Το μυθιστόρημα Η Αντίπερα Όχθη πραγματεύεται μια ιστορία που εκτυλίσσεται στη διάρκεια της κατάληψης της μεγαλονήσου Κρήτης από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής. Πρωταγωνίστρια, η δεκαεφτάχρονη Αρετούσα, που η ζωή της σημαδεύεται από ένα τραγικό γεγονός που αλλάζει εντελώς την ψυχοσύνθεσή της. Χρόνια μετά, η τύχη θα παίξει το δικό της παιχνίδι. Η κόρη της Αρετούσας και ο γιος του χειρότερου εχθρού της ερωτεύονται παράφορα. Η ρητή, όμως, απαγόρευση της Αρετούσας στον γάμο τους έρχεται να αμαυρώσει την ευτυχία τους. Οι δυο ερωτευμένοι οδηγούνται σε αδιέξοδο. Θα μπορέσουν άραγε να ξεπεράσουν τα ανυπέρβλητα εμπόδια που τους κατατρέχουν; Ποιο μυστικό μπορεί να κρύβεται πίσω από τη λυσσαλέα άρνηση της Αρετούσας στον γάμο τους; Με πλούσιο περιγραφικό λόγο, γλώσσα ρέουσα, διαλόγους δυνατούς και ρεαλιστικούς, η συγγραφέας μάς δίνει στην ουσία μια κλασική αληθινή τραγωδία, στην οποία η ευτυχία, η δυστυχία, ο προβληματισμός, η τυφλωμένη από μίσος εκδίκηση, όλα αυτά, μπλεγμένα μεταξύ τους, υφαίνουν την ίδια τη ζωή. Η Αντίπερα Όχθη είναι ένα καταιγιστικό μυθιστόρημα, που η τραγικότητα και το συναίσθημα, σε μια αγκαλιά σφιχτή, πορεύονται αντάμα.
Ο ορισμός του cringe! Πραγματικά! Φλύαρο και με μια θεατρικότητα εκνευριστική! Μηδέν ρεαλισμός στους διαλόγους, αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν νορμάλ άνθρωποι που μιλάνε και σκέφτονται έτσι! Τα "τραγικά" γεγονότα που διαδραματίζονται μάλλον γέλιο άρχισαν να μου προκαλούν από ένα σημείο κι έπειτα, εκτός του ότι ήταν και αρκετά προβλέψιμα! Και όχι μόνο αυτό, αλλά και παντελώς άκυρα, αψυχολόγητα σε μεγάλο βαθμό και χωρίς ουσιαστικό νόημα. Οι χαρακτήρες του βιβλίου πάρ' τον ένα και χτύπα τον άλλον, μάλλον ληγμένα θα είχαν πάρει, δεν εξηγείται αλλιώς! Η ταχύτητα δε με την οποία ερωτεύονταν όλοι εκεί μέσα ήταν μοναδική! Για ειλικρίνεια στις σχέσεις τους, ας μη μιλήσω, άγνωστη λέξη γι' αυτούς! Ο συνδυασμός όλων αυτών των στοιχείων έκανε δύσκολη για μένα τη δημιουργία οποιουδήποτε ιδιαίτερου συναισθήματος (όπως υπόσχεται το βιβλίο στο οπισθόφυλλο), να κατανοήσω απόλυτα ή να συμπονέσω τους ήρωες. Τι να πω, κρίμα γιατί μου είχε φανεί αρκετά ενδιαφέρον από την περιγραφή και ξεκίνησε με καλούς οιωνούς, αλλά δεν κατάφερε εν τέλει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες μου. Έκανα μονάχα υπομονή μέχρι να τελειώσει. Χωρίς να σημαίνει αυτό ότι δεν έχει στοιχεία και εξελίξεις που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τον αναγνώστη. Με μια πιο προσεγμένη/έξυπνη "διαχείριση" της ιστορίας και του τρόπου γραφής της από τη μεριά της συγγραφέως (που, για να μην παρεξηγηθώ, χειρίζεται άψογα την ελληνική γλώσσα) κρατώντας παρόλα αυτά την αρχική ιδέα του βιβλίου, σίγουρα το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό. Φυσικά, όλα τα παραπάνω, κατά τη δική μου πάντα ταπεινή άποψη και χωρίς διάθεση να προσβάλω όποιον ενδεχομένως ευχαριστήθηκε το συγκεκριμένο βιβλίο ή τον κόπο της συγγραφέως!