کیلومتر ۱۱ جاده‌ی قدیم ارومیه به سلماس

by حامد حبیبی

اولین کارِ بلندِ حامد حبیبی، کیلومتر ۱۱ جاده‌‌ی قدیمِ ارومیه به سلماس، روایتی‌ است بی‌وقفه از زمانی از‏ دست‌رفته. حبیبی که با داستان‌های کوتاهش بین مخاطبانِ ادبیاتِ ایران شناخته شده است، در این داستان نیز استراتژی فکری و فلسفی آثارِ قبلش را پیگیری می‌کند. در این روایت با نویسنده‌ای جوان روبه‌‏روییم که به پدیده‌ها و تاریخ و آدم‌های پیرامونش حساسیت دارد. او مدام این چهره‌ها و زمان‌ها را احضار می‌کند تا فضای شهری را بسازد که انگار در حالِ انهدام است؛ انهدامِ زیبایی و جوانی. داستانِ بلندِ حبیبی با تأکید بر اهمیت جوانی در معرضِ زمان قرار گرفته‏ شده، نثری موجز و صحنه‌هایی قاب‌ گرفته‏ شده، مخاطب خود را به خیال و مکث وا می‌دارد. متن مملو از وجوهِ متفاوت زیستن است در تهرانِ این روزگار و آدم‌هایی که بخش‌های مهمی از هویت‌شان در نزدیکی یا تناقض با شهر و زمانه‌شان ساخته شده است. کیلومتر ۱۱ جاده‌ی قدیم ارومیه به سلماس درباره‌ی برخورد با واقعیتِ نامهربانِ جهانِ بیرون است و جوانی‌ که تلاش می‌کند مقاومت کند مقابلِ این هجمه‌‌ی تاریخی. حبیبی که پیش از این در کتاب‌هایی چون پلکِ ماهی و بودای رستوران گردباد از وجودهای متزلزل نوشته بود، باز هم سراغ قلبِ بودن می‌رود وسطِ شهری بزرگ... ؛

113 pages, Paperback

First published January 1, 2017

Reviews

[Hojjat Sayyadi · Rating 1 out of 5]

من که چیزی از روند داستان نفهمیدم. یه ساعت از وقتم تلف شد.

[Peyman Haghighattalab · Rating 4 out of 5]

حامد حبیبی را به عنوان یک نویسنده قبول داشتم. "آن جا که پنچرگیری ها تمام می شوند" را خوانده بودم و از بی مکانی داستان ها و ترش بودنش جا خورده بودم. وبلاگ مرحومش را هم می خواندم و از طنز زندگی بخش مطالب وبلاگش حظ می بردم. آدمی که به وقتش بلد است آن جور زهرماری بنویسد و به وقتش آن جور طنز, مسلما نویسنده است.
کیلومتر 11 جاده ی قدیم ارومیه به سلماس برایم فوق العاده بود.
ترکیبی بود از ترشی داستان های بی مکان پنچرگیری ها و طنز زندگی بخش مطالب
وبلاگ مرحومش... همان پاراگراف اول کتاب چیزی که یقه ات را می گیرد و ول نمی کند قدرت روایت تداعی ذهنی ها و جریان سیال ذهن حامد حبیبی و طنز غافلگیرانه اش در پاراگرف پاراگراف فصل ها است. رها روایت می کند و با طنز تلخش چنان تو را مجذوبت می کند که نمی توانی از کتاب رها شوی. من آن قدر شیفته ی تداعی ذهنی های 3-4صفحه ای کتاب شده بودم که برایم قصه ی اصلی کتاب اهمیتش را از دست داده بود... سیمای مرد خائن در خیالاتش... قصه ی اصلی کتاب چیزی در این مایه ها بود. ولی تداعی ذهن ها شاهکار بودند...چیز دیگری بودند.
بند بند کتاب جان می دهد برای رونویسی و پاره پاره کردن کتاب در پست های تلگرامی و وبلاگی!
تنها چیزی که مانع 5 ستاره شدن کتاب برایم شد این بود ته ته ماجرا بوی بوف کور می آمد, یک راوی خسته ی مریض... لامصب انگار نمی شود رمان خفنی از یک نویسنده ی ایرانی خواند و خستگی و مریضی بوف کور گونه زیر زبان آدم نماند.

[Samira Majd · Rating 5 out of 5]

وقتي كتابي رو فقط به خاطر اسمش مي خري و متنش حتي از اسمش هم تاثيرگذارتره... تا قبل از اينكه اين كتابو بخونم باورم نمي شد داستان پست مدرن ايراني با كواليتي عالي بتونم بخونم!

[Rima Jabbari · Rating 1 out of 5]

خسته کننده. بیمار و بی جان.

[Maralnixon · Rating 3 out of 5]

شبیه یک داستان کوتاه کش آمده بود اما بد نبود. خیلی خوب فضا
منتقل میکرد اما شاید بشه گفت متریالش کم بود