie. Zachęcona mnóstwem pochwał, które znalazłam w internecie, oraz pochlebnymi (początkowo) opiniami mojej przyjaciółki, przerwałam naukę do sesji i zabrałam się za debiut na polskim rynku wydawniczym. Miało być mrocznie, strasznie i trzymać mnie za gardło do ostatniej chwili. Jednak podczas lektury nawet liczenie samochodów, które podjeżdżały pod mój dom, zdawało się ciekawsze, niż kolejne strony „Zaślepienia”.
Odsłona 1
Kristin Ryder jest młodą kobietą, z pięknym loftem, przystojnym mężczyzną, który ją kocha i zarabiającą na swojej pasji. Jej partner Anton jest wschodzącą gwiazdą street artu, natomiast Kristin ma już za sobą swoje pięć minut sławy. Kiedyś kontrowersyjna pani fotograf, dziś zajmuje się robieniem zdjęć dla sklepów z zabawkami i żyje od jednego zlecenia do drugiego. Całe jej cukierkowe życie pęka niczym bańka mydlana, gdy dostaje tajemniczego maila z fotografią niej samej z miejsca zbrodni.
I po tylu zachwytach, trzymaniem książki z rosnącym podekscytowaniem otrzeźwienie przyszło zaskakująco szybko. Jeszcze nim przewróciłam pierwszą stronę, dostałam skwaszoną minę przyjaciółki i radę, żebym odpuściła sobie prolog, bo popsuje mi całą zabawę.
Odsłona 2
Niechętni pominęłam te dwie strony. Poczułam się, jakby ktoś zabrał mi kawałek układanki (później okazało się, że niesłusznie). Miałam w końcu obiecane, że dzięki temu małemu oszustwu, czytanie będzie o wiele ciekawsze. Nie było. Mam coś takiego, że gdy czytam książki polskich autorów, to sam ich styl mnie mierzi. Posiadam również duży wstręt do narracji pierwszoosobowej. Zazwyczaj, zanim sięgnę po książkę w księgarni, to sprawdzam narrację. Jeśli jest poprowadzona w pierwszej osobie, to na 90% odkładam ją z powrotem na półkę. Wada zakupów przez księgarnie internetowe.
Momentami miałam wrażenie, że czytam pamiętnik głównej bohaterki: „Sophie w końcu wróciła, a wieczorem będzie w domu Anton – sprawy idą ku lepszemu”. Dodajmy do tego tuzin opisów, tego, co Kristin je, albo daje do zjedzenia swoim kociakom. Bo jest to niezwykle ważne dla całej fabuły i z pewnością pomoże nam dojść do rozwiązania całej zagadki. Innym razem odnoszę wrażenie, że prowadzę z nią niezwykle nudną rozmowę telefoniczną, a ona opowiada mi całą historię, nabijając gigantyczny rachunek za rozmowę: „ Zgadnijcie państwo, kto do mnie napisał: Jason...” Możliwe, że jestem przewrażliwiona, ale takie momenty sprawiały, że miałam ochotę rzucić książką w kąt. Albo najlepiej przez okno, bo czytałam ją siedząc na parapecie. W sumie widok spadającej książki o kilka pięter w dół sprawiłoby mi niemałą satysfakcję.
Odsłona 3
Kolejną sprawą, jeśli jesteśmy już przy stylu Agi Lesiewicz, to należy wspomnieć o długich opisach. Są książki, gdzie nie zwracamy uwagi, czy zdanie ma dwie linijki, czy ciągnie się na pół strony. Ale to wszystko zależy od tematyki, tempa i zdolności pisarza. U Donny Tartt, gdzie pochylamy się nad filozofią i ludzkim życiem, coś takiego dodaje tylko elegancji powieści. W thrillerze, gdzie powinniśmy przerzucać kartki w zabójczym tempie jedynie nas to spowalnia i psuje zabawę. Opisy tysiąca knajp, londyńskich uliczek, pożywienia kotów, komputerów, aparatów i zabawek erotycznych jedynie nuży czytelnika oraz odwraca jego uwagę. Świetnie, że autorka pisała o mieście, które tak dobrze zna, że jest nam w stanie opisać rozłożenie wejść kanalizacyjnych na uliczce, ale na litość boską, momentami nawet tego nie czytałam. Bo przecież nie jest nam to potrzebne w tej chwili. Gdy bohaterka ucieka uliczkami, nie jest dla nas ważne, jak się one nazywają i czy była już na niej wcześniej. Taki zabieg sprawia jedynie, że tracimy zainteresowanie całym zdarzeniem i kolejne fragmenty powieści są już nam obojętne.
