Με τον τελευταίο σουλτάνο ο Μισέλ ντε Γκρες ξαναζωντανεύει με τη φωνή του Αμπντούλ Χαμίντ το ταραγμένο τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τα πρώτα βήματα της σύγχρονης Τουρκίας.
Στα 1876 ο Αμπντούλ Χαμίντ ο Β’ διαδέχεται στο θρόνο τον αδελφό του, Μουράτ, που τρελάθηκε. Έτσι αρχίζει η βασιλεία του, η μεγαλύτερη σε διάρκεια στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αφού θα διαρκέσει 33 χρόνια. Για το λαό του υπήρξε γοητευτικός, αινιγματικός και σκοτεινός. Παρά τις φανταχτερές εκδηλώσεις των χιλίων και μίας νυχτών, τις αλησμόνητες γιορτές που προσφέρει στην αυτοκράτειρα Ευγενία, και τον αυτοκράτορα Γκιγιόμ Β’ η αυτοκρατορία νοσεί και βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Μέσα σε προδοσίες εγκλήματα, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, συνωμοσίες, οικογενειακά δράματα, ξεχωρίζει ένας μονάρχης που δεν έχει αυταπάτες για την κατάπτωση του βασιλείου του, που την προκαλούν τόσο η εσωτερική διάβρωση, όσο κι ο εξωτερικός εχθρός που την εποφθαλμιά. Εκδιωχθείς από ένα πραξικόπημα και τελώντας υπό περιορισμό, Αμπντούλ Χαμίντ αξίζει, στ’ αλήθεια, τις άδοξες προσωνυμίες που του προσάπτουν: "Ο μεγάλος σφαγέας", "Αμπντούλ ο καταραμένος", "Ο κόκκινος σουλτάνος".
Michel de Grèce aka Prince Michael of Greece and Denmark is a member of the Greek royal family and descendant of the Romanovs. He is the author of several historical novels and biographies, as well as a contributing writer to Architectural Digest.
Ο Michel de Grèce (Πρίγκηπας Μιχαήλ της Ελλάδας) είναι μέλος της τέως βασιλικής οικογένειας και της ευρύτερης δανικής βασιλικής οικογένειας. Είναι συγγραφέας μυθιστορηματικών βιογραφιών και μυθιστορημάτων στη γαλλική γλώσσα.
Ερχόμενος σε επαφή με απογόνους του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίντ Β’, μελετώντας ιστορικά έργα που χαρακτηρίζονται από βαθύτερη αντικειμενικότητα και βιογραφίες γραμμένες από Δυτικούς, ο Michel de Grèce διαπίστωσε ότι οι τελευταίες δείχνουν να είναι αποτέλεσμα συκοφαντιών και προπαγάνδας, σύμφωνα με τις οποίες άξια αποδόθηκαν οι προσωνυμίες «Αμπντούλ ο καταραμένος», «Μεγάλος Σφαγέας» και «Κόκκινος Σουλτάνος». Ήταν όμως έτσι τα πράγματα;
Although this book was very difficult to follow, the writer has a very quick pace and a lot of names and dates are confusing, the sort is compelling. The last sultan of Ottoman Empire slowly watches his empire being devoured by the all present Foreign Powers.
Un survol sur les dernières années de l’empire Ottoman et son dirigeant Abdul Hamid II. Le livre est écrit à la première personne . Il laisse peu de place à la critique des politiques de ce gouvernement,mais par contre nous offre une vue intéressante sur les conflits constants de ce coin du monde.
J'ai préféré "La Femme Sacrée" du même auteur mais ce roman est tout de même très intéressant: il nous permet de mieux comprendre comment l'Empire ottoman s'est retrouvé affaibli et progressivement démantelé au début du 20ème siècle à travers le destin du Sultan Abdul Hamid II, injustement perçu par la suite comme un tyran sanguinaire. Une lecture que je vous recommande.
بواسطه این کتاب بود که با سلطان عبدالحمید آشنا شدم و با شناخت بیشتر علاقه مند این شخصیت بزرگ سیاسی شدم...این کتابو دو بار خوندم ولی با کسب اطلاعات بیشتر متوجه شدم چقد این کتاب ناقصه و اکثر وقایع مهم درش نیست و بیشتر به فرعیات توجه کرده...اینکه این کتاب به صورت اول شخص نوشته شده باعث میشه آدم فکر کنه نوشته خود سلطان عبدالحمیده ولی بعدا متوجه شدم اینطور نیست