სასაუზმე „ბუდაპეშტში“ სცენა უკვე მზადაა, დეკორაციები გამართულია, მსახიობები კულისებში გარინდულან და რეჟისორის ნიშანს ელოდებიან, რათა საკუთარი როლების შესრულება დაიწყონ. ნიშანი გაისმის და სცენა პერსონაჟებით ივსება.
ყველა აქ არის: მარი, გიო, მძინარე ბაჩო, ბუდა როსტომი (იგივე რიტა), ბიჭი ნელი და ქმრის მიერ ცხვარივით დაკლული ნელიც; აქ არიან ტელევიზორის გამომგონებელი ძველი ხეთები, სიკვდილის წინ მუზეუმში გამოფენილი სნეულები, წინაპართაგან ნაანდერძევი ბირჟის გამამაგრებელი ჯეელები და სქელ კვამლში გახვეული რუსთავის გეტო.
ამ მოთხრობებში სინამდვილე, გამონაგონი, 90-იანი წლებისა თუ პოსტაპოკალიფსური საქართველო – ყველაფერი ერთმანეთშია გადახლართული, ავტორი კი მათ შორის დასაშვებ ყველანაირ ზღვარს შლის, წარმოსახვით პორტალებს შორის გადაადგილდება და მკითხველს იმაზე დიდი კითხვის ნიშნის წინაშე აყენებს, ვიდრე ის ტალღაა, ყველასა და ყველაფრის წამებში გადარეცხვა რომ შეუძლია.
მოთხრობების უმეტესობა ძალიან კარგია. იმ დანარჩენ სამიოდ მოთხრობაზეც დავწერდი რამეს, მაგრამ ვფრთხილობ მაინც - მერე შეიძლება რეზიკო მოვიდეს და ტრაკიდან ხერხემალი გამომაცალოს.
თავიდან გადაღეჭილი 90-იანების, ადრეული 00-იანების ამბებს ველოდებოდი და სასიამოვნოდ გაკვირვებული დავრჩი. მარტივად, სატირულ-მისტიკურ-აბსურდულ სიუჟეტში გადმოსცე ის ჯოჯოხეთი, რომელიც ჩვენი ქვეყნის უდიდესმა ნაწილმა გამოიარა.
რამდენიმე მოთხრობა განსაკუთრებით კარგია - "სიკვდილის მუზეუმი", გადასაღებად გამზადებული ამბავია. საინტერესო სიუჟეტით, კარგი გმირებით და გარემოთი, რომელიც თან ასე შორს, მაგრამ ამავდროულად ძალიან შინაურულია. "საფლავში საკითხავი" - სიმწრის ტირილამდე სასაცილო და აბსურდული ამბავია, რომელიც ისეა მოყოლილი, თითქოს ერთ საღამოს ნასვამზე მეგობარი იხსენებდეს. ამით კარგად არის ნაჩვენები, როგორც ამბის, ასევე თხრობის ავთენტურობა.
საბოლოო ჯამში კი ეს კრებული მშვენიერი ნამუშევარია, Good Job!
4 მხოლოდ იმიტომ, რომ ყველა მოთხრობა ერთნაირად მაგარი ვერაა, თორემ ზოგი ისეთია 5-ს კი არა 55-ს იმსახურებს! სიკვდილის მუზეუმი სა წყალქვეშა საქართველო გამისწორდა მაგრად <3
კრებული ბევრი კარგი და რამდენიმე ცუდი მოთხრობისგან შედგება. 90-იანები და ქართული ყოფა არა გადღეჭილი ამბებით, არამედ სიუჟეტის მოულოდნელი განვითარებებით, საინტერესო პერსონაჟებით და ირონიამდე მისული აბსურდულობით არის დახატული.
ეს ის წიგნია ქავერის გამო რომ ვიყიდე. არც აღწერა წამიკითხავს და წინათგრძნობას მივენდე. აი ისეთია მეტროში რომ უნდა წაიკითხო. არ ვიცი რომელი სიტყვებით უნდა შევაფასო ეს წიგნი, არაფერში არ ჯდება, იყო რამოდენიმე მოთხრობა, რომელიც არ მომეწონა (ან ვერ გავიგე როგორც საჭირო იყო), რომელსაც ამოვიღებდი წიგნიდან, მაგრამ მთლიანობაში მაინც ძალიან მომეწონა უცნაური იუმორის და სატირული თხრობის გამო!