Odsłona 4
Mam wrażenie, że sama Kristin jest tutaj największym problemem. Jest to bohaterka, której nie byłam w stanie polubić. Naiwna, denerwująca i tak bardzo mdła, że nie jestem w stanie tego opisać. Jestem się w stanie założyć, że gdyby w miejsce Ryder wstawić zdecydowaną i pewną siebie kobietę otrzymalibyśmy coś bardziej wyrazistego i mięsistego. Zamiast tego dostaliśmy dziewczynkę, która na pierwszym spotkaniu ze współpracownicą opowiada o swoim prześladowcy, a kilkadziesiąt stron później zastanawia się, dlaczego ta sama osoba opowiada jej swoją historię. Jej reakcje i zachowania były tak nielogiczne, że momentami miałam ochotę dać jej w twarz. Bo przecież poznając speca od cyberterroryzmu nie prosisz go o pomoc z wyśledzeniem maili, ale rysujesz portret gościa, który potrącił cię wtedy na rowerze. GOŚCIA, KTÓRY MIAŁ WTEDY MASKĘ NA TWARZY! A potem, nawet nie pokazuje mu tego portretu, bo ma pamięć jak złota rybka. Jej paranoja, którą oczywiście można wytłumaczyć, staje się w końcu tak irytująca, że odrzuca czytelnika od całej historii.
Odsłona 5
Zakończenie. Po przewróceniu ostatniej strony miałam ochotę, pojechać do pani Lesiewicz, rzucić książkę na stół i zapytać: „ To ja się męczę z tym badziewiem, a w zamian otrzymuje TO?!”. Pomijając już fakt, że prolog rzeczywiście jest tak gigantyczną wskazówkę, jak żółty pasek z TVN24. Gdy akcja w końcu przyspiesza i zacieramy rączki, że całe to cierpienie zostanie nam wynagrodzone, wszystko idzie w p…., no wiadomo gdzie. Odnoszę wrażenie, że ostatnie 30 stron powstało w dzień przed terminem oddania powieści i zostało napisane na odczepne. W końcu nie było tam żadnych uliczek do opisania. Albo autorka nie zmieściła się w limicie stron, bo naprawdę nie jestem w stanie wytłumaczyć, dlaczego czytelnik został potraktowany w taki sposób. Jakby nie zasługiwał na wyjaśnienie całej sytuacji.
Podsumowując. Powieść nie miała nic, by stać się dobrą, oprócz doskonałej reklamy. Nie jestem w stanie wytłumaczyć tego fenomenu. Może to wynikać z tego, że jest to mój ulubiony gatunek i przeczytałam już tego tyle, że nic mnie nie zaskoczy (oby nie!). Potrafię za to opisać moje rozczarowanie. To tak jakbyś, drogi czytelniku, został zaproszony do pięciogwiazdkowej restauracji, z doskonałymi recenzjami i z obiecanym, wyśmienitym stekiem. A na koniec lądujesz w jakimś przydrożnym bistro z talerzem niedosmażonego schabowego z rozgotowanymi ziemniakami i buraczkami. A gość, który ci to wcisnął z uśmiechem mówi: Smacznego!
„Kiedy spoglądasz przez wizjer aparatu masz wrażenie. Że przeniosłaś się do wnętrza ciemnego tunelu. Świat wokół ciebie przestaje istnieć. Widzisz tylko to, co znajduje się przed tobą. Ten obraz jest niezwykle czysty i klarowny, zupełnie jakbyś stała się okiem. To dziwne uczucie, coś w rodzaju transu. Potem rozlega się trzask migawki i następuje ocknięcie. I znowu jesteś sobą.”
Wszystko miało być cudownie. Zachęcona mnóstwem pochwał, które znalazłam w internecie, oraz pochlebnymi (początkowo) opiniami mojej przyjaciółki, przerwałam naukę do sesji i zabrałam się za debiut na polskim rynku wydawniczym. Miało być mrocznie, strasznie i trzymać mnie za gardło do ostatniej chwili. Jednak podczas lektury nawet liczenie samochodów, które podjeżdżały pod mój dom, zdawało się ciekawsze, niż kolejne strony „Zaślepienia”.
Odsłona 1
Kristin Ryder jest młodą kobietą, z pięknym loftem, przystojnym mężczyzną, który ją kocha i zarabiającą na swojej pasji. Jej partner Anton jest wschodzącą gwiazdą street artu, natomiast Kristin ma już za sobą swoje pięć minut sławy. Kiedyś kontrowersyjna pani fotograf, dziś zajmuje się robieniem zdjęć dla sklepów z zabawkami i żyje od jednego zlecenia do drugiego. Całe jej cukierkowe życie pęka niczym bańka mydlana, gdy dostaje tajemniczego maila z fotografią niej samej z miejsca zbrodni.
I po tylu zachwytach, trzymaniem książki z rosnącym podekscytowaniem otrzeźwienie przyszło zaskakująco szybko. Jeszcze nim przewróciłam pierwszą stronę, dostałam skwaszoną minę przyjaciółki i radę, żebym odpuściła sobie prolog, bo popsuje mi całą zabawę.
Odsłona 2
Niechętni pominęłam te dwie strony. Poczułam się, jakby ktoś zabrał mi kawałek układanki (później okazało się, że niesłusznie). Miałam w końcu obiecane, że dzięki temu małemu oszustwu, czytanie będzie o wiele ciekawsze. Nie było. Mam coś takiego, że gdy czytam książki polskich autorów, to sam ich styl mnie mierzi. Posiadam również duży wstręt do narracji pierwszoosobowej. Zazwyczaj, zanim sięgnę po książkę w księgarni, to sprawdzam narrację. Jeśli jest poprowadzona w pierwszej osobie, to na 90% odkładam ją z powrotem na półkę. Wada zakupów przez księgarnie internetowe.
Momentami miałam wrażenie, że czytam pamiętnik głównej bohaterki: „Sophie w końcu wróciła, a wieczorem będzie w domu Anton – sprawy idą ku lepszemu”. Dodajmy do tego tuzin opisów, tego, co Kristin je, albo daje do zjedzenia swoim kociakom. Bo jest to niezwykle ważne dla całej fabuły i z pewnością pomoże nam dojść do rozwiązania całej zagadki. Innym razem odnoszę wrażenie, że prowadzę z nią niezwykle nudną rozmowę telefoniczną, a ona opowiada mi całą historię, nabijając gigantyczny rachunek za rozmowę: „ Zgadnijcie państwo, kto do mnie napisał: Jason...” Możliwe, że jestem przewrażliwiona, ale takie momenty sprawiały, że miałam ochotę rzucić książką w kąt. Albo najlepiej przez okno, bo czytałam ją siedząc na parapecie. W sumie widok spadającej książki o kilka pięter w dół sprawiłoby mi niemałą satysfakcję.
