'Morrison Lauwers, roepnaam Lok, was vijfentwintig, woonde met zijn broer Michaël in een klein atelier in Leiden en had zijn dromen helder voor ogen: een groots kunstenaar worden, tentoonstellingen over de hele aardbol, een bestseller schrijven, veel vrienden en praten zonder te stotteren. Als hij dat allemaal voor elkaar zou hebben, over precies vijfentwintig jaar, wilde hij zich terugtrekken in de Johannahoeve op Terschelling, met een lieve vrouw, een moestuin, en een kleine veestapel.
Vijfentwintig jaar later is nu, en ik woon in die boerderij. Elke ochtend als ik wakker word met Michaëls lichaam tegen me aan, en hij me kust, denk ik aan Lok.'
Gelezen voor mijn boekenclub. Het kon me maar niet boeien en ik begreep ze niet, die twee hoofdpersonen die straatarm zijn en vrienden hebben die aan drugs zijn verslaafd. De link tussen de twee is er ook eigenlijk niet, of misschien heb ik iets over het hoofd gezien.
Een boek over een onmogelijke liefde, geïnspireerd door de jong overleden kunstschilder Aad Donker die begin jaren ’80 bekend werd als lid van het kunstenaarscollectief Al Nature. Na het uiteenvallen van de groep trok hij in bij zijn grote liefde in New York. Op 31-jarige leeftijd maakte Aad Donker een eind aan zijn leven. Schrijfster Eva Posthuma de Boer werd als jonge vrouw in het hart geraakt door Donkers verschijning en probeert nu met En het wonder ben jij zijn geschiedenis in fictie te reconstrueren. In En het wonder ben jij worden twee verhalen verteld, dat van studente Tosca en dat van kunstschilder Morrison Lauwers, die als bijnaam Lok heeft. Tosca ziet Lok een keer uit de verte staan wanneer ze voor een bijbaantje aan het werk is. Oogcontact is er niet eens, maar ze is direct enorm geïntrigeerd door zijn verschijning ("het leek of je licht gaf"), maar het lukt haar niet om in de weken na deze liefde op het eerste gezicht-ervaring met hem in contact te komen. Tosca zoekt uit waar Lok is gebleven en wat er met hem is gebeurd. Mooi boek, met grote gevoeligheid geschreven.
Koortsachtige zoektocht van Tosca naar de kunstenaar die ze even zag en in wie ze haar zielsverwant herkende. Twee levens die zich parallel ontwikkelen met de hoop en verwachting dat hun paden zich ééns zullen kruisen.
Het verhaal over Lok had nog wel wat charme en de schrijfstijl is prima, alleen het heeft weinig om het lijf. De twee verhalen zijn maar minimaal verbonden met elkaar en dat stoort bij het lezen.
Met veel plezier gelezen (oke, eigenlijk geluisterd ...), maar geen verhaal dat me bijblijft. Het verhaal als geheel is niet zo héél boeiend, maar de losse situaties waren dan vaak wel weer de moeite waard.