یادش بخیر نوجوونی چه قدر رمانای ۹۸ایا خوندیم :)) پشیمون نیستم از خوندنشون تو اون سن، اما نشستم بعد ۱۰ سال این رمان رو دوباره خوندم هم از شدت سم بودنش خندم میگرفت هم یاد ذوق نوجوونیم رو میکردم وبه خوندنش ادامه دادم.
برای افرادی که رمانای اون زمان رو نخوندن، چه نوجوون چه بزرگ، خوندنش پیشنهاد نمیشه مطمئنا الان، اما اون زمانا حس و حال باحالی داشت