Odsłona 3
Kolejną sprawą, jeśli jesteśmy już przy stylu Agi Lesiewicz, to należy wspomnieć o długich opisach. Są książki, gdzie nie zwracamy uwagi, czy zdanie ma dwie linijki, czy ciągnie się na pół strony. Ale to wszystko zależy od tematyki, tempa i zdolności pisarza. U Donny Tartt, gdzie pochylamy się nad filozofią i ludzkim życiem, coś takiego dodaje tylko elegancji powieści. W thrillerze, gdzie powinniśmy przerzucać kartki w zabójczym tempie jedynie nas to spowalnia i psuje zabawę. Opisy tysiąca knajp, londyńskich uliczek, pożywienia kotów, komputerów, aparatów i zabawek erotycznych jedynie nuży czytelnika oraz odwraca jego uwagę. Świetnie, że autorka pisała o mieście, które tak dobrze zna, że jest nam w stanie opisać rozłożenie wejść kanalizacyjnych na uliczce, ale na litość boską, momentami nawet tego nie czytałam. Bo przecież nie jest nam to potrzebne w tej chwili. Gdy bohaterka ucieka uliczkami, nie jest dla nas ważne, jak się one nazywają i czy była już na niej wcześniej. Taki zabieg sprawia jedynie, że tracimy zainteresowanie całym zdarzeniem i kolejne fragmenty powieści są już nam obojętne.
Odsłona 4
Mam wrażenie, że sama Kristin jest tutaj największym problemem. Jest to bohaterka, której nie byłam w stanie polubić. Naiwna, denerwująca i tak bardzo mdła, że nie jestem w stanie tego opisać. Jestem się w stanie założyć, że gdyby w miejsce Ryder wstawić zdecydowaną i pewną siebie kobietę otrzymalibyśmy coś bardziej wyrazistego i mięsistego. Zamiast tego dostaliśmy dziewczynkę, która na pierwszym spotkaniu ze współpracownicą opowiada o swoim prześladowcy, a kilkadziesiąt stron później zastanawia się, dlaczego ta sama osoba opowiada jej swoją historię. Jej reakcje i zachowania były tak nielogiczne, że momentami miałam ochotę dać jej w twarz. Bo przecież poznając speca od cyberterroryzmu nie prosisz go o pomoc z wyśledzeniem maili, ale rysujesz portret gościa, który potrącił cię wtedy na rowerze. GOŚCIA, KTÓRY MIAŁ WTEDY MASKĘ NA TWARZY! A potem, nawet nie pokazuje mu tego portretu, bo ma pamięć jak złota rybka. Jej paranoja, którą oczywiście można wytłumaczyć, staje się w końcu tak irytująca, że odrzuca czytelnika od całej historii.
Odsłona 5
Zakończenie. Po przewróceniu ostatniej strony miałam ochotę, pojechać do pani Lesiewicz, rzucić książkę na stół i zapytać: „ To ja się męczę z tym badziewiem, a w zamian otrzymuje TO?!”. Pomijając już fakt, że prolog rzeczywiście jest tak gigantyczną wskazówkę, jak żółty pasek z TVN24. Gdy akcja w końcu przyspiesza i zacieramy rączki, że całe to cierpienie zostanie nam wynagrodzone, wszystko idzie w p…., no wiadomo gdzie. Odnoszę wrażenie, że ostatnie 30 stron powstało w dzień przed terminem oddania powieści i zostało napisane na odczepne. W końcu nie było tam żadnych uliczek do opisania. Albo autorka nie zmieściła się w limicie stron, bo naprawdę nie jestem w stanie wytłumaczyć, dlaczego czytelnik został potraktowany w taki sposób. Jakby nie zasługiwał na wyjaśnienie całej sytuacji.
Podsumowując. Powieść nie miała nic, by stać się dobrą, oprócz doskonałej reklamy. Nie jestem w stanie wytłumaczyć tego fenomenu. Może to wynikać z tego, że jest to mój ulubiony gatunek i przeczytałam już tego tyle, że nic mnie nie zaskoczy (oby nie!). Potrafię za to opisać moje rozczarowanie. To tak jakbyś, drogi czytelniku, został zaproszony do pięciogwiazdkowej restauracji, z doskonałymi recenzjami i z obiecanym, wyśmienitym stekiem. A na koniec lądujesz w jakimś przydrożnym bistro z talerzem niedosmażonego schabowego z rozgotowanymi ziemniakami i buraczkami. A gość, który ci to wcisnął z uśmiechem mówi: Smacznego!
