พรางใจ

by พิณณ์อวี

รินลดาเป็นเพียงเด็กคนหนึ่งที่คุณหญิงปานฤดีเก็บมาเลี้ยงจากสถานสงเคราะห์... แต่หล่อนเป็นเด็กดี น่ารัก จนแม้แต่หม่อมโสภา หม่อมย่าของคุณชายปฤศนัยก็เอ็นดูอยากได้มาร่วมราชสกุล
"คุณชายไม่ควรลืมว่าทุกอย่างมันเป็นเพียงละคร เมื่อหม่อมย่าสิ้นใจ เราก็หมดหน้าที่ต่อกัน"
"อ้อ...นั่นสินะ"

+++++++
"คุณชาย... คุณชายไม่ควรรักษาน้ำใจใครคนหนึ่ง แล้วทำร้ายใครอีกคน โดยเฉพาะคนที่คุณชายรัก"

.... พรางใจ ...โดย พิณณ์อวี

Unknown Binding

Published January 1, 2017

Reviews

[Patrawan Dear]

#พรางใจ / พิณณ์อวี

เรื่องนี้เป็นงานแนวถนัดของผู้เขียน แต่ดีกรีอ่อนลงหน่อย พระเอกพอทน ไม่ได้เกินเยียวยาเท่าบางเล่มก่อนหน้า

สิ่งที่ต้องชม คือ สำนวนอันคุ้นเคย อ่านแล้วรู้สึกเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกับนางเอกทุกครั้ง ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นผู้หญิงเต็มตัว ผู้เขียนมีลายเซ็นตรงนี้ชัดเจนค่ะ

เข้าใจว่าเรื่องนี้เขียนขึ้นในช่วงที่ผู้เขียนกำลังมีภาระยุ่งเหยิง ทั้งจากงานในหน้าที่และการสอบ พล็อตจึงไม่ได้ซับซ้อน มีแค่พล็อตเดียว และเดินเรื่องแบบตรง ๆ อย่างไรก็ตาม ด้วยสำนวนภาษาเรียบง่ายแต่เข้าถึงจิตใจ ซึ่งยากจะหาใครเหมือน (คล้าย ๆ ติญญา) ก็ทำให้อ่านเรื่องนี้ไหลลื่นแบบไม่มีวางเลยตั้งแต่ต้นจนจบ

ภาวนาให้ผู้เขียนสอบผ่านไว ๆ เพราะเฝ้ารองานเขียนฉบับจัดเต็มอยู่นะคะ :)

[Pika Cruz · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆนะคะ ไม่ดราม่ามากมาย จุดเริ่มต้น ตามคำโปรยเลย เพราะจำต้องรักกันต่อหน้าคุณย่าค่ะ รักหลอกๆลวงๆ นางเอกเจียมเนื้อตัวอยู่เเล้ว เจ็บก็ที่พระเอกไม่เเสดงความชัดเจนถึงสถานะระหว่างกัน จากรักหลอกๆกลายเป็นรักจริง เพราะพระเอกแอบมีใจให้เธอคนนี้มานาน ครอบครัวสอนให้รักและเอ็นดูน้อง หืมมมม รักแบบพี่น้องไม่ได้ อะไรประมาณเนี่ย 😂

[Rada Chalapipat · Rating 3 out of 5]

การได้เจอตัวจริงนักเขียนทำให้จินตนาการพระนางในเรื่องนี้ได้ง่ายขึ้นเมื่อชีวิตจริงก็ไม่ยากที่จะเจอ
....สุภาพบุรุษคิดมากในเรื่องเล็กมองข้ามในเรื่องใหญ่ และสาวแกร่งสายซึนสู้ชีวิตที่มองไม่เห็นความรักมองเห็นแต่ความเจียมเนื้อเจียมตัวไม่คู่ควร

#ชายพี่ของหม่อมย่า หรือ #คุณชายปฤศนัย หเซเลบหนุ่มเนื้อหอมที่มีข่าวควงสาวสวยเปลี่ยนหน้าไม่เว้นวันตั้งแต่สมัยเรียนอยู่อังกฤษจนกลับมาบริหารธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่เมืองไทย มีความเต็มใจอย่างยิ่งที่จะรับบทคู่รักกำมะลอตามคำขอร้องของหม่อมแม่เพื่อให้หม่อมย่ามีกำลังใจที่จะมีชีวิตบั้นปลายอย่างมีความสุขเมื่อท่านเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย

#รินลดา สาวสวยร่างเล็กวัยสามสิบ อดีตเด็กกำพร้าที่ได้รับอุปการะเป็นลูกบุญธรรมที่เติบใหญ่ขึ้นมาโดยมีความกตัญญูเป็นที่ตั้ง มีความขยัน อดทน เจียมเนื้อเจียมตัวและตั้งมั่นที่จะตอบแทนผู้มีพระคุณ เลยเป็นซีอีโอห้างสรรพสินค้าไฮเอนด์ที่สุดแสนจะบ้างานจนมองข้ามเวลากิน เวลานอนและเวลาในการมองหาคนรัก

เรื่องนี้พล็อตง่ายสไตล์ไทยๆที่เน้นความสัมพันธ์ของคู่พระนางที่ค่อนข้างจะสลับบทบาทกับเรื่องอื่นอยู่บ้างตรงที่ฝ่ายขี้น้อยใจ แอบรัก ช่างออดอ้อนคือฝ่ายชาย ส่วนฝ่ายรู้ตัวช้า ไร้ความโรแมนติคและหนีความรักกลายเป็นฝ่ายหญิง จากการสวมบทคู่รักกำมะลอก่อให้เกิดความใกล้ชิดและมองเห็นมือที่สามของอีกฝ่ายโดยไม่ตระหนักว่าฝ่ายตัวเองก็มีตัวแปรที่ทำให้อีกฝ่ายชวนเข้าใจผิด ทำนองว่าตัวเองไม่ผิดเพราะไม่มีเจตนาอย่าไปสนข่าวลือ แต่พอเป็นตัวเองก็ยอมไม่ได้ที่อีกฝ่ายควงคนอื่นข้างกายโดยแคร์ว่าเป็นเรื่องใหญ่ที่กระทบความรู้สึกของคนที่ตัวเองรัก มันเลยเป็นเรื่องของความไม่เคลียร์คัทให้ชัดเจนต่อสังคมและความไม่เชื่อใจคำว่ารัก

ตัวแปรของเรื่องนี้คงอยู่ที่นางร้ายสร้างกระแสและเพื่อนชายพี่รวมถึงคนใกล้ชิดพระนางทั้งสองที่พยายามเป็นแม่สื่อแม่ชักให้คู่พระนางได้ปรับความเข้าใจกัน โดยรวมแล้วมีความยุงชุมที่ยังคงเอกลักษณ์ในเรื่องสำนวนและการกระทบกระทือนจิตใจแต่ไม่หนักหนาสาหัสน้ำตาท่วมจอ ชายพี่มีความอ้อย มีความหวงแบบเด็กๆ ไม่มีฉากรักร้อนแรงหรือคำหยาบให้ระคายสายตา คงต้องรอจนกว่านักเขียนจบภาระทุ่มเทต่องานประจำเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้วเราถึงจะได้อ่านเรื่องยาวเคล้าดราม่าที่จี๊ดจ๊าดเข้มข้นกว่านี้