What do you think?
Rate this book
Η αυτοκρατορία του φεγγαριού #1
Η καρδιά του δαίμονα
Μια προφητεία κρυμμένη στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Ένα αεροπλάνο που εξαφανίζεται δίχως ίχνος.
Μια συνωμοσία σφυρηλατημένη στις σκιές. Κι εκείνος.
Ο Άλφρεντ είναι ένας έφηβος όπως όλοι οι άλλοι. Ή τουλάχιστον αυτό νομίζει, μέχρι που τα πάντα καταστρέφονται μέσα μόλις σε μια στιγμή. Ο πατέρας του βρίσκεται νεκρός, η μητέρα του δολοφονείται και ο αδερφός πέφτει θύμα απαγωγής. Κι ο Άλφρεντ είναι ο μόνος που μπορεί να τον σώσει. Πώς όμως; Τι πρέπει να κάνει; Τι μπορεί να κάνει όταν ανακαλύπτει πως τίποτε δεν είναι όπως πίστευε; Πως τίποτε δεν είναι τυχαίο. Όλα αποτελούν μέρος ενός σχεδίου. Ενός σχεδίου που έχει παραμείνει μυστικό μέσα στους αιώνες. Ενός σχεδίου που είτε θα σώσει τον κόσμο είτε θα οδηγήσει στο χαμό του. Ένα ξέρει μονάχα. Αυτό που του είπαν. Όλες οι απαντήσεις που αναζητά τον περιμένουν εκεί. Σε μια πανάρχαια Αυτοκρατορία κρυμμένη στο εσωτερικό της Σελήνης. Στην Αυτοκρατορία του Φεγγαριού.
Μια συνωμοσία σφυρηλατημένη στις σκιές. Κι εκείνος.
Ο Άλφρεντ είναι ένας έφηβος όπως όλοι οι άλλοι. Ή τουλάχιστον αυτό νομίζει, μέχρι που τα πάντα καταστρέφονται μέσα μόλις σε μια στιγμή. Ο πατέρας του βρίσκεται νεκρός, η μητέρα του δολοφονείται και ο αδερφός πέφτει θύμα απαγωγής. Κι ο Άλφρεντ είναι ο μόνος που μπορεί να τον σώσει. Πώς όμως; Τι πρέπει να κάνει; Τι μπορεί να κάνει όταν ανακαλύπτει πως τίποτε δεν είναι όπως πίστευε; Πως τίποτε δεν είναι τυχαίο. Όλα αποτελούν μέρος ενός σχεδίου. Ενός σχεδίου που έχει παραμείνει μυστικό μέσα στους αιώνες. Ενός σχεδίου που είτε θα σώσει τον κόσμο είτε θα οδηγήσει στο χαμό του. Ένα ξέρει μονάχα. Αυτό που του είπαν. Όλες οι απαντήσεις που αναζητά τον περιμένουν εκεί. Σε μια πανάρχαια Αυτοκρατορία κρυμμένη στο εσωτερικό της Σελήνης. Στην Αυτοκρατορία του Φεγγαριού.
372 pages, Paperback
First published June 24, 2015
1 person is currently reading
39 people want to read
About the author
Γιώργος Αγγελίδης
28 books30 followersΟ Γιώργος Αγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και σπούδασε Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία με ειδίκευση στη Λογοτεχνία και τον Πολιτισμό. Έχει πραγματοποιήσει Μεταπτυχιακές Σπουδές στον κλάδο των Πολιτισμικών και Κινηματογραφικών Σπουδών. Όντας από μικρός φανατικός αναγνώστης, σε νεαρή ηλικία ανακάλυψε την αγάπη του για τη συγγραφή.
Είναι ενεργός συγγραφικά από το 2015, έχοντας εκδώσει μέχρι στιγμής τέσσερα μυθιστορήματα, συμμετέχοντας σε πληθώρα λογοτεχνικών συλλογών και αποσπώντας πληθώρα διακρίσεων και βραβείων με τα θεατρικά και κινηματογραφικά του σενάρια (Βραβείο κοινού - Queer Theater Awards, Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου Μικρού Μήκους - Fresh Voices Screenplay Competition, Επίσημη Επιλογή στο Orlando Film Festival κ.α.). Εργάζεται ως μεταφραστής λογοτεχνικών βιβλίων και παιδικών τηλεοπτικών σειρών και ταινιών.
