دانشکده

by Pablo De Santis, بیوک بوداغی (Translator)

دانشکده، مثل یک بازی شطرنج، یگانه و منحصربه‌فرد است. این رمان تاکنون بهترین رمان پابلو د سانتیس، و بی‌تردید یکی از کتاب‌های اصیل در سنت ادبیات معاصر آرژانتین است.
اومرو بروکا نویسنده‌ای‌ست که همتایی ندارد. نه کسی او را دیده است و نه در جایی کتابی از او وجود دارد. نوشته‌هایش تنها در روایت‌های دگرگون‌شدهٔ متعددی وجود دارند. وقتی استبان میرو، دانش‌آموختهٔ جوان ادبیات، نخستین سمتِ اداریِ خود را در عمارت قدیمی و لابیرنت‌وارِ دانشکده‌ای آغاز می‌کند که در آن انستیتوهای زیادی وجود دارند که به‌طور مشکوکی به حیات‌شان ادامه می‌دهند، هنوز نمی‌داند که پایش به جنگ بیرحمانه‌ای کشیده می‌شود. ادیبانِ مدعی شناختِ آثارِ احتمالاً ناموجود بروکا، چونان حافظان جام مقدس، از هیچ نبردی ابایی ندارند. در خلال داستان، نسبت ادبیات و زندگی، خیال‌واره و واقعیت، رفته‌رفته به گرهی ناگشودنی بدل می‌شود.

Genres: Fiction, Mystery, Crime, Books About Books, Novels

206 pages, Paperback

First published January 1, 1998

About the author

A journalist and comic-strip creator who became editor in chief of one of Argentina’s leading comics magazines, Pablo De Santis is the author of six critically acclaimed novels, one work of nonfiction, and a number of books for young adults. His works have been published in more than twenty countries. He lives in Buenos Aires.

Reviews

[Alialiarya · Rating 4 out of 5]

مهدی یزدانی خرم: اگر مخاطب از پس ملال‌اش برآید رمان برایش تکان دهنده می‌شود‌

زاهد بارخدا: پایان رمان را دوست نداشتم. حتا فکر می‌کنم برملا شدن آن راز نقطه ضعف اساسی رمان بود

یک نویسنده‌ی مرموز و ناشناخته که تنها چند نفر ادعا می‌کنند او را می‌شناسند. یک استاد که مدعی‌ست تنها کسی‌ست که آثار او را خوانده و یک زن که خود را معشوقه‌ی او می‌نامد. میرو جوانی که تازه به استخدام دانشگاهی در آمده با این افراد آشنا می‌شود. میرو در جریان تحقیق درباره‌ی نویسنده‌ی مرموز با افراد مختلفی آشنا می‌شود. در راه یافتن متن کتاب چند نفر به قتل می‌رسند. کارآگاهی خصوصی با میرو همراه می‌شود تا راز قتل‌ها را کشف کنند. با ورود کارآگاه داستان نشان می‌دهد بیشتر از داستان انسان‌ها داستان کتاب و دانشکده است. میان این داستان جنایی و رازآلود پر است از گفته‌هایی درباره‌ی ادبیات و انسانیت. پر از پیچش‌های داستانی. فضایی شگفت‌انگیز با راوی‌ای که نمی‌توان به آن اعتماد داشت. تنها ایراد کتاب پایانش است که اصلا با احوال بقیه‌ی اثر ارتباطی ندارد
انگار داستان کوتاهی از بورخس را بسط داده باشی‌. بزرگترین مشخصه‌ی رمان همین است. اگر بورخس را دوست دارید ازین رمان خوشتان می‌آید‌. ترجمه‌ی کتاب هم عالی‌ست

[sAmAnE · Rating 5 out of 5]

.
وقتی می‌خواهم روی کتابی دقت و تمرکز داشته باشم،از آن‌ها نیستم که به یک مبل راحت،آرامش و به وقت زیاد نیاز دارند.عادت کرده‌ام در مترو مطالعه کنم و حالا مدت‌هاست که مترو را نسبت به جاهای دیگر ترجیح می‌دهم.هیچ‌چی قابل مقایسه با واگن‌های تق و لق خط یک نیست که در زیر شهر مرا از جایی به جای دیگر می‌برد و هم‌زمان،رمان هم مرا به راه‌های زیرزمینی‌اش سوق می‌دهد...
📝این کتاب که توسط نویسنده‌ای آرژانتینی به نام پابلو د سانتیس نوشته شده است از کتاب‌های اصیل در ادبیات معاصر آرژانتین شمرده می‌شود.داستان در فضای دانشکده‌ای شکل می‌گیرد که رقابتی بین اساتید آنجا وجود دارد بر سر جمع‌آوری آثار نویسنده‌ای به نام بروکا! نویسنده‌ای که ظاهرا در دریا غرق شده و تعداد کمی از آثار او موجود می‌باشد.جوانی سی‌ساله به نام استوان میرو در آنجا شروع به کار میکند و رمانی تقریبا رئالیستی در فضای بین واقعیت و وهم و خیالات را رقم می‌زند.
#دانشکده #پابلو_د_سانتیس ترجمه #بیوک_بوداغی

[Mostafa Alipour · Rating 4 out of 5]

مشابه سایه‌ی باد با نویسنده قابلی روبه‌رو هستیم که از نظرها پنهان شده و همینطور آثارش هم به سرقت می‌ره و تارومار می‌شه.
اومرو بروکای نویسنده بر باور عموم سالها قبل در حادثه غرق شدن کشتی کشته شده و خبری ازش نیست.
برخلاف خولین کاراکس که گمنام بود اومرو بروکا شهرت قابل توجهی داره وچندین پژوهشگر درحال تحقیقات روی آثارش هستند. آثاری که ناپدید شدند و بجز یک داستان کوتاه که نسخه‌های متعددی با تفاوت‌های بسیار در متن ازش وجود داره باقی آثارش دردست نیست.

موضوع داستان بدون اسپویل
شروع روایت داستان از نقطه‌ی پایان ماجراست. استبان میرو راوی ماجرا به ساختمان فروریخته و مخروبه دانشکده برگشته تا نگارش وقایع رو از این مکان استراتژیک شروع کنه.
با این توضیح که «بازمانده‌ها هستند که به صحنه برمی‌گردند نه مجرمین»
چه ماجرایی به استبان لقب بازمانده داده؟
حالا به شروع وقایع برمی‌گردیم تا در جریان قرار بگیریم.

استبان فارغ التحصیل ادبیات به سمت کتابداری در یک دانشکده عجیب و مرموز استخدام شده و کمی بعد همزمان به عنوان دستیار یکی از مشهورترین اساتید و منتقدین کشور"کانده" مشغول به فعالیت هست. استادی که سالها در زمینه بروکا پژوهش کرده و شایعه غریبی پیرامون ایشون وجود داره. اینکه تنها نسخه‌های موجود از آثار بروکا در اختیارش هست ولی هیچکس تابه‌حال موفق به مشاهده کتاب‌ها نشده.
دو استاد دیگر هم درگیر ماجرا هستند.
خانمی که مدعی هست تنها شخص مفتخر به دیدار با بروکا شده.
استادی تازه‌کار از دانشگاه متفاوت.
حسن شهرت بروکا نردبان مطمئنی برای اعلام وجود هست. اما ناپدید بودن آثار این نویسنده کار رو طاقت فرسا کرده. از طرفی انحصار کانده در دسترسی به آثار بروکا مشکوک جلوه می‌کنه چون انگار کانده بروکا رو تصاحب کرده و قصد نداره این مسیر رو با شخص یا اشخاص دیگری به اشتراک بذاره.
در همین اوضاع گنگ کانده با کمک استبان مشغول به بررسی و تصحیح تنها داستان موجود از بروکا شده و با مقابله تک تک نسخه‌های موجود به ورژن قابل قبول و نزدیک به قلم اون رسیده.
با نزدیک شدن به مراسم رونمایی از داستان درگیری بین مشتاقان بروکا به اوج خودش می‌رسه و تا جایی ادامه پیدا می‌کنه که به قتل منجر می‌شه اما این پایان ماجرا نیست چون قتل‌های بعدی در راه است!

نکات مهم
داستان با وجود کاراگاه و قتل های متعدد تم جنایی-معمایی داره اما شاید کاملا و به تنهایی در این دسته بندی جا نگیره.
در واقع نویسنده با ایجاد یک حس تعلیق و محور قرار دادن جنایت به موضوعات جالبی گریز زده که بارز ترین اونها حتما ادبیات و کارکردش هست. پس اگر از طرفداران داستان های جنایی هستید احتمالا این کتاب نظر شمارو جلب نکنه. بطور خلاصه اگر صرفا به دنبال معما و دنبال کردن سرنخ و کشف متهم هستید این رو در نظر بگیرید که موارد دیگری هم در ماجرا دخیلند.

ترجمه
آشنایی من با این مترجم به کتاب لطیف کامچاتکا صورت گرفت.
مسیر کاری ایشون بی شباهت به عبدالله کوثری نیست. ایشون هم بر روی ادبیات آمریکای لاتین مخصوصا آرژانتین متمرکز شدند و با اینکه از زبان واسطه آلمانی ترجمه می‌کنند نثر فارسی دارای کیفیت قابل قبولی هست. البته از جهت متفاوتی هم قابل تقدیر هستند چون با عدم استقبال درخور در بازار کتاب به ترجمه‌های منتشر شده ایشون بازهم در مسیر باقی موندند و به ترجمه این دست آثار ادامه میدن.
نویسنده محبوب ایشون هم ظاهرا د سانتیس هست با این استدلال که در بین ترجمه‌ها د سانتیس با چهار اثر در صدر قرار گرفته.
که آخرین اثر در نشر چشمه منتشر شد و احتمالا با مقبولیت نسبی چشمه در نگاه عموم افراد بیشتری با د سانتیس و مترجم آشنا خواهند شد.
چراغ ششم.

