รพีพัฒน์ อิงคสิทธิ์Author 11 books109 followersFollowFollowNovember 27, 2017ผมชอบงานพี่จอบ แต่ไม่ชอบการรวมเล่มแบบนี้ผมไม่แน่ใจว่าบรรณาธิการเล่มนี้คิดอย่างไร แต่ความเห็นส่วนตัว การรวมบทความโดยเอาบทความของคนเขียนคนเดียวกันมาแปะต่อกัน อาจไม่ใช่คำตอบของหนังสือที่ดีWildside เป็นชื่อเรื่องหลอกคนอ่านอย่างสิ้นเชิง ค่อนข้างผิดหวังกับการตั้งชื่อหลอกคนอ่านแบบนี้ เพราะในเล่มมีเรื่องธรรมชาติราวร้อยละ 40 ส่วนที่เหลือเป็นเรื่องราวจิปาถะ ทั้งผู้อพยพ มูฮัมหมัด อาลี จอร์แดน ไปจนถึงเสื้อยืดบอกตามตรงว่าผิดหวัง เพราะคาดว่าจะได้อ่านหนังสือรวมเล่มดีๆ แบบจากคลองด่านถึงเชียงดาว แต่เปล่าเลย ชวนให้สงสัยด้วยซ้ำว่า บก. ได้อ่านหนังสือเล่มนี้แบบเป็นหนังสือหรือเปล่า?
Kin514 reviews165 followersFollowFollowFebruary 23, 2019ชอบบทแรกๆ กับบทหลังๆ ของหนังสือมาก (บทกลางๆ หลุดธีมไปมากจนตลกไปเลย) พาร์ทที่ว่าด้วยผลกระทบของการพัฒนาเศรษฐกิจที่แลกมาด้วยทรัพยากรธรรมชาติและสัตว์ป่ายังคงเป็นตัวอย่างที่ดีของการมอบอำนาจให้คนกลุ่มเล็กตัดสินใจตามใจตัวเอง ปัญหาแบบนี้เกิดขึ้นแล้วเกิดขึ้นอีกมาหลายสิบปี น่าเศร้าที่หลายคนยังไม่ยอมเข้าใจว่า สิ่งที่ขบวนการต่อสู้เพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมต้องการคือการเมืองที่คนเล็กคนน้อยมีสิทธิ์มีเสียง มีพลังในการตัดสินใจบริหารและจัดสรรงบประมาณของประเทศ มีเสียงในการบอกว่านโยบายใดควรทำ นโยบายใดไม่คุ้มค่ากับสุขภาพและสภาพแวดล้อมที่ต้องสูญเสียไปเพื่อแลกกับทุนที่พัฒนาผู้มีอำนาจในคราบนักการเมืองหรือ 'ไม่ใช่' นักการเมืองล้วนน่ากลัวเหมือนกันหมดหากคนเหล่านี้มีอำนาจมากมายมหาศาล ต้นตอจึงอยู่ที่อำนาจที่มากมายเกินไปและไม่เคารพคน ไม่ใช่อยู่ที่ตัว 'นักการเมือง' หรือผู้ที่ไม่ใช่นักการเมืองเป็นรายๆ ไป การต่อสู้โดยการดึงเอาเกมการเมืองที่ไม่เคารพคนทุกคนอย่างเท่าเทียมกันเพราะหวังการตัดสินใจอย่างรวดเร็ว และยอมแลกให้อำนาจนอกระบบเข้ามาแทรกแซงได้ง่ายๆ ดูจะทำให้การต่อสู้เพื่อพิทักษ์อะไรอื่นเป็นเรื่องเสียเวลาเปล่า เพราะเมื่อเสียงคนกันเองยังไม่เท่ากัน ความเดือดร้อนของคนเล็กคนน้อย รวมถึงสิ่งมีชีวิตอื่นที่พูดไม่ได้ ก็ยากจะมีความหมายในสายตาของคนที่คิดว่าตัวเองเป็นคนดีและเข้าใจผิดว่าตัดสินใจต่างๆ ล้วนแต่ทำ 'เพื่อประเทศชาติ' คนมีอำนาจเหล่านั้นอยู่ฝั่งเดียวกันทั้งหมด เวลาจะสู้จึงต้องมองศัตรูให้ถูกคน
Kamons1,305 reviews69 followersFollowFollowFebruary 2, 2019"หากเครื่องบินตกอยู่ใจกลางเกาะนิวกีนี โชคดีก็ขอให้ตายเลย ไม่ต้องทรมาน เพราะหากรอดชีวิตก็จะไม่มีเจ้าหน้าที่บุกป่าเข้ามาช่วย บริเวณกลางเกาะยังเป็นดินแดนลึกลับ หนองน้ำชุกชุมด้วยโรคภัยและดงมาลาเรีย อันตรายเกินกว่าที่จะมีใครเสี่ยงชีวิตเดินทางเข้าไปช่วยได้" เราโดนเล่มนี้ตกด้วยข้อความท่อนนี้เลยและประกอบกับเคยอ่านหนังสือที่คุณวันชัยเขียนแล้วชอบ เพราะอ่านแล้วดูเป็นคนมีความรู้ที่เขียนมาแล้วอ่านง่ายแต่ ว่าเล่มนี้ค่อนข้างผิดไปจากที่คิดเราคิดว่าเล่มนี้น่าจะเป็นข้อเขียนใหม่บวกองค์ความรู้ทางธรรมชาติ แต่ที่จริงเล่มนี้คือการรวบรวมบทความเดิมที่เคยตีพิมพ์มาแล้วต่างหาก แถมธรรมชาติอะไรมีมูฮัมมัด อาลีและอื่นๆ ที่พยามยามโยงยังไงก็ไม่เข้ากับชื่อหนังสือเล่มนี้ก็เลยแอบเซ็งๆ นิดนึง ต้องบอกว่าผิดหวังเลยมากกว่าแต่อย่างไรก็ตามบทความที่อ่านไปอย่างแกนๆ ก็เป็นข้อเขียนที่อ่านไปแล้วร้องโว๊ะ ออกมา....เจ็บแค้นกับความไม่แยแสของภาครัฐในเรื่องธรรมชาติกับสิ่งแวดล้อมเลย ไหนสัตว์จะตาย น้ำจะเน่า อากาศจะเสีย แล้วโลกของเราต่อจากนี้จะเป็นอย่างไรเนี่ยสรุป ถึงจะไม่ค่อนชอบเล่มนี้เพราะเหมือนโดนชื่อเรื่องหลอกให้อ่าน แต่บทความเหล่านี้มันสะท้อนถึงข้อเท็จจริงที่ว่า ผ่านมาหลายปีประเทศเรายังไม่พัฒนาและภาครัฐและเอกชนยังไม่ตื่นตัวเรื่องสิ่งแวดล้อมเลย โว้ยยยยยยยย
REMEMI3ER196 reviews12 followersFollowFollowDecember 1, 2019เป็นบทความที่ชวนมองชีวิตที่อยู่รอบตัว จากการอ่าน เรารู้สึกว่าคุณอานักเขียนเป็นคนนึงที่รักและเข้าใจธรรมชาติมากๆ และนั่นสะท้อนให้เห็นถึงประสบการณ์จากการใช้ชีวิตที่ผ่านมา การเดินทาง การทำงาน การเรียนรู้ มีบางสิ่งในบทความที่ทำให้เราตระหนักถึงคุณค่าของธรรมชาติและสิ่งมีชีวิต ทำให้ยิ่งรู้สึกว่าตัวเรานั้นเล็กมากเมื่อเทียบกับโลกใบนี้และจักรวาล รู้สึกขอบคุณเพื่อนมนุษย์ที่ปกป้องดูแลรักษาธรรมชาติ :)2019
Puengmintz98 reviews2 followersFollowFollowApril 23, 2018รวมบทความของวันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์ ในสารคดี และกรุงเทพธุรกิจ เขียนเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ป่า ความรับผิดชอบ หน้าที่การงาน ชอบเรื่องที่เขียนเกี่ยวกับอุทยานแห่งชาติ & สืบ นาคะเสถียร การปกป้องป่าของปากะญอ อ่านแล้วรักป่ามากขึั้นThis entire review has been hidden because of spoilers.