อาจารย์...เป็นคนชั่วช่างยากเย็นเหลือเกิน เล่ม 4

壞事多磨 #4

by 那只狐狸, 何何舞 (Illustrator), กู่ฉิน (Translator)

เสียวเสี่ยวพาเวินซู่ที่บาดเจ็บสาหัสมุ่งหน้าไปขอรับการรักษาที่ตระกูลเสินหนง แต่กลับพบว่าตระกูลเสินหนงเปลี่ยนมือไปเสียแล้ว เสียวเสี่ยวใช้ประโยชน์จากเหลียนเจาพาคนทั้งหมดหนีรอดแต่ก็ทำร้ายจิตใจของเขา ทำให้เส้นทางรักของเสียวเสี่ยวขรุขระขึ้นทุกที...
ขณะเดียวกันพวกอิ๋นเซียวตัดสินใจหลอกล่อสือมี่มาสังหาร สกุลเหลียนซึ่งรับพระบัญชาให้ร่วมมือกับสำนักเสินเซียวย่อมถูกหอบม้วนเข้าสู่เรื่องนี้ เสียวเสี่ยวถูกกระหนาบอยู่ตรงกลางลำบากใจทั้งขึ้นทั้งล่อง ท่ามกลางเหตุชุลมุน ทุกคนพลันพบว่าทั้งหมดนี้เป็นแผนร้ายของเว่ยฉี่เพื่อช่วงชิงเก้าราชาเทพศาสตรา ขณะเดียวกันเว่ยฉี่ใช้อุบายจนได้ขึ้นเป็นจ้าวป้อมผู้กล้า ไม่เพียงบีบให้สือเล่อเอ๋อร์เจ้าเมืองไท่ผิงแต่งงานกับตน ยังจับมือกับเวินจิ้งทำลายสำนักต่างๆ หมายช่วงชิงเก้าราชาเทพศาสตราที่เหลือ

Genres: China

576 pages, Paperback

First published April 20, 2012

About the author

Associated Names:
* 那只狐狸
* Na Zhi Hu Li

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

มาถึงเล่มจบแล้ว รู้สึกเล่มนี้ไปพุ่งที่ตัวร้ายจนเกินไป จนนางเอกกว่าจะมีบทบาทก็น้อยมาก ยิ่งมีตอนพิเศษท้ายเล่ม ก็ยังไม่จุใจ ยังอยากดูคู่พระนางให้มากกว่านี้หน่อย แต่เสน่ห์ของเรื่องก็คือ นางเอก ตั้งแต่ต้นจนจบ นางเอกเป็นตัวละครที่อ่านแล้วรู้สึกรัก ความคิดของนางเอก ชอบบทพูด

ส่วนพระเอกก็งานดีตั้งแต่ต้นจนจบค่ะ รักนางเอกจริงจัง แม้จะให้นางเอกเป็นฝ่ายรุกก็ตาม ฮิๆ

สรุปแล้วเป็นนิยายที่ชอบเรื่องหนึ่งเลย เสียแต่เล่มนี้ฉากพระนางน้อยไปหน่อยเท่านั้นเอง

[Aommie K. · Rating 5 out of 5]

ดีทุกอย่าง เก็บหมดทุกตัวละคร ยกเว้นคู่พระนางที่ฉากสวีทน้อยจนน่าใจหาย บ๊วยในมือนางเอกยังมีซีนเยอะกว่า แต่พอมีฉากสวีททีไรก็หยุดยิ้มไม่ได้เลย อบอุ่นหัวใจ

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

เต็มอิ่มกับความยาวเกิน 500 หน้า เรื่องทุกอย่างคลี่คลาย บทสรุปดีและไม่โลกสวยเกินไป พออ่านจนจบแล้วรู้สึกว่าพล็อตเรื่องนี้ใหญ่มากและผู้เขียนวางพล็อตมาอย่างดีเพราะผู้คนเยอะมาก ปริศนาทุกอย่างได้รับการไขกระจ่าง ความลับของเก้าราชาเทพศาตราคืออะไร รวมถึงประโยคเปิดเรื่องที่อาจารย์พูดกับเสียวเสี่ยวว่า 'อย่าได้เป็นคนดี' หมายความว่ายังไง

พระเอกดีมาก ดีงามทุกสิ่ง ไม่มีอะไรจะติเลย
เสียวเสี่ยวก็น่ารัก

มีคำคมเยอะมาก หลายประโยคชวนขบคิด เป็นกึ่งๆ ปรัชญา นำไปปรับใช้ได้

ตอนพิเศษท้ายเล่ม 3 ตอน

2 ตอนแรกเล่าเรื่องในอดีต การพบกันของอาจารย์และเสียวเสี่ยว การพบกันของอาจารย์และอิ๋นเซียว ที่มาของนิสัยลอยชายของอาจารย์ที่เสียวเสี่ยวรู้จัก (เสียวเสี่ยวตอนเด็กน่ารักมาก ♡ ) ตอนสุดท้ายเป็นเรื่องราวของเว่ยอิ่งกับสือเล่อเอ๋อ เรื่องนี้น่ารัก

[Or_O · Rating 4 out of 5]

เป็นแนวยุทธภพ ที่เปิดตัวมาแบบคอมเมดี้ แต่จริง ๆ มีความดราม่า และหนักใช้ได้เลยค่ะ

นางเอกชื่อ จั่วเสียวเสี่ยว เปิดบทแรกมา อาจารย์นางตายเลย ข้าวของที่นางเก็บติดตัวไปก็มีพิณสามสาย เงินสามเฉียนยี่สิบหกอีแปะ สมุดบัญชีหนี้ที่อาจารย์ติดค้างคนอื่น และบ๊วยแห้งหนึ่งห่อที่ทั้งเค็ม ขม และฝาดของอาจารย์ ก่อนตายอาจารย์บอกเสียวเสี่ยวว่า “อย่าได้เป็นคนดีเด็ดขาด” เสียวเสี่ยวก็เชื่อฟัง ไม่ให้เป็นคนดีใช่มั้ย ได้ นางจะเป็นคนชั่ว!