شش اسفند صفر سه

[Arash · Rating 4 out of 5]

دانشکده یک کتاب گوتیک است با فرم و روایتی خاص. داستانی پیرامون یک نویسنده که هیچ کس نه او را دیده و نه می شناسدش. در این بین پای سودجویانی به میان می آید تا از این گمنامی به سود خود استفاده کنند.هنگام خواندن کتاب در بسیاری از صفحات ناخودآگاه به شباهت هایی بین کتاب و وضع موجود فرهنگ ما و مهمتر از آن صنعت نشر کتاب و حواشی اطراف آن رسیدم. جایی که رانت و سوء استفاده از مقام به شخص اجازه می دهد خود را بزرگ این ادبیات بداند و برای دیگران نسخه بپیچاند. دیگران را خورد کند و کار آن ها را سخیف جلوه دهد و آن را در لفافه نقد جا بزند.
همانطور که از نام کتاب هم می شود پنداشت، دانشکده محور اصلی و بن مایه کتاب است نه انسانها. ساختمانی که مأمن خروارها کاغذ و نوشته و دانش و آگاهی است و حال رو به پوسیدگی و ویرانی می رود و ذره ذره بر آدمیان آوار می شود کم کم دیوارهایش می ریزد، تاریکی و ظلمات بر آن مستولی می شود و ستون هایش به لرزه در می آیند. این لرزه ایست بر فرهنگ یک ملت. دانشکده نماد فرهنگ و علم و دانش است و وقتی آن را در حال ویرانی بیابیم طبیعتا مرثیه ایست بر پایان فرهنگ، بر پایان تفکر و دانستن.
حال در این دانشکده جنایاتی مهیب در حال رخ دادن است. کنایه هایی مداوم و روشن در لا به لای صفحات کتاب موجود است از اینکه انسانها برای ارضای خواسته ها و طمع برای رسیدن به درجات بالاتر دست به کارهایی می زند که عواقبی خطرناک در پی آن به وجود می آید.
دانشکده ای که به مرور عاملین این زوال را به تباهی می کشاند و در نهایت خود تباه می شود. این یک انتقام است.
البته کتاب یک نقطه ضعف بزرگ دارد آن هم اصرار زیاد بر روایت بدون توجه به دیگر موارد، همین باعث نداشتن کشش و جذابیت کافی در بعضی از لحظات است. فضای گوتیک در ابتدا بسیار قابل قبول است هرچه جلوتر میرویم این فضا از بین می رود و همان موضوع روایت صرف را مشاهده می کنیم، در انتها نویسنده سعی بسیاری برای به وجود آوردن همان فضای ابتدایی کتاب به خرج می دهد و تا حدی هم توانسته این کار را انجام دهد و یک پایانبندی درست و خوب باعث می شود تا یک تجربه خوب باشد خواندن این کتاب.

[Αταλάντη Ευριπίδου · Rating 4 out of 5]

Το πήρα 2 ευρώ από το παζάρι βιβλίου γιατί είχα διαβάσει παλιότερα κι άλλα βιβλία από τη σειρά αυτή των εκδόσεων Opera και μου είχαν αρέσει. Έχω και μια αγάπη στα μυστήρια/αστυνομικά/θρίλερ με επίκεντρο τη λογοτεχνία. Η "Μαύρη Φιλολογία", όμως, ξεπέρασε τις προσδοκίες μου και αποδείχτηκε ένα πραγματικό διαμαντάκι 160 σελίδων - οι οποίες διαβάστηκαν απνευστί. Ο συγγραφέας στήνει το μυστήριο με μαεστρία, ούτως ώστε να προβλέπεις κάποια πράγματα, άλλα να σε εκπλήσσουν και, τελικά, ακριβώς όπως συμβαίνει και με τον Μπρόκα, το τέλος να μην είναι ακριβώς αυτό που περιμένεις. Η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα της Σχολής που καταρρέει, οι διαμάχες μεταξύ κριτικών λογοτεχνίας που έχουν περάσει στη σφαίρα της προσωπικής βεντέτας, ο πρωταγωνιστής που παρασύρεται στην υπόθεση άθελά του είναι όλα στοιχεία που συνθέτουν ένα πολύ καλογραμμένο και ��ροσεκτικά σχεδιασμένο ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο δεν πλατειάζει και δεν κάνει κοιλιά πουθενά. Το ευχαριστήθηκα ολόψυχα και θα ψάξω και υπόλοιπα έργα του συγγραφέα σίγουρα.

[Shaghayegh.l3 · Rating 4 out of 5]

از اون شروع آروم انتظار این حجم از هیجان و پیچیدگی رو نداشتم. چه داستان نو و ترجمه‌ی خوبی .. فضایی که خلق شده از یه دانشکده‌ی قدیمی و رو به تخریب، انقدر واقعی به نظر میاد و جون گرفته تو ذهنم که دلم میخواد ساعت‌ها تو راهروها و قفسه‌های کتابش لابلای کاغذها راه برم.

[Eternauta · Rating 3 out of 5]

Έαν για τον Μπόρχες ο παράδεισος είναι μια ατέλειωτη βιβλιοθήκη, τότε μια βιβλιοθήκη που σαπίζει - με τους σκονισμένος τόμους να μουλιάζουν από τα βρωμόνερα σπασμένων σωλήνων και με σπάνιες μονογραφίες να πολτοποιούνται χαμένες μέσα σε τόνους άχρηστων γραφειοκρατικών εγγράφων - μια τέτοια λοιπόν καταρρέουσα βιβλιοθήκη δεν μπορεί παρά να είναι η κόλαση!

Η πυρετώδης αναζήτηση ενός συγγραφέα - φάντασμα, του οποίου ούτε καν η ίδια η ύπαρξη δεν επιβεβαιώνεται, λειτουργεί και σαν ένα σχόλιο για την ματαιότητα αναζήτησης της μιας και μοναδικής ερμηνείας τόσο στη λογοτεχνία όσο και στη ζωή.
Καυστικό όσο δεν πάει για τα χαμερπή και μικρόψυχα ακαδημαϊκά πάθη, η ιστορία μπορεί να διαβαστεί και σαν μια αλληγορία για την παρακμάζουσα, γερασμένη διανόηση της σύγχρονης Αργεντινής, και τους άπειρους σκελετούς στα ντουλάπια (ή καλύτερα στα ράφια) της πρόσφατης ιστορίας της.

Από την άποψη της αφηγηματικής οικονομίας θα μπορούσε να είχε δουλευτεί καλύτερα αλλά σε καμία περίπτωση δεν κουράζει. Σύντομο και ευχάριστο, ό,τι πρέπει για φθινοπωρινά διαλείμματα.

[Siv30 · Rating 4 out of 5]

אימו הפעלתנית ובעלת ההשפעה של גיבור הספר, אסטבן מירו, מסדרת לו עבודה בפקולטה למדעי הרוח כמזכיר אצל פרופסור קונדה. הפקולטה מתפוררת ובמיוחד קומה 4 והמרתף שבהם מאוחסנים מסמכים רבים. פרופסור קונדה הקדיש חייו למחקר מעמיק על חייו ויצירתו של הסופר הנעלם
הומרו ברוקה. אותו ברוקה לכאורה כתב מספר ספרים, שרק אחד מהם שרד וגם האוטנטיות שלו מוטלת בספק, שכן נמצאו מספר גירסאות לאותו מסמך.

המרדף אחר צילו של הסופר וכתביו, מוביל למלחמת גוג ומגוג בין פרופסור קונדה לעמיתיו פרופסור נובריו ופרופסור גרנדוס, כאשר מירו המסכן נמצא בתווך. הוא יוצא בשליחותו של פרופסור קונדה למסע ארכיאולוגי בין המסמכים המאורכבים בפקולטה בניסיון לאתר את המסמך האוטנטי הנכסף. כשהוא נכשל במשימתו ומשתכנע מעמיתיו של הפרופסור שמטרתו של קונדה לנשל אותו מתגלית הגילוי, הוא מצטרף למשלחת לקומה הרביעית שתנסה לאתר את המחברות האבודות. אין צורך לציין כי המשלחת נכשלת. ומנקודה זו הדברים רק מתדרדרים.

גופות מתחילות להתגלות ולהיערם, והחשדות מובילים את מירו להצטרף למי שחוקר מטעם האוניברסיטה או למעשה מטעם עצמו, למסעות וגילויים בינהם הוא מגיע לבית חולים פסיכיאטרי.

יש משהו מאוד פיקרסקי בספר הזה. הגיבור מטלטל בין אירועים ומצבים הזויים, בין דמויות מטורפות שלעיתים משעשעות. כל הסיפור מקבל צביון פנטסטי כאשר שומר הלילה נכנס לתמונה והמבנה מתחיל קרוס עקב הצפה.

ספר נפלא, משעשע ומטורף לפרקים.

[Susan · Rating 5 out of 5]

در یک کلام:‌عالی.
خیلی هنر می خواهد چندین پیچش و گره غامض افکندن و بعد از پس همه شان برآمدن. اکثر داستانهایی با این تم، مکان مرموز با محوریت شخصیت گمشده اول خوب پیش می روند ولی یا وسط کار یا آخر کار گیر می کنند و خودشان از پس چیدن پازلی که به هم ریخته اند برنمی آیند. ولی دانشکده به شکل ایده آلی همه چیز را سر و سامان می دهد و به جا و به موقع گره گشایی می کند.
یک نکته ی خوب هم این است که اطناب و پرگویی نمی کند. بعضا نویسنده اینقدر از معمایی که طرح کرده خوشش می آید که دیگر دلش نمی آید ادامه ی قصه اش را بگوید یا صفحات معتنباهی را با گره افکنی پشت سرهم یا توصیفات بیهوده سیاه می کند. ولی دانشکده حد و اندازه اش را می شناسد، اول با ریتمی آهسته زندگی عادی را نشانمان می دهد، یواش یواش اوج می گیرد،‌ چالش اصلی را مطرح می کند و بعد طی چند پرده و موقعیت که واقعا سنجیده اند، اوج می گیرد و فرود می آید.
مثل دویدن که اول و آخر باید آهسته بروی و وسط کار به بیشترین سرعت برسی، این داستان هم با سرعت مطمئنه خواننده را به مقصد می رساند.
از بهترین هایی بود که امسال خواندم.

[nargesf97 · Rating 5 out of 5]

روند آروم و ساکن داستان کم کم جوری مهیج و غیرقابل پیش‌بینی میشه که کنار گذاشتن کتاب واقعا کار سختی میشه.
و جز معدود کتابایی بود که به قدری ذهنم رو درگیر کرده بود که در طول روز ذهنم مرورش می‌کرد و فرضیه‌های مختلف می‌ساخت.

[Makis Dionis · Rating 3 out of 5]

Καλή ιδέα, αλλά θα μπορούσε να την αναπτύξει περισσότερο. Σαν να βιάστηκε να το κλείσει. Γνώμη μου.

[Μιχάλης · Rating 4 out of 5]

Το είχα πάρει δύο χρόνια πριν σε ένα bookcrossing και αποφάσισα τελικά να το διαβάσω σήμερα για να φύγει από τη βιβλιοθήκη. Δεν είχα μεγάλες προσδοκίες αλλά το βιβλίο με εντυπωσίασε.

Παντρεύοντας λογοτεχνικό θρίλερ, αστυνομικό, νεογοτθικό μυθιστόρημα και σουρεαλισμό (ή μαγικό ρεαλισμό, δεν είμαι σίγουρος) μας δίνει την φιλολογική μελέτη ενός άγνωστου συγγραφέα με φόντο ένα ετοιμόρροπο αναγνωστήριο.

Στις 165 σελίδες του καταφέρνει, με γλώσσα στεγνή και χαρακτήρες χωρίς ιδιαίτερη εμβάθυνση, να σε βάλει στην καρδιά της πλοκής και να σε δέσει εκεί μέχρι το τέλος της.
Εξαιρετικό βιβλίο μυστηρίου που δεν καταλαβαίνεις ακριβώς σε ποιο genre ανήκει αλλά δεν κάνει διαφορά στο τέλος.

[Nooshari · Rating 5 out of 5]

رمانِ جذاب و هیجان‌انگیزی که به شدت دلم میخواد فیلمی از روش ساخته بشه .

[Costas · Rating 3 out of 5]

Όμορφη, καλοστημένη, με περιορισμένη ανάπτυξη χαρακτήρων (αλλά έμφαση στην ατμόσφαιρα και σε ιδέες, όπως το θέμα της προδοσίας, που επιστρέφει συχνά) αλλά κι ένα συναρπαστικό στόρι, πολεμάει με θαυμαστό τρόπο τα κλισέ του είδους και συνολικά σε κερδίζει - η Μαύρη Φιλολογία.

Κι εγώ το αγόρασα 2 ευρώ στο παζάρι βιβλίων, κι εμένα με τράβηξε το ωραίο εξώφυλλο και το γεγονός ότι ήξερα τις εκδόσεις opera από τον Sepulveda. Ήταν ευχάριστη έκπληξη η θεματολογία του, μιας και αυτόν τον καιρό διαβάζω την κόμικ σειρά Unwritten και το House of Leaves, και μιας και η ευαίσθητη ψυχούλα μου σημαδεύτηκε στα 14 από το Όνομα του Ρόδου, και το Club Dumas του Ρεβέρτε (μαζί με την επιλεκτική μεταφορά ενός κομματιού της ιστορίας μέσα από τον φακό του Πολάνσκι) είναι για μένα από τους πιο ευχάριστους λογοτεχνικούς κόσμους που έχω έρθει σε επαφή, χάρηκα που διάβασα κάτι ανάλογο: ΜΑΝΤΡΟ ή Μεταλογοτεχνικός Αυταναφορικός Νεογοτθικός ΤΡΌμος. Τι να πάει στραβά;

Θα έπαιρνε παραπάνω αστεράκια και θα του άξιζαν, αν δεν ήταν απαράδεκτη η μετάφραση, ανεπαρκής ή ανύπαρκτη επιμέλεια, και για σφαλιάρες το τυπογραφικό αποτέλεσμα. Δεν χρωστάω σε κανέναν να διαβάζω λανθασμένα μια/μία, "έκαν" αντί για "έναν", ή έψιλον σε κατάληξη γ' προσώπου μέσης φωνής.

Εκεί που πήγαινα να συγχωρήσω τον οποίο υπεύθυνο για το κειμενικό αποτέλεσμα και λέω, α Τρέχο, λες να είναι μεταφρασμένο το όνομα Κόρσο για να κάνει αναφορά στο Club Dumas (σποηλερ αλερτ: τσκ), ή να λέω ότι οι διάλογοι είναι έτσι για στιλ, όλο και κάποιο τυπογραφικό λάθος μου έσκαγε μπακαλιάρο στο μέτωπο. Ή ένας απαράδεκτος διάλογος. Ή λογικά/συντακτικά σφάλματα στο χιουμοράκι κάποιων διαλόγων που κατέληγαν στα αυτιά μου ασπρόμαυροι. Ή γραμματικά λάθη. Ή αδόκιμοι τύποι και οι επιλογές που έκαναν το αρχικό κείμενο απροσπέλαστο, να ουρλιάζει χαμένο πίσω από τα κάγκελα κάποιας μνήμης.

Ωστόσο, παρά τον βραβευμένο (ακούω) μεταφραστή και την απουσία φροντίδας στο γυάλισμα του κειμένου και της έκδοσης, αυτό το φαντασιακό βιβλίο, που όλο και κάπου θα κατοικεί ελεύθερο (κι αν ποτέ μάθω ισπανικά θα διαβάσω μόνος μου να ξεμπερδεύουμε), παραμένει ένα αξιοπρεπές λογοτεχνικό μυστήριο, ενώ κερδίζει πόντους με τα (άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο φανερά χιουμοριστικά) σχόλια πάνω στη λογοτεχνία, στην λογοτεχνική κριτική, στο θηρίο του Academia, στην ανθρώπινη αλλά και κοινωνική κατάσταση (δες "καταθλιπτισμό" αλλά και "ενδειξολογία" και πώς ηχούν σε εμάς σε μια post-truth εποχή που νοσεί ψυχικά).

Συμπερασματικά: εκδοτική προδοσία προς εμένα, από τις εκδόσεις όπου αγάπησα μικρότερος τον Sepulveda. Μεταφραστική προδοσία τουλάχιστον υφολογικά προς το πρωτότυπο (θέλω να ελπίζω). 1 αστέρι
Το άπιαστο βιβλίο όμως, υποβοηθούμενο από νοητές αναγνωστικές Αντικαταστάσεις, παί��νει άνετα 4μιση αστέρια. Σύνολο 3 αστέρια γιατί κερδίζει η φαντασία, και ποντάρω στην ασθενή μου μνήμη να αναλάβει και να διαγράψει τα δυσάρεστα. Διαβάστε το στα ισπανικά αν μπορείτε.

[Mateo R. · Rating 4 out of 5]

Pensando en su uso en secundaria: La atmósfera construida es intrigante, aunque la extensión, la complejidad y el ritmo de la prosa pueden hacerla poco atractiva para el lector joven promedio.
Debido a su ambientación universitaria, puede ser una buena novela en una propuesta de articulación entre el nivel medio y el superior. Un programa que tenga como uno de sus ejes el género policial/detectivesco podría incluirla como una de sus lecturas (probablemente luego de leer otras más convencionales, ya que esta juega un poco con dichas convenciones).

A nivel personal: Tiene sus altos y bajos. Me gusta todo el juego con los universitarios arrogantes y monómanos. Me gustan los entornos hiperbólicos, la atmósfera de submundo universitario fantasmagórico, el laberinto de archivos olvidados, la burocracia demencial, los juegos metaliterarios (relatos dentro de relatos, narración detectivesca sobre narraciones detectivescas). Pero por momentos siento que se diluye un poco.
Me gusta el final.

[Akylina · Rating 3 out of 5]

Χαμένα βιβλία, ανύπαρκτοι συγγραφείς, παθιασμένοι ακαδημαϊκοί και κριτικοί λογοτεχνίας και ανεξήγητοι φόνοι συνθέτουν αυτή την πρωτότυπη και καλογραμένη ιστορία μυστηρίου με φόντο τη Φιλοσοφική Σχολή ενός ακατονόμαστου πανεπιστημίου. Η πλοκή ήταν καλά δομημένη και η γραφή ήταν άμεση και ελάχιστα συναισθηματική. Μια από τις αγαπημένες μου φράσεις ήταν η ακόλουθη:

"Έμοιαζα με τον γίγαντα Άτλαντα μιας αντεστραμμένης μυθολογίας. Εμένα με έθλιβε η ελαφρότητα του κόσμου και όχι το βάρος του."

Ενώ δεν ήξερα τι να περιμένω από το συγκεκριμένο βιβλίο, με άφησε αρκετά ικανοποιημένη, αν και το τέλος θα μπορούσε να είναι λίγο περισσότερο σαφές. Θα το πρότεινα στους λάτρεις των ιστοριών μυστηρίου (προσωπικά με τράβηξε και η ακαδημαϊκή ατμόσφαιρα) και καθώς είναι μόνο 160 σελίδες, διαβάζεται πολύ εύκολα.

[Niloofar · Rating 5 out of 5]

مرا سبكی از پا می انداخت، نه ثقل این جهان.

[V. · Rating 4 out of 5]

In bester Tradition von Eco und Borges: nicht nur eine Kriminalgeschichte - nicht mehr, als "Der Name der Rose" nur ein historischer Roman ist -, sondern auch eine treffsichere Satire auf den Literaturbetrieb und die Universitäten, eine Verbeugung vor den großen Vorbildern und auch, so erfährt man im Interview mit dem Autor am Ende des Buches, vor der Wirklichkeit von Buenos Aires.

Auch wenn im Vergleich zu den beiden oben genannten Großen Namen hin und wieder ein wenig der Tiefgang fehlt und die Figuren etwas flach erscheinen, ist "Die Fakultät" ein wunderbares, kleines Juwel der Intertextualität, das sich leicht lesen lässt und definitiv Lust auf mehr Bücher von De Santis macht.

[Ana Enriques · Rating 5 out of 5]

Una lectura intrigante, placentera y bastante original dentro del género. Muy disfrutable.

[Sarah Barkai · Rating 4 out of 5]

נפלא! מצחיק ומותח.

[Χρήστος Γιαννάκενας · Rating 4 out of 5]

Κλείνοντας τον κύκλο ανάγνωσης της "Μαύρης Φιλολογίας", οφείλω να παραδεχθώ πως η πρώτη μου συνάντηση με το έργο ήρθε όταν το ανακάλυψα σε μια υγρή αποθήκη, χωρίς φως ή και τους απαραίτητους κανόνες υγιηνής. Όμως μου προκάλεσε ενδιαφέρον, για κάποιον παράδοξο λόγο. Δεν μπορούσα να ξέρω πως η σειρά opera nigra ήταν σειρά νουάρ ιστοριών.
Αυτό που κάνει την "Μαύρη Φιλολογία" ξεχωριστή, πρώτα-πρώτα, είναι το φόντο ενός ανώνυμου αργεντίνικου πανεπιστημίου και οι προσπάθειες τριών καθηγητών να πάρουν κάτω από την προστασία τους το έργο του Ομήρου Μπρόκα, ενός συγγραφέα που λίγοι έχουν διαβάσει και που τον καλύπτει ένα συνολικό μυστήριο, μιας και σχεδόν κανείς δεν τον έχει δει.
Πρωταγωνιστής είναι ένας νέος ακαδημαϊκός, ο οποίος έχει σαν μόνες βλέψεις του να ολοκληρώσει το διδακτορικό του και να ζήσει μια μποέμικη ζωή. Το μπλέξιμο όμως με το έργο του Ομήρου Μπράκα αλλάζει, μιας και σιγά-σιγά αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους διάφορα πτώματα, τα οποία περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την ζωή του πρωταγωνιστή και κάνουν την προσπάθεια του να ανακαλύψει την αλήθεια όλο και πιο απαραίτητη.
Χωρίς να είναι ένα καθαρόαιμο νουάρ, το βιβλίο ανήκει στην κατηγορία του μυστηρίου με τον ίδιο τρόπο που αστυνομικό ανάγνωσμα είναι και το "Όνομα του Ρόδου". Σε πολλά σημεία μεταμοντέρνο, το έργο καταφέρνει κάτι παραπάνω από μια σάτιρα των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων: παραδίδει ένα ενδιαφέρον και απολαυστικό μυστήριο, το οποίο δεν μπορείς να μην απολαύσεις.
Η γραφή του De Santis είναι λιτή και απέριττη, χωρίς την ανάγκη από πομπόδεις ακαδημαϊσμούς. Καθ' όλη την διάρκεια του έργου, ο συγγραφέας καταφέρνει να μας δείξει χωρίς υπερβολές πως και ο ίδιος είναι ακαδημαϊκού επιπέδου, κυρίως μέσα από της περιγραφές του τοπίου και της φιλοσοφίας των ηρώων του.
Αν ήταν να κρίνουμε το βιβλίο για κάτι αρνητικό, αυτό δεν θα ήταν άλλο από την ελλιπή ανάπτυξη των χαρακτήρων, οι οποίο βρίσκονται εκεί κυρίως για να κατευθύνουν την πλοκή. Μόνο δύο χαρκατήρες μπορεί να αναπτύσονται, πέραν του πρωταγωνιστή, χωρίς αυτό όμως να έχει ιδιαίτερη σημασία για την πλοκή.
Στο τέλος όμως το βιβλίο καταλήγει σε ένα προβλέψιμο μα σίγουρα καλογραμμένο φινάλε, κλείνοντας έτσι ένα μικρό σε μέγεθος μα καθ' όλα απολαυστικό ανάγνωσμα.

[Ria · Rating 5 out of 5]

Ανακάλυψα αυτό το βιβλίο τελείως τυχαία καθώς έψαχνα στο Ισπανικό ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας τίτλους του συγγραφέα Louis Sepulveda. Επειδή τα βιβλία του κυρίου Sepulveda εκδίδονται από τον εκδοτικό οίκο όπερα ακριβώς δίπλα από τα βιβλία που κοιτούσα βρήκα το Filosofia y letras στα Ελληνικά μεταφρασμένο ως μαύρη φιλολογία από έναν άγνωστο για εμένα συγγραφέα Pablo Santis.Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο πιστεύοντας ότι είναι ένα βιβλίο φιλολογικό και αυτό μου έδωσε να καταλάβω από τις πρώτες σελίδες. Καθώς διάβαζα κατάλαβα ότι το βιβλίο κινείτε γύρω από έναν μυστηριώδη συγγραφέα τον Όμηρο Μπρόκα και το έργο του. Διαπλοκές, Λογομαχίες, παρεξηγήσεις, δολοφονίες συνθέτουν ένα σκηνικό μαύρο με βασικούς πρωταγωνιστές ανθρώπους του πνεύματος και των γραμμάτων. Βαθμολόγησα το βιβλίο με 5 αστέρια όχι γιατί είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει στην ζωή μου αλλά γιατί είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει στο είδος του. Η πλοκή είναι δεμένη σε οδηγεί εκεί που θέλει αβίαστα. Το βιβλίο είναι καθαρογραμμένο χωρίς υπερβολές περιττά λόγια με όμορφα χωρισμένες ενότητες και δεν σε βγάζει στιγμή από την ατμόσφαιρα μυστηρίου. Πρέπει να περιμένεις το τέλος για να καταφέρεις να ξεκαθαρίσεις και εσύ ο ίδιος τι συμβαίνει.

[Jason · Rating 4 out of 5]

A fast-paced book about a bohemian-kind-of guy that starts working in a university library. Pablo de Santis works on the edge of the real-sureal borders; the story evolves about a mysterious author (Homer Broca) that died a long ago and all of his books were burnt. Now, the main character gets drawn to a quarrel among three academics around the legacy of Broca. Although there isn't much of character development, the main character is quite interesting and really liked its attitude. Flat and fast language, gets you engaged from page 1 to the end.

Bottomline: A fine read representing the mystery genre adequately.

[Pantea · Rating 1 out of 5]

ترجمه اونقد بده که نمیشه تشخیص داد کتاب بدیه یا به خاطر ترجمه قربانی شده

[Sir Ehssan · Rating 3 out of 5]

وقتی این کتاب را خریدم از روی طرح جلد و توضیحات پشت کتاب هیچ وقت فکر نمی کردم با یک کتاب جنایی-معمایی طرف هستم. این هم از مضررات نگاه نکردن گودریدز)) در کل کتاب بدی نبود و یک تجربه متفاوت بود برایم..

+ایده داستان و انگیزه قاتل جذاب بود
+فضای قتل در فضای متفاوتی بود
+کتاب خوشخوانی بود. چند ساعته تمام شد
+طرح جلد زیباست

-در تعریف کتاب از جنگ استفاده شده بود که برداشت من یک دعوای سیاسی، اجتماعی بود نه یک معمای جنایی
-ولی ترجمه کتاب خوب نبود. خیلی بی دلیل برای همچین کتابی از کلمات سخت استفاده شده و جملاتی داشت که خوب معنی نمی داد.
-کتاب ویراستاری خوبی نداشت . خیلی بهتر بود صفحات کتاب بیشتر می شد و در عوض هرکدام از عنوان ها یک صفحه جداگانه داشت تا اینکه درون متن قرار بگیرد.
- به نظرم ارزش دوباره خواندن را ندارد

[Ron · Rating 4 out of 5]

סדרת הנואר של תשע נשמות היא האהובה עלי וכל ספר חדש הוא מקור לחגיגה. במקרה הזה, מדובר בספר קליל ולא מאתגר, עם המון הומור וללא מתח אמיתי. עדיין מדובר בספר קולח ששווה קריאה ללילה אחד או שניים אבל זהו לא מאסט במקרה זה

[Mehrdad · Rating 2 out of 5]

یک رمان معمایی از نویسنده آرژانتینی، پابلو دسانتیس. رمان درباره جوانیست که کاری در ساختمان نیمه مخروبه انستیتوادبیات ملی پیدا میکنه. اینجاست که با کارفرمای مرموز او کانده آشنا میشیم و مشخص میشه او و دو تن دیگر در حال تحقیق در مورد نویسنده ای به نام بروکا هستند..کسی که مثل یک شبح تقریبا وجود خارجی ندارد.
موضوع کلی داستان و شروعش خیلی عالی بود اما پس از پایانش میتونم بگم واقعا در مقام یک رمان ضعف های زیادی داشت. شخضیت پردازی ها ضعیف بود، در داستان به رابطه عاشقانه کلیدی ای اشاره میشه که هرگز به طور مشخص باز نمیشه و باورم نمیشه که دارم اینو میگم، ولی فکر میکنم اگر بازنویسی بشه به شکل یک فیلم نامه اقتباسی شاید خیلی خیلی جذاب تر میشد.
به نظرم در کل یک ایده خوب و پیش نویس خوب از کتابی بود که میتونست باز هم روش کار شه و پخته تر بشه.

[Carla Salazar · Rating 5 out of 5]

Después de la segunda lectura lo sigo encontrando fascinante. Es un libro entretenido y gracioso, cosa extraña para una novela que tiene tantas referencias de la vida universitaria, la carrera de investigación, la literatura y de lo meta. De principio a fin uno sigue al protagonista que es bastante insufrible, más por el misterio en el que se ve envuelto involuntariamente que por otra cosa y el desarrollo de la trama nunca decepciona.
Me parece una novela excelente, con uno de mis finales favoritos, demente y vertiginoso. Habiendo leído varios libros del autor, se repiten varios temas recurrentes, pero en este libro están visiblemente mejor logrados.

[Bahar · Rating 4 out of 5]

عالی بود.
علی‌رغم نظراتی که خونده بودم مبنی بر اینکه پایان جالبی نداره، به نظرم پایان فوق‌العاده ای داشت.
تقریبا تمام گره‌های داستان رو تونستم باز کنم بجز گره اصلی که شک کرده بودم و تا حدی هم جلو رفته بودم ولی اینکه حقیقت واقعا چیه رو فقط توی ۱۰ صفحه پایانی میشه فهمید.

[Elnaz Marzbani · Rating 3 out of 5]

سبک رازآلود کتاب جذاب بود اما توضیحات زیادش گاهی دلزده ام می کرد.تصور چنین ساختمان مخوف ،متروکه و فرسوده ای برام سخت بود به خصوص که بخوام اون رو یک دانشکده تصور کنم.چند صفحه ی آخر کتاب برای من جذابترین بخشش بود.آسایشگاه اسپینوزا هم بسیار رمز آلود بود و حتی نویسنده می تونستم اونجا بیشتر مانور بوده