What do you think?
Rate this book
Στρατόπεδο του Χαΐδαρίου
Έχω υποχρέωση να ξεκαθαρίσω από την αρχή μερικά πράγματα σχετικά με τούτο το βιβλίο:
1. Τα βασανιστήρια κι οι κατατρεγμοί είναι γεγονότα.
2. Δεν έχει τηρηθεί αυστηρή χρονολογική τάξη στα γεγονότα. Μόνο η οικονομία του έργου μ' ενδιέφερε.
3. Προσπάθησα να δώσω την ατμόσφαιρα της "Μέρλιν" όσο μπορούσα λιτότερα. Σκόπιμα δεν παραφόρτωσα το σχετικό κεφάλαιο με όλα τα φριχτά βασανιστήρια που γίνονταν πίσω από τους τοίχους του μεγάρου αυτού. Η συγκέντρωση όλων των φοβερών αυτών γεγονότων έχει γίνει. Θ' αποτελέσει το υλικό χωριστής εργασίας, που θ' αγκαλιάζει όλη τη βάρβαρη τρομοκρατία στον τόπο μας. Το βιβλίο αυτό μπορεί να μη γραφεί κι από μένα.
4. Η περίπτωση των ηρωικών γυναικών του Χαϊδαρίου έκρινα πως δεν ήτανε για τούτο το βιβλίο.
5. Σκόπιμα δεν αναφέρω τα πραγματικά ονόματα των τύπων που κινούνται στο βιβλίο. Σέβομαι το σπαραγμό των ανθρώπων που τα παιδιά τους δεν εγύρισαν πίσω. Τα ονόματα, όμως, των Γερμανών είναι πραγματικά.
(από το σημείωμα του συγγραφέα)
1. Τα βασανιστήρια κι οι κατατρεγμοί είναι γεγονότα.
2. Δεν έχει τηρηθεί αυστηρή χρονολογική τάξη στα γεγονότα. Μόνο η οικονομία του έργου μ' ενδιέφερε.
3. Προσπάθησα να δώσω την ατμόσφαιρα της "Μέρλιν" όσο μπορούσα λιτότερα. Σκόπιμα δεν παραφόρτωσα το σχετικό κεφάλαιο με όλα τα φριχτά βασανιστήρια που γίνονταν πίσω από τους τοίχους του μεγάρου αυτού. Η συγκέντρωση όλων των φοβερών αυτών γεγονότων έχει γίνει. Θ' αποτελέσει το υλικό χωριστής εργασίας, που θ' αγκαλιάζει όλη τη βάρβαρη τρομοκρατία στον τόπο μας. Το βιβλίο αυτό μπορεί να μη γραφεί κι από μένα.
4. Η περίπτωση των ηρωικών γυναικών του Χαϊδαρίου έκρινα πως δεν ήτανε για τούτο το βιβλίο.
5. Σκόπιμα δεν αναφέρω τα πραγματικά ονόματα των τύπων που κινούνται στο βιβλίο. Σέβομαι το σπαραγμό των ανθρώπων που τα παιδιά τους δεν εγύρισαν πίσω. Τα ονόματα, όμως, των Γερμανών είναι πραγματικά.
(από το σημείωμα του συγγραφέα)
240 pages, Paperback
First published January 1, 1958
21 people want to read
About the author
Θέμος Κορνάρος
9 books4 followersΟ Θέμος Κορνάρος ήταν Έλληνας συγγραφέας, κριτικός δημοσιογράφος και πεζογράφος, που πρωτοεμφανίστηκε με το ψευδώνυμο "Εργάτης" στο περιοδικό «Νέοι Πρωτοπόροι».
Γεννήθηκε στο χωριό Σίβα Μεσαράς της Κρήτης το 1906 και μεγάλωσε φτωχικά. Εγκαταστάθηκε σε νεαρή ηλικία στην Αθήνα για να εργαστεί και παρακολούθησε μαθήματα στο πανεπιστήμιο. Ενώ δούλευε ως εργάτης στο κτίσιμο του Εθνικού Θεάτρου γνωρίστηκε με τον Φώτο Πολίτη, ο οποίος πήγε να επιθεωρήσει τις εργασίες. Ο τελευταίος εντυπωσιάστηκε πολύ με τα πεζογραφήματά (1933) του «Άγιον Όρος: Οι Άγιοι Χωρίς Μάσκα» και «Σπιναλόγκα» που τον ενθάρρυνε ώστε να τα εκδώσει. Τα έργο όμως σχετικά με το Άγιον Όρος απαγορεύθηκε από την εισαγγελία. Συνέχιζε να δουλεύει ως εργάτης ενώ κατά τη διάρκεια της κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση μέχρι το 1944 οπότε συνελήφθη από τους Γερμανούς και κλείστηκε στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, όπου και βασανίστηκε.
Με την απελευθέρωση της Ελλάδας αποφυλακίστηκε, καταδικάστηκε όμως γρήγορα σε φυλάκιση δύο ετών για το κείμενό του Αγύρτες και κλέφτες στην εξουσία, που στρεφόταν κατά του τότε Μητροπολίτη Μεσολογγίου Ιερόθεου.