August 27, 2018
Kristin's life is what most women dream of. Her work is at the same time her passion. Despite hehe greater ambition, hse is happy to work as a photographer. She has a loving man and a trendy London loft for her property. Actually, there is no reason to complain. She uses the computer every day, regularly checks emails and removes SPAM. So when she gets a disturbing e-mail, she thinks it's a stupid joke. Until she gets another.
"Exposure" is a psychological thriller, which is what I like most in books. Heroes, the past that looks from behind each corner, complicated motives of action. The plot is certainly not a trivial, elaborate plot intrigues the reader.
"Exposure" is a book that pulls from the first pages. I could not take it apart, I wanted to know what would happen next. Just one more chapter! - You know it? I was so at "Exposure". Each chapter ends in such a way that the book is very hard to put off. And the ending itself? Definitely surprising.
If you have the ability, you should reach out to "Exposure". I am looking forward to another Lesiewicz book :)
"Exposure" is a psychological thriller, which is what I like most in books. Heroes, the past that looks from behind each corner, complicated motives of action. The plot is certainly not a trivial, elaborate plot intrigues the reader.
"Exposure" is a book that pulls from the first pages. I could not take it apart, I wanted to know what would happen next. Just one more chapter! - You know it? I was so at "Exposure". Each chapter ends in such a way that the book is very hard to put off. And the ending itself? Definitely surprising.
If you have the ability, you should reach out to "Exposure". I am looking forward to another Lesiewicz book :)
April 26, 2017
I really enjoyed Aga's second novel. It's a genuinely tense and thrilling read, but underpinned with a delicious sense of humour and nod to the often ridiculous worlds of arts, media and 'hipster' East London.
I was literally reading this book walking around the house! It's unputdownable, fun, and although you can kinda whittle down your suspects, like any good thriller, there are plenty of twists. Read and enjoy.
I was literally reading this book walking around the house! It's unputdownable, fun, and although you can kinda whittle down your suspects, like any good thriller, there are plenty of twists. Read and enjoy.
May 14, 2017
Kept me reading but disappointed with the ending. Her previous book I really enjoyed, this one not so much. Average and boring at times.
February 5, 2018
This was mediocre at best.
If you want to read my full uncensored review please check out my blog: https://uncensoredbookreviews.tumblr....
If you want to read my full uncensored review please check out my blog: https://uncensoredbookreviews.tumblr....
January 22, 2019
Pomysł na tę książkę był naprawdę świetny.
Naprawdę. Czego jak czego, ale stalkerów w literaturze mamy na pęczki... i stworzyć kreatywną, wyróżniającą się historię z ich udziałem jest niezwykle trudno. Czy pani Adze się to udało? Cóż, na pewno w znacznym stopniu... choć w pewnym momencie zaczęła niebezpiecznie zbliżać się w stronę schematycznych i irytujących rozwiązań, przy okazji dorzucając kilka wątków, które moim zdaniem były... no cóż, po prostu niepotrzebne. Choć, na szczęście, nie zaszkodziły one jakoś specjalnie fabule. Akurat ona kleiła się tak, jak natura chciała, co postaram się wam za chwilę dowieść.
Zanim jednak do tego przejdziemy, przybliżę wam trochę tematykę "Zaślepienia".
Kristin trudni się fotografią. Zarabia całkiem nieźle, choć dobrze wie, że jako studentka miała inną wizję przyszłości niż ta, która teraz jest jej udziałem. Mimo to nie ma powodów do narzekań - żyje w szczęśliwym związku, ma dobrą pracę, a jej chłopakiem jest dobrze zapowiadający się artysta. Krótko mówiąc: w końcu wyszła na prostą.
I właśnie wtedy otrzymuje tajemniczego mejla. Gdy postanawia zapoznać się z jego treścią, nie wie jeszcze, że właśnie "Odsłona 1" będzie tym, co rozpocznie ciąg nieszczęśliwych zdarzeń... i początkiem końca.
