What do you think?
Rate this book
Ik, Vondel
Ik, Vondel is de autobiografie van de oude Joost van den Vondel zélf. En wat een leven heeft hij achter de rug, hij, de belichaming van de Gouden Eeuw! Weinig bleef hem bespaard, bewondering, maar ook diepe vernedering viel hem ten deel. Vonden oogstte spot en maakte vijanden toen hij zijn twijfels over de straffende God van het calvinisme durfde uit te spreken. Hij bracht de moed niet op zijn grote liefde ten huwelijk te vragen, hij overleefde al zijn kinderen en bleef op tweeënnegentigjarige leeftijd uiteindelijk alleen achter.
Hans Croiset is diep in de ziel van de geliefde en verguisde schrijver gekropen en laat de oude man die aan de basis van onze taal en literatuur heeft gestaan naar woorden zoeken om zijn twijfels, zijn tijd en zijn wereld vorm te geven. Ik, Vondel is een uniek tijdsbeeld van de Gouden Eeuw en een portret van een gepassioneerde man die precies met dezelfde grote vragen worstelde als wij nu.
Hans Croiset is diep in de ziel van de geliefde en verguisde schrijver gekropen en laat de oude man die aan de basis van onze taal en literatuur heeft gestaan naar woorden zoeken om zijn twijfels, zijn tijd en zijn wereld vorm te geven. Ik, Vondel is een uniek tijdsbeeld van de Gouden Eeuw en een portret van een gepassioneerde man die precies met dezelfde grote vragen worstelde als wij nu.
286 pages, Paperback
Published October 1, 2017
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
December 28, 2017
4.5 sterren
Vondel (1587-1679) is in dit boek meestal zelf aan het woord. Hij heeft besloten de pen ter hand te nemen om over zijn leven te schrijven omdat hij zijn biograaf Brandt niet vertrouwt. Hans Croiset laat de oude Vondel op het toneel zitten en met zijn toehoorders praten. Dit wordt afgewisseld met scenes uit zijn leven. Voor dit boek moet je wel interesse hebben in de literatuurgeschiedenis, het zal niet iedereen kunnen bekoren. Enkele scenes zijn iets te lang en te taai.
Er is niet veel veranderd sinds zijn tijd: "We knorren van tevredenheid over onze naastenliefde (...), maar gelukszoekers van over de grenzen laten we aan hun lot over."
Vondel (1587-1679) is in dit boek meestal zelf aan het woord. Hij heeft besloten de pen ter hand te nemen om over zijn leven te schrijven omdat hij zijn biograaf Brandt niet vertrouwt. Hans Croiset laat de oude Vondel op het toneel zitten en met zijn toehoorders praten. Dit wordt afgewisseld met scenes uit zijn leven. Voor dit boek moet je wel interesse hebben in de literatuurgeschiedenis, het zal niet iedereen kunnen bekoren. Enkele scenes zijn iets te lang en te taai.
Er is niet veel veranderd sinds zijn tijd: "We knorren van tevredenheid over onze naastenliefde (...), maar gelukszoekers van over de grenzen laten we aan hun lot over."
June 30, 2024
Een paar jaar geleden kocht ik dit boek tijdens het koopjesweekend van De Groene Waterman in Antwerpen - naar aanleiding van de cursus ‘Cultuurgeschiedenis van de Lage Landen’ aan UA die ik dit semester volgde, heb ik het boek nu gelezen. Heel interessant - speelt zich af in de Gouden Eeuw na de Val van Antwerpen en de Beeldenstorm waarvan de gevolgen ook duidelijk in het boek verteld worden, door … Vondel himself!
In het begin van het boek is Vondel 88, op het einde (we maken hem mee op zijn sterfbed) is hij 91. Zeker voor die tijd een hele leeftijd! De auteur van de fictieve autobiografie is Hans Croiset , momenteel ook 88 (leuke toevalligheid). Hij is acteur en regisseur (allebei op rust als ik het goed begrepen heb) en heeft zelfs in 1993 de Joost van de Vondelprijs gewonnen!
In het boek kom je heel wat historische verwijzingen over de Gouden Eeuw tegen, en ontmoet je ook een heleboel historische personages met wie Vondel contact had: Constantijn Huygens, Christiaan Huygens, de biograaf (van Vondel) Geeraardt Brandt, … Vondel heeft het ook over zijn geloof, zijn eigen werk (vooral ‘Lucifer’) en bv. ook ‘Paradise lost’ van John Milton. Hij beschijft ook die enkele keren dat hij nog buiten komt (voor de verjaardag van Constantijn Huygens in de Oude Kerk, of om bij zijn nicht te gaan eten), allemaal realistisch, zeker ook door de spelling en bv. dat hij A’dam consequent ‘Aemstelredam’ noemt.
Hij vertelt over zijn familie (zijn vrouw en kinderen zijn allemaal al overleden) en je voelt ook tijdens het boek dat Vondel ieder hoofdstuk een stukje ouder wordt. Het einde wordt dan ook beschreven door zijn nicht Agnes, die het letterlijk overneemt van hem. Een gevoelig boek, mede door de heel persoonlijke reflecties (soms wat verward) en ook mijn indruk dat je dit werk heel goed als monoloog van Vondel op het toneel zou kunnen brengen, met een paar intermezzo’s waarin Vondel een paar gesprekken met Agnes of andere personages voert! Een boek met mogelijkheden buiten het geschreven woord!
In het begin van het boek is Vondel 88, op het einde (we maken hem mee op zijn sterfbed) is hij 91. Zeker voor die tijd een hele leeftijd! De auteur van de fictieve autobiografie is Hans Croiset , momenteel ook 88 (leuke toevalligheid). Hij is acteur en regisseur (allebei op rust als ik het goed begrepen heb) en heeft zelfs in 1993 de Joost van de Vondelprijs gewonnen!
In het boek kom je heel wat historische verwijzingen over de Gouden Eeuw tegen, en ontmoet je ook een heleboel historische personages met wie Vondel contact had: Constantijn Huygens, Christiaan Huygens, de biograaf (van Vondel) Geeraardt Brandt, … Vondel heeft het ook over zijn geloof, zijn eigen werk (vooral ‘Lucifer’) en bv. ook ‘Paradise lost’ van John Milton. Hij beschijft ook die enkele keren dat hij nog buiten komt (voor de verjaardag van Constantijn Huygens in de Oude Kerk, of om bij zijn nicht te gaan eten), allemaal realistisch, zeker ook door de spelling en bv. dat hij A’dam consequent ‘Aemstelredam’ noemt.
Hij vertelt over zijn familie (zijn vrouw en kinderen zijn allemaal al overleden) en je voelt ook tijdens het boek dat Vondel ieder hoofdstuk een stukje ouder wordt. Het einde wordt dan ook beschreven door zijn nicht Agnes, die het letterlijk overneemt van hem. Een gevoelig boek, mede door de heel persoonlijke reflecties (soms wat verward) en ook mijn indruk dat je dit werk heel goed als monoloog van Vondel op het toneel zou kunnen brengen, met een paar intermezzo’s waarin Vondel een paar gesprekken met Agnes of andere personages voert! Een boek met mogelijkheden buiten het geschreven woord!
February 16, 2019
Deze fictionele autobiografie beslaat de laatste ongeveer 4 jr. van het leven van Vondel (1587-1679).
Heden en verleden wisselen elkaar af; sommige herinneringsmomenten worden herhaald. Het geeft een goed beeld van het leven in die tijd.
Het is een spel van verbeelding en geschiedenis. Alle mensen die er in voorkomen hebben echt bestaan.
Ik vond het hoofdstuk over de Mariavespers van Monteverdi het mooist.
Dit concert, ter ere van Huygens verjaardag, waarbij Vondel te gast was heeft in werkelijkheid nooit plaatsgevonden. Huygens heeft dit concert in Italië gehoord toen hij begin twintig was en dit opgetekend in zijn dagboeken. De sensatie die Huygens toen had wordt verplaatst naar Vondel.
Heden en verleden wisselen elkaar af; sommige herinneringsmomenten worden herhaald. Het geeft een goed beeld van het leven in die tijd.
Het is een spel van verbeelding en geschiedenis. Alle mensen die er in voorkomen hebben echt bestaan.
Ik vond het hoofdstuk over de Mariavespers van Monteverdi het mooist.
Dit concert, ter ere van Huygens verjaardag, waarbij Vondel te gast was heeft in werkelijkheid nooit plaatsgevonden. Huygens heeft dit concert in Italië gehoord toen hij begin twintig was en dit opgetekend in zijn dagboeken. De sensatie die Huygens toen had wordt verplaatst naar Vondel.
September 11, 2023
Hans Croiset kan niet alleen toneelspelen, maar ook schrijven. Hij verplaatst zich hier in het leven van de hoogbejaarde Vondel. De oude dichter heeft geliefden en kinderen overleefd, de schouwburg is gesloten en zijn toneelstukken worden niet gespeeld. Hij moet zich voortdurend verantwoorden voor zijn ideeën bij de burgemeesters. Hierdoor is hij depressief en levensmoe.
In het boek is hij zelf aan het woord.
Steeds weer waren er stukken, waar ik nooit iets van gehoord of gelezen had bij mijn Nederlandse literatuur lessen. De beroemde tijdgenoten die als terloops voorbij kwamen, vaak letterlijk in het huis van Vondel - en zo kan ik doorgaan. Zo van genoten. Zoveel van geleerd!
In het boek is hij zelf aan het woord.
Steeds weer waren er stukken, waar ik nooit iets van gehoord of gelezen had bij mijn Nederlandse literatuur lessen. De beroemde tijdgenoten die als terloops voorbij kwamen, vaak letterlijk in het huis van Vondel - en zo kan ik doorgaan. Zo van genoten. Zoveel van geleerd!
September 30, 2019
Als liefhebber van geschiedenis vond ik dit een geweldig boek dat me nog lang bij zal blijven. Arme meneer Vondel, grootse Joost
Displaying 1 - 5 of 5 reviews