Εξορίστηκε στον Αη Στράτη έως το 1952. Το 1959 συμμετείχε στην ελληνική αντιπροσωπεία για τους εορτασμούς στο Πεκίνο για τα δέκα χρόνια στην εξουσία του Μάο Τσετούνγκ. Συνεργάστηκε με αρκετά λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής, με την εφημερίδα Αυγή, ενώ συνέχισε να εκδίδει καινούρια πεζογραφήματα και ταξιδιωτικά ημερολόγια.Στη δεκαετία του '60 έστησε εκδοτικό,προσπαθώντας να δώσει στον λαό φθηνό και καλό βιβλίο. Αυτό τον οδήγησε σε οικονομική καταστροφή. Για να ζήσει, γύριζε από γραφείο σε γραφείο και πουλούσε τσιγάρα. Αυτοαπομονώθηκε και απέφευγε συστηματικά να βλέπει παλιούς γνώριμους. Πέθανε από την πείνα τον Απρίλιο του 1970, σε ένα άθλιο υπόγειο και σχεδόν κανείς δεν έμαθε για το θάνατο και την κηδεία του
Στην κεντρική πλατεία του πατρικού του χωριού υπάρχει η προτομή του. Απεβίωσε στην Αθήνα τον Απρίλη του 1970. Ενταφιάστηκε στην Κρήτη.
Γεννήθηκε στο χωριό Σίβα Μεσαράς της Κρήτης το 1906 και μεγάλωσε φτωχικά. Εγκαταστάθηκε σε νεαρή ηλικία στην Αθήνα για να εργαστεί και παρακολούθησε μαθήματα στο πανεπιστήμιο. Ενώ δούλευε ως εργάτης στο κτίσιμο του Εθνικού Θεάτρου γνωρίστηκε με τον Φώτο Πολίτη, ο οποίος πήγε να επιθεωρήσει τις εργασίες. Ο τελευταίος εντυπωσιάστηκε πολύ με τα πεζογραφήματά (1933) του «Άγιον Όρος: Οι Άγιοι Χωρίς Μάσκα» και «Σπιναλόγκα» που τον ενθάρρυνε ώστε να τα εκδώσει. Τα έργο όμως σχετικά με το Άγιον Όρος απαγορεύθηκε από την εισαγγελία. Συνέχιζε να δουλεύει ως εργάτης ενώ κατά τη διάρκεια της κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση μέχρι το 1944 οπότε συνελήφθη από τους Γερμανούς και κλείστηκε στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, όπου και βασανίστηκε.
Με την απελευθέρωση της Ελλάδας αποφυλακίστηκε, καταδικάστηκε όμως γρήγορα σε φυλάκιση δύο ετών για το κείμενό του Αγύρτες και κλέφτες στην εξουσία, που στρεφόταν κατά του τότε Μητροπολίτη Μεσολογγίου Ιερόθεου.
Εξορίστηκε στον Αη Στράτη έως το 1952. Το 1959 συμμετείχε στην ελληνική αντιπροσωπεία για τους εορτασμούς στο Πεκίνο για τα δέκα χρόνια στην εξουσία του Μάο Τσετούνγκ. Συνεργάστηκε με αρκετά λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής, με την εφημερίδα Αυγή, ενώ συνέχισε να εκδίδει καινούρια πεζογραφήματα και ταξιδιωτικά ημερολόγια.Στη δεκαετία του '60 έστησε εκδοτικό,προσπαθώντας να δώσει στον λαό φθηνό και καλό βιβλίο. Αυτό τον οδήγησε σε οικονομική καταστροφή. Για να ζήσει, γύριζε από γραφείο σε γραφείο και πουλούσε τσιγάρα. Αυτοαπομονώθηκε και απέφευγε συστηματικά να βλέπει παλιούς γνώριμους. Πέθανε από την πείνα τον Απρίλιο του 1970, σε ένα άθλιο υπόγειο και σχεδόν κανείς δεν έμαθε για το θάνατο και την κηδεία του
Στην κεντρική πλατεία του πατρικού του χωριού υπάρχει η προτομή του. Απεβίωσε στην Αθήνα τον Απρίλη του 1970. Ενταφιάστηκε στην Κρήτη.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
December 26, 2019
“Çok kötü şey yalnızlık!..
Geçen ay koca kampı velveleye vermeye karar verdiği anda rehinelerden biri, N. Pant… adında biri de mutlaka böylesine bir yalnızlık durumunda hissetmiş olmalıydı kendisini. O gün de ‘temizlik’ vardı kampta. Komutan aslında çok karmaşık olan Yunan soyadlarını çok zor telaffuz edebiliyordu. Ölüm listesinden okuduğu isim anlaşılıncaya kadar bu ismi ağzında geveler, hecelerini çiğner, çekiştirir dururdu hep.
O gün de ölüm listesini okurken Pant… hecesiyle başlayan uzunca bir soyadını çıkarmak için üç beş dakika kadar uğraşmıştı. Bu heceyle başlayan düzinelerle soyadı vardır. Ama sırasını bekleyen rehinelerden acaba kaçının sinirleri, sabırları buna dayanabilirdi? Soyadının yarısı okunmuştur. Bu, iki ayaktan biri çukurda demektir. Ya soyadı doğru olarak tamamlanacak, ya da başka bir isim çıkacak ve çukurdaki ayak bu sefer geri çekilecek, yaşamaya devam edeceksin. İkisinden biri! Şimdi sen gel de asap sisteminden bir denge, kafandan sükunet bekler. Hayatlar ölümün ip çektikleri bu anda.
Çevrende binlerce insan var sıraları doldurmuş. Bu insanların birer çift gözleri olduğu da bir gerçek. Ama hiç kimse, soyadının şu an barbarca, insafsızca çekiştirildiği ve yanı başında duran N. Pat…’a dönüp baktığı yok. Kim bilecek ki temizlikçiler bölüğünün beşerlik sıralarının en sonuncusunda soyadı bu heceyle başlayan biri vardır?
Adam kısa bir süre kendisiyle ilgilenilmesini bekliyor, istiyor ki anası çıksan da ortaya kıyametleri koparsın şu an. Kısa bir süre daha küçük bir yavrunun diz çöküp ellerini kavuşturmasını, gözyaşları dökerek babasına canını bağışlamaları için yalvarmasını bekliyor. Hiç olmazsa bir umut kuşunun beyaz kanatlarını açmasını bekliyor. Ama bu beklediklerinden hiç biri olmuyor.”(s.188)
Geçen ay koca kampı velveleye vermeye karar verdiği anda rehinelerden biri, N. Pant… adında biri de mutlaka böylesine bir yalnızlık durumunda hissetmiş olmalıydı kendisini. O gün de ‘temizlik’ vardı kampta. Komutan aslında çok karmaşık olan Yunan soyadlarını çok zor telaffuz edebiliyordu. Ölüm listesinden okuduğu isim anlaşılıncaya kadar bu ismi ağzında geveler, hecelerini çiğner, çekiştirir dururdu hep.
O gün de ölüm listesini okurken Pant… hecesiyle başlayan uzunca bir soyadını çıkarmak için üç beş dakika kadar uğraşmıştı. Bu heceyle başlayan düzinelerle soyadı vardır. Ama sırasını bekleyen rehinelerden acaba kaçının sinirleri, sabırları buna dayanabilirdi? Soyadının yarısı okunmuştur. Bu, iki ayaktan biri çukurda demektir. Ya soyadı doğru olarak tamamlanacak, ya da başka bir isim çıkacak ve çukurdaki ayak bu sefer geri çekilecek, yaşamaya devam edeceksin. İkisinden biri! Şimdi sen gel de asap sisteminden bir denge, kafandan sükunet bekler. Hayatlar ölümün ip çektikleri bu anda.
Çevrende binlerce insan var sıraları doldurmuş. Bu insanların birer çift gözleri olduğu da bir gerçek. Ama hiç kimse, soyadının şu an barbarca, insafsızca çekiştirildiği ve yanı başında duran N. Pat…’a dönüp baktığı yok. Kim bilecek ki temizlikçiler bölüğünün beşerlik sıralarının en sonuncusunda soyadı bu heceyle başlayan biri vardır?
Adam kısa bir süre kendisiyle ilgilenilmesini bekliyor, istiyor ki anası çıksan da ortaya kıyametleri koparsın şu an. Kısa bir süre daha küçük bir yavrunun diz çöküp ellerini kavuşturmasını, gözyaşları dökerek babasına canını bağışlamaları için yalvarmasını bekliyor. Hiç olmazsa bir umut kuşunun beyaz kanatlarını açmasını bekliyor. Ama bu beklediklerinden hiç biri olmuyor.”(s.188)
October 29, 2021
Εκπληκτικός ο Κορνάρος. Ποίηση και ρεαλισμός στη γλώσσα του την ίδια στιγμή. Αγγίζει η γραφή του ψυχή και νου. Πραγματικά νιώθεις πληρότητα. Στο συγκεκριμένο βιβλίο κάνει κι εκτενή λόγο για τους 200 κομμουνιστές του Χαϊδαρίου που εκτελέστηκαν, μεταξύ των οποίων κι ο Ναπολέων Σουκατζίδης. Η Καρυστιάνη κι ο Βούλγαρης -εικάζω- πρέπει να είχαν γνώση του βιβλίου πριν το "Τελευταίο σημείωμα". Συστήνεται και για θεραπεία ψυχής...
May 30, 2023
Η ανάγνωση κάποιων βιβλίων θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική.Ένα τέτοιο βιβλίο είναι κι αυτό.
August 30, 2025
Ataç yayınevi, Nevzat HAtko 1962
Displaying 1 - 4 of 4 reviews