เจ้าอัคคีหวงรัก เล่ม 2

大興皇朝 #2

by Yu Qing, 于晴, อวี๋ฉิง

เพราะ ‘ชุนฮวา’ มิใช่คนของต้าซิงหวงเฉา ทำให้นางมิได้มีเจตนาร้ายเฉกเช่นชาวหวงเฉา นางจึงพิสุทธิ์ดุจดอกไม้สีขาว ล้วนทำให้คนที่อยู่ใกล้รู้สึกสบายใจ แต่ทว่าความบริสุทธิ์นี้กลับย้อนมาทำร้ายตัวนางเอง
ใครเล่าจะคาดคิดว่าเมื่อชุนฮวาได้ออกจากคฤหาสน์เจ็ดอัคคีครั้งแรก กลับเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นกับนาง ถูกคนชั่วลากเข้าสู่สระทาสพร้อมทั้งประทับตราทาสให้แก่นาง สตรีเพียงผู้เดียวที่เจ็ดอัคคีรักและทะนุถนอมดั่งไข่มุกในอุ้งมือ เกือบเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ พวกเขาจะต้องเอาคืนอย่างสาสม!
แม้รอยตราทาสบนหน้าผากของนาง จะบีบบังคับให้ชุนฮวาไร้หนทางที่จะก้าวเดินในต้าซิงหวงเฉาต่อไปได้ ทว่าเจ็ดอัคคีมิยอมให้ผู้ใดมาพรากนางไปจากอ้อมอกของพวกเขา ไม่ว่าผู้ใดก็มิอาจพรากนางไปได้...มิว่าผู้ใดก็ตาม!

Genres: China

424 pages, Paperback

Published October 18, 2017

About the author

Associated Names:
* Yu Qing (English)
* 于晴 (Chinese)
* อวี๋ฉิง (Thai)

Reviews

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

ในเล่มสองเน้นไปที่ช่วงชีวิตของพระนางที่ฝืนมิติสวรรค์ เมื่อนางเอกไม่ได้ถูกกำหนดให้เป็นคนหวงเฉาจึงไม่มีที่ทางให้นางยิ่งขึ้นเมื่อนางถูกตราเป็นทาสจากการเข้าไปช่วยเหลือคนอื่น เมืองนี้มีีการแบ่งชนชั้นทาสด้วยการโยนลงสระทาสที่จะมีกลิ่นทาสติดตัวไปตลอดชีวิตและถูกตีตราประทับที่หน้าผาก อ่านแล้วเห็นใจพระนางคู่นี้จริงๆ นางเอกมีชีวิตช่วงท้ายอยู่ได้เพียงตำหนักของตัวเองที่ลงยันตร์ป้องกันไว้ ปกเฉลียงมุกแห่งความรักของพระนางอยู่บนภาพปกที่อึมครึมสมกับบรรยากาศ พระเอกรักมากแต่ก็พลาดท่าทำร้ายนางเอกมากมายจนรู้สึกผิดแล้วผิดอีก ต้องลุ้นกันต่อไปว่าเล่มสามจะเปลี่ยนความวายกลายมาเป็นรักชายหญิงรึเปล่า ยังมีปริศนาเนื้อคู่ตามดวงชะตาของพี่สามและพี่ห้าที่ดูท่าว่าฝ่ายหญิงต่างไม่ตรงตามลิขิต ซ้ำยังเป็นคู่ตรงข้ามที่ฝ่ายนึงยิ่งเจิดจรัสฝ่ายนึงยิ่งอับแสงว่าสองสาวจะอยู่ร่วมกันในโลกใบเดียวกันได้หรือไม่

เป็นพล็อตที่แปลกแหวกแนวซับซ้อนหลายวรรณะ ชาติภพที่แสดงให้เห็นความดำขาวของของพระนางและตัวละครสมทบที่เหมือนจะเริ่มเปลี่ยนแปลงด้วยความดีงาม มีความขัดแย้งในเรื่องความเชื่อทางศาสนาและการเซ่นไหว้ภูตผี นักเขียนดูจะให้ความสำคัญของการศึกษาเรียนรู้ผ่านทางสายตาของนางเอกและพี่สาม ชี้ให้พระเอกเห็นความสำคัญในความละเอียดอ่อนแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆน้อยๆเมื่อต้องมีเมียเป็นคุณนายอนามัยกินมังสวิรัติ หนาวไม่ได้ร้อนไม่ได้และเปราะบางถึงเพียงนั้น

[รำพึง ลำพัง · Rating 3 out of 5]

