Smak suszy

Susza #2

by Tomasz Sekielski

Jak smakuje susza? Dla jednych jest to smak krwi i mrocznych tajemnic. Dla drugich susza to smak ośmiorniczek i bezwzględnej walki o władzę. Są wreszcie tacy, dla których jest to smak zemsty. Wstrząsający thriller, w którym miesza się to co dobre i złe. Handel ludźmi, polityczne spiski, nielegalne eksperymenty medyczne i wojna z terroryzmem. W grze, w której nie obowiązują żadne zasady i nie wiadomo kto jest myśliwym a kto zwierzyną, w każdej chwili Twoi najlepsi przyjaciele mogą okazać się Twoimi największymi wrogami. Po dwóch krwawych zamachach, w Polsce zostaje wprowadzony stan wyjątkowy. Wciąż nie wiadomo kim są terroryści którzy zabili 167 osób. To potęguje poczucie zagrożenia i wzmaga polityczną presję na specjalny zespół śledczy. Na jego czele stoi prokurator Agnieszka Ossowska, kobieta z problemami alkoholowymi i własnym życiem. Mimo to krok po kroku zmierza do celu, aby odkryć prawdę. Ta może ją jednak przerosnąć. A Ty odważysz się spróbować jak smakuje susza?

300 pages, Paperback

Published October 25, 2017

Reviews

[Nina · Rating 3 out of 5]

Smak w tej książce jest szczególny. Ze suszą mi się nie kojarzy. Jeśli już jesteśmy przy wrażeniach organoleptycznych, to na przykład ciekawe jest zestawienie między wymyślnymi daniami spożywanymi u Sowy & Przyjaciół czy w Tandoorze z posiłkami sporządzanymi z ludzkich organów, serwowanymi gościom specjalnym przez Karolinę van der Oord, właścicielkę m.in. Mysterium Vitae, specyficznej kliniki w Lubrańcu na Kujawach, w której...

Nie ma chyba takiej obrzydliwości, do popełnienia której bohaterowie Tomasza Sekielskiego nie byliby zdolni. Są to te same postaci, które poznaliśmy w Zapachu suszy, czyli w pierwszym tomie cyklu. Z tym że kolejno znikają one ze sceny, na ogół z hukiem. Hucznie, bo od dwóch zamachów, które przyniosły 167 ofiar śmiertelnych, zaczęło się również już w Zapachu... Ale ponieważ w Smaku... czasy przed i po się mieszają, także postaci tych, których zły los już zabrał, nadal mają wpływ na działania jeszcze żyjących. I walczących. Walczących o władzę? O przeżycie? O sprawiedliwość?

O sprawiedliwość, czyli o znalezienie sprawców zamachów walczy prokurator Agnieszka Ossowska. Teoretycznie. Bo dochodzenie nic się nie posuwa do przodu, choć pobocznych wątków ciągle przybywa. O władzę walczy pan prezydent z panią premier i ministrem sprawiedliwości. Znowu raczej teoretycznie, bo tak naprawdę nie wiadomo, kto za kim stoi i kto kim manipuluje. Tym bardziej, że przynajmniej do roli egzekutorów pretendują siłownicy i/lub cyborgi zza wschodniej granicy. Walka o wpływy? Polityczne? Biznesowe? A może po prostu zemsta?

Trudno racjonalnie oceniać tę książkę. To, co w pierwszym tomie dawało jakąś nadzieję, ze jest to jedynie wstępny zestaw obrazów, tworzących scenerię pod rozwój fabuły, Smak suszy, zamiast zacząć porządkować puzzle, jeszcze bardziej je miesza. A przy tym robi to - moim zdaniem - w sposób nie tyle nawet chaotyczny, co nieudolny. Oczywiście jakaś ciekawość jeszcze się tli, aby zobaczyć, czy/jak autor z tego brudnopisu wybrnie. Tak, bo właśnie skojarzenie z brudnopisem jakiegoś przyszłego thrillera przychodziło mi do głowy podczas lektury. A może intencją autora jest pokazanie, że kraj, który opisuje nie zasługuje na nic ciekawszego niż na jakieś wielkie BUUM? Jedno jest pewne z licznych odniesień do realnych sytuacji, ten kraj to Polska.

[Justyna · Rating 3 out of 5]

Było lepiej niż w przypadku pierwszej części. Na szczęście autor pozbył się irytujących hashtagów. Zastapił je co prawda również głupawymi wstawkami z nowomową, ale uznajmy to za jakiś progres. Być może w trzeciej części już nie będzie tych rzeczy wcale. Poza tym książkę czyta się dobrze i szybko. Historia trochę nabrała rozpędu, chociaż razi mnie powtarzanie całych (!) konstrukcji zdaniowych użytych już w pierwszej książce - czytałam jedną po drugiej, więc było to dla mnie bardzo zauważalne.
Nie jestem też fanką wrzucenia do tej historii absolutnie wszystkiego, co przyszło autorowi na myśl. Jeszcze zrozumiałabym, gdyby te rzeczy były jakoś umotywowane, ale póki co ten miks sprawia wrażenie niepotrzebnego epatowania wszystkimi odrażającymi praktykami, jakie autor był w stanie wpleść do fabuły.
Oby to wszystko się jakoś sensownie wyjaśniło w trzeciej części...

[Michal · Rating 3 out of 5]

E-book 6/10

Drugi tom po sporej przerwie. Ponownie według mnie zbyt dużo niepotrzebnych opisów przemocy. Ja rozumiem, że są ludzie, którym to się podoba, ale bez przesady…
Autor popłynął w kilku kwestiach tak mocno, że nawet autorzy sf by się nie powstydzili…
Ogólnie książka minimalnie lepsza od części pierwszej. Może niektórym podpasuje. Średnio mi się podobała, jednak będę czekać na część następną, bo historia sama w sobie jest dość ciekawie poprowadzona.

10 - Arcydzieło;
9 - Wybitna;
8 - Bardzo dobra;
7 - Dobra;
6 - Może być;
5 - Średnia;
4 - Taka se;
3 - Skończyłem z musu;
2 - Tragedia;
1 - Gorzej niż tragedia — nie wiem, jak skończyłem;

[Łukasz Zieliński · Rating 3 out of 5]

Mam mieszane uczucia... Fabuła brnie do przodu, jest ciekawie... ale jest to tom drugi trylogii. Zakładam więc, że każdy przeczyta najpierw tom pierwszy. Nie rozumiem, po co tyle powtórzeń, opisów postaci, miejsc, wydarzeń... wszystkiego, co było w poprzedniej części... Zbyt często też pojawiają się opisy wyglądu tych samych postaci... małe wyłupiaste oczka, wysokie czoło i szerokie usta... trochę mnie to drażniło, bo akcja nie posuwała się do przodu w takim tempie, jak bym chciał... Mimo tego, książka ciekawa, czekam na tom trzeci!

[Kamil Iwański · Rating 5 out of 5]

Książka bardzo fajna. Polecam poczekać na ostatnią cześć trylogii i przeczytać wszystko na raz bo są mega wciągające.