bu kez 2 yıldız verdim. teee lise yıllarımda okuduğum bir romandı. bu ara babamın hastane günleri sebebiyle hiçbir şeye kafamı veremediğimden tekrar okuyayım dedim.
tiyatro konusunda bir vaha bence bu roman. biraz tanıyorsam, biraz içlerinde bulunduysam çok doğru şeyler anlattığını söyleyebilirim pınar kür'ün ki kendisi de bir süre sonra tiyatro işlerini bırakmış dayanamayıp.
ama roman olarak kür'ün hep yazmayı sevdiği "çok sevilenin ölümü" bile etkileyici olmamış o kadar çünkü özer karakterini gerçekten tam olarak tanıyamıyoruz. kafa karışıklıkları, yaşam felsefesini anlatmaya çalışmasıyla dolu bir karakter özer. beyhan olsun koca k. olsun çok daha net kişiler.
70'ler ankara'sı için bile okunabilir ama. sıkıyönetim, sokağa çıkma yasağı, kaybolanlar romanın atmosferine sirayet etmiş.