ระหว่างลงจากเขา เสียวเสี่ยวก็ไปพบเด็กหญิงที่ทั่วทั้งตัวประดับด้วยทรัพย์สินมีค่า นางก็คิด จน+คนชั่ว = โจร (ภูเขา) งั้น ปล้นเด็กน้อยคนนี้เลยละกัน อ้าปากคำแรก ถึงพบว่า เด็กน้อยไม่ได้มาคนเดียว แต่มากับสำนักคุ้มภัยเลื่องชื่อ เสียวเสี่ยวเลยเฉไฉไปว่าตนมาเตือนว่าข้างหน้ามีโจร ให้ระวังไว้ เด็กหญิงปากก็ขอบคุณที่พี่สาวเตือน แต่สายตาบอกว่ารู้ทันนะจ๊ะ ระหว่างที่เสียวเสี่ยวคิดว่ากุเรื่องส่งเดชไปแล้ว จะทำยังไงดี ข้างหน้าดันมีโจรดักปล้นจริง ๆ สำนักคุ้มภัยกับเด็กน้อยรอดพ้นอันตรายไปได้เลยขอบคุณเสียวเสี่ยว และชวนเสียวเสี่ยวเดินทางไปยังงานแสดงสิ่งของหายากที่ป้อมผู้กล้า แถมเด็กน้อยบอกจะเลี้ยงข้าวด้วย เสียวเสี่ยวคิดว่ามีคนเลี้ยงข้าวก็ดี จึงตาม ๆ ไป ระหว่างทางก็ได้พบจอมโจรอิ๋นเซียว เทพธนูสกุลเหลียน ส่วนเด็กหญิงที่นางพบนั้น แท้จริงแล้วเป็นถึงเจ้าเมืองไท่ผิง ทั้งหมดมีจุดหมายเดียวกันคือป้อมผู้กล้า ไม่ทันรู้ตัว เสียวเสี่ยวก็โดนม้วนเข้าไปในเรื่องราววุ่นวายของยุทธภพแล้ว

ประเด็นหลักของเรื่องเกี่ยวกับอาวุธของสกุลชี ที่ว่ากันว่าเป็นสุดยอดอาวุธ ชาวยุทธ์ทั่วไปอยากได้มาครอบครอง แต่มีไม่กี่คนที่รู้จักหรือสามารถจำแนกได้ และจั่วเสียวเสี่ยวดันเป็นหนึ่งในไม่กี่คนนั้น เพราะตอนเด็ก ๆ นางมีสมุดภาพที่เขียนรายละเอียดเกี่ยวกับอาวุธสกุลชีไว้ นางชอบสมุดเล่มนั้นก็เลยท่องจำได้หมด แต่เรื่องราวในยุทธภพไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น พวกเขาพูดถึงสุดยอดของอาวุธสกุลชีเก้าชิ้น เรียกว่า เก้าราชาเทพศาสตรา ซึ่งมีคำกล่าวตามมาด้วยว่า ผู้ครอบครองเก้าราชาจะได้ครองใต้หล้า เก้าราชาเทพศาสตรานี้จึงเป็นสิ่งที่แทบทุกคนอยากได้มาครอง แต่เสียวเสี่ยวนั้นไม่รู้ข้อมูลของเก้าราชาที่ว่านี้ ในสมุดภาพที่นางเคยอ่านนั้นก็เขียนแค่อาวุธของสกุลชีทั่วไป

ประเด็นรองคือเรื่องของอาจารย์ของเสียวเสี่ยว ออกเดินทางท่องยุทธภพไม่นาน นางถึงรู้ความจริงเกี่ยวกับอาจารย์ ว่าเขาเป็นคนดังแห่งยุค ก่อบุญคุณสร้างความแค้นไปทั่ว (ส่วนใหญ่จะเป็นไปในทางที่แย่มากกว่าดีด้วย) แค่พูดชื่อก็ทำให้ให้เกิดคลื่นลมได้แล้ว ตอนแรกเสียวเสี่ยวก็ไม่อยากบอกว่าอาจารย์เป็นใคร แต่พอเรื่องราวผ่านไป ก็มีเหตุให้คนรู้เรื่องตัวอาจารย์ของนางเพิ่มมากขึ้น อีกทั้งอยู่ ๆ ก็มีคนที่หน้าตาเหมือนอาจารย์เก้าในสิบส่วนมาบอกว่าเขาเป็นน้องชายของอาจารย์ ให้นางเรียกเขาว่าอาจารย์อาเพิ่มเข้ามาอีกคน

เป็นเรื่องราวของคนหลายคนจากหลายสำนักที่มีจุดยืนต่างกัน รวมถึงมีบุญคุณความแค้นเข้ามาเกี่ยวข้อง มีการหักหลัง เกิดสถานการณ์ที่พลิกผันตลอดเวลา

เล่มแรกเป็นเล่มที่ชวนสับสนมาก ทั้งไม่รู้ว่าเสียวเสี่ยวนี่เป็นคนยังไง เก่งไหม ในเรื่องเขาจะเขียนให้นางดูไม่ได้เรื่องได้ราว เจอเรื่องคับขันจวนตัวก็คุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิต โดนบีบให้ไปทางโน้นทีทางนี้ที นางก็ไม่มีทางเลือกก็ต้องทำตาม ดูเหมือนโดนรังแกตลอด แต่ถ้ามองดี ๆ แล้วจะเห็นว่านางไม่เป็นอะไรเลย รอดอันตรายไปได้หมดทุกครั้ง ซึ่งเกินขอบเขตของคำว่าดวงดีไปแล้ว ทั้งไม่รู้ว่าพระเอกเป็นใคร อันที่จริง โอสงสัยไปถึงว่าเสียวเสี่ยวนี่อาจเป็นพระเอกปลอมตัวมาด้วยซ้ำ (...ค่ะ โอคิดมากไป นางเป็นนางเอกน่ะถูกแล้ว) เปิดตัวแต่ละคนเด่นมาก ยังไม่สามารถจับประเด็นของเรื่อง รวมถึงตัวละครหลักได้เลย เล่มแรกเน้นปล่อยมุกรัว ๆ แต่โอไม่ค่อยคลิกกับมุกของผู้เขียน โอว่าเขาจับจังหวะไม่ดี บางทีมุกมันเฝือไป บางทีไม่รู้ว่าคือมุก โอไม่ขำกับเรื่องของเขาเท่าไร จะเป็นแนวสถานการณ์พาให้นางเอกเจอเรื่องซวยขึ้น ไม่ก็ได้โม้แหลกโกหกไปทั่ว เล่มแรกอ่านแบบเรื่อย ๆ

เล่มสองเริ่มเห็นทิศทางมากขึ้น มีความเข้มข้นของตัวละครมากขึ้น โอว่าเขาเขียนดราม่าชีวิตได้ดีกว่าแนวตลกนะ รู้ว่าพระเอกเป็นใครแล้ว (ก็ต้องคนที่นางเอกมีใจให้ไง) เล่มสามกับสี่นี่ค่อนข้างชอบเลย กราฟของโอสำหรับเรื่องนี้พุ่งขึ้นเรื่อย ๆ นะ

ตัวละครเยอะมาก ขนาดโออ่านรวดเดียว ยังมีมึน ๆ ในบางช่วงว่าตัวละครนี้คือใคร เหมือนสมองหยุดแล่นชั่วคราว ชื่อคล้ายกันด้วย

ความรักของพระนางไม่ได้จืดจาง แต่ก็ไม่ได้เน้นให้เป็นเรื่องหลัก ไม่ใช่นิยายรักที่เน้นความรักหวาน ๆ จะเน้นไปในด้านความสัมพันธ์ของตัวละคร มิตร-ศัตรู ศิษย์-อาจารย์ พี่-น้อง พ่อ-ลูก แม่-ลูก รวมถึงมิตรภาพระหว่างเพื่อน

แต่ละตัวละครก็จะมีเรื่องราวของตัวเอง ซึ่งโอชอบมากกว่าเรื่องราวของพระนางด้วย

เรื่องนี้มีหลายคู่ด้วย ฉากหวานไม่ค่อยมีหรอก แต่จะมีโมเมนต์ดี ๆ ที่น่าเชียร์ โอชอบมากกว่าพระนางด้วย

สำหรับพระนางเรื่องนี้ จะว่ายังไงดี เสียวเสี่ยวไม่ใช่นางเอกที่โอชอบ จะล้นไปในบางจุด ทำตัวให้ลึกลับในบางช่วง มันยังมีความติดขัด ๆ บางประการที่ทำให้รู้สึกไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ แต่ก็ไม่ได้มีอะไรเสียหายหรือถึงจุดที่รู้สึกว่าน่ารำคาญ เป็นนางเอกที่ไม่ได้ไม่ชอบ แต่ก็ไม่ได้อยากเชียร์

ส่วนพระเอก บอกตามตรง เปิดมาเล่มแรก ไม่รู้เลยว่าเขาเป็นพระเอก ค่อนข้างจืดจางเมื่อเทียบกับตัวละครอื่น แต่บทของเขาจะเด่นขึ้นเรื่อย ๆ


จั่วเสียวเสี่ยว นางเอก เด็กสาวอายุสิบหก หน้าตาธรรมดา ความสามารถธรรมดา แต่ความลื่นไหลเอาตัวรอดในวิกฤตินั้นนับว่ายอดเยี่ยม มีไหวพริบดี

บทของนางจะออกแนวการ์ตูนหน่อย คือภาพแรกที่มองเห็นจะดูเป็นคนไม่ได้เรื่อง แต่ด้านในนั้นมีของซ่อนอยู่ มีความลึกของตัวละครใช้ได้


เหลียนเจา พระเอก นายน้อยเทพธนูสกุลเหลียน หน้าตาหล่อเหลา เชี่ยวชาญธนู แต่ค่อนข้างซื่อและเถรตรงเกินไป มีความรับผิดชอบสูง


ตอนแรกเสียวเสี่ยวแอบค่อนแคะในใจว่าทำไมนายน้อยสกุลเหลียนซื่อขนาดนี้ เอาไปเอามาดันประทับใจความซื่อของคุณพี่เขาซะงั้น

อันที่จริงเหลียนเจาไม่ได้ซื่ออะไรนักหรอกนะคะ เพียงแต่เขาค่อนข้างจะเป็นคนยึดมั่น เมื่อเลือกจะเชื่อหรือเลือกจะทำอะไรแล้วก็จะไม่เปลี่ยนใจง่าย ๆ ตอนแรกเขาเลือกจะเชื่อเสียวเสี่ยว เลยเหมือนโดนเสียวเสี่ยวหลอกไปเรื่อย ๆ พระเอกเรื่องนี้เป็นพระเอกที่นิสัยดีงามคนหนึ่งเลยค่ะ


จุดเริ่มต้นของสองคนเป็นแนวสถานการณ์พาไป ได้ผจญเรื่องราวต่าง ๆ ด้วยกันมาเรื่อย ๆ ทำให้ผูกพันกัน

พระนางสองคนนี้เหมือนยืนคนละจุด เสียวเสี่ยวเป็นคนในยุทธภพ ส่วนเหลียนเจาเป็นชาวยุทธ์ที่รับใช้ราชสำนัก คนในยุทธภพทั่วไปไม่ชอบราชสำนัก และไม่ชอบสกุลเหลียน มองว่าสกุลเหลียนเป็นสุนัขรับใช้ของราชสำนัก แถมอาจารย์ของนางเอกไปสร้างความแค้นให้สกุลเหลียนเพิ่มเข้าอีก ความบาดหมางนี้นั้น...โอ้

ความหวานไม่ค่อยมาก แต่มีจุดตรึงใจพอประมาณทีเดียวเลยค่ะ


ตัวละครอื่น

อิ๋นเซียว จอมโจร บทเปิดมาเด่นเหมือนจะเป็นพระเอกได้ แต่ความรู้สึกที่เขามีต่อนางเอกนั้นไม่ใช่ความรักฉันหนุ่มสาวค่ะ ค่อนข้างเอ็นดูปนระอาเสียวเสี่ยว จะเรียกเสียวเสี่ยวว่าเด็กน้อย

เวินซู่ อาจารย์อาของเสียวเสี่ยว หน้าตาแทบถอดมาจากอาจารย์ของนาง เป็นศิษย์สำนักเจ็ดสิบสองเกาะทะเลตงไห่ ต้องการให้เสียวเสี่ยวไปเข้าสำนักที่ตนอยู่


ความลื่นไหลของอารมณ์ตัวละครยังไม่ดี มันจะมีความไม่ค่อยธรรมชาติในบางช่วง อารมณ์มันจะกระโดดหน่อย ๆ ออกแนวจับวางอยู่พอสมควร การวางปม การเฉลยปมบางจุดก็แปลก ๆ แต่บางจุดก็โอเค

แต่โดยภาพรวมแล้วดีเลย มีความพยายามเก็บรายละเอียด เก็บปมให้ครบ (ถึงบางจุดพอเฉลยแล้วจะรู้สึกแปลก ๆ บ้างก็เถอะ) หลายคำพูด หลายประโยคในเรื่องอ่านแล้วชอบมาก ดราม่าหนักหน่วงใช้ได้ มีความสับขาหลอก สถานการณ์พลิกผันเปลี่ยนแปลงทำให้เรื่องไม่หยุดนิ่ง อ่านแล้วผูกพันกับตัวละครทุกตัว เห็นบทสรุปของตัวละครทุกตัว คนที่ร้ายในเรื่องก็ร้ายได้แบบทำให้เกลียดมากจริง ๆ คือเรื่องนี้เป็นเรื่องในยุทธภพด้วย เวลาเจ็บก็เจ็บจริง ตายก็ตายจริง

เรื่องนี้ไม่ได้ออกทะเลนะ แต่ผู้เขียนเขียนค่อนข้างละเอียดในช่วงเล่มหนึ่งกับสอง เหมือนเปิดตัวตัวละคร เก็บรายละเอียดยิบย่อย แต่ประเด็นหลักจริง ๆ จะอยู่ช่วงเล่มสามกับสี่ เลยรู้สึกว่าเรื่องเดินช้า เรื่องมันจะหักไปมา ฉากหน้าเป็นอย่างนี้ แต่อันที่จริงคืออีกอย่าง ทรยศหักหลังไปมา บางทีงง ๆ เพราะบางเรื่อง นางเอกรู้ เรารู้ แต่บางตัวละครไม่รู้ อ่านไปอ่านมา เอ๊ะ ทำไมเขาไม่รู้ สรุปรู้หรือไม่รู้ จะมีอารมณ์นี้บ่อย ๆ

ในเล่มสี่จะมีตอนพิเศษสมัยเสียวเสี่ยวยังเด็กกับอาจารย์ของนาง ตอนเด็กเสียวเสี่ยวน่ารักจริง ๆ รู้สึกว่าน่ารักกว่าตอนโต ฮ่า ๆ

เป็นอีกเรื่องที่รวบรวมไว้ทุกแนว ผจญภัย ตลก มิตรภาพ ความรัก หักหลัง บุญคุณ ความแค้น คติสอนใจ ถ้าชอบแนวนี้ หรือชอบเรื่องที่เขียนความสัมพันธ์ตัวละครที่หลากหลาย ก็ควรลองเรื่องนี้นะคะ

โอชอบเรื่องราวของตัวละครต่าง ๆ ในเรื่อง มีหลายประโยคที่อ่านแล้วชอบมาก

(3+3.5+3.5+4)/4 = 3.5 ดาว

อ่าน Blog https://bit.ly/2JlQbNs

[Jidapa · Rating 4 out of 5]

เนื้อหาเข้มข้นมากยิ่งขึ้น ยิ่งตอนใกล้จบยิ่งแบบ ออกทะเลไปหน่อย อ่านแล้วเหวอๆ แต่ก็สนุก บางครั้งตามความคิดของตัวละครไม่ค่อยทัน ต้องกลับไปอ่านซ้ำอีกที บทฮาๆก็มีมาเป็นระยะ การพัฒนาทางอารมณ์ของนางเอกเขียนได้ดี อ่านแล้วรู้สึกสมจริง โดยรวมสนุก น่าติดตาม

[Sortletter · Rating 5 out of 5]

เป็นแนวยุทธภพที่สนุก นางเอกแนวติดดิน วรยุทธไม่โดดเด่น แต่เก่งพอจะเอาตัวรอดได้เสมอ ถึงจะสู้กับผู้เยี่ยมยุทธ นางเอก เสี่ยวเสี่ยว เป็นคนเข้าใจจิตใจคน เข้าใจเรื่องราวชีวิต และฉลาดมาก เป็นจุดที่ทำให้นางได้ช่วยเหลือ และได้น้ำใจจากผู้ยิ่งใหญ่ในยุทธภพ ชอบจุดนี้ของเรื่องนี้มาก ชอบนิสัยนางเอกมาก
พระเอกดีงาม หลงรักนางเอกตั้งแต่แรก ทำอะไรหลายอย่างเพื่อนาง กว่าจะกลับมารู้ใจกันก็เกือบจะจากกันไปหลายครั้ง

เป็นนิยายจอมยุทธ ตัวละครจะเยอะมาก ต้องจดไป อ่านไป แต่สนุกดี

[รำพึง ลำพัง · Rating 4 out of 5]

3.7

ก็ดี ถ้าเทียบกับอีกเรื่องที่เปิดสั่งจองไล่เลี่ยกัน
แต่ปมปัญหาโน้นนั่นนี่แต่ตลคไปไม่สุดสักทาง เพราะคนเยอะด้วยแหละมั้ง
พระนางก็ มีมากกว่านี้ก็ไม่ได้เนอะ เอ็นดูพระเอก
นางเอกก็ชอบนะ แต่.. ไงก็ไม่รู้ เวลาจะหน่วงก็หน่วงไม่สุด จะฮาก็ฮาไม่สุด
อย่างจ้าวเหยียนเนี่ย บอกตงอีกนิดเดียวก็รำคาญแล้ว
เจ้าเมืองไท่ผิงกับเว่ยอิ่นน่ารักดี
อาจารย์ที่เป็นตัวเด่นของเรื่อง กับแม่ทัพ หึหึหึ น่าเสียดายจริง
ฮ่องเต้ ก็งั้นๆ เหตุผลที่ฆ่าแม่ทัพบอกตามตรง ไร้สาระสิ้นดี
แม่นางที่เราชอบกลับไม่มีคู่ ฮืออออ เสียใจ ฉีซิ่วอีก มีแค่ในตอนพิเศษ ทั้งๆ ที่น่าสนใจแท้ๆ
เป็นเรื่องที่ได้อ่านแค่รอบเดียวพอ คำสอนก็นับว่าดีกว่าท่องยุทธภพไหนเลยจะไม่โดนดาบ อันนั้นน่า��บื่อเว่อร์

หนังสือสี่เล่ม มีสองเล่มมั้งที่มีเลอะตรงตัวอักษร

[Noo · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้มีสี่เล่ม แต่ละเล่มก็ 400+ หน้า เล่ม 4 นี่ 500+ แต่สนุกมาก ผ่าน 100 หน้าแรกมาได้ก็วางไม่ลงเลย

เป็นเรื่องราวการท่องยุทธภพของจั๋วเสี่ยวเสี่ยว เปิดเรื่องมาไม่พูดพร่ำทำเพลง อาจารย์ตายก่อนเลย 555

หลังอาจารย์ตายได้ทิ้งสมบัติเป็นเงินเล็กน้อย หนังสือภาพวังวสันต์ที่อา���ารย์วาดเอง บ้วยหนึ่งห่อ และสมุดบัญชีที่อาจารย์ติดหนี้ ยังไม่ได้ใช้คืน ทั้งคำสั่งเสียสุดท้ายว่า "อย่าได้เป็นคนดี"!!!

นางเอกผู้กตัญญูและเชื่อฟังอาจารย์ย่อมทำตาม เปิดฉากด้วยการปล้นคุณหนูผู้มั่งคั่ง แล้วความอลเวงก็บังเกิด...

เป็นเรื่องที่ฉากหวานๆ น้อยไปหน่อย พระเอกค่าตัวแพงไปนิด (พี่บทน้อย) เน้นเรื่องมิตรภาพมากกว่า โดยใช้เก้าศาสตราที่เชื่อว่าถ้าใครได้ครองก็จะได้ครองใต้หล้าด้วย

จบแบบแฮปปี้ ตัวละครหลักแทบไม่มีใครตายเลย เอ๊ะ เว่ยฉี่ล่ะ
.
.
.
.
.
.
.
นางเอก จั่วเสียวเสี่ยว นางโก๊ะ นางเกรียน นางทำได้หลายอย่างแบบเป็ดๆ ตอนแรกที่เกือบวางไม่อ่านต่อตรงคำว่า "ร้องไห้แต่ไร้น้ำตา" คือใช้คำนี้เยอะ ฟุ่มเฟือยมาก คิดว่าผู้เขียนยังไม่เข้าที่เข้าทาง หลังจากนั้นคือพลิ้ว...วางไม่ได้เลยจริงๆ

พระเอก เหลียนเจา เอาจริงๆ คือพลาดไปเห็นสปอยล์พระเอกมาก่อน ขนาดรู้ว่าฮีเป็นพระเอกจบเล่มหนึ่งยังคงกังขา ใช่เหรอ?? แต่หลังจากนั้นสิ อะไรคือนุ่มนวล อ่อนโยน มุ้งมิ้ง คือไม่เคยอยากได้พระเอกคนไหนเท่าคนนี้เลย น่ารัก อบอุ่นมาก ยิ่งนานไปยิ่งปกป้องนางเอกแบบมากและมาก

ภาคตัวประกอบ

สือเล่อเอ๋อร์ ชะนี้น้อยอายุ 13 เจ้าเมืองไท่ผิง นางเปิดตัวมาแรงนะตอนแรกๆ คืออายุน้อยแต่โคตรฉลาด สายตาคมกริบฟาดฟันนางเอกรัวๆ 555 แต่ตอนจบนางคือสาวน้อยน่ารักนี่เอง

อิ๋นเซียว มาแรงแซงโค้ง ปรากฎตัวถัดจากพระเอกนิดนึง นึกว่าจะเป็นพระรองซะอีก สุดท้ายไม่มีอะไรในกอไผ่จริงๆ แต่ขโมยซีนบ่อยนะ

หลี่ซือ แม่สื่อพยายม มาตอนแรกบอกเลยงง เปิดตัวมาฆ่าคนในงานสิ่งของหายากของป้อมผู้กล้า แต่สุดท้ายคือเพื่อนจอมโจรอิ๋นเซียวที่แอบปิ้งเพื่อน ได้แต่ร้องเพลง "ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย" แถมสุดท้ายกินแห้ว ดูจอมโจรอิ๋นเซียวลงเอยกับคุณหนูเสิ่นยวนซะงั้น ถอยแบบสวยๆ ค่ะ แม่ก็คือแม่// ตบไหล่ปลอบใจ

เวิ่นซู่ เปิดมาแบบไม่อลังการแต่สะท้านจิต พี่เล่นก๊อปเกรดมิเรอร์เหมือนอาจารย์นางเอกเลย แต่เพื่อภาระกิจร้ายบางอย่างอ่ะนะ สุดท้ายพี่นี่แหละคือพระรองที่แท้ทรู ถึงพี่จะเคยพลาดเพราะถูกกล่อมเกลามาแบบนี้ แต่พี่โคตรหล่อ โหยยยย พระเอกเหลียนเจาที่รักแทบตกขอบ

คนอื่นๆ ก็ดีงานมีมิติ เว่ยอิ่ง ม่อเยี่ย จ้าวเหยียน เสิ่นชวน โหย เยอะ พิมพ์ชื่อไม่ไหว แต่จำทุกๆ คนได้ มีบทกันทั้งนั้นไม่จมหาย (ถึงว่าพระเอกซีนน้อย 5555)

นึกได้เดี๋ยวอาจมีรีวิวต่อ แต่เรื่องนี้ขออ่านแบบละเมียดละไมอีกซักรอบสองรอบ ดีต่อใจจริงๆ

[Ple Suthasinee · Rating 4 out of 5]

อาจารย์...เป็นคนชั่วช่างยากเย็นเหลือเกิน 4/4
โดย Na Zhi Hu Li

อาจารย์บอกว่า “ทุกสิ่งบนโลกล้วนมีวันเปลี่ยนแปลง สิ่งเดียวที่จะไม่เปลี่ยนไป มีเพียงความทรงจำเท่านั้น”

ชอบมาก ไม่ได้หวานมาก พระเอกนางเอกนี่เจอกันไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ทุกครั้งที่มีเรื่อง พระเอกก็คอยช่วยนางเอกเสมอ เอาจริงนางเอกนี่มากับดวงชัดๆ มีคนรักใคร่เอ็นดู อุปถัมป์ตลอด

พระรอง น่าสงสาร แงแง ร้ายก็ร้ายมรักก็รัก แห้วก็แห้ว กันไปตามประสาพระรอง

บทสรุปของ เก้าราชาเทพศาสตรา ก็เข้าใจได้ เข้าใจง่ายดี ไม่ซับซ้อน แต่คนคิดไม่ออกกันเอง ตัวร้ายก็ตายไปตามกรรม กรรมใดใครก่อ ก็ตามนั้น

บทจบพระเอกกับนางเอกก็ไม่หวานเท่าไหร่ รู้แค่เค้ารักกัน บทที่ซึ้งกินใจ ไปอยู่ตอนพิเศษ 4 ตอน แต่ตอนที่ชอบที่สุด เป็นตอนที่นางเอกกับอาจารย์ ไปอยู่ค่ายซิ่วเฟิง แต่ตอนพิเศษ4 ก็น่ารัก เล่อเอ๋อกับเว่นอิ่ง น่ารักดี

ปล. สรุปชอบมาก (ย้ำคิดย้ำทำ)เนื้อเรื่องเหมือนดูหนังจีนกำลังภายในสมัยก่อน นางเอกก็ท่องยุทธภพไปเรื่อย ถึงจะไม่ได้ตกหน้าผา ติดถ้ำจนได้ฝึกสุดยอดวิชาก็ตาม🤣🤣🤣 อย่างน้อยก็ได้ทำตามคำสั่งอาจารย์ จงอย่าเป็นคนดี นางเอกก็ล่อลวงคุณชายสกุลดี จิตใจงาม มาได้หนึ่งคน😌😌

[Wanyiwa · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่มนะคะ

เมื่ออาจารย์ของนางเอกตายและทิ้งคำสั่งเสียไว้ว่า...จงอย่าเป็นคนดี นางเอกที่ต้องร่อนเร่อย่างโดดเดี่ยวในยุทธภพจึงพยายามทำตามคำสั่งเสียของอาจารย์ด้วยการคิดที่จะทำความชั่ว แต่แค่เริ่มต้นก็เจออุปสรรคไม่หยุดหย่อนเลย

เป็นการเล่าเรื่องได้ฮามาก มีความจิกกัดและเสียดสีตัวละครได้แบบน่าเอ็นดู นางเอกแม้จะถูกอวยให้มีความโดดเด่นในเรื่องฝีปาก การเอาตัวรอด และความรักมากไปหน่อย แต่คาแร็คเตอร์นางน่ารักจริง อ่านแล้วก็รู้สึกเอ็นดูนางมากกว่าหมั่นไส้หรือรำคาญ พระเอกในช่วงแรกๆดูกลืนไปกับตัวละครตัวอื่นๆของเรื่องมากไปหน่อย แต่ในช่วงหลังก็ออกตัวแรงใช้ได้ ตัวละครมีความเสมอต้นเสมอปลายและมีการเกลี่ยน้ำหนักให้ความสำคัญกับตัวละครได้ดี พล็อตเรื่องก็สนุก มีโทนอารมณ์หลากหลายที่เล่าได้กลมกล่อมมาก ที่สำคัญคือวิธีการตัดต่อในการเล่าเรื่องของตัวละครที่ทำได้แบบกลมกลืนและต่อเนื่องมาก อีกเรื่องคือขอชื่นชมผู้แปลด้วยค่ะว่าเลือกใช้คำได้ดี ทำให้ช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านได้มากเลยค่ะ

[Ning · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวมๆเลย
เป็นเล่มที่รู้สึกว่า ไม่อยากเสียเวลามารีวิวตอนอ่านจบทีละเล่ม .. อ่านติดหนึบมาก ไม่พัก ไม่ทำอะไรเลย

เล่มแรก ให้ 4 ดาว เล่มเดียว เป็นเล่มที่ยังงงๆ จับไม่ถูกว่า จะไปทางไหน หนังสือเกี่ยวกับอะไร รู้แต่อ่านเพลิน ตลก น่าติดตาม น่าเอาใจช่วยความซวยของนางเอก

แต่พอจับได้ว่า จะไปทางไหน รวบรวมอาวุธ ยังไง อะไร ทีนี้ก็อ่านเพลินๆไปเลย

เป็นเล่มที่ออกแนวยุทธภพ ซึ่งไม่ค่อยได้อ่านแนวๆนี้เท่าไหร่ มีกระบวนท่า มีอาวุธคู่กาย มีความรัก แต่เน้นไปทาง รักเพื่อน รักโลก อะไรมากกว่า จะบอกว่าไม่ค่อยแนว แต่สนุกมาก

ถึงแม้ว่า มันจะเป็นแนว ยุทธภพบนทุ่งลาเวนเดอร์ไปหน่อย แต่มันโอเคดี ไม่เครียดเกินไป ตลก แต่ไม่กลวง มีข้อคิดแทรกเล็กน้อย พอให้ขบคิด เป็นเล่มที่พอดีๆ และอ่านได้เพลินมากค่ะ

[Chompoo Choti · Rating 4 out of 5]

เล่มหนาแต่ก็อ่านไม่ยากค่ะ เพราะเหมือนว่าเป็นเล่มที่มันเป็นคล้ายๆ บทสรุปของเรื่องราวที่แม้เราอ่านไปเรื่อยๆ แล้วมาตอนใกล้จบมันจะตัดง่ายๆ แต่ก็โอเคเรื่องนี้ยังยกให้เป็นเรื่องที่เราโปรดปรานได้อีกเรื่องเลยค่ะ เพราะว่ามีครบรสดี เราชอบในการให้พาร์ทของพระเอกนางเอกไม่ได้ออกมาโทนหลงรักกันและกันจบ แต่ระหว่างนั้นมันมีอะไรเยอะแยะมากมายให้เรียนรู้แล้วพัฒนามันมีเสน่ห์ดี แต่เหนืออื่นใดเรื่องนี้ชอบในเรืองของการได้ให้แง่คิดดีๆ โดยเฉพาะอาจารย์และ���างเอก ที่อ่านแรกๆ เน้นเอาฮาแต่หลังๆ มาอ่านไปคิดไปแล้วมันก็ยอมรับว่ามันเป็นแง่คิดดีๆ ได้ง่ายๆ เลยล่ะคะ่ถ้าหากว่าคิดตาม

[Wanmata · Rating 4 out of 5]

ดราม่าหนักหน่วง น้ำตาท่วมจอ ภัยร้ายมากมาย
ด้วยความที่ตัวละครเยอะ บางตัวเลยไม่ได้โชว์ศักยภาพเท่าไหร่

ดีที่ตอนจบคลี่คลายไปด้วยดี ตัวละครหลักๆ รอดหมด
ตัวร้ายบางตัวก็กลับมาดี มีชีวิตดี๊ดีต่อได้ อันนี้ง่ายไปหน่อย

เสียดายแม่นางที่เราชอบรักเขาข้างเดียวซะงั้น ไร้คู่อยู่คนเดียว เฮ้อ

ตอนพิเศษค่อยข้างหนักหน่วง เรื่องราวน่าสงสาร
อ่านแล้วอึนๆ เหมือนกัน

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

สายหวานเข็ดแล้วจริงๆ
หวานน้อยมากกกกกกดดดด อ้ากกก
ใส่น้ำตาลหน่อยเพ่ นี่มันต้มเค็มแล้ว
มีนะหวานๆ แต่มันไม่พอ สายน้ำเน่าจะทำไง
ขาดอินซูลินหนัก จะตายแว้วววว 5555

เนื้อเรื่องมันก็สนุกอยู่นะ อาจารย์ดูเป็นคนเท่ คนดี คนเฟี้ยว
และกุหน้าแตกยับ นึกว่าพ่อ ที่แท้ก็ผัว ไม่ใช่ผัวนางเอกนะ
ผัวกุนี่แหละ 5555555

และรำคาญอิฮ่องเต้มาก เป็นไรมากปะมึง
กุว่าแล้ว มึงนี่แหละ ต้นตอของปัญหา!!!

[Thanchanok V · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกก ขอคาระวะคนเขียน
เขียนได้สนุกมากจริงๆ นี่ขนาดไม่ใช่แนวที่อ่านเลยนะ (ฉากสู้บางฉากก็ข้ามๆไป555)
เล่มนี้เขียนความรักพระนางได้ดี อ่านแล้วซึ้ง อึน ร่วมไปด้วย
มีหวาน ปนขม สงสารพระรองหน่อยๆด้วยอ่ะ แต่คือ พระ-นางเค้าของจริง
เขียนฉากรักได้น่ารักกว่านิยายรักบางเรื่องด้วยซ้ำ!
ชอบมากค่ะ

[Mari · Rating 5 out of 5]

สนุก เข้มข้น ลุ้นไปทุกตอน พอมาเล่มนี้บทนางเอกหายไปเยอะเนื่องจากสเกลเนื้อเรื่องใหญ่ขึ้น กระจายบทไปให้ตัวละครต่างๆเยอะขึ้น มีที่อ่านแล้วติดใจนิดหน่อย แบบ เอ้ะ? แต่ถือว่ามองข้ามได้ 4.8

[Israporn Srinitiroj · Rating 3 out of 5]

สนุกมาตลอด แต่ตอบจบเฉยๆ

[Saleetip Nun · Rating 5 out of 5]

หลังอ่านจบประทับใจมาก รักตัวละครทุกตัว ที่ชอบมากที่สุดคงเป็น อาจารย์ของนางเอก ยิ่งได้อ่าน ภาคพิเศษยิ่งรักในตัวอาจารย์ยิ่งนัก

[Nuna Imruetai · Rating 5 out of 5]

สนุกอ่านเพลิน ในความบังเอิญแฝงไปด้วยข้อคิดที่น่าสนใจหลายสิ่ง

[Kaeka Peyanon · Rating 5 out of 5]

อ่านแล้วสนุกมาก เนื้อเรื่องเกี่ยวกับยุทธภพ มีหลายช่วงที่มีเนื้อหาให้ข้อคิดเยอะทีเดียว ชอบนางเอก มีความกะล่อนดี พระเอกก็ซื่อตรงต่างกับนางเอกมาก แต่ก็มารักกันได้ ชอบประโยคที่ตัดสินใจสวามิภักดิ์ ติดอยู่ในความทรงจำละ สนุกค่ะ

[Keen · Rating 4 out of 5]

ยังสนุกและน่าติดตามเหมือนเดิมค่ะ แต่รู้สึกว่าตอนจบโลกสวยไปนิดนึง อ่านเรื่องนี้แล้วที่ประทับใจที่สุดคือคำสอนของอาจารย์ :)

[Patrawan Dear]

# อาจารย์...เป็นคนชั่วช่างยากเย็นเหลือเกิน เล่ม 4

อ่านจบด้วยความอิ่มเอม และตื้นตันใจไปกับแก่นของเรื่องที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อค่ะ เล่มจบนี้หนาเกือบหกร้อยหน้า แต่สนุกเข้มข้นแบบหน้าต่อหน้ากันเลยทีเดียว

โดยรวมแล้วเราว่าเรื่องนี้เป็นหนังสือที่ดีมาก ๆ นำเสนอแนวคิดแฝงปรัชญาหลายด้าน ไม่ว่าจะเป็นด้านการปกครอง ครอบครัว ความรัก บุญคุณความแค้น ความซื่อตรงต่อหน้าที่ และความภักดี แต่ไม่ซับซ้อนเกินความอยากอ่าน มีการแทรกแนวคิดอีกด้านไว้ภายใต้ความคิดขำ ๆ ของนางเอก แล้วยังแอบเสียดสีวิถีของข่าวลือไว้พอหอมปากหอมคอ ด้านเรื่องรักก็ไม่ทิ้ง มีมาให้ชื่นใจ ซึ้งใจ อ่านแล้วรักตัวละครทุกตัว โดยเฉพาะพระเอกที่ฉายแววดีงามขึ้นเรื่อย ๆ

แม้จะมีบางจุดที่ทิ้งค้าง แต่ไม่ถือเป็นข้อติสำคัญ ยังอ่านได้สนุก ไหลลื่นไม่ติดขัด เรียกว่าสนุกครบรสก็น่าจะได้...

เป็นอีกเรื่องที่อยากขออนุญาตแนะนำค่ะ :)

[Arounddog]

read