What do you think?
Rate this book
Η γυφτοπούλα
Η γυφτοπούλα είναι το τρίτο και εκτενέστερο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (1851-1911), το μυθιστόρημά του που αγαπήθηκε περισσότερο και τον καθιέρωσε ως κορυφαίο πεζογράφο.
Η γυφτοπούλα, ένα συγγραφικό τόλμημα, και στη σύλληψη, και στη σύνθεση, και στη μορφή, δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Ακρόπολη του Βλάση Γαβριηλίδη (21.4-11.10.1884). Η δράση τοποθετείται στη Λακωνική, παραμονές της Άλωσης της Πόλης. Πυρήνας της ιστορίας είναι ο έρωτας του γύφτου Μάχτου και της δήθεν γυφτοπούλας Αιμάς, μιας μυστηριώδους ύπαρξης όσο μυστηριώδη είναι και τα συναισθήματα που τρέφει γι' αυτήν ο μεγαλοιδεάτης φιλόσοφος Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων (1355-1452), ένθερμος υπερασπιστής της φυσικής και πολιτισμικής συνέχειας του Ελληνισμού.
Με καταπληκτική μαεστρία, ο Παπαδιαμάντης παρασύρει τον αναγνώστη του να ακολουθήσει τα βήματα της Αιμάς σ' ένα μυσθιστορηματικό ταξίδι στην ιστορία. Αγνοί και ανόσιοι έρωτες, απαγωγές και αποδράσεις, φυλακίσεις σε φραγκικά μοναστήρια, αποστασίες, εξωμοσίες, μυστηριώδεις τελετές, σκοτεινά εγκλήματα, όνειρα κι εφιάλτες, ο Γεώργιος Σχολάριος και ο καρδινάλιος Βησσαρίων, στρατιωτικοί, 'Ελληνες, Λατίνοι, Λεβαντίνοι, ιερωμένοι και απλοί λαικοί άνθρωποι λαμβάνουν μέρος ενεργά στην πλοκή, σμίγουν με γύφτους και αναπάντεχες συμπτώσεις, που θα χαθούν μαζί με την Αιμά και τον γύφτο Μάχτο κάτω από τα συντρίμμια των αγαλμάτων, που πέφτουν ξαφνικά από σεισμό, την παραμονή της Άλωσης της Πόλης.
Η γυφτοπούλα, ένα συγγραφικό τόλμημα, και στη σύλληψη, και στη σύνθεση, και στη μορφή, δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Ακρόπολη του Βλάση Γαβριηλίδη (21.4-11.10.1884). Η δράση τοποθετείται στη Λακωνική, παραμονές της Άλωσης της Πόλης. Πυρήνας της ιστορίας είναι ο έρωτας του γύφτου Μάχτου και της δήθεν γυφτοπούλας Αιμάς, μιας μυστηριώδους ύπαρξης όσο μυστηριώδη είναι και τα συναισθήματα που τρέφει γι' αυτήν ο μεγαλοιδεάτης φιλόσοφος Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων (1355-1452), ένθερμος υπερασπιστής της φυσικής και πολιτισμικής συνέχειας του Ελληνισμού.
Με καταπληκτική μαεστρία, ο Παπαδιαμάντης παρασύρει τον αναγνώστη του να ακολουθήσει τα βήματα της Αιμάς σ' ένα μυσθιστορηματικό ταξίδι στην ιστορία. Αγνοί και ανόσιοι έρωτες, απαγωγές και αποδράσεις, φυλακίσεις σε φραγκικά μοναστήρια, αποστασίες, εξωμοσίες, μυστηριώδεις τελετές, σκοτεινά εγκλήματα, όνειρα κι εφιάλτες, ο Γεώργιος Σχολάριος και ο καρδινάλιος Βησσαρίων, στρατιωτικοί, 'Ελληνες, Λατίνοι, Λεβαντίνοι, ιερωμένοι και απλοί λαικοί άνθρωποι λαμβάνουν μέρος ενεργά στην πλοκή, σμίγουν με γύφτους και αναπάντεχες συμπτώσεις, που θα χαθούν μαζί με την Αιμά και τον γύφτο Μάχτο κάτω από τα συντρίμμια των αγαλμάτων, που πέφτουν ξαφνικά από σεισμό, την παραμονή της Άλωσης της Πόλης.
- GenresFictionLiterature
464 pages
First published January 1, 1884
3 people are currently reading
174 people want to read
About the author
Alexandros Papadiamantis
39 books201 followersAlexandros Papadiamantis (Greek: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης) was an influential Greek novelist and short-story writer.
He was born in Greece, on the island of Skiathos, in the western part of the Aegean Sea. The island would figure prominently in his work. His father was a priest. He moved to Athens as a young man to complete his high school studies, and enrolled in the philosophy faculty of Athens University, but never completed his studies.
He returned to his native island in later life, and died there. He supported himself by writing throughout his adult life, anything from journalism and short stories to several serialized novels. From a certain point onwards he had become very popular, and newspapers and magazines vied for his writings, offering him substantial fees. Papadiamantis did not care for money, and would often ask for lower fees if he thought they were unfairly high; furthermore he spent his money carelessly and took no care of his clothing and appearance. He never married, and was known to be a recluse, whose only true cares were observing and writing about the life of the poor, and chanting at church: he was referred to as "kosmokalogeros" (κοσμοκαλόγερος, "a monk in the world"). He died of pneumonia.
He was born in Greece, on the island of Skiathos, in the western part of the Aegean Sea. The island would figure prominently in his work. His father was a priest. He moved to Athens as a young man to complete his high school studies, and enrolled in the philosophy faculty of Athens University, but never completed his studies.
He returned to his native island in later life, and died there. He supported himself by writing throughout his adult life, anything from journalism and short stories to several serialized novels. From a certain point onwards he had become very popular, and newspapers and magazines vied for his writings, offering him substantial fees. Papadiamantis did not care for money, and would often ask for lower fees if he thought they were unfairly high; furthermore he spent his money carelessly and took no care of his clothing and appearance. He never married, and was known to be a recluse, whose only true cares were observing and writing about the life of the poor, and chanting at church: he was referred to as "kosmokalogeros" (κοσμοκαλόγερος, "a monk in the world"). He died of pneumonia.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
May 2, 2013
Ο άγιος τον ελληνικών γραμμάτων. Ίσως ο μόνος συγγραφέας που πρέπει να τον διαβάσουν όλοι οι έλληνες.
August 2, 2019
ε
μα
τι να λέμε τώρα...
*speechless*
*claps slowly*
ΤΡΟ ΜΕ ΡΟ
ΛΑ ΤΡΕ ΜΕ ΝΟ
μα
τι να λέμε τώρα...
*speechless*
*claps slowly*
ΤΡΟ ΜΕ ΡΟ
ΛΑ ΤΡΕ ΜΕ ΝΟ
January 24, 2020
Μοναδικός και ανεπανάληπτος Παπαδιαμάντης! Μπορείς να πεις πως γνώρισες λίγο απο εκείνη την εποχή, λίγο απο εκείνη την Ελλάδα, την χαμένη στους χρόνους, τους μύθους, τις παραδόσεις, που ένας Παπαδιαμάντης μπορεί να αποδώσει τόσο αβίαστα και φυσικά. Μπορείς να πεις ακόμα, πως "συναντησες" και τους ανθρώπους της κοινωνίας εκείνης.
July 6, 2022
July 6th, 2022 : Papadiamantis is a genius. This is such a stirring, fun, beautiful, and unsettling novel. The author went on to spend decades writing nothing but short stories, of which I've read one, which in its page and a half blew me away and brought me to tears and gave me that "all bow down" feeling that comes around only when I discover a seriously great writer. But then, I'd already had that feeling reading The Gypsy Girl. It's fascinating... it's laugh out loud funny... it's tender and sweet... it's chilling... it's mysterious... it sends you running to Wikipedia and historical articles... what more could you want?! Absolutely incredible dialogues, possibly some of the most delightful in world literature? Yeah, this has those too.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews