豆の上で眠る

by Kanae Minato, Kanae Minato

行方不明になった姉。真偽の境界線から、逃れられない妹――。あなたの「価値観」を激しく揺さぶる、究極の謎。私だけが、間違っているの? 13年前に起こった姉の失踪事件。大学生になった今でも、妹の心には「違和感」が残り続けていた。押さえつけても亀裂から溢れ出てくる記憶。そして、訊ねられない問い――戻ってきてくれて、とてもうれしい。だけど――ねえ、お姉ちゃん。あなたは本当に、本物の、万佑子ちゃんですか? 待望の長編、刊行!

Genres: Mystery, Suspense, Fiction, Japanese Literature

368 pages, Paperback

First published March 28, 2014

About the author

Kanae MINATO (湊 かなえ, born 1973) is a Japanese writer of crime fiction and thriller.

She started writing in her thirties. Her first novel Confessions (告白, Kokuhaku) became a bestseller and won the Japanese Booksellers Award. The movie Confession directed by Tetsuya Nakashima was nominated to 2011 Academy Award.

She has been described in Japan as "the queen of iyamisu"(eww mystery), a subgenre of mystery fiction which deals with grisly episodes and the dark side of human nature.

Reviews

[Mirai · Rating 4 out of 5]

"คนที่เป็นพี่น้องกัน มักมีสายสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงถึงกัน ว่ามั้ย?"

"มายุโกะ" พี่สาวของ "ยุยโกะ" ได้หายตัวไปอย่างปริศนา เหลือไว้เพียงหลักฐานเล็กๆ น้อยๆ และข่าวลือประหลาดๆ แต่ถึงกระนั้น ทั้งยุยโกะและคนในครอบครัวต่างก็ทำทุกวิถีทางเพื่อตามหามายุโกะ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่เจอ และอีกสองปีต่อมา ก็มีเด็กหญิงคนหนึ่งอ้างตนว่าเป็นมายุโกะได้ปรากฎตัวขึ้น ครอบครัวของยุยโกะเลยกลับมามีความสุขอีกครั้ง แต่ทว่า ความเคลือบแคลงในใจของยุยโกะกลับเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ว่าเด็กผู้หญิงตรงหน้าใช่พี่สาวที่แท้จริงของเธอหรือไม่

พล็อตเรื่องค่อนข้างน่าสนใจเลยทีเดียว เป็นเหมือนบททดสอบสายใยเชื่อมโยงกันระหว่างพี่น้องว่ามันสื่อถึงกันจริงๆ รึเปล่า? สรุปแล้วความสัมพันธ์แบบพี่น้องคืออะไรกันแน่? ในเรื่องจะเต็มไปด้วยความสงสัย.. แบบสงสัยสุดๆ ว่ามายุโกะ ผู้เป็นพี่สาวนั้นหายตัวไปไหน หายไปได้อย่างไร แล้วเด็กผู้หญิงที่กลับมา ที่อ้างตัวเองว่าเป็นมายุโกะ ที่คนในครอบครัวต่างเห็นพ้องตรงกันว่าเป็นมายุโกะ มันใช่มายุโกะตัวจริงรึเปล่า? เรื่องแบบนี้คงมีแต่ยุยโกะ ผู้ัเป็นน้องสาวล่ะมั้งที่จะค้นหาคำตอบได้

การเดินเรื่องจะเป็นการเล่าอดีตและปัจจุบันสลับกัน โดยมีเหตุการณ์ในปัจจุบันเป็นตัวยืนพื้น แล้วมีภาพความทรงจำในอดีตแทรกเข้ามาเป็นระยะ อ่านแล้วไม่งงเลยค่ะ ผู้เขียนค่อนข้างเล่าเรื่องแบ่งแยกเหตุการณ์ได้ดี การเล่าเรื่องเลยกลมกลืน ไม่ติดขัด ซึ่งเราชอบมาก แต่ในช่วงแรกของเรื่องจะค่อนข้างเนิบนาบไปหน่อย เราเผลออ่านแล้ววางทิ้งไปหลายรอบ เพราะไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลย เหมือนเล่าเหตุการณ์ไปเรื่อยๆ แต่ในแต่ละฉากก็แฝงไปด้วยเบาะแสบางอย่างที่เชื่อมโยงไปถึงบทสรุปได้ ส่วนช่วงกลางเรื่องเป็นต้นไป ค่อยน่าสนุก น่าตื่นเต้นขึ้นมาหน่อย ลบล้างความเนือยในช่วงต้นได้ดี ยาวไปจนถึงบทสรุป ถึงจะโอเวอร์ และดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่ แต่ก็อ่านแล้ววางไม่ลง เพราะความสงสัยทั้งของยุยโกะและของคนอ่านเต็มเปี่ยมมาก อยากรู้เหลือเกินว่าตอนจบเรื่องจะเป็นยังไง ยุยโกะคิดมากไปเองรึเปล่า? หรือ เด็กคนนั้นคือมายุโกะจริงๆ ใช่มั้ย? คำว่า "พี่น้อง" มันอยู่ที่ความรู้สึกหรืออยู่ที่สายเลือดกันแน่?

