What do you think?
Rate this book
Beet
George is onderhoudsman op een carwash. Op een avond, als hij moet overwerken, ontdekt hij een vreemd schepsel in de waterput. Zonder dat hij het wil, hecht het dier zich aan hem en met gemengde gevoelens aanvaardt George die vriendschap. Zijn vrouw Diana ontfermt zich over het creatuur en bekommert zich niet om de herhaaldelijke waarschuwingen van haar man. Als boerendochter weet ze hoe ze moet omgaan met dieren.
Dat de vreemde indringer hun hele wereld op zijn kop zet, beseft George pas wanneer het te laat is.
BEET is een roman over het onbekende en vervreemding. Over vastgeroeste gewoontes en de angst om te verliezen.
Over de auteur
Marc Kerkhofs (1964) woont en werkt in Edegem, bij Antwerpen. Hij observeert en beschrijft, veronderstelt en vertelt. Gewone gebeurtenissen blijken verrassende achtergronden te hebben. Hij debuteerde met de roman VERLOREN TIJD
Dat de vreemde indringer hun hele wereld op zijn kop zet, beseft George pas wanneer het te laat is.
BEET is een roman over het onbekende en vervreemding. Over vastgeroeste gewoontes en de angst om te verliezen.
Over de auteur
Marc Kerkhofs (1964) woont en werkt in Edegem, bij Antwerpen. Hij observeert en beschrijft, veronderstelt en vertelt. Gewone gebeurtenissen blijken verrassende achtergronden te hebben. Hij debuteerde met de roman VERLOREN TIJD
- GenresThriller
252 pages, Paperback
Published December 9, 2017
1 person is currently reading
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
July 5, 2018
" 'Die verrekte spinnen hebben veel te veel poten, niet normaal zeg.' Of, 'je weet toch dat kippen afstammen van dinosauriërs, ik vertrouw die krengen voor geen meter, ze zijn veel slimmer dan wij.' " ~ p14.
Wat een bijzonder verhaal was dit... Absoluut niet wat ik verwachtte en daardoor misschien juist wel extra welkom!
"Hij huiverde bij de gedachte. Kwam dat ding 's nachts uit de put? Hoe dan?" ~ p24
Beet vertelt het verhaal van George die werkt als onderhoudsman in een carwash. Wanneer hij op een avond moet overwerken, ontdekt hij een groot, groen, vreemd schepsel in de waterput. Wanneer zijn vrouw Diana het beest uiteindelijk ziet, besluit ze er voor te zorgen, ondanks de waarschuwingen van George. Al gauw blijkt dat het hun eemvoudige leven begint te beinvloeden, maar dan is het al te laat!
Op de cover staat er "een thriller met tanden", en op de achterzijde wordt gesproken over een roman, wat het nogal verwarrend maakt wat je nu daadwerkelijk gaat lezen. Marc Kerkhofs noemt het zelf een soft thriller, en misschien is dat wel de betere benaming. Hoe dan ook, je moet niet verwachten een super spannend boek te gaan lezen, maar boeiend is het zeker wel! Marc heeft een hele fijne, vertellende manier van schrijven, waardoor je snel in het verhaal zit. De personages worden op een dusdanige manier neergezet dat je ze aanvoelen als bekenden, mensen van wie je wel eens gehoord hebt, waardoor je blijft lezen om hun verhaal te ontdekken. Wat ik erg kon waarderen is dat je meerdere malen op een verkeerd spoor werd gezet. Telkens wanneer je dacht dat er een bepaalde lijn was uitgestippeld tot het einde, besloot de schrijven het over een andere, verrassende boeg te gooien. Bijna als of het verhaal hem zelf tijdens het schrijven bleef verrassen met verschilllende mogelijkheden. Dit bleef mij als lezer prikkelen om door te gaan.
"Het liefs van al wou hij haar in zijn armen nemen om haar te troosten. Vleugels, dacht hij, dat is het enige wat haar ontbreekt." ~ p145.