Z każdym kolejnym mejlem jej życie coraz bardziej wymyka się spod kontroli. Kristin uświadamia sobie, że jest obserwowana... i że jej życiu zaczyna grozić niebezpieczeństwo. Czy odkryje, kto ją śledzi, nim będzie za późno?
No właśnie, to pytanie jest kluczowe. Zdradzę wam tylko, że tożsamości naszego drogiego stalkera domyśliłam się, zanim do Kristin na dobre dotarło, że jest obserwowana. Więc od razu mogę was zapewnić, że nasza bohaterka na pewno nie jest Sherlockiem... ale z drugiej strony jej wrogiem nie jest też ktoś pokroju Jima. Więc spokojnie, jakieś tam (nikłe) szanse na przeżycie ma.
Podsumowując: Pomysł na tę książkę był naprawdę świetny. Po drodze autorka trochę się pogubiła... ale ostatecznie wyszła na prostą i stworzyła bardzo dobrą powieść. Choć przyznaję, że dość szybko domyśliłam się, kto będzie czarnym charakterem w tej książce... i zakończenie ani trochę mnie nie zaskoczyło. Ale z drugiej strony nie byłabym w stanie wydedukować, kto stalkuje naszą biedą Kristin, gdyby nie subtelne wskazówki dawane mi przez autorkę i spójność fabuły. Uwielbiam książki, w których sama mogę pobawić się w detektywa, a nie tylko czekać, aż jakiś bohater łaskawie raczy mi udzielić mi odpowiedzi na pytanie, co działo się w jego łepetynie i jak doszedł do wniosku, że akurat ta wskazana przez niego postać jest zła, niedobra i paskudna. I nie mówię tu chociażby o Sherlocku Holmesie, ale o bohaterach, którzy odkrywają pewne tajemnice w sposób dziwaczny i nielogiczny, a takich delikwentów, jak się okazuje, jest całkiem sporo. Krótko mówiąc: polecam. A więcej o tej powieści będziecie mogli niedługo przeczytać w obiecanej wam jakiś czas temu recenzji. Dam wam znać, gdy tylko ona się pojawi!
Wydawnictwo Insignis
Moja ocena: 7/10
Aleksandra
Naprawdę. Czego jak czego, ale stalkerów w literaturze mamy na pęczki... i stworzyć kreatywną, wyróżniającą się historię z ich udziałem jest niezwykle trudno. Czy pani Adze się to udało? Cóż, na pewno w znacznym stopniu... choć w pewnym momencie zaczęła niebezpiecznie zbliżać się w stronę schematycznych i irytujących rozwiązań, przy okazji dorzucając kilka wątków, które moim zdaniem były... no cóż, po prostu niepotrzebne. Choć, na szczęście, nie zaszkodziły one jakoś specjalnie fabule. Akurat ona kleiła się tak, jak natura chciała, co postaram się wam za chwilę dowieść.
Zanim jednak do tego przejdziemy, przybliżę wam trochę tematykę "Zaślepienia".
Kristin trudni się fotografią. Zarabia całkiem nieźle, choć dobrze wie, że jako studentka miała inną wizję przyszłości niż ta, która teraz jest jej udziałem. Mimo to nie ma powodów do narzekań - żyje w szczęśliwym związku, ma dobrą pracę, a jej chłopakiem jest dobrze zapowiadający się artysta. Krótko mówiąc: w końcu wyszła na prostą.
I właśnie wtedy otrzymuje tajemniczego mejla. Gdy postanawia zapoznać się z jego treścią, nie wie jeszcze, że właśnie "Odsłona 1" będzie tym, co rozpocznie ciąg nieszczęśliwych zdarzeń... i początkiem końca.
Z każdym kolejnym mejlem jej życie coraz bardziej wymyka się spod kontroli. Kristin uświadamia sobie, że jest obserwowana... i że jej życiu zaczyna grozić niebezpieczeństwo. Czy odkryje, kto ją śledzi, nim będzie za późno?
No właśnie, to pytanie jest kluczowe. Zdradzę wam tylko, że tożsamości naszego drogiego stalkera domyśliłam się, zanim do Kristin na dobre dotarło, że jest obserwowana. Więc od razu mogę was zapewnić, że nasza bohaterka na pewno nie jest Sherlockiem... ale z drugiej strony jej wrogiem nie jest też ktoś pokroju Jima. Więc spokojnie, jakieś tam (nikłe) szanse na przeżycie ma.
Podsumowując: Pomysł na tę książkę był naprawdę świetny. Po drodze autorka trochę się pogubiła... ale ostatecznie wyszła na prostą i stworzyła bardzo dobrą powieść. Choć przyznaję, że dość szybko domyśliłam się, kto będzie czarnym charakterem w tej książce... i zakończenie ani trochę mnie nie zaskoczyło. Ale z drugiej strony nie byłabym w stanie wydedukować, kto stalkuje naszą biedą Kristin, gdyby nie subtelne wskazówki dawane mi przez autorkę i spójność fabuły. Uwielbiam książki, w których sama mogę pobawić się w detektywa, a nie tylko czekać, aż jakiś bohater łaskawie raczy mi udzielić mi odpowiedzi na pytanie, co działo się w jego łepetynie i jak doszedł do wniosku, że akurat ta wskazana przez niego postać jest zła, niedobra i paskudna. I nie mówię tu chociażby o Sherlocku Holmesie, ale o bohaterach, którzy odkrywają pewne tajemnice w sposób dziwaczny i nielogiczny, a takich delikwentów, jak się okazuje, jest całkiem sporo. Krótko mówiąc: polecam. A więcej o tej powieści będziecie mogli niedługo przeczytać w obiecanej wam jakiś czas temu recenzji. Dam wam znać, gdy tylko ona się pojawi!
Wydawnictwo Insignis
Moja ocena: 7/10
Aleksandra
July 7, 2018
Harcèlement par mails interposés. Pas de mot, juste le choc des images. Mystérieuses, qui interpellent.
Et qui n’amusent pas du tout Kris, photographe free lance, passée à côté d’une carrière artistique par amour pour un homme, un artiste de rue, bohème comme elle.
L’angoisse succède aux questionnements, la paranoïa s’installe avec pour compagne, la peur… Qui l’a choisie comme cible? Et surtout, pourquoi?
La 4ème de couv’ en dévoile trop sur le déroulé de l’intrigue et gâche quelque peu les éventuelles surprises. Alors il est vrai que le lecteur va se prendre au jeu de l’inconnu qui en sait long et s’est suffisamment immiscé dans l’intimité de Kris pour la mettre en danger, lui pourrir sa tranquillité, lui faire perdre son travail et la désavouer auprès d’agent artistique. Il est vrai que la tension est présente, le mystère est épais, les pistes peu nombreuses et que l’attente d’un dénouement étire le suspens mêlé d’une terreur latente.
Mais voilà, je n’ai pas accroché à l’histoire, pas ressenti d’empathie pour Kris. Je me suis perdue dans ses séances de photos et honnêtement, passer de la photographie de jouets d’enfants à celle de sex-toys, quand on y ajoute ses ébats sexuels et la sex-tape glauque de sa moitié, créé une atmosphère glauque surfaite, lourde et totalement inutile à l’intrigue.
Ce côté un brin « hot » peut en exciter certain(e)s mais franchement, pour ma part cela a ôté toute implication dans le malaise que Kris pouvait ressentir.
Il faut tout de même reconnaître que le bouquin se lit facilement parce que nous sommes curieux et que nous voulons tout de même savoir qui est l’odieux individu qui se permet ainsi de stalker cette pauvre fille qui n’a pas réussi sa carrière artistique mais perso, cette lecture ne restera pas dans ma mémoire!
Et qui n’amusent pas du tout Kris, photographe free lance, passée à côté d’une carrière artistique par amour pour un homme, un artiste de rue, bohème comme elle.
L’angoisse succède aux questionnements, la paranoïa s’installe avec pour compagne, la peur… Qui l’a choisie comme cible? Et surtout, pourquoi?
La 4ème de couv’ en dévoile trop sur le déroulé de l’intrigue et gâche quelque peu les éventuelles surprises. Alors il est vrai que le lecteur va se prendre au jeu de l’inconnu qui en sait long et s’est suffisamment immiscé dans l’intimité de Kris pour la mettre en danger, lui pourrir sa tranquillité, lui faire perdre son travail et la désavouer auprès d’agent artistique. Il est vrai que la tension est présente, le mystère est épais, les pistes peu nombreuses et que l’attente d’un dénouement étire le suspens mêlé d’une terreur latente.
Mais voilà, je n’ai pas accroché à l’histoire, pas ressenti d’empathie pour Kris. Je me suis perdue dans ses séances de photos et honnêtement, passer de la photographie de jouets d’enfants à celle de sex-toys, quand on y ajoute ses ébats sexuels et la sex-tape glauque de sa moitié, créé une atmosphère glauque surfaite, lourde et totalement inutile à l’intrigue.
Ce côté un brin « hot » peut en exciter certain(e)s mais franchement, pour ma part cela a ôté toute implication dans le malaise que Kris pouvait ressentir.
Il faut tout de même reconnaître que le bouquin se lit facilement parce que nous sommes curieux et que nous voulons tout de même savoir qui est l’odieux individu qui se permet ainsi de stalker cette pauvre fille qui n’a pas réussi sa carrière artistique mais perso, cette lecture ne restera pas dans ma mémoire!
Read
January 15, 2018Although I hadn't read Aga Lesiewicz's first novel, I was quite excited to get my hands on this one. The blurb initially caught my attention and I was excited to get into reading.
I found this book to be rather gripping, having read it in only a day around my busy work schedule, I can honestly say I spent the read on the edge of my seat with my heart pounding at the suspense. Although I had a big hunch who the stalker was from the moment they were introduced in the book, I still found this a very enjoyable read and would recommend it to anyone. The author describes the characters and scenery in detail, setting the scene in London. I could see myself reading this again.
I found this book to be rather gripping, having read it in only a day around my busy work schedule, I can honestly say I spent the read on the edge of my seat with my heart pounding at the suspense. Although I had a big hunch who the stalker was from the moment they were introduced in the book, I still found this a very enjoyable read and would recommend it to anyone. The author describes the characters and scenery in detail, setting the scene in London. I could see myself reading this again.
September 20, 2017
A very tight and twisted narrative, where I really enjoyed the first 300 pages. The suspense is so encompassing that I expected sinister twists out of the everyday chores of the lead character. The end of the story was not what I expected, so my rating of four stars is actually disregarding the last some 20 pages.
October 3, 2017
I enjoyed this psychological thriller and learnt something about photography too...bonus! Aga Lesiewicz creates a sense of dread as photographer Kristin Ryder is stalked by someone who wants to terrify her then destroy her. Lots of interesting characters and locations and nice to learn more about Anna from the previous novel Rebound.
December 6, 2018
First novel I've read by Aga and boy was it good. Twists and turns, that had me guessing the stalker and then changing my mind in the next chapter. Amazing psychological thriller which had me thinking about turning off my webcam in the future.
June 20, 2019
Like the Amanda Brookes I just read, this is not a book I would normally pick because it's not my genre. It reminded me of Dan Brown in pace and perhaps Gone Girl or Girl On The Train in density of plotting - something the Brookes certainly lacked. I guess the target audience for this is different demographic. There were some plot points that stretched my credulity too far. Interesting to choose street art and photography and give the story a unique aspect. Slickly written.
July 20, 2020
OMG 🙌🏼 This book was absolutely amazing! It gripped me right from the start and at one point I actually gasped out loud! It is full of twists and turns, it's pacey and breathtaking! Would 100% recommend!
October 13, 2017
Zapraszam do przeczytania mojej recenzji:
https://blankakatarzynadzugaj.wordpre...
:)
https://blankakatarzynadzugaj.wordpre...
:)
February 7, 2018
Review to follow.
July 1, 2018
Too many product placement adverts and a rushed ending
Displaying 1 - 30 of 36 reviews