کتابی که در دست دارید کوششی تازه برای «خوانش متن ادبی» است.نکتهی برجسته و تازه در این خوانش، تحلیل و تأویل متن بر پایهی «بوطیقای نو» یا «رویکردهای نقد ادبی معاصر» است که بر مبنای تازهترین منابع نقد ادبی به زبان انگلیسی مورد تحلیل و خوانش قرار گرفته است؛ مثلا رمان خانهی ادریسیهای «غزاله علیزاده» با پنج رویکرد در نقد ادبی معاصر مورد بررسی قرار گرفته است. هر یک از چهار داستان کوتاه «میترا داور» بر پایهی یکی از رویگردهای بوطیقای نو مورد خوانش قرار گرفته است. حسن اینگونه خوانش در این است که تحلیل و خوانش متن، جنبهی علمی پیدا میکند، زیرا براساس آخرین نظریهاهی ادبی معاصر مورد بررسی قرار میگیرد. چنین خوانشی، منتقد ادبی را از هرگونه داوری برپایهی ذوق، کلیگویی، سطحینگری، برخورد شخصی و «شائبهی اغراض» و نقدهای رایج ژورنالیستی دور میکند. آثاری را که بیجهت عزیز و ارزشمند شدهاند، با معیار «بوطیقای نو» مورد ارزیابی مجدد قرار میگیرند و آثاری را که بیجهت مورد بیاعتنایی و توطئه سکوت مواجه شدهاند، مورد داوری و ارزیابی واقعی قرار میگیرند. اینگونه برخورد با متن، به خواننده کمک میکند تا با تازهترین مفاهیم و رویکردهای نقد ادبی معاصر نیز آشنا شود؛ به گونهای که خود بتواند به یاری هنجارهای ناظر بر «بوطیقای نو» به خوانش داستان کوتاه یا رمان بپردازد و شخصا، لذت خوانش متن را تجربه کند. این کتاب به خواننده کمک میکند تا متنی یگانه را گاه با رویکرد «ساختارگرایانه» و همزمان با رویکرد «ساختارشکنانه» مورد مطالعه قرار دهد، چنان که رمان خوشساخت چراغها را من خاموش میکنم «زویا پیرزاد» با چنین رویکردهایی مورد داوری و ارزیابی قرار گرفته است. من مطالعهی این کتاب را به همهی خوانندگان قصه، داستاننویسان، مدرسان کارگاههای داستاننویسی، دوستداران و منتقدان ادبی، سفارش میکنم.