Από τις Εκδόσεις Bell κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά του με τίτλο Ζωές στο Αντίθετο Ρεύμα.
Είναι ενεργός συγγραφικά από το 2015, έχοντας εκδώσει μέχρι στιγμής τέσσερα μυθιστορήματα, συμμετέχοντας σε πληθώρα λογοτεχνικών συλλογών και αποσπώντας πληθώρα διακρίσεων και βραβείων με τα θεατρικά και κινηματογραφικά του σενάρια (Βραβείο κοινού - Queer Theater Awards, Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου Μικρού Μήκους - Fresh Voices Screenplay Competition, Επίσημη Επιλογή στο Orlando Film Festival κ.α.). Εργάζεται ως μεταφραστής λογοτεχνικών βιβλίων και παιδικών τηλεοπτικών σειρών και ταινιών.
Από τις Εκδόσεις Bell κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά του με τίτλο Ζωές στο Αντίθετο Ρεύμα.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
March 16, 2016
Θα ξεκινήσω με τον ελέφαντα στο δωμάτιο: ο συγγραφέας εξέδωσε το βιβλίο όταν ήταν 20 χρόνων. Που σημαίνει ότι το έγραψε γύρω στα 16 του (όπως μας έλεγε και στην παρουσίαση του βιβλίου). Όσο ταλαντούχος και να είναι, είναι απόλυτα κατανοητό ότι δεν έχει φτάσει σε καμία περίπτωση το βέλτιστο των δυνατοτήτων του, αντίθετα ακόμα ψάχνει να βρει το ύφος και την πένα του. Αν ψάχνετε ένα μεστό και ώριμο έργο, μην ψάχνετε εδώ.
Για το βιβλίο τώρα: είναι το λιγότερο αξιοπρεπές ανάγνωσμα.
Η ιστορία ξεκινάει ως εξής: ένας νεαρός χάνει την οικογένειά του και μπλέκει σε μία πλεκτάνη που τον οδηγεί σε μία κρυμένη αυτοκρατορία στη Σελήνη και από εκεί σε ένα κυνήγι σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το στόρυ και το πώς ανοίγει μου θύμισε αρκετά κείμενα που έχω διαβάσει στο ίντερνετ από συνομίλικους του συγγραφέα, έτσι όπως το βιβλίο έμοιαζε με ένα κράμα Χάρυ Πόττερ, Τριλογίας του Κόσμου, απογευματινής σαπουνόπερας και άνιμε.
Και τώρα θα μου πείτε "καλά, γιατί να διαβάσω αυτόν τον Αγγελίδη και όχι τον xxxDarkBabis666xxx που είναι και τσάμπα και είναι και παιδί από το φόρουμ/group μας..."
Και καλά κάνετε, γιατί μου δίνετε πάσα να γράψω τα όσα κάνει καλά το βιβλίο αυτό. Καταρχήν, με εντυπωσιάσε το πόσο προσηλωμένος είναι στην πλοκή του ο συγγραφέας: δεν ξεφεύγει στιγμή από το αφήγημα, δεν πλατειάζει, όλες οι πληροφορίες που χρειάζεσαι είναι εκεί όταν τις χρειάζεσαι. Έχω διαβάσει πολύ πιο έμπειρους συγγραφείς που δεν καταφέρνουν να έχουν τόσο καλή οργάνωση του υλικού τους. Ακόμα και μία ανατροπή που έρχεται προς το τέλος είναι τόσο καλά στημένη καθ όλη τη διάρκεια του βιβλίου που εντυπωσιάζει με την εκτέλεσή της.
Μου άρεσε ακόμα η κοσμολογία του συγγραφέα, δεν με εντυπωσίασε, όμως είναι εμφανώς δουλεμένη και, εξαιτίας ίσως και της σε σημεία αφέλειάς της, δουλεύει εξαιρετικά.