Ik heb absoluut genoten van dit verhaal, maar heb het even moeten laten bezinnen om het onder woorden te brengen. En nu ik de recensie eindelijk geschreven heb vraag ik me af waarom? Beet is een boek dat de thriller liefhebbers weet te prikkelen met het onbekende en de roman liefhebbers stof tot nadenken geeft. Een mooie combinatie! Daardoor een auteur van wie ik zeker meer wil gaan lezen.
Wat een bijzonder verhaal was dit... Absoluut niet wat ik verwachtte en daardoor misschien juist wel extra welkom!
"Hij huiverde bij de gedachte. Kwam dat ding 's nachts uit de put? Hoe dan?" ~ p24
Beet vertelt het verhaal van George die werkt als onderhoudsman in een carwash. Wanneer hij op een avond moet overwerken, ontdekt hij een groot, groen, vreemd schepsel in de waterput. Wanneer zijn vrouw Diana het beest uiteindelijk ziet, besluit ze er voor te zorgen, ondanks de waarschuwingen van George. Al gauw blijkt dat het hun eemvoudige leven begint te beinvloeden, maar dan is het al te laat!
Op de cover staat er "een thriller met tanden", en op de achterzijde wordt gesproken over een roman, wat het nogal verwarrend maakt wat je nu daadwerkelijk gaat lezen. Marc Kerkhofs noemt het zelf een soft thriller, en misschien is dat wel de betere benaming. Hoe dan ook, je moet niet verwachten een super spannend boek te gaan lezen, maar boeiend is het zeker wel! Marc heeft een hele fijne, vertellende manier van schrijven, waardoor je snel in het verhaal zit. De personages worden op een dusdanige manier neergezet dat je ze aanvoelen als bekenden, mensen van wie je wel eens gehoord hebt, waardoor je blijft lezen om hun verhaal te ontdekken. Wat ik erg kon waarderen is dat je meerdere malen op een verkeerd spoor werd gezet. Telkens wanneer je dacht dat er een bepaalde lijn was uitgestippeld tot het einde, besloot de schrijven het over een andere, verrassende boeg te gooien. Bijna als of het verhaal hem zelf tijdens het schrijven bleef verrassen met verschilllende mogelijkheden. Dit bleef mij als lezer prikkelen om door te gaan.
"Het liefs van al wou hij haar in zijn armen nemen om haar te troosten. Vleugels, dacht hij, dat is het enige wat haar ontbreekt." ~ p145.
Ik heb absoluut genoten van dit verhaal, maar heb het even moeten laten bezinnen om het onder woorden te brengen. En nu ik de recensie eindelijk geschreven heb vraag ik me af waarom? Beet is een boek dat de thriller liefhebbers weet te prikkelen met het onbekende en de roman liefhebbers stof tot nadenken geeft. Een mooie combinatie! Daardoor een auteur van wie ik zeker meer wil gaan lezen.
June 26, 2018
Alweer enige tijd geleden kreeg ik dankzij Godijn Publishing een zogenoemde “thriller met tanden” in handen. Op de cover van ‘Beet’ zie je een paar indringende ogen je aanstaren in het gezicht van een jonge, lichtelijk vampierachtig uitziende, man. Ook de bloederige handafdruk trekt de aandacht. En onderliggend zie je ook nog een auto die bewerkt wordt met een hogedrukspuit. Het zijn wellicht veel elementen voor een boekcover maar toch zorgt dit bij mij er wel voor dat ik het boek op zou pakken in de winkel.
In het begin maken we gelijk kennis met George die als klusjesman bij een autowasserij werkt. Hij ontdekt na enig onrustig zoekwerk een bizar dier op zijn werk. Dit rare wezen zoekt toenadering en hij ontwikkeld uiteindelijk een soort vreemde vriendschapsband met het diertje. Als Diana, George zijn vrouw, ook kennismaakt met het vreemde wezen en er nogal gehecht aanraakt ondanks alle waarschuwingen van George weet hij niet zo zeker of dit wel een slim plan was. Maar misschien nog erger hoe komt hij ervan af of is het soms al te laat?
Ik vind ‘Beet’ een leuk, vermakelijk en toch ook wel origineel verhaal. De originaliteit zit ‘m voor mij vooral in de persoonsverandering die één van de hoofdpersonages door een bepaalde gebeurtenis ondergaat. Aangezien ik niets wil verklappen houdt ik het expres enigszins vaag. De schrijfstijl bestaat uit korte, duidelijke zinnen die vlot lezen en niet langdradig zijn. De karakters zijn uitgesproken wie ze zijn maar blijven wel wat oppervlakkig. Toch komt het juist daardoor behoorlijk realistisch over in zijn geheel. De personages zijn namelijk goed aan te voelen en hun beweegredenen zijn te begrijpen. Er wordt hier en daar gebruik gemaakt van Vlaamse bewoording, wat ook wel logisch is gezien het verhaal zich in België afspeelt. Het stoort dan ook niet en verhoogd de geloofwaardigheid. Het plot had voor mij een aantal verrassende elementen en de manier waarop het verhaal eindigt vind ik helemaal top, niet zo standaard (wederom die vaagheid om spoilers te voorkomen). Het einde laat wat mij betreft ruimte voor een vervolg maar wellicht zit dat compleet in mijn fantasie en denkt Marc Kerkhofs dat heel anders over.
Ik geef dit boek 3 sterren.
Spanning: 6
Plot: 7
Leesplezier: 7
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 6
Psychologie: 6
In het begin maken we gelijk kennis met George die als klusjesman bij een autowasserij werkt. Hij ontdekt na enig onrustig zoekwerk een bizar dier op zijn werk. Dit rare wezen zoekt toenadering en hij ontwikkeld uiteindelijk een soort vreemde vriendschapsband met het diertje. Als Diana, George zijn vrouw, ook kennismaakt met het vreemde wezen en er nogal gehecht aanraakt ondanks alle waarschuwingen van George weet hij niet zo zeker of dit wel een slim plan was. Maar misschien nog erger hoe komt hij ervan af of is het soms al te laat?
Ik vind ‘Beet’ een leuk, vermakelijk en toch ook wel origineel verhaal. De originaliteit zit ‘m voor mij vooral in de persoonsverandering die één van de hoofdpersonages door een bepaalde gebeurtenis ondergaat. Aangezien ik niets wil verklappen houdt ik het expres enigszins vaag. De schrijfstijl bestaat uit korte, duidelijke zinnen die vlot lezen en niet langdradig zijn. De karakters zijn uitgesproken wie ze zijn maar blijven wel wat oppervlakkig. Toch komt het juist daardoor behoorlijk realistisch over in zijn geheel. De personages zijn namelijk goed aan te voelen en hun beweegredenen zijn te begrijpen. Er wordt hier en daar gebruik gemaakt van Vlaamse bewoording, wat ook wel logisch is gezien het verhaal zich in België afspeelt. Het stoort dan ook niet en verhoogd de geloofwaardigheid. Het plot had voor mij een aantal verrassende elementen en de manier waarop het verhaal eindigt vind ik helemaal top, niet zo standaard (wederom die vaagheid om spoilers te voorkomen). Het einde laat wat mij betreft ruimte voor een vervolg maar wellicht zit dat compleet in mijn fantasie en denkt Marc Kerkhofs dat heel anders over.
Ik geef dit boek 3 sterren.
Spanning: 6
Plot: 7
Leesplezier: 7
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 6
Psychologie: 6
January 7, 2018
De gloeiende ogen en bloederige handafdruk op de cover duiden wel op een stevige portie horror maar zijn toch niet bijster origineel. De genreaanduiding "thriller met tanden" vind ik dan weer wel origineel, duidelijk en het wekt verwachtingen. Op de achterkant vinden we de uitleg bij de wagen in de carwash. Jammer genoeg blijkt de cover niet de inhoud te dekken. Dat doet de vermelding op de achterflap wel: "een roman over het onbekende en vervreemding"
Ik verwachtte puntje-van-de-stoel spanning en een huwelijk dat tot het uiterste op de proef wordt gesteld. Plus een gedetailleerde beschrijving van het vreemde schepsel in de waterput, zijn achtergrond en zijn invloed op de wereld. In beide aspecten werd ik teleurgesteld. Dit is geen echte thriller en we komen erg weinig te weten over het monster.
Een groot deel van het boek, zeker in het begin, heeft een erg luchtige toon. Twee citaten die ik grappig vind door de onverwachte gedachtenassociatie.
P.35 Er kwamen twee kippen en hij prees zich gelukkig dat hun tuin niet groter was, of ze had er een varken bij gezet.
p.182 Het was een feest voor het oog en voor de bladluizen, merkte George toen hij de lupines nader bestudeerde. (geestige variant op klassieker "de bruid was in tule en tranen")
Ik wil niet beweren dat ik de plot op voorhand had kunnen uittekenen, maar terwijl het verhaal zich ontwikkelt merkte ik toch niets dat mijn verwachtingen tegensprak. Pas in deel III. Zwart klopt er niets meer en moest ik mijn verwachtingen tot de uiteindelijke ontknoping omgooien en bijstellen. De titel "Een thriller met tanden" krijgt een heel andere betekenis.
De essentie van het verhaal is dat, na een beet van Splinter, de karakters van enkele hoofdpersonen omkeren (goed <-> slecht), een grotere evolutie lijkt me niet denkbaar. Dit beïnvloedt de mensen rondom hen, maar die gaan zich eerder aanpassen aan de nieuwe situatie dan echt evolueren.
Ik vind alle personages wel heel menselijk getekend, geen helden of supermensen maar gewone mensen die reageren op de zorgen van alledag.
Ik had wel graag meer achtergrond van Splinter gezien, nu blijf ik met allerlei vragen zitten waarvan sommige toch wel makkelijk te beantwoorden zijn. Waar komt Splinter vandaag, hoe kwam hij in de garage terecht, wat veroorzaakte zijn dood, zijn er nog andere (baby)Splinters?
Een tamelijk eenvoudige plot, met een duidelijke hoofdlijn en slechts enkele zijlijnen, zodat het verloop makkelijk te volgen is. Een uitgebreide situatieschets aan het begin van het verhaal zodat de auteur zich nadien op de gebeurtenissen kan concentreren zonder ze telkens opnieuw te moeten kaderen. Dan komen de verwikkelingen rond Splinter gevolgd door een toch wel onverwacht einde. Een chronologische opbouw zonder flashbacks of flashforwards.
Het aantal situaties en personen blijft al bij al redelijk beperkt en dat maakt het altijd makkelijker om alles goed te kunnen volgen. Het verloop van het verhaal zelf bevat voldoende spanning om te blijven boeien, al kostte het me geen moeite om het boek even weg te leggen om nadien weer verder te gaan (zonder de draad te verliezen). Een goede mix van beschrijvingen, dialogen en gedachtenweergave die zorgt voor snelheid in het verhaal en voorkomt dat de spanning verdwijnt.
Marc Kerkhofs heeft een prettige schrijfstijl, niet moeilijk, makkelijk begrijpbaar, wat mooi overeenkomt met zijn personages. Nadenken of extra concentratie wordt niet gevraagd, het is pure ontspanning. Het woordgebruik, de locaties en karaktereigenschappen geven het zeker een Vlaamse (volks)achtergrond.
Ik verwachtte puntje-van-de-stoel spanning en een huwelijk dat tot het uiterste op de proef wordt gesteld. Plus een gedetailleerde beschrijving van het vreemde schepsel in de waterput, zijn achtergrond en zijn invloed op de wereld. In beide aspecten werd ik teleurgesteld. Dit is geen echte thriller en we komen erg weinig te weten over het monster.
Een groot deel van het boek, zeker in het begin, heeft een erg luchtige toon. Twee citaten die ik grappig vind door de onverwachte gedachtenassociatie.
P.35 Er kwamen twee kippen en hij prees zich gelukkig dat hun tuin niet groter was, of ze had er een varken bij gezet.
p.182 Het was een feest voor het oog en voor de bladluizen, merkte George toen hij de lupines nader bestudeerde. (geestige variant op klassieker "de bruid was in tule en tranen")
Ik wil niet beweren dat ik de plot op voorhand had kunnen uittekenen, maar terwijl het verhaal zich ontwikkelt merkte ik toch niets dat mijn verwachtingen tegensprak. Pas in deel III. Zwart klopt er niets meer en moest ik mijn verwachtingen tot de uiteindelijke ontknoping omgooien en bijstellen. De titel "Een thriller met tanden" krijgt een heel andere betekenis.
De essentie van het verhaal is dat, na een beet van Splinter, de karakters van enkele hoofdpersonen omkeren (goed <-> slecht), een grotere evolutie lijkt me niet denkbaar. Dit beïnvloedt de mensen rondom hen, maar die gaan zich eerder aanpassen aan de nieuwe situatie dan echt evolueren.
Ik vind alle personages wel heel menselijk getekend, geen helden of supermensen maar gewone mensen die reageren op de zorgen van alledag.
Ik had wel graag meer achtergrond van Splinter gezien, nu blijf ik met allerlei vragen zitten waarvan sommige toch wel makkelijk te beantwoorden zijn. Waar komt Splinter vandaag, hoe kwam hij in de garage terecht, wat veroorzaakte zijn dood, zijn er nog andere (baby)Splinters?
Een tamelijk eenvoudige plot, met een duidelijke hoofdlijn en slechts enkele zijlijnen, zodat het verloop makkelijk te volgen is. Een uitgebreide situatieschets aan het begin van het verhaal zodat de auteur zich nadien op de gebeurtenissen kan concentreren zonder ze telkens opnieuw te moeten kaderen. Dan komen de verwikkelingen rond Splinter gevolgd door een toch wel onverwacht einde. Een chronologische opbouw zonder flashbacks of flashforwards.
Het aantal situaties en personen blijft al bij al redelijk beperkt en dat maakt het altijd makkelijker om alles goed te kunnen volgen. Het verloop van het verhaal zelf bevat voldoende spanning om te blijven boeien, al kostte het me geen moeite om het boek even weg te leggen om nadien weer verder te gaan (zonder de draad te verliezen). Een goede mix van beschrijvingen, dialogen en gedachtenweergave die zorgt voor snelheid in het verhaal en voorkomt dat de spanning verdwijnt.
Marc Kerkhofs heeft een prettige schrijfstijl, niet moeilijk, makkelijk begrijpbaar, wat mooi overeenkomt met zijn personages. Nadenken of extra concentratie wordt niet gevraagd, het is pure ontspanning. Het woordgebruik, de locaties en karaktereigenschappen geven het zeker een Vlaamse (volks)achtergrond.
February 8, 2018
[RECENSIE] Beet van Marc Kerkhofs
LEESPLEZIER COMPENSEERT EN HOUDT LEZEN ONTSPANNEND
++ Daarbij slaakte ze dierlijke keelgeluiden en George sperde zijn ogen wijd open… ++
Oorspronkelijke titel: Beet
ISBN: 978 94 921 1547 8
Uitgegeven door: Godijn Publisher
Pagina's: 262
Beoordeling: 3,0 sterren
Het is zeker geen uitzondering dat een auteur een onderwerp in zijn of haar verhaal aansnijdt waar hij of zij ook een verleden heeft liggen. De Vlaamse auteur Marc Kerkhofs is hier niet de enige in, zeker niet als we even aan de juridische wereld denken. Na jaren geleden te hebben gewerkt als onderhoudsmonteur in een carwash, gebruikt hij dit als decor in zijn eerste thriller, Beet. Volgens zijn uitgever is de toevoeging 'met tanden' in dit verband helemaal terecht en prijkt ook opvallend op cover en achterflap.
Sommige technische storingen aan de apparatuur kunnen worden verholpen als de wasstraat operationeel is, het definitief herstel wacht dan op een moment na sluitingstijd. Het is op precies zo'n moment dat onderhoudsmonteur George Seunens voor de eerste keer een voor hem onbekend dier waarneemt. Hij twijfelt in eerste instantie tussen een rat of vreemd uitziende hond. Met enige angst en toch wel geïntrigeerd, benadert hij het wezen langzaam, verleidt het met voedsel en neemt het zelfs mee naar huis.
Ondertussen gaat het leven in de wasstraat zijn gangetje en wordt zijn baan bedreigd door het geroddel van collega Frank De Cauter die graag met zijn chef Julius over andere mensen roddelt.
Alledaagse dingen in een alledaagse sfeer maar met een niet alledaags wezen in de directe omgeving waar Diane, de vrouw van George, op haar eigen wijze mee omgaat.
Kerkhofs heeft met Beet een plezierig lezend verhaal neergezet. Gelardeerd met de nodige humor, deels door de schrijfwijze die wordt aangevuld met grappige scenes weet hij zijn lezers te vermaken. Door het bovennatuurlijk lijkende beest dat in het verhaal zijn intrede doet, neigt het zo nu en dan een beetje naar fantasy. Ernstiger wordt zijn toon als de menselijke verhoudingen onder de loep worden genomen. Daar probeert hij wel een meer serieuzere klank in te leggen dat maar deels lukt. Het geheel blijft luchtig, soms echt op het vermakelijke af.
De personages blijven, ondanks sommige primaire reacties en wat achtergrond, toch wat oppervlakkig. Van de lezers worden geen grote geestelijke inspanningen verlangd, meespeuren naar iets is niet aan de orde en diepgang in het verhaal is niet direct aanwezig. Toch levert Beet voldoende leesplezier op en nodigt uit tot doorlezen. Als dat de doelstelling van de auteur is geweest, heeft hij zijn doel bereikt.
Toch is het overwegen waard dat in een volgend verhaal Kerkhofs zijn schijnbare comfortzone verlaat en een verhaal presenteert waarin het label 'thriller' meer tot zijn recht komt. Met geloofwaardige acties, realistische personages en, zeker niet onbelangrijk, waarin intrige de aandacht van de lezer triggert en ook vast kan houden. Tevens aanspoort tot meedenken en redeneren en het raffinement van het verhaal een uitdaging blijft.
Eindoordeel: 3,0 sterren
Spanning: 2 sterren
Plot: 3 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 3,5 sterren
Originaliteit: 3,5 sterren
Psychologie: 2 sterren
LEESPLEZIER COMPENSEERT EN HOUDT LEZEN ONTSPANNEND
++ Daarbij slaakte ze dierlijke keelgeluiden en George sperde zijn ogen wijd open… ++
Oorspronkelijke titel: Beet
ISBN: 978 94 921 1547 8
Uitgegeven door: Godijn Publisher
Pagina's: 262
Beoordeling: 3,0 sterren
Het is zeker geen uitzondering dat een auteur een onderwerp in zijn of haar verhaal aansnijdt waar hij of zij ook een verleden heeft liggen. De Vlaamse auteur Marc Kerkhofs is hier niet de enige in, zeker niet als we even aan de juridische wereld denken. Na jaren geleden te hebben gewerkt als onderhoudsmonteur in een carwash, gebruikt hij dit als decor in zijn eerste thriller, Beet. Volgens zijn uitgever is de toevoeging 'met tanden' in dit verband helemaal terecht en prijkt ook opvallend op cover en achterflap.
Sommige technische storingen aan de apparatuur kunnen worden verholpen als de wasstraat operationeel is, het definitief herstel wacht dan op een moment na sluitingstijd. Het is op precies zo'n moment dat onderhoudsmonteur George Seunens voor de eerste keer een voor hem onbekend dier waarneemt. Hij twijfelt in eerste instantie tussen een rat of vreemd uitziende hond. Met enige angst en toch wel geïntrigeerd, benadert hij het wezen langzaam, verleidt het met voedsel en neemt het zelfs mee naar huis.
Ondertussen gaat het leven in de wasstraat zijn gangetje en wordt zijn baan bedreigd door het geroddel van collega Frank De Cauter die graag met zijn chef Julius over andere mensen roddelt.
Alledaagse dingen in een alledaagse sfeer maar met een niet alledaags wezen in de directe omgeving waar Diane, de vrouw van George, op haar eigen wijze mee omgaat.
Kerkhofs heeft met Beet een plezierig lezend verhaal neergezet. Gelardeerd met de nodige humor, deels door de schrijfwijze die wordt aangevuld met grappige scenes weet hij zijn lezers te vermaken. Door het bovennatuurlijk lijkende beest dat in het verhaal zijn intrede doet, neigt het zo nu en dan een beetje naar fantasy. Ernstiger wordt zijn toon als de menselijke verhoudingen onder de loep worden genomen. Daar probeert hij wel een meer serieuzere klank in te leggen dat maar deels lukt. Het geheel blijft luchtig, soms echt op het vermakelijke af.
De personages blijven, ondanks sommige primaire reacties en wat achtergrond, toch wat oppervlakkig. Van de lezers worden geen grote geestelijke inspanningen verlangd, meespeuren naar iets is niet aan de orde en diepgang in het verhaal is niet direct aanwezig. Toch levert Beet voldoende leesplezier op en nodigt uit tot doorlezen. Als dat de doelstelling van de auteur is geweest, heeft hij zijn doel bereikt.
Toch is het overwegen waard dat in een volgend verhaal Kerkhofs zijn schijnbare comfortzone verlaat en een verhaal presenteert waarin het label 'thriller' meer tot zijn recht komt. Met geloofwaardige acties, realistische personages en, zeker niet onbelangrijk, waarin intrige de aandacht van de lezer triggert en ook vast kan houden. Tevens aanspoort tot meedenken en redeneren en het raffinement van het verhaal een uitdaging blijft.
Eindoordeel: 3,0 sterren
Spanning: 2 sterren
Plot: 3 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 3,5 sterren
Originaliteit: 3,5 sterren
Psychologie: 2 sterren
March 14, 2018
Wat een leuk, prettig lezend verhaal is dit!
Geen spannende thriller, zoals je zou kunnen veronderstellen bij het zien van de cover, maar meer een roman met geloofwaardige personages die een niet-alledaags avontuur beleven.
Lees mijn recensie verder op mijn blog: https://graaggelezen.blogspot.nl/2018...
Geen spannende thriller, zoals je zou kunnen veronderstellen bij het zien van de cover, maar meer een roman met geloofwaardige personages die een niet-alledaags avontuur beleven.
Lees mijn recensie verder op mijn blog: https://graaggelezen.blogspot.nl/2018...
August 6, 2025
Een apart boek met geloofwaardige alledaagse personages in een setting die je overal in België tegen kunt komen.
Een beet van een beest dat gevonden wordt en zich hecht aan George zet de veranderingen in gang en het alledaagse verandert in vervreemding.
Wat te doen als je degene die je liefhebt ziet afglijden?
Goed gevonden einde.
Een beet van een beest dat gevonden wordt en zich hecht aan George zet de veranderingen in gang en het alledaagse verandert in vervreemding.
Wat te doen als je degene die je liefhebt ziet afglijden?
Goed gevonden einde.
January 5, 2018
Mijn recensie over Beet (Marc Kerkhofs - Godijn Publishing) kan je nalezen op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/2018...
January 2, 2018
softe thriller met een vleugje fantasy
October 11, 2018
Een apart boek, maar ik vond hem best goed.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews