شهری که در آن مرگ از آن می‌خواند

by ایرج زبردست

کتاب شهری که در آن مرگ از آن می‌خواند؛ مجموعه رباعی نوشته ایرج زبردست است. زبردست را بعضی بهترین رباعی سرای معاصر ایران می‌دانند. در این کتاب تعدادی از بهترین آثارش را جمع‌آوری کرده است. رباعی که شکلی از قالب‌های کلاسیک ادبیات فارسی بود مدت‌ها مورد توجه شاعران قرار نگرفته بود اما ایرج زبردست توانست جان تازه‌ای به این قالب بدهد. او مضامین عاشقانه را با کلماتی خوش‌ساخت و بدیع و تازه در کنار هم به کار برد و عشق کهن را در شکلی تازه به خواننده عرضه کرد.

91 pages, Paperback

First published January 1, 2017

Reviews

[Gypsy · Rating 3 out of 5]

هربار نسیم، باور توفان یافت
هربار رسیدم، نرسیدن جان یافت
من جای قطار
راه‌آهن‌ها را
آن‌قدر دویدم که جهان پایان یافت

کابوس
دهان مرگ
خون
تیغ
گلو
دستان کبود فاجعه از همه‌سو
افتاده زنی بی‌سر و از پستانش
آویخته بی‌بدن سر کودک او

در حنجره‌ی وقت، صدا آبی شد
پیچید صدا و هرکجا آبی شد
در بارش صبح
مادرم گفت اذان
پیراهن خانه‌ی خدا آبی شد

بی‌واژه، کسی درون ما می‌میرد
بی‌واژه، جهان در انزوا می‌میرد
هر واژه هواست
شاعر، احساس خداست
شاعر که دهان بست، خدا می‌میرد

شاید که زمان، توهم دانش ماست
افسانه‌ی هست و نیست از ریشه خطاست
شاید سفری‌س عمر از هیچ به هیچ
شاید که کسی نیست، همان نیست خداست

[Soroosh Soltani · Rating 1 out of 5]

معتقدم ایرج زبر دست با چاپ این کتابا فقط داره سابقه ی خودشو خراب میکنه،بعد از کتاب دفی از جنس.. قطعا بدترین کتابش بود .اونم به عنوان یه کتاب جدید،شاید 5تا رباعی خوب توش به زور دیدم

[Motahasser · Rating 3 out of 5]

فضاش برای من جدید بود و تونسته بود خودش از رباعی کلاسیک بخوبی متمایز کنه و خوندنش هم از رباعیات دیگه بیشتر طول کشید؛ شب، خورشید تاریک، مرگ، اذان، سر بریده، شک، خواب، فاجعه از تعابیر و تصاویر مکررش بودن.

*هر واژه زنی دچار شاید باشد، یک وسعت در حصار شاید باشد
هر واژه اتاقی از جهان تنهاتر، هر واژه طناب دار شاید باشد

*کابوس...
دهان مرگ...
خون...
تیغ...
گلو...
دستان کبود فاجعه از همه سو
افتاده زنی بی‌سر و از پستانش
آویخته بی‌بدن سر کودک او


*زن هضم سقوط
درد، زن را می‌برد
زن، زیر شکنجه‌های ماندن می‌مرد
زن، سیب سیاه
جیغِ هذیان
تبِ وهم
زن، کودک مرده‌ی خودش را می‌خورد

تک بیت‌های جالب‌ترش:

*شک راوی من اگر نباشد بی‌شک، عوعوی سگی به از مناجات من است
*هر فاصله پیرمرد باتجربه‌ایست، در فاصله می‌توان به هر چیز رسید
*پیغمبر مستان جهانم خوانید، من دست به هر چه میزنم مست شود
*یک سایه درون من، سراپا در خون، بر پاست همیشه قتل عامی در من

[Sepideh Zandifar · Rating 4 out of 5]

شايد كه زمان،توهم دانش ماست.
افسانه ي هست و نيست،از ريشه خطاست
شايد سفري ست عمر،از هيچ به هيچ
شايد كه كسي نيست،همان نيست خداست. اين رباعي رو جناب آقاي ايرج زبردست كه به دكتر مصطفي ملكيان تقديم شده.

[mohamad jelvani · Rating 3 out of 5]

زبردست از بهترین رباعی‌سرایان معاصر است
اما نمی دانم چرا این قدر پروپاگاندای معروف کردنش پرکار است
چرا بعضی سعی می کنند او را بیشتر از آنچه هست نشان دهند
نمی دانم
من از آثارش لذت می برم
از بسیاری از رباعی های این مجموعه هم لذت بردم
اما اوج و حضیض در کارش زیاد است
که لازم است بازبینی شود
مانند هر شاعر دیگر

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

این جاست که انتها از آغاز شب است
با بُهت دقیقه ها هم آواز شب است

این واقعه را چگونه تعبیر کنم
خورشید در آسمان ولی باز شب است


شب ماند به روی شاخه و روز پرید
جز خستگی شهر کسی هیچ ندید

یک خانه چراغ داشت، یک خانه نداشت
یک خانه سیاه بود، یک خانه سپید

[Ahmadreza · Rating 3 out of 5]

نهایتا 4، 5 تا شعر خوب داشت. اولین کتابی بود که از این شاعر میخوندم، ولی احساس میکردم غرور کاذبی داره که کارشو خراب کرده، وسواسشو کم کرده...

[Fatemehshahvari · Rating 3 out of 5]

۹۹.۱.۲۲