Δεν με εντυπωσιάσαν οι χαρακτήρες, είχαν προοπτικές που όμως δεν εξερευνούνται κυρίως εξαιτίας του πώς είναι γραμμένη η ιστορία (διάλογοι και αφήγηση)
Γούσταρα πολύ το ότι, παρόλο που ο επίλογος είναι ένα τεράστιο συνεχίζεται... εντούτοις το βιβλίο σχεδόν τελειώνει τις πλοκές που έχει ανοίξει ικανοποιητικά, υπάρχει δηλαδή κάθαρση του κυρίως δράματος.
Σαφέστατα και το βιβλίο προδίδεται από το νεαρό της ηλικίας του συγγραφέα, η γραφή έχει τα θεματάκια της (ειδικά στο πρώτο μισό ένιωσα κάμποσές φορές ότι διάβαζα μετάφραση βιβλίου του genre - αλλά όσο πάμε προς το τέλος η γραφή στρώνει) και η πλοκή έχει ευκολίες. Αυτό ενδεχομένως να μην πειράξει νεότερους (και σε ηλικία και στο είδος) αναγνώστες, μη σας πω ότι ίσως και να τους αρέσει, αν όμως είστε απαιτητικοί γεροπαράξενοι όπως εγώ παίζει και να μην ενθουσιαστείτε.
Το σίγουρο πάντως ότι με το βιβλίο αυτό ο συγγραφέας αφήνει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον, όταν "ψηθεί" και βρει τη δική του φωνή.
Για το βιβλίο τώρα: είναι το λιγότερο αξιοπρεπές ανάγνωσμα.
Η ιστορία ξεκινάει ως εξής: ένας νεαρός χάνει την οικογένειά του και μπλέκει σε μία πλεκτάνη που τον οδηγεί σε μία κρυμένη αυτοκρατορία στη Σελήνη και από εκεί σε ένα κυνήγι σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το στόρυ και το πώς ανοίγει μου θύμισε αρκετά κείμενα που έχω διαβάσει στο ίντερνετ από συνομίλικους του συγγραφέα, έτσι όπως το βιβλίο έμοιαζε με ένα κράμα Χάρυ Πόττερ, Τριλογίας του Κόσμου, απογευματινής σαπουνόπερας και άνιμε.
Και τώρα θα μου πείτε "καλά, γιατί να διαβάσω αυτόν τον Αγγελίδη και όχι τον xxxDarkBabis666xxx που είναι και τσάμπα και είναι και παιδί από το φόρουμ/group μας..."
Και καλά κάνετε, γιατί μου δίνετε πάσα να γράψω τα όσα κάνει καλά το βιβλίο αυτό. Καταρχήν, με εντυπωσιάσε το πόσο προσηλωμένος είναι στην πλοκή του ο συγγραφέας: δεν ξεφεύγει στιγμή από το αφήγημα, δεν πλατειάζει, όλες οι πληροφορίες που χρειάζεσαι είναι εκεί όταν τις χρειάζεσαι. Έχω διαβάσει πολύ πιο έμπειρους συγγραφείς που δεν καταφέρνουν να έχουν τόσο καλή οργάνωση του υλικού τους. Ακόμα και μία ανατροπή που έρχεται προς το τέλος είναι τόσο καλά στημένη καθ όλη τη διάρκεια του βιβλίου που εντυπωσιάζει με την εκτέλεσή της.
Μου άρεσε ακόμα η κοσμολογία του συγγραφέα, δεν με εντυπωσίασε, όμως είναι εμφανώς δουλεμένη και, εξαιτίας ίσως και της σε σημεία αφέλειάς της, δουλεύει εξαιρετικά.
Δεν με εντυπωσιάσαν οι χαρακτήρες, είχαν προοπτικές που όμως δεν εξερευνούνται κυρίως εξαιτίας του πώς είναι γραμμένη η ιστορία (διάλογοι και αφήγηση)
Γούσταρα πολύ το ότι, παρόλο που ο επίλογος είναι ένα τεράστιο συνεχίζεται... εντούτοις το βιβλίο σχεδόν τελειώνει τις πλοκές που έχει ανοίξει ικανοποιητικά, υπάρχει δηλαδή κάθαρση του κυρίως δράματος.
Σαφέστατα και το βιβλίο προδίδεται από το νεαρό της ηλικίας του συγγραφέα, η γραφή έχει τα θεματάκια της (ειδικά στο πρώτο μισό ένιωσα κάμποσές φορές ότι διάβαζα μετάφραση βιβλίου του genre - αλλά όσο πάμε προς το τέλος η γραφή στρώνει) και η πλοκή έχει ευκολίες. Αυτό ενδεχομένως να μην πειράξει νεότερους (και σε ηλικία και στο είδος) αναγνώστες, μη σας πω ότι ίσως και να τους αρέσει, αν όμως είστε απαιτητικοί γεροπαράξενοι όπως εγώ παίζει και να μην ενθουσιαστείτε.
Το σίγουρο πάντως ότι με το βιβλίο αυτό ο συγγραφέας αφήνει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον, όταν "ψηθεί" και βρει τη δική του φωνή.
August 20, 2018
Ευφάνταστο, μοναδικό, απρόσμενο. Εαν και ξεκίνησε και εξελίχθηκε μέχρι και λίγο πριν το τέλος σε ένα ευχάριστο αλλά λίγο αδιάφορο ανάγνωσμα, ο συγγραφέας κατάφερε να ανατρέψει ΤΑ ΠΆΝΤΑ και να με κάνει να τρώω τα νυχια μου μέχρι να πιάσω την συνέχεια 🌙
March 23, 2018
Το ταξίδι στην αυτοκρατόρια του φεγγαριού ήταν συναρπαστικό! Μου χάρισε στιγμές αγωνίας, σκηνές δράσης και πολλή φαντασία! Σίγουρα θα αναζητήσω τη συνέχεια!
January 24, 2023
Έχω την ικανότητα και την ευλογία να διαβάζω και να κρίνω και να απολαμβάνω κάθε βιβλίο ξεχωριστά, σε συνάρτηση με το τι αξιώνει, ποιος το έγραψε, πότε κλπ. Επέλεξα να διαβάσω μια ελληνική τριλογία Φαντασίας, πρωτόλειο γραμμένο από έναν άπειρο πλην ταλαντούχο έφηβο, που είχα παραγγείλει ενστικτωδώς μέσα στη μεγάλη καραντίνα της Άνοιξης του 2020.
Μην εκπλήσσει η υψηλή βαθμολογία. Δεν το συγκρίνω με τον Τρίσταμ Σάντι που το βαθμολόγησα χαμηλότερα ούτε με την υπέροχη τριλογία του Σάντερσον που έγραψε στα 40 του. Το κρίνω για αυτό που είναι. Μου άρεσε πολύ και με εξέπληξε ευχάριστα. Δεν ήταν καθόλου παιδικό. Η γραφή είναι ελκυστικότατη και προσεγμένη και ατόφια ελληνική (εξαιρώ το απωθητικότατο όνομα Άλφρεντ), οι χαρακτήρες ωραίοι, το world-building εντυπωσιακό, οι ανατροπές πιστευτές.
Ανυπομονώ να δω πώς θα συνεχίσει.
Μην εκπλήσσει η υψηλή βαθμολογία. Δεν το συγκρίνω με τον Τρίσταμ Σάντι που το βαθμολόγησα χαμηλότερα ούτε με την υπέροχη τριλογία του Σάντερσον που έγραψε στα 40 του. Το κρίνω για αυτό που είναι. Μου άρεσε πολύ και με εξέπληξε ευχάριστα. Δεν ήταν καθόλου παιδικό. Η γραφή είναι ελκυστικότατη και προσεγμένη και ατόφια ελληνική (εξαιρώ το απωθητικότατο όνομα Άλφρεντ), οι χαρακτήρες ωραίοι, το world-building εντυπωσιακό, οι ανατροπές πιστευτές.
Ανυπομονώ να δω πώς θα συνεχίσει.
Read
November 24, 2018DNF σελίδα 152. Προσπάθησα. Είναι καλή ιδέα, λιγότερο Νάρνια απ’ ότι περίμενα, αλλά δεν παύει να είναι γραμμένη από ένα παιδί, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Με δυσκόλεψε κυρίως η άτεχνη αφήγηση. Έφτασα στο σημείο που εξηγούνται κάποια πράγματα για τον Παλαμνέρσους και μετά το άφησα. Πάντως έχω και το δεύτερο βιβλίο, και μιας και εκείνο γράφτηκε πολύ μετά το πρώτο, θα του δώσω μια ευκαιρία.
November 13, 2021
Η ιστορία είναι σαν χολιγουντιανή θριλεριά με προφητείες, αρχαίους πολιτισμούς, συνομωσίες και μαγείες. Σε κάνει να νοιώθεις και άβολα με το να έχει απανωτά άσχημα πράματα να συμβαίνουν σε αθώους ανθρώπους, τους κακούς της υπόθεσης να ελέγχουν τα πάντα από τις σκιές, και να σκοτώνουνε αβέρτα για την πλάκα τους. Ωραίο όσον αφορά το σασπένς αλλά δυστυχώς οι χαρακτήρες είναι παντελώς χάρτινοι. Ποτέ σου δε θα νοιαστείς γι’ αυτούς, που σημαίνει δεν νοιώθεις τίποτα όσοι αθώοι κι αν υποφέρουνε από τους μακιαβελικούς κακούς της υπόθεσης.
Ο πρωταγωνιστής συγκεκριμένα ότι κάνει περιγράφεται σαν να είναι ταινία δράσης, που έχει φάση αλλά ανάθεμα κι αν με ένοιαζε αν θα τα καταφέρει ή όχι. Μετά βίας λέει δυο αράδες και σχεδόν ότι κάνει γίνεται αφηγηματικά. Κοινώς, κατεβατά κείμενα χωρίς διάλογο ή καν εσωτερικό μονόλογο. Τα μοναδικά σημεία που συζητάει είναι μόνο για να κάνει ερωτήσεις και ν’ ακολουθήσει ένα τεράστιο infodump από κάποιον άλλο, που σημαίνει ότι δε μαθαίνεις ποτέ τίποτα γι’ αυτόν, υπάρχει μόνο σαν αφορμή για να του αραδιάζουν άλλοι το τι παίζει.
Ακόμα κι αν το διαβάσεις για την δράση, λίγα πράγματα δένουνε στην πλοκή του. Κάθε σκηνή είναι αποκομμένη από τις υπόλοιπες και φαντάζει σαν συλλογή από αυτοτελείς ιστορίες αντί για μια ενιαία. Ποτέ δε βλέπεις τον πρωταγωνιστή να σχολιάζει κάτι σχετικό με τα παράξενα φαινόμενα που συνέβησαν στον κόσμο κατά τις πρώτες σελίδες, και το κομμάτι που μια γυναίκα τον βάζει να σκοτώσει κάποιον δεν έχει καμία συσχέτιση με το κομμάτι που πάει στο φεγγάρι.
Σαν έφτασαν στο κομμάτι που έψαχναν για τα κομμάτια της καρδιάς είχα χάσει παντελώς το ενδιαφέρον μου. Ήταν λες και τηλεμεταφέρονταν κάπου, ο άντρας έκανε τα πάντα και η γκόμενα ήταν τσιρλίδα στο προσκήνιο. Και οι αποστολές ήταν τόσο απλοϊκές που οποιοσδήποτε με ένα απλό πιστόλι μπορούσε να κατορθώσει. Τι διάβολο περιμένανε τόσες χιλιετίες για τις περάσει κάποιος; Το ότι ο συγγραφέας πέταξε μέσα και σεξουαλική έλξη έκανε ακόμα πιο προφανές το πόσο λίγο είχε χτίσει τους χαρακτήρες και τις καταστάσεις που βιώνουν.
Το κερασάκι στην τούρτα ήταν προς το φινάλε όπου η κακιά της υπόθεσης αιχμαλώτισε τον πρωταγωνιστή και την έπιασε λογοδιάρροια να εξηγεί για δέκα σελίδες το σατανικό της σχέδιο αντί απλά να τον σκοτώσει ή απλά να μη του το αποκαλύψει. Αλληθώρισα με το πόσο σάπιο ήταν σαν αποκάλυψη. Ο συγγραφέας δεν είχε ιδέα πώς να το δείξει με έναν λογικό τρόπο που δε θίγει την νοημοσύνη του αναγνώστη.
Τελείωσα το βιβλίο από υποχρέωση, όχι γιατί μου άρεζε έστω κι ελάχιστα. Ήταν μια χαζομάρα και μισή με μόνο ατού την χολιγουντιανή θριλεριά.
Ο πρωταγωνιστής συγκεκριμένα ότι κάνει περιγράφεται σαν να είναι ταινία δράσης, που έχει φάση αλλά ανάθεμα κι αν με ένοιαζε αν θα τα καταφέρει ή όχι. Μετά βίας λέει δυο αράδες και σχεδόν ότι κάνει γίνεται αφηγηματικά. Κοινώς, κατεβατά κείμενα χωρίς διάλογο ή καν εσωτερικό μονόλογο. Τα μοναδικά σημεία που συζητάει είναι μόνο για να κάνει ερωτήσεις και ν’ ακολουθήσει ένα τεράστιο infodump από κάποιον άλλο, που σημαίνει ότι δε μαθαίνεις ποτέ τίποτα γι’ αυτόν, υπάρχει μόνο σαν αφορμή για να του αραδιάζουν άλλοι το τι παίζει.
Ακόμα κι αν το διαβάσεις για την δράση, λίγα πράγματα δένουνε στην πλοκή του. Κάθε σκηνή είναι αποκομμένη από τις υπόλοιπες και φαντάζει σαν συλλογή από αυτοτελείς ιστορίες αντί για μια ενιαία. Ποτέ δε βλέπεις τον πρωταγωνιστή να σχολιάζει κάτι σχετικό με τα παράξενα φαινόμενα που συνέβησαν στον κόσμο κατά τις πρώτες σελίδες, και το κομμάτι που μια γυναίκα τον βάζει να σκοτώσει κάποιον δεν έχει καμία συσχέτιση με το κομμάτι που πάει στο φεγγάρι.
Σαν έφτασαν στο κομμάτι που έψαχναν για τα κομμάτια της καρδιάς είχα χάσει παντελώς το ενδιαφέρον μου. Ήταν λες και τηλεμεταφέρονταν κάπου, ο άντρας έκανε τα πάντα και η γκόμενα ήταν τσιρλίδα στο προσκήνιο. Και οι αποστολές ήταν τόσο απλοϊκές που οποιοσδήποτε με ένα απλό πιστόλι μπορούσε να κατορθώσει. Τι διάβολο περιμένανε τόσες χιλιετίες για τις περάσει κάποιος; Το ότι ο συγγραφέας πέταξε μέσα και σεξουαλική έλξη έκανε ακόμα πιο προφανές το πόσο λίγο είχε χτίσει τους χαρακτήρες και τις καταστάσεις που βιώνουν.
Το κερασάκι στην τούρτα ήταν προς το φινάλε όπου η κακιά της υπόθεσης αιχμαλώτισε τον πρωταγωνιστή και την έπιασε λογοδιάρροια να εξηγεί για δέκα σελίδες το σατανικό της σχέδιο αντί απλά να τον σκοτώσει ή απλά να μη του το αποκαλύψει. Αλληθώρισα με το πόσο σάπιο ήταν σαν αποκάλυψη. Ο συγγραφέας δεν είχε ιδέα πώς να το δείξει με έναν λογικό τρόπο που δε θίγει την νοημοσύνη του αναγνώστη.
Τελείωσα το βιβλίο από υποχρέωση, όχι γιατί μου άρεζε έστω κι ελάχιστα. Ήταν μια χαζομάρα και μισή με μόνο ατού την χολιγουντιανή θριλεριά.
August 4, 2019
Mια μαγευτική ιστορία που έχει όλα τα προσόντα για να διαπρέψει και στο εξωτερικό.
Οι εκδόσεις Πηγή έκαναν μια πολύ όμορφη έκδοση.
Οι εκδόσεις Πηγή έκαναν μια πολύ όμορφη έκδοση.
February 8, 2020
Μου άρεσε πάρα πάρα πολύ!!!
August 15, 2017
Τα σχόλια στην αυριανή παρουσίαση.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews