Hvad, der starter som den bedste dag, viser sig at blive starten på Jonas' værste mareridt. Han har spillet en fantastisk fodboldkamp og fået det skønneste smil og en skildpadde af Maria. Men da han kommer hjem, opfører hans forældre sig underligt. De vil ikke lukke ham ind, og hvad er det for en dreng, han skimter i baggrunden?To mænd dukker op for at arrestere Jonas, der må flygte ind i skoven. Her møder han Ian og Ronnie. De er også på flugt. Det er ikke det eneste, de har til fælles…
Très peu de positif à dire sur ce livre. L'idée de base me semblait bonne, mais l'exécution est raté du début à la fin, l’écriture, les personnages, l'intrigue, tout est terne, plat, sans grand intérêt.
the concept is great..... the excecution not so great. Until halfway I actually thought it was very interesting. The last half was just super sad. Also the way it was written is very childish while the topic is anything but childish, very strange.
This is badly executed. The topic is too complicated (and dark) to be a children's book, but the language is too simple to be a teen/young adult book. So I don't really get who the target audience is.
The book started good even great. This story could have been interesting. In the middle it started to get more like survival in the wild and on the run... ( near boredom) Towards the ending it was nearly poetry and surprisingly weird. I feel like the book isn't really finished. I miss a more clear ending... I do get what happens but I don't get why there were copies in the first place... We don't get the info we have been waiting for. it is not so the book is bad but it was ok at most.
Kijk ik vind het idee idee erg goed en origineel. Mensen die kopieën van iemand anders zijn en dan, als ze niet meer nuttig zijn, door kb’ers uit worden geschakeld.
Ik had alleen niet helemaal grip op wat ik aan het lezen was: het verhaal vorderde zich snel en het had een onduidelijke opzet. Ook werden er geen “” gebruikt wanneer iemand iets zei en dit stoorde me.
Dus ik vond het idee goed maar de uitwerking minder..
the concept is fine, execution felt like a misery.
Jonas, our protagonist, begins the story with an interesting idea, but everything goes downhill halfway through, as the genre switches.
Switching genre is not inherently a bad thing amidst a book's writing, but it's a good idea to keep it interesting, otherwise people would feel like they've been clickbaited- or... readbaited?
I feel like this book misses that by a wide gap.
but it's just my spoiler-free, opinion-loaded review, I guess.
Jesper Wung-Sung, born 1971 in Marstal on Ærø, Denmark
Jesper Wung-Sung lives in Svendborg, Denmark, with his family. His debut collection of short stories, To ryk og en aflevering [Kick and rush] was heralded with the Best Danish Debutant Award at the Copenhagen Book Fair in 1998. In 2004 this collection was adapted to film (Kick ‘n rush) by the Danish director, Aage Riis-Nordentoft with whom the author co-wrote the film manuscript.
Wung-Sung’s fiction is inspired by i.a. Franz Kafka, Ernest Hemingway and Cormac McCarthy and explores existential issues of universal relevance for adults and young readers alike. In Denmark, his work is widely regarded as an intelligent and humane contribution to social and academic debate on topical issues like masculine identity, violence, (in)tolerance and social injustice.
Wung-Sung has received numerous awards and grants, among them the prestigious three-year grant of the Danish Arts Council, the Danish Arts Council's Award for Best Children’s and Young Adult Fiction in 2011. His young adult novel, 'Kopierene' [The Copies], was awarded the Danish Librarian Association’s Award for Best Children’s and Young Adult Fiction in 2011 and 'Ud med Knud' [Boot Canute] was short-listed for the Nordic Council's Award for Best Children's and Young Adult Fiction in 2015.
1) '' Als je het boek doorbladert zie je ook leuke opgemaakte hoofdstukken en later in het boek ook anders geschreven bladzijden. '' : De auteur veranderde vaak van schrijfstijl, wat ik zeer interessant en leerrijk vond.
'' Hele korte zinnetjes, alsof je een gedicht leest, of een kinderboek. '' Er waren vaak hoofdstukken waar er heel korte zinnen werden gebruikt. Ik vond dat leuk omdat ik het heel snel en makkelijk kon lezen. Maar er waren uiteraard ook heel wat momenten waar het moeilijk was om alles goed te begrijpen.
''Het leest wel wat apart, maar als je weet waarom het zo staat is het echt zo leuk bedacht eigenlijk'' : Zoals ik het al geschreven heb, veranderde de auteur vaak van schrijfstijl.
"Ik zal dit boek zeker wel aanraden, ookal vinden veel mensen het niet hun ding, Ik denk dat je gewoon in moet komen, wennen aan iets nieuws, en gewoon lekker moet lezen. " Het boek is vervelend om te lezen in het begin, maar wordt veel beter als je doorleest.
"Het einde was echt zoiets van: ‘Wat een k*t einde!’" : Niet alle boeken moeten goed eindigen.
2) '' Ik wist ook niet zo goed hoe oud Jonas precies was. Ik schat hem zelf rond de 9 jaar. Maar hij kan ook veel ouder zijn. Doordat ik niet goed wist wie de hoofdpersonage nou was, kon ik mij niet goed inleven. '' Hier toont hij/zij aan dat er teveel onduidelijkheden waren in het boek (wat ik ook vind) Soms was het te makkelijk, soms te moeilijk. Door die onduidelijkheden kan je sommige zaken moeilijk, of gewoon, niet weten.
'' Je leest veel van de reis die Jonas samen met Ian en Ronnie maakt, maar je leest niet zo veel over het onderliggende. Hoe alles zo heeft kunnen ontstaan. '' : Het boek begint direct met een situatie, op geen enkele bladzijde vind je uitleg van hoe alles heeft kunnen onstaan.
3) '' Het begin van het boek is goed te volgen, maar naar het einde toe vraag je jezelf steeds meer af: wanneer praat Jonas en wanneer denkt Jonas? Hoe oud is Jonas eigenlijk? Wat gebeurt er met de hersenen van Jonas, begint hij aan zijn einde? Ik snapte er werkelijk waar niets van. '' Nog iemand die zegt dat er teveel onduidelijkheden zijn, het boek is te moeilijk om te snappen volgens hem.
Dubbelgangers begint als een "gewoon" jeugdboek, maar voordat je het weet ontwikkelt het verhaal zich tot heel iets anders en zal het een ouder publiek aanspreken. Tijdens het lezen ontstaat er bevreemding en heb je als lezer allerlei vragen. De hoofdpersoon Jonas blijkt geen echt mens te zijn, maar een kopie. Daar begint de bevreemding al mee, want wat is een kopie? Dingen die opgebouwd zijn uit organisch materiaal? He? Wat? Dat dus. En je gelooft het eerst niet, je denkt dat er sprake is van een misverstand. Dat de jongen die opeens op de bank zit bij de ouders van Jonas een kopie moet zijn, want Jonas is een leuke jongen, hij doet en zegt allerlei dingen die jongens nu eenmaal doen en zeggen. Je hebt meteen sympathie voor hem. En toch wordt hij niet binnengelaten, sterker nog vanaf dat moment wordt er jacht op hem gemaakt. Hij kan niet anders dan vluchten. Wanneer hij twee anderen kopieën ontmoet, ontstaat een hechte vriendschap. Met z'n drietjes hopen ze het schip te bereiken dat ergens aan zee ligt en waarop kopieën worden beschermd. Maar dan moeten ze wel opschieten, want kopieën hebben niet het eeuwige leven. De schrijver laat door middel van zijn taalgebruik de lezer ontdekken hoe de drie jongens hun krachten verliezen. En dat is echt knap gedaan. Sowieso is de opbouw van het verhaal prachtig, door die opbouw blijf je heel dicht bij Jonas en sluit je hem in je hart. Wat jammer is, is dat het verhaal zo kort is en dat je als lezer met nog heel wat vragen achterblijft. Waar je eveneens mee achterblijft zijn overdenkingen over uitsluiting, vriendschap en in hoeverre wij zijn verwijderd van kunstmatig leven. Al met al maakt Dubbelgangers mij nieuwsgierig naar het andere boek van Jesper Wung-Sung, Uitbraak. Dat ga ik maar eens aanschaffen.
Ik vond persoonlijk het verhaal heel snel gaan. Gelijk in het begin kwamen de kb’ers. Dit had van mij wel uitgebreider gemogen. Het einde vond ik ook meer een open einde. Het verhaal is wel interessant, maar de schrijfstijl maakte het boek voor mij minder leuk.
Kortom: Ik heb voor dit boek 2,5 sterren gegeven. Het verhaal is interessant, maar de schrijfstijl maakte het boek minder leuk en het verhaal mocht van mij uitgebreider.
Den bliver præsenteret som en ungdomsroman men i virkeligheden er den lige så meget til voksne.
Dens samfundskritiske skildring i en ramme af dystopisk novelle form gør den sindssygt spændende men også skræmmende og sætter spørgsmål ved, hvad vi som mennesker egentlig kan tillade os i fremskridtets navn.
Det var faktisk en virkelig god bog den lød interessant og spændende til at starte med men den udviklede sig på helt uforudsigelige måder Jeg synes den var rigtig god og ville helt klart anbefale som en bog man kan læse ret hurtigt Slutningen var dog lidt skuffende
Jeg læser ikke tit danske bøger men den her er helt klart en af de bedste danske bøger jeg har læst. jeg ville aldrig have læst den hvis det ikke var for skole. jeg synes den er virkelig god og er dejlig nem og hurtig at læse.
1 ster, het idee achter het verhaal is echt goed bedacht. Maar zo verschrikkelijk geschreven. Ik weet niet of dit een bepaalde stijl is, maar dit is zeker niets voor mij.