Hoe kan het gebeuren dat je vergeet je kind bij de crèche af te zetten? Waarom kun je zo vaak niet op een naam komen? Hoe kan een groep verstandige mensen een organisatie naar de rand van de afgrond leiden? Het ingenieuze en efficiënte menselijk denkvermogen heeft een keerzijde. Dezelfde mechanismes die ons leven makkelijker maken, die ons behendig door een wereld vol hindernissen gidsen, kunnen ons ook op een dwaalspoor brengen en ervoor zorgen dat we iets cruciaals over het hoofd zien en de verkeerde keuze maken. In Wij zijn slim onderzoekt Suzanne Weusten de dwaalwegen van het denken, variërend van kleine onschuldige versprekingen en geheugenfoutjes tot grote misgrepen met catastrofale gevolgen. De meeste mensen denken dat hun emoties een rationele beslissing in de weg staan, maar dit is niet zo, al zijn ze wel van invloed. Vooral de energiebesparende en egostrelende strategieën van ons briljante brein kunnen het gezond verstand vertroebelen.
Suzanne Weusten heeft de rare kronkels in ons brein blootgelegd in dit boek. Er worden veel vaktermen gebruikt en er komen veel (bekende) namen voorbij uit de psychologiewereld. Dat kan in het begin wat afschrikken, maar Suzanne Weusten heeft een prettige schrijfstijl en weet mijn aandacht goed vast te houden.
4,5/5 woahhh ik vond dit een leuk en vlot boek om te lezen, omdat het antwoorden geeft op vragen omtrent onze denk- en handelwijze. Het laat zien hoe snel we blind zijn voor onze eigen fouten en hoe die fouten in de eerste instantie gebeuren. Fouten maken is menselijk, maar we moeten ons meer bewust zijn van onze feilbaarheid en tekortkomingen.
Ik vind dat andere mensen veel kritischer naar hun eigen overtuigde gelijk moeten kijken. Zij zitten er vaker naast dan ze zelf denken. Ze vinden zichzelf slim en anderen dus dom. Middels dit boek leer je goed de blinde vlekken bij die anderen ontdekken en schrik je van hoe die anderen in de echobubbels van het eigen gelijk steeds maar in kringetjes draaien en in die naar binnen gekeerde spiraal nog overtuigder raken van hun valse gelijk dan dat ze al waren. Maar al te gemakkelijk wijzen die anderen je op je zogenaamde fouten maar je weet nu dat ze dat doen om maar niet met hun eigen onzekerheid geconfronteerd te worden want daar kunnen ze niet mee omgaan. Van Gaal had toch gelijk met die vraag: "Ben jij nu zo dom of ik zo slim?"