ยังไม่เชิงว่าจบหรอก อ่านข้ามชุนฮวาในมุมของคนอื่นไปน่ะ จบเล่มสามแล้วค่อยมาเก็บ (มั้ง)
แต่โดยรวมแล้ว...
เราไม่สามารถสัมผัสรักซึมลึกของพระนางได้เลย
มันเหมือนกับว่า เพราะนางเอกดี มองโลกในแง่ดี ตรงส่วนนี้เป็นเพราะนักเขียน เขียนให้เป็นแบบนี้
พอๆ กับความงามอันล่มเมืองของหนานกงหล่าง งามยาดเนิ้ม เพียงเพราะคนแต่งบอกว่าเขางาม อันนี้ไม่ติดใจเท่าไหร่ เพราะนิยายของคนนี้ชอบแต่งให้พระเอกเป็นลุงที่งามอยู่แล้ว)
.
ที่ตัดสินใจจะอ่านต่อ
.
(ไม่ใช่ว่ามันไม่สนุกนะ ยังไงซะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองของอวี๋ฉิง ที่พออ่านแล้วแป๊บเดียวก็จบเล่ม แต่ความรู้สึกชอบยังเลือนลาง ไม่ชัดเจนเท่าไหร่)
.
ส่วนที่ไม่ชอบอีกจุด เช่นเคย จำเป็นต้องให้นางเอกประสบเหตุการณ์รันทดน่าสงสาร แต่นางเอกของเรานั้นยังคงยิ้มได้
เจอหนึ่งเรื่องยังโอเค เจอมากกว่าหนึ่งนี่ชักสงสัย คนเขียนหมดมุกหรอ ? เพราะตัวเราไม่ได้รู้สึกสงสารอะไรเลย

ส่วนที่ชอบคือช่วงที่เป็นชุยเหลียนจวิน ให้อารมณ์ นี่ต่างหากที่ควรจะเป็น ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ดูปลงๆ กับชีวิตดี
แต่บางส่วน ทั้งๆ เหลียนจวินเหมือนจะจำอดีตได้ลางๆ ว่ามีสาวใช้ จำได้ว่าคนผู้นั้นกระทำอย่างอ่อนโยน มันก็ควรจะนึกออกสิว่าตัวเองเป็นผญในอดีตมนุษย์ คนแต่งลืม หรือว่า เหลียนจวินเลือกที่จะไม่รับรู้กันแน่

แล้วหนานกงหล่าง ที่ตอนต้นบอกไม่รู้ว่าเมียรัก คิดว่าชุยฮวาแต่งด้วยเพราะจำยอม จากที่อ่านมา นางเอกก็แสดงออกจะชัดเจนขนาดนี้ ตลกดีนะ

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

ยังสนุกอย่างต่อเนื่อง ชอบดีเทลอะไรเล็กๆ น้อย เช่น เหตุผลที่นางเอกกินเจ มันแบบ อ๋อ กินเจเพราะงี้นี่เอง หมายถึงตามความเชื่อทางศาสนาและชีวิตหลังความตายตามท้องเรื่องอะนะ ไม่ได้ว่าชื่นชมเพราะคิดว่ากินเจแล้วมันจะมีผลแบบนั้นจริงแต่อย่างใด แค่ชอบที่มีดีเทลอะไรเล็กๆ น้อยๆ แล้วมาเฉลยให้รู้ทีหลัง

นักเขียนเขียนมาแบบเหมือนจะไม่มีอะไร แต่ก็ค่อยๆ มาหนักขึ้นๆ เหมือนจะมีอะไรมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้เชื่อมโยงกันแบบเห็นภาพปึ๊บๆ ขนาดนั้น ก็คือพอเห็นภาพแบบเลือนๆ พอสัมผัสได้ถึงความรักความผูกพันแบบรางๆ

[Cathy · Rating 5 out of 5]

這本比較著墨在春花生前，男女主角的戀愛，在春花隨時可能消逝的陰影之下，顯得更為寶貴值得珍惜。春花與其他配角之間的真摯情誼是大亮點，尤其鶯兒和紅袖兩位婢女。後半段則開啟了憐君第三次接近男主角的故事，讀者開始關注兩人會展開怎樣的互動/攻防。

[B.B. the Short Legs · Rating 5 out of 5]

Masterpiece!!! เป็นเล่มที่เขียนได้ดีที่สุดในบรรดาสามเล่ม เพราะมีความกลมกล่อมของทั้งเนื้อหา และปรัชญา 10 10 10