نقل ماجرای صد ساله ی هنر نمایش و سیر تاریخی آن از ربع چهارم قرن نوزدهم تا دهه ی هشتم قرن بیستم در اثری با حجم محدود، اقدامی تهورآمیز و توقعی جاه طلبانه می نماید. اما پل لوئی مینیون، ناقد سرشناس تئاتر و نویسنده ی چند کتاب معتبر که در مقام (تماشاگر هر دوره ی نمایش در فرانسه) توانسته جزء به جزء این تظاهر هنری را دریابد و از عهده ی آن کار برمی آید. پل لویی مینیون در این اثر خود ابتدا به تحول های نمایش در صد سال مورد نظر پرداخته، مکتب های گوناگون تئاتری را بررسی کرده، از شیوه های مختلف نمایشنامه نویسی سخن رانده و در این رهگذر از سنت گراترین درام نویسان جهان تا نو جو ترین آنان کسی را از یاد نبرده است. در بخش پایانی اثر نیز از نوشته های دست اندرکاران معتبر تئاتر (اعم از نویسنده، کارگردان، صحنه آرا و...) که در این مورد عقیده ای ابراز داشته اند یا نظریه ای خاص ارائه کرده اند، جنگی فراهم آورده است