สนุกดีค่ะ เป็นอีกเล่มที่เราชอบเหมือนกัน
ใครเป็นแฟนผลงานของมินะโตะ คะนะเอะ อย่าพลาดเล่มนี้เป็นอันขาดนะคะ :)

[nananatte · Rating 4 out of 5]

คนที่หายไป ใครที่กลับมา มินะโตะ คะนะเอะ เขียน ธวัลยา พวกน้อย แปล แพรวสำนักพิมพ์ (2562)

ยุยโกะจัง สาวน้อยป.1 ไปเเล่นกับมายุโกะ พี่สาวคนสวยที่อยู่ป.3
พี่สาวเป็นเด็กไม่ค่อยแข็งแรงและแทบไม่เคยออกมาเล่นนอกบ้าน เธอเหนื่อยและอยากกลับบ้านแล้ว
แต่ยุยโกะจังยังอยากเล่นอยู่ ยุยโกะเลยบอกพี่ให้กลับบ้านก่อน เดี๋ยวเธอเล่นเสร็จจะตามกลับไป
แค่ไม่กี่ชั่วโมงที่คลาดกัน พี่สาวของเธอก็หายตัวลึกลับ

ชื่อเรื่องบนหน้าปกก็บอกชัดเจนว่า มีคนหายไป และมีคนกลับมา
แต่คนที่กลับมาใช่คนที่หายไปไหม?

คุณมินะโตะ คะนะเอะ ยังคงสไตล์เล่าเรื่องแบบเย็นๆ มุมมองบุรุษที่ 1 ไปเรื่อยๆ แต่ไม่ค่อยกระชับเท่าไร
ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะตัวคนเล่าคือ ยุยโกะจัง เด็กป.1 มีหลายๆ ข้อมูลที่ใส่ลงมา เรามองว่าไม่ได้จำเป็นเลย
แต่เพราะเป็นเด็กมอง เรื่องพวกนี้ถึงสำคัญ... แต่มันก็ทำให้เรื่องไม่เดินไปถึงไหนสักที

เล่มนี้ไม่ได้สยองขวัญหรือมีการฆาตกรรม แต่เล่นกับจิตวิทยาครอบครัว
อ่านๆ ไปจะสับสนว่า ตกลงใครกันที่เป็น PTSD หนักกว่า
คุณมินะโตะแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเมื่อเกิดเรื่องเลวร้าย 1 เหตุการณ์ ไม่ใช่แค่เจ้าตัวจะได้รับผลกระทบ
แต่คนที่อยู่รายล้อมเจ้าตัวก็ถูกกระทบกระเทือนทางอารมณ์มากเช่นกัน
พฤติกรรมของแม่น่าสนใจมาก แผนการของแม่ก็จัดว่าไอเดียไม่เลว เพียงแต่เราอ่านแล้วรู้สึกกลัว มันไม่ปลอดภัยเลยสักนิด

วิธีการเล่าเรื่องถูกออกแบบมาเพื่อเขย่าขวัญคนอ่าน ค่อนไปทางเล่าเรื่องลึกลับที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้น
ผสมกับการใช้ช่าวลือมาทำให้ท้องไส้ปั่นป่วน
เพราะเวลาได้ยินข่าวลือทางลบมากๆ มันจะมีการซ้อนทับภาพความจริงที่เกิดขึ้นกับข่าวลือที่ได้ยินมา
ทำให้ความเป็นจริงที่เราเผชิญอยู่เลวร้ายเพิ่มขึ้น 100 เท่า
ส่วนตัวแล้ว ถึงเรื่องของยุยโกะกับมายูโกะจะจบ แต่ความรู้สึกสะอิดสะเอียนที่ได้จากข่าวลือยังหลอนอยู่
นี่ขนาดเนื้อเรื่องทั้งเล่มไม่ได้โรคจิต แต่แค่เสี้ยวเดียวของเล่มที่โรคจิต ก็ทำให้รู้สึกแหวะแล้วนะ ฮือ...

[ไม้ไต่คู้ · Rating 3 out of 5]

พลอต: พี่สาวกับน้องสาวออกไปเล่นนอกบ้านด้วยกัน แต่อยู่ดีๆ พี่ดันหายไป หาไม่เจอเป็นปีๆ จนวันนึงพี่กลับมา แต่น้องสาวกลับรู้สึกว่าคนที่กลับมาไม่ใช่พี่ตัวเอง


พลอตน่าสนใจจนคิดว่าน่าจะเป็นแนว page turner ได้ แต่หนังสือดัน slow burn ผิดคาด เพราะพลอต (ที่ส่วนตัวมองว่าน่าสนใจ) มันแทบไม่เดินเลยในสององค์แรก กว่าเรื่องมันจะสนุกอีกทีก็คือองค์สามซึ่งเป็นช่วงที่พี่สาวกลับมานู่นแหละ

ในแง่ความสนุก ช่วงกลางเรื่องค่อนข้างดรอปพอสมควร แต่พออ่านจบแล้วก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันแย่มาก เพราะถึงมันจะไม่ค่อยสนุก แต่ในแง่นึงมันก็ทำหน้าที่บ่มเพาะความรู้สึกของตัวละครให้ซึมซาบเข้ามาในใจเราได้ดี

บทเฉลยบอกไม่ถูกว่าจะชอบหรือไม่ชอบดี เพราะในแง่ความสมเหตุสมมันชวนให้ขมวดคิ้วมากๆ แต่ในแง่อารมณ์ความรู้สึกที่เอฟเฟคไปถึงตัวน้องสาว มันก็ถือว่าเวิร์คอยู่ (และช่วยให้สององค์แรกที่ไม่ค่อยสนุกมันมีความหมายขึ้นมา)

สรุป พลอตน่าสนใจ แต่เนื้อหาส่วนใหญ่ดันไม่ค่อยสนุก เพราะคนเขียนไม่ได้เดินเรื่องหรือต่อยอดเนื้อหาออกไปจากพลอตสักเท่าไหร่ แต่ในแง่ emotional มันทำได้ดี อ่านแล้วรู้สึกว่ามันเป็น trauma จริงๆ ไม่ใช่วัยรุ่น 'แดกอิ่มแล้วฟุ้งซ่าน' เหมือนผลงานเรื่องที่แล้ว (เด็กสาว)

[Patrawan Dear]

# คนที่หายไป ใครที่กลับมา / มินะโตะ คะนะเอะ

เรื่องราวกล่าวถึงเด็กหญิงสองคนพี่น้องที่สนิทสนมกันดี อยู่มาวันหนึ่งคนพี่หายไปจากบ้าน และถึงแม้จะกลับมาอยู่บ้านในอีกสองปีให้หลัง แต่เด็กหญิงคนน้องยังคงมีความรู้สึกสงสัยว่าพี่สาวที่กลับมาจะเป็นคนเดียวกับพี่สาวที่หายไปหรือไม่

เราชอบพล็อตที่เล่นกับความรู้สึกแบบนี้ค่ะ คล้าย ๆ จะทดสอบความผูกพันของพี่น้อง แม้การเดินเรื่องจะค่อนข้างเนิบช้าในช่วงก่อนการกลับมาของพี่สาว แต่ยิ่งอ่านก็ยิ่งเหมือนผู้เขียนกำลังบ่มเพาะให้��นอ่านสงสัยตามไปด้วย ยิ่งอ่านไปเรื่อย ๆ ความสงสัยก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น

จุดเดียวที่เราไม่ชอบก็คงจะเป็นบทสรุปของเรื่องราว ส่วนตัวเราคิดว่ามันง่ายดายและค่อนข้างแปลก ๆ ไม่ค่อยตรงใจ ซึ่งอาจเป็นเพราะเราคาดหวังความดราม่ากับพล็อตแบบนี้ แต่โดยรวมก็ยังจัดว่าอ่านได้สนุกดีพอประมาณค่ะ :)

[ตรองสิริ ทองคำใส · Rating 2 out of 5]

🥜

[kunaom · Rating 3 out of 5]

ตอนอ่านน่ะ ก็จะนึกถึงหนังเกาหลีเรื่องนึงเรื่อยเลย พล็อตคล้ายๆกัน คนพี่หายตัวไป จู่ๆก็กลับมา แต่คนน้องรู้สึกได้ว่าพี่ไม่ใช่พี่คนเดิม นิยายเรื่องนี้ก็เช่นกัน พี่สาวหายตัวไปสองปี พอกลับมาก็พบว่าพี่ดูไม่เหมือนพี่ แต่จริงๆนิยายเรื่องนี้มันไม่ได้พล็อตลึกลับขนาดในหนังหรอก มันเล่นกับความรู้สึกพื้นฐานมากกว่า กับคำถามที่ว่า

ระหว่างความผูกพันทางสายเลือด กับ ความผูกพันแบบที่โตด้วยกันมา

อะไรสำคัญกว่า? อะไรเป็นตัวชี้วัดตัดสิน .... ว่าเราคือพี่น้องกัน

นิยายเล่าย้อนอดีตสลับปัจจุบัน ร่ายยาวอืดอาดอยู่สักหน่อย พอมองๆดู ก็พอเข้าใจได้ว่าอยากให้เห็น 'ความสัมพันธ์' และด้วยประเด็นคำถามสำคัญว่า พี่คือพี่หรือไม่? ก็ทำให้เป็นแรงฉุดให้อยากอ่านไปให้จบว่าสุดท้ายจะเป็นยังไง ช่วงพีคเฉลยคำตอบกว่าจะมาก็ช่วงท้ายๆเลย สุดท้ายก็เป็นปลายเปิดหน่อยๆ ให้คนไปคิดต่อ

สิ่งขวางทางคำตอบ .... อาจจะเป็นแค่ความรู้สึก อคติ หรือไงนะ?

[BaiLing · Rating 2 out of 5]

上回看了一本同樣作者寫的有關「母性」的故事，這次討論的主題是「姊妹」。

故事一開始是在東京念大學的我，結衣子，因為在故鄉的母親生病住院所以請假回鄉。結果到了故鄉公車站附近的餐廳，遠遠看到姊姊，萬佑子，和姊姊的朋友，但追到公車站牌後，就因為貧血昏倒，再醒來時，人已經在醫院，而姊姊和她朋友並沒有留下來陪她。

接著就在一邊回到空無一人的老家中，一邊回憶小時候姊姊曾經失蹤的事情─姊妹倆到神社附近的小山丘，用紙箱築個小紙屋，常常會不舒服的姊姊突然又覺得身體不對勁，和妹妹道別就自行回家，但姊姊萬佑子那天並沒有回到家，而是從此不知去向了兩年。

兩年後，萬佑子離奇地，對失蹤的那兩年，都以記憶喪失回答。相較父母親高興萬佑子的失而復得，外公外婆則比較理智，除了用私密對話試探外，甚至要求驗DNA的測試。回家了的萬佑子都通過了考驗，卻只有妹妹，我，老像小時後姊姊念給她聽的豌豆公主一般，清清楚楚地感覺到七層羽毛被下的那粒不對勁的豌豆。

最後謎底揭曉，失蹤兩年的而回來的姊姊，真的是親生姊姊，但卻不是從小一起長大的姊姊─原來在萬佑子出生的醫院工作的護士，弘惠。為了安慰有著先天性心臟病的姊姊就因肚中孩子的爸爸已車禍喪生，生完孩子成了單親媽媽，弘惠決定偷偷將體弱多病的親外甥女和同醫院的另名產婦的女嬰交換。八年之後，得知真相的姊姊在路上帶回自己的親生女兒，連同「真正的」萬佑子一起共同生活了兩年。

故事中有兩對姊妹，一是萬佑子和結衣子，真正有血緣關係的姊妹，卻因為沒共同記憶而生疏；另對是護理師弘惠和嬰兒被調包的姊姊。所以，姊妹情誼的根源是共同相處的記憶，還是血濃於水的基因？

最後結局並沒有給明確的答案，結衣子依舊困惑在血緣姊姊是冒牌貨的感受中。但我覺得比較難理解的是，失蹤時八歲的萬佑子，怎麼會在原本家中備受寵愛，在毫無被脅迫的狀況下，情願跟不認識的女人和女孩（真正的萬佑子）一起共同生活，而且長達兩年？書上給的理由並不讓我覺得充分。

我想，所有的關係都像是在存撲滿，相處的過程就是存款，疏離之後就是一直在提款，這跟撲滿的形狀是小豬或恐龍，或材質是竹筒或塑膠都沒有關係的。

[Takaing_Doa_Read · Rating 3 out of 5]

ประเด็นของเรื่อง:
ตั้งคำถามในความหมายของความเป็นพี่น้อง ความเป็นคนในครอบครัว ตัวจริงของความเป็นพี่น้องคือสายเลือดเดียวกัน หรือความสัมพันธ์ที่อยู่ร่วมกันมา ความเป็นพี่น้องคืออะไรเหรอ? ตัวจริงนี่คืออะไรกันแน่?
.
การนำเสนอ:
สอดแทรกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ผ่านมุมมองตัวละครตัวเดียว ตัดสลับกับเหตุการณ์ปัจจุบันและความทรงจำที่ค่อยผุดขึ้ เพื่อเล่าถึงความเป็นมา
.
การดำเนินเรื่องเนิบช้า ความน่าสนใจด้อยลงไปเยอะกว่าเราจะอ่านไปจนถึงจุดพีคของเรื่องซึ่งอยู่ท้ายเล่ม แต่ในความเนิบช้าอ้อยอิ่งแสดงอารมณ์ความรู้สึกของเด็กผู้หญิงที่พี่สาวหายตัวไปได้ประมาณหนึ่ง แต่ยังไม่สุดเท่าที่ควร การอยู่ระหว่างความกดดันว่าตัวเองมีค่าพอสำหรับครอบครัวหรือเปล่า หรือการต้องทำตามคำสั่งของแม่ผ่านคำโกหก หรือความลับที่ครอบครัวปิดบังไว้แทนที่จะบอกจนเธอค้นพบด้วยตัวเอง ดูไม่ค่อยยุติธรรมเท่าไหร่
.
อ่านไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวผู้เขียนว่าต้องมีอะไรสักอย่าง ความดึงดูดของการอ่านด้อยกว่า "เด็กสาว" ประเด็นของเรื่องน่าสนใจ ต้องใช้ความอดทนในการอ่านประมาณหนึ่งจึงจะผ่านไปได้

[Kosuke Kamiya · Rating 4 out of 5]

あらすじ
小学生一年生の時、結衣子の２歳上の姉、万佑子が失踪した。スーパーに残された帽子、不審な白い車の目撃証言、そして変質者の噂。必死に探す結衣子たちの前に、２年後、姉を名乗る見知らぬ少女が帰ってきた。喜ぶ家族の中で、しかし結衣子だけが大学生になった今も、微かな違和感を抱き続けている。お姉ちゃん、あなたは本ものなの？湊かなえの姉妹ミステリー。

感想
相変わらずの、最悪で最高の小説でした。湊かなえ特有のダークかつ人間の嫌なところをつついてくるような感触。嫌だけどはまってしまいます。最後の一章で、すべての真実が明らかになるのですが、その真実がさらなる不明瞭な部分を浮き彫りにさせてしまう。上塗りし続けたキャンバスの一番下の絵の切れ端が見えたゆえに、残された箇所も気になってしまう感じがもう歯がゆい。そしてなにより、最後の最後まですべてを明らかにさせない。本当は、お母さんの意見も聞きたいし、これからの生活、態度もきになる。しかし、そこを書かないし、最後の一文で読者にもアンデルセン童話の「豆の上で寝たおひめさま」のように自分も試されているような感覚になった。
本ものの概念はわからないが、個人的には、結衣子はもっとお姉ちゃんに歩みよれたと思う。万佑子（遥）との思い出も大切だったが、もう１２年も姉として歩み寄ってくれたお姉ちゃんに心を開いてもよかったと思う。
ミステリーなので、真実がわかるまでには頭を使って疲れるけど、読みやすい作品でした。

[Ping · Rating 2 out of 5]

สำหรับนิยายเล่มนี้ สิ่งที่เราคาดหวังตอนที่หยิบเล่มนี้มาอ่านคือ มันจะต้องเป็นนิยายสืบสวนชวนให้ติดตาม คลายปมไปเรื่อยๆ จนถึงจุดพีคและค่อยๆ คลายปม แต่ไม่เลยผิดคาดมาก การดำเนินเรื่องก็อืดอาดยืดยาด เหมือนอ่านความคิดของยุยโกะตอนปัจจุบันสลับไปสลับมากับตอนที่นึกถึงความทรงจำระหว่างพี่สาวยังอยู่ พอตอนพี่สาวกลับมาแล้วก็เฉลยเนื้อเรื่อง มันไม่ว้าวอะ บรรยายให้คนอ่านอยากรู้ว่าพี่สาวที่กลับมาเป็นใคร ตัวจริงหรือตัวปลอม อย่างที่ยุยโกะสงสัย แล้วพอได้รู้ว่าเป็นการสลับตัวเด็กทารกตั้งแต่ตอนเกิด มันไม่ว้าวเลย มันผิดหวัง ผิดคาด ไม่นึกว่ามันจะธรรมดาขนาดนี้ อ่านจบแล้วยัยยุยโกะก็ยังไม่วายสงสัยในความสัมพันธ์พี่น้องต่อไปอีกนะ พอเถอะ อ่านแล้วก็คงจะเก็บเข้ากรุล่ะเล่มนี้

[colorless tazaki · Rating 4 out of 5]

คนที่หายไป ใครที่กลับมา ของคุณมินาโตะเช่นกัน

พาร์ท 1-3 ช่วงปูเรื่องจนถึงตอนพี่สาวหายตัวไปและเริ่มกระบวนการตามหา เราว่าสนุกดี แบบลุ้นเอาใจช่วย สงสารครอบครัวที่มีเด็กหายตัวไป แต่คือในปกมันจะบอกเราอยู่ละว่าสุดท้ายอ่ะเด็กคนนี้มันจะกลับมานะ แต่กลับมายังไงซึ่งเป็นประเด็นของเรื่อง

ก็จะนำเราเข้าไปสู่พาร์ทที่ 4 ก็คือเด็กคนที่กลับมา มันเป็นพี่สาวนางเอกจริงๆหรือเปล่า พาร์ทนี้เหมือนเราเข้าไปเป็นตัวนางเอกเองเลย ความคิดมันจะตีกันไปตีกันมาในหัว แบบเหมือนจะเดาได้ แต่ก็เดาผิดป่ะวะ 555555 เขียนให้คนอ่านสับสนพอๆกะตัวเอกแล้วก็นำไปสู่บทสรุป

ถามว่าชอบบทสรุปมั้ย เรารู้สึกเฉยๆ เพราะเราอยากให้เรื่องมันไปลงอีกทางมากกว่า อาจจะเพราะเราไม่ได้มีพี่น้องเลยไม่ได้เข้าใจความรู้สึกนางเอกขนาดนั้นด้วยมั้ง

[Faelyn · Rating 4 out of 5]

อ่านไปแล้วรู้สึกอึดอัดไปกับตัวเอกมากๆ ทั้งพาร์ทอดีต พาร์ทปัจจุบัน คือเหมือนทุกคนรอบตัวไม่มีใครรู้สึกตัวเลยว่าพี่สาวที่กลับมาเป็นตัวปลอมเหมือนที่ตัวเองรู้สึก บอกใครก็ไม่ได้ กลัวแม่ว่า กลัวว่าตัวเองเป็นต้นเหตุที่ทำให้พี่สาวตัวจริงหายตัวไป จนพูดอะไรไม่ได้ซักอย่าง ได้แต่พยายามพิสูจน์ข้อสงสัยของตัวเองคนเดียว

แล้วก็มีเรื่องความเอาแต่ใจของผู้ใหญ่ ความทำอะไรไม่คำนึงถึงผลกระทบที่ทำให้เด็กเดือดร้อนไปด้วย ส่วนตัวคิดว่าผู้ใหญ่ในเรื่องนี้ไร้ความรับผิดชอบเอามากๆ โดนเฉพาะแม่ของตัวเอก เป็นตัวละครที่เราไม่ชอบเลยจริงๆ

[Teleri Thompson · Rating 4 out of 5]

This book was very interesting and brought out a lot of emotions while reading it. It was about two sisters, the older sister went missing 13 years ago. The younger sister became obsessed with her older sister's disappearance and started not being able to tell the difference between real and not real world. When the older sister returns after being missing for 13 years, the younger sister can’t trust her and keeps wondering if she is real or not. Reading this book gave me a perspective of people that go through trauma at a young age, and the bond between families.

[Fonfoniny · Rating 3 out of 5]

คนที่หายไป ใครที่กลับมา

ประเด็นสำคัญของเรื่องคือสายใยพี่น้องระหว่างความผูกพันนานปีกับสายเลือดเดียวกัน อะไรสำคัญกว่ากันแน่?

อ่านแล้วตัวละครที่เราไม่ชอบที่สุดคือ แม่ เพราะลูกสาวคนหนึ่งหายไปเลยให้ลูกสาวคนเล็กไปตามหายังบ้านคนน่าสงสัยเนี่ยนะ ไม่กลัวลูกเป็นอะไรไปอีกคนหรือไง

อีกอย่างของเรื่องนี้คือ ผู้ใหญ่มักจะไม่บอกความจริงกับเด็ก ชอบอ้างว่าเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ ไม่เกี่ยวกับเด็ก ทั้งที่เรื่องนั้นมีผลกระทบมายังตัวเด็กเลยแท้ๆ

[Jie Hui · Rating 5 out of 5]

This story is about a child's disappearance, but instead of focusing on the missing child or the search for culprit, it's a story about the sibling who was left behind. The shocking ending had me thinking what it means to be family, to be siblings. There is a Chinese saying which goes "blood is thicker than water". But what about the memories and time spent together? Do they count when it comes to definition of family?
Short but impactful read indeed.

[Sahathust Num · Rating 5 out of 5]

มินาโตะ คานาเอะ คือชื่อนักเขียนที่เล่นกับความรู้สึกของผู้อ่านได้โดนที่สุดคนนึง เราไล่อ่านซีรีย์ของผู้เขียนหลายต่อหลายเล่ม ส่วนเล่มนี้คนที่หายไป ใครที่กลับมา ยังคงทำงานกับความรู้สึกของผู้อ่านได้ดีมาก ถ้าผู้อ่านมีลูก มีครอบครัวก็ยิ่งหนีไม่พ้นความรู้สึกที่อยู่ข้างใน ถ้าเราเป็นตัวละครคนนี้หล่ะเราจะเป็นอย่างไร ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อ แม่ลูก พี่และน้อง เด็กกับผู้ใหญ่ อุบัติเหตุ การหายไปการกลับมา เล่มนี้ไม่แพ้เล่มอื่นๆของผู้เขียนเลย

[Tohkittipong · Rating 3 out of 5]

คนที่หายไปใครที่กลับมา ผลงานแปลไทยเล่มล่าสุดของมินะโตถ คะนะเอะ
เล่มนี้ไม่ใช่แนวสืบสวนสอบสวนที่คั่งแค้นและโหดเหี้ยมเหมือนเล่มอื่นๆ ที่ผ่านมา เล่มนี้เล่นกับความทรงจำของเด็ก พ่อแม่ และความสัมพันธ์ของพี่น้อง
อ่านง่ายไม่รู้สึกกดดันเหมือนเล่มก่อนหน้านี้ เนื้อเรื่องค่อยๆ ดำเนินไปเรื่อยๆ มีจุดหักมุมตอนจบรึเปล่า?? บางคนอาจบอกว่าใช่ แต่โดยส่วนตัวคิดว่าไม่

[J · Rating 3 out of 5]

ดำเนินเรื่องมาเรื่อยๆเหมือนจะดี
แต่ว่าตอนจบ...

จริงๆก็เดาได้แหละว่าเนื้อเรื่องจะไปในทางไหน
มันเป็นเนื้อเรื่องที่หาจากเล่มอื่นได้ เอาตรงๆคือเนื้อเรื่องทำนองนี้ก็โหลเลย
แต่ก็ยังอ่านต่อเพราะอยากรู้ว่าจะจบยังไง จะน่าประทับใจขนาดไหน

พอรู้ตอนจบแล้วก็...
อืม......

ก็ไม่ประทับใจนะ ออกจะงงๆด้วย
(แต่ชื่นชมคานาเอะที่เขียนนิยายได้หลายแนว (แม้หลายๆเล่มจะจบไม่ประทับใจเท่าไรก็เถอะ))

[Satomi · Rating 3 out of 5]

個人的に湊かなえの作品の醍醐味は、種明かしの時に気持ち良いほどピッタリとパーツがはまっていき伏線が回収されるところ、心理描写の的確さ、そして後味の悪さだと思う。

「豆の上に眠る」は他の作品に比べてミステリー要素や謎解き要素は薄い。終盤にたどり着く前に、あ、これはと気づく人も多いかも。確かに謎はあるんだけれども、それよりも「私」により語られる、家族の関係やいびつさが興味深い。湊さんのテーマともいえそうな、母と娘の関係図に、姉妹というツイストが加わる。

「本当の」家族とは共有した時間や思い出か、血縁か、それとは別のものか…全てが解明された後もう一歩エピローグなどで掘り下げてほしいなあ、と感じたけれど、読んで良かったかな。

[janeny ไก่บิน · Rating 3 out of 5]

พี่มายุโกะหายไปในวันหนึ่ง แล้วก็มีพี่กลับมาแต่รู้สึกไม่เหมือนเดิม
เอาจริงเล่มนี้เดินเรื่องได้น่าเบื่อมาก อ่านๆหยุดๆ
ตอนเฉลยไม่ถึงกับว้าวอะไรแบบ อ๋อหรอ แล้วคนเป็นน้องต้องรู้สึกยังไง
บางคนอาจจะชอบแต่เราไม่ ใช้เวลาหลายวันมากกว่าจะจบ
มาเครื่องติดช่วงพี่กลับมาแล้ว
เล่าสลับไปมา แต่ก็ยังรู้สึกเบื่ออยู่ดี
พอได้

[Nara · Rating 3 out of 5]

พล็อตดีน่าสนใจ แต่การดำเนินเรื่องหรือการเล่าเรื่องค่อนข้างเรื่อยๆไปหน่อย ทำให้ตรงกลางเรื่องค่อนข้างดรอป แต่ดึงความสนุกกลับมาได้ตอนท้าย ๆ เรื่อง ที่เริ่มเฉลยใครชอบแนวconfessionของคนแต่งคนนี้ก็น่าจะชอบการดำเนินเรื่องเรื่องนี้อยู่

[KengJung · Rating 3 out of 5]

ขอพักสมองด้วยการอ่านงานมิตะโตะ คะนะเอะสักหนึ่ง ไม่ได้อ่านนานละ รู้สึกชอบงานก่อนๆมากกว่า แต่เรื่องนี้ช่วงใกล้จบมันแอบบีบหัวใจ เน้นประเด็นดราม่าครอบครัวมากกว่าสืบสวน ซึ่งประเด็นสายเลือดครอบครัวสำหรับเราน่าสนใจนะ ชอบที่ยังพยายามหาหาบทสรุปที่ทำให้เราทึ้งได้เหมือนเดิม

[Yuanak · Rating 5 out of 5]

ส่วนตัวเรา ถึงเนื้อเรื่องมันอาจจะดูไม่มีอะไรมาก เป็นแค่ปมซับซ้อนระหว่างคนในครอบครัวกับคนที่เกี่ยวข้อง แต่พออ่านจนจบแล้ว รู้สึกเข้าใจตัวละครหลักมากๆ รวมถึงรู้สึกว่าคนเขียนเขียนได้ลึกซึ้งมากจริงๆค่ะ ถือเป็นเล่มที่ดีอีกหนึ่งเล่มเลยสำหรับหนังสือของอาจารย์

[Vanessa · Rating 3 out of 5]

全体としては面白い本でした。でも、最後はまくしたてられるように虫の良い話を無理やりされているようで、納得できるエンディングではなかったと思います。他の方が仰っているように無理のある設定であったと思います。。。

[Miku · Rating 3 out of 5]

ストーリーや結末に意外性は無かったけど、やっぱり「血縁とは何だろう」と思わざる得なかった。自分、自身の血を分けた子供が出来て、家族となったとき、そのときまた私の「血縁」の考え方は変わっているのかな。

[Yu Jie · Rating 3 out of 5]

女主角以第一視角陳述失蹤的姐姐被找尋到後居然像完全不同的人，八年的懷疑最終一步步解開謎底。

有架構，有鋪陳，但結尾潦草，虎頭蛇尾，很可惜。

[Dana · Rating 2 out of 5]

2.5
It felt like the ending/plot was forced

[Le Gongdong Blur · Rating 1 out of 5]

ส่วนตัวรู้สึกว่าเหมือนละครไปหน่อย บ่ได้เลยจ้าา

[Ayumi · Rating 3 out of 5]

主人公の葛藤、気持ちがメインに描かれてて一緒に状況を推理することができるので面白いが、結末が意外と単純だった。湊かなえの他の本の方が好き、

[Iggyizzy2000 · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวเป็นสไตล์ของผู้เขียนที่ผมชอบคือการเก็บรายละเอียด และ บรรยาศ ในสภาพแวดล้อม และ ช่วงเวลานั้นๆได้ดี
ทำให้แม้เรื่องจะเหมือนเล่าไปเรื่อยๆแต่ก็น่าอ่าน
ยิ่งผสมผสานกับปริศนาการหายตัวไป และ ข้อสงสัยของยุยโกะ ยิ่งทำให้อ่านสนุก
ทั้งนี้ทั้งนั้นเรื่องราวก็ไปแบบกลางๆไม่ได้มีอะไรพิศดารมากมาย
ใครเน้นสืบสวนหนักๆก็ไปอ่านเรื่องอื่นจะดีกว่า
เพราะเหมือนเรื่องนี้จะเน้นคนที่ชอบแนว nostragia และ เป็นแฟนที่รักในตัวนักเขียนมากกว่านั่นเอง