María er tuttugu og tveggja ára. Hún er komin til Reykjavíkur til að sækja litina hans Karls Kvarans. Svo ætlar hún að fara.
„Ég las þessa bók ekki – ég drakk hana í mig. Óþægilega sannfærandi portrett af Íslandi samtímans sem birtist okkur hér sem dimmt og grimmt þjóðfélag þar sem lítil hjörtu þurfa á stórum stígvélum að halda til að geta fótað sig.“ — Hallgrímur Helgason
Gott að sjá mikið efni stíga fram á ritvöllinn. Millilending er þétt og vel skrifuð bók og mjög gott fyrsta prósaverk. Millilending er sneiðmynd, nánast sólarhringur í lífi 22 ára stelpu. Dálítið nöturlegur heimur sem birtist, köld borg, tilgangsleysi, tengslaleysi og tómhyggja en höfundur nær að halda flugi með stíl og húmor. Aðalpersónan minnti mig á persónu Catcher in the Rye, týnd, reikandi, nánast eins og hún væri sjálflaus.
þessi bók kom skemmtilega á óvart og hreyfði óvænt við mér. aðalpersóna og umhverfi nánast óþægilega sannfærandi. ég var sérstaklega hrifin af því hve áþreifanlegt andlegt ástand aðalpersónunnar var án þess að það væri skrifað á of klisjukenndan eða yfirdrifinn hátt.
Þessi var lesin í einum rykk. Hrikalega gott kaffi. Þar liggur þó mögulega hundurinn grafinn, þetta er bara einn bolli fjandinn hafi það. Kannski stílbragð hjá höfundi fyrir kynslóð með skerta athyglisgáfu eða bara sterkari heild í þessari lengd. Svolítið eins og eitt stykki sjónvarpsþáttur í bókarformi. Talandi um sjónvarpsþætti þá kostaði þetta dásemdar kvikindi á við um áratugs áskrift að netflix, hvaða steypu þróun er það? Bækur fyrir toppana, sjónvarp fyrir rest. Annars uppáhalds lína úr bókinni: „Áður en ég dey væri ég til í að hitta manneskju sem líður í alvörunni vel."
öðruvísi en ég bjóst við - hélt að þetta væri léttari bók en svo var hún oft frekar tragísk. efnistök og persónur mjög ~klístruð og kámug einhvernveginn. ógeðslega spot on lýsingar á þankagöngum um lífið og tilveruna. líður smá ... funky eftir lesturinn. Góð lesning engu að síður
Ekki bara drepfyndin, nær líka að fanga stemningu snemma og halda henni fáránlega vel alla leið. Leið smá eins og ég hafi verið kýldur í magann, ég tengdi svo mikið.
Las þessa aðallega af því mig langaði í einhverja 2017 nostalgíu (og af því hún er stutt og fljótlesin og mig langaði að ná lestrarmarkmiði ársins). Þessi bók er alla vega rosa 2017
Ég þoli það ekki að ég naut þess smá að lesa þessa bók, annars fengi hún eina stjörnu frá mér. Þetta var eins og að lesa slúðursögu um manneskju sem var með allt á hælunum. Ég þoli ekki Maríu, það eina sem að hún gerir er að væla. Jú, hún er búin að lenda í ýmsum asnaskap sem var ekki henni að kenna. En það hefði bara verið öllum fyrir bestu ef að þú tækir nokkrar sekúndur í að hugsa áður en að þú framkvæmir. Afhverju er þetta fólk vinir þínir ef þú hugsar svona illa til þeirra? Afhverju nenna þau að hanga með þér? Eina persónan sem að ég tengdi eitthvað örlítið við var Jökull, alveg þangað til að ég las að hann sagði Maríu að hann ætlaði drepa sig af því að hún byrjaði með Ragnari.
Allir í þessari sögu voru annað hvort skrítnir graðir strákar og eða aumingjar og chronic djammarar. Nema Gauji, hann var bara mjög ljúfur og rólegur, mjög mikill "þetta reddast" kall. Kannski rosa latur en hann er þó allavega ekki siðblindur.
Sagan er vel skrifuð og persónurnar eru allar trúlegar.
Ég var að lesa þessa bók í annað skiptið. Bara af því að ég þurfti að lesa hana fyrst fyrir skólann og var þá ekki að nenna því svo ég vildi gefa henni annað tækifæri. Hún var aðeins betri í seinna skiptið en ég held að ég muni ekki lesa hana aftur nema að ég finni hana í einhverjum pappakassa uppá háalofti eftir 30 ár. Ég vona að María finni sér þá aðstoð sem að hún þarf.
This entire review has been hidden because of spoilers.
María er stefnulaus ung kona, vinafá og virðist ekki hafa mörg haldreipi í tilverunni.
Strax frá upphafi finnur hún að úlpunni sem hún er í, sem hún klæðist eingöngu vegna þess að það er eina hlýja flíkin hennar. Þetta umkomuleysi er meginstef höfundar.
Með áreynslulausum hætti lýsir Jónas Reynir atburðarríkum sólarhring í lífi Maríu sem virðist eiga auðvelt með að taka ákvarðananir sem hún sér fljótlega eftir eða getur ekki útskýrt ástæðuna fyrir.
Jónas skrifar skemmtilegan texta, oft fyndinn. Eins og t.d. enskuskotna einræða Péturs um þróunarkenninguna á Bakkus.
Fínasta saga um unga stúlku sem lendir hérlendis í sólarhringsstoppi á leið til föður síns sem býr í Danmörku. Hún flækist fljótlega inn og út af börum, partýum og á milli kunningja í örstuttu stoppi sínu. Fyndin og nöturleg næturlífslýsing. Bókin stendur fyllilega undir því hrósi sem á hana hefur verið hlaðið.