What do you think?
Rate this book
Herberekening
Schoolverlater Leon komt op straat bij toeval een meisje tegen dat hij van school kent en dat nu al aan het werk is. Ze rijdt in een huurauto en moet ergens papieren ophalen. Ze vraagt hem om even op de huurauto te passen. Dat doet Leon, het meisje komt echter niet meer terug. Dan hoort hij vanuit de auto de stem van de navigatie: ‘Volg de geplande route.’ Leon besluit in te stappen en de taak van het meisje over te nemen. Hij gaat op pad, zonder te weten waarheen en wat hij vervoert. De navigatie leidt hem. In eerste instantie voelt dat goed: hij heeft een taak en een doel, alles is overzichtelijk en eenvoudig en ook belangrijk. Maar langzaam wordt hem duidelijk dat het een duistere zaak is en worstelt hij met zijn ongevraagde betrokkenheid en de daarmee samenhangende schuldvraag.
220 pages, Paperback
Published April 1, 2018
About the author
Frederik Baas
3 books1 followerFrederik Baas is een pseudoniem van Jan van Mersbergen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
August 14, 2018
Leon is op weg naar de Albert Heijn om te informeren naar een baantje als hij Youssra tegenkomt. Youssra zat bij hem op school en hij blijkt haar nog altijd fascinerend te vinden. Ze vraagt hem even op haar huurauto te passen totdat zij terug is. Ze komt niet terug, maar wel komt er een stem uit de auto. Het is de navigatie die vraagt naar de gemarkeerde route te rijden. Leon doet wat gevraagd wordt.
Het eerste hoofdstuk riep al vragen op bij mij. In geen enkele politieserie heb ik gelezen of gezien dat een rechercheur een verdachte steekwoorden op laat schrijven over de gebeurtenis die tot zijn arrestatie hebben geleid. Wat is er voorgevallen, wat heeft Leon wel of niet gedaan?
Een andere vraag die tijdens het lezen in mijn hoofd sloop, is wat Leon dacht toen hij de auto instapte en de navigatie een aantal keer volgde. Het hield mij het hele verhaal bezig en dat was duidelijk ook de bedoeling van de schrijver.
Ik weet niet in wat voor wereld Leon leefde en hoe hij als persoon is, los van dit avontuur. Hij denkt vaak aan een film en af en toe vergelijkt hij zich met personage Will Turner. Leeft hij misschien zelf in een film?
Eerst dacht ik dat hij een vorm van Autisme had, hij doet het gewoon en houdt onder andere van eenvoudige opdrachten. “Als mij iets gevraagd werd dan deed ik het.” “Maar niemand heeft je iets gevraagd.” “Jawel. De navigatie.” Of dit wel of niet zo is, krijg je eerst weinig over mee. Uiteindelijk leer je Leon iets beter kennen in de autoritten.
De steekwoorden die Leon opschrijft zijn tevens de hoofdstuktitels. De titels zijn aansluitend op de laatste zin van het vorige hoofdstuk. Erg knap gedaan waardoor je als lezer alleen maar door wilt lezen. Als ik stop met lezen doe ik dat vaak aan het einde van een hoofdstuk, maar bij dit boek lukte dat gewoon niet. Ik moest doorlezen en dat kwam mede door de korte hoofdstukken.
Een beetje mysterieuze manier van schrijven heeft mij duidelijk op het verkeerde spoor gezet. Ik vertrouwde Leon, maar naarmate het boek vorderde begon ik daar wel vaker aan te twijfelen, want hoe komt hij anders in een verhoorkamer terecht? Ik vind het knap dat in de laatste 10 pagina’s de plottwist pas naar boven komt, zo lang laat Frederik Baas de lezer aan het lijntje. Zijn eerste boek vond ik al goed, maar met zijn tweede boek doet hij er nog een schepje bovenop. Hij heeft zich laten inspireren door de aanslagen in en rond Brussel in 2016. Door actualiteit te verwerken in het verhaal en een originele invalshoek is het een originele en waardige literaire thriller geworden.
En stiekem ben ik ook wel blij dat mijn TomTom geen 'herberekenen' zegt.
Het eerste hoofdstuk riep al vragen op bij mij. In geen enkele politieserie heb ik gelezen of gezien dat een rechercheur een verdachte steekwoorden op laat schrijven over de gebeurtenis die tot zijn arrestatie hebben geleid. Wat is er voorgevallen, wat heeft Leon wel of niet gedaan?
Een andere vraag die tijdens het lezen in mijn hoofd sloop, is wat Leon dacht toen hij de auto instapte en de navigatie een aantal keer volgde. Het hield mij het hele verhaal bezig en dat was duidelijk ook de bedoeling van de schrijver.
Ik weet niet in wat voor wereld Leon leefde en hoe hij als persoon is, los van dit avontuur. Hij denkt vaak aan een film en af en toe vergelijkt hij zich met personage Will Turner. Leeft hij misschien zelf in een film?
Eerst dacht ik dat hij een vorm van Autisme had, hij doet het gewoon en houdt onder andere van eenvoudige opdrachten. “Als mij iets gevraagd werd dan deed ik het.” “Maar niemand heeft je iets gevraagd.” “Jawel. De navigatie.” Of dit wel of niet zo is, krijg je eerst weinig over mee. Uiteindelijk leer je Leon iets beter kennen in de autoritten.
De steekwoorden die Leon opschrijft zijn tevens de hoofdstuktitels. De titels zijn aansluitend op de laatste zin van het vorige hoofdstuk. Erg knap gedaan waardoor je als lezer alleen maar door wilt lezen. Als ik stop met lezen doe ik dat vaak aan het einde van een hoofdstuk, maar bij dit boek lukte dat gewoon niet. Ik moest doorlezen en dat kwam mede door de korte hoofdstukken.
Een beetje mysterieuze manier van schrijven heeft mij duidelijk op het verkeerde spoor gezet. Ik vertrouwde Leon, maar naarmate het boek vorderde begon ik daar wel vaker aan te twijfelen, want hoe komt hij anders in een verhoorkamer terecht? Ik vind het knap dat in de laatste 10 pagina’s de plottwist pas naar boven komt, zo lang laat Frederik Baas de lezer aan het lijntje. Zijn eerste boek vond ik al goed, maar met zijn tweede boek doet hij er nog een schepje bovenop. Hij heeft zich laten inspireren door de aanslagen in en rond Brussel in 2016. Door actualiteit te verwerken in het verhaal en een originele invalshoek is het een originele en waardige literaire thriller geworden.
En stiekem ben ik ook wel blij dat mijn TomTom geen 'herberekenen' zegt.
July 29, 2019
Aan het eind denkt de lezer zelf aan een herberekening toe te zijn...
Verrassend in vorm en verhaal.
De steekwoorden van Leon in de verhoorkamer als hoofdstuktitels; zijn voortdurende relaas dat je één maakt met deze ietwat naïeve hoofdpersoon.
Bewust zeg ik niet méér om niets prijs te geven.
Dit boek zou goed bij Nederlands gebruikt kunnen worden om het begrip vertelperspectief uit te leggen.
Verrassend in vorm en verhaal.
De steekwoorden van Leon in de verhoorkamer als hoofdstuktitels; zijn voortdurende relaas dat je één maakt met deze ietwat naïeve hoofdpersoon.
Bewust zeg ik niet méér om niets prijs te geven.
Dit boek zou goed bij Nederlands gebruikt kunnen worden om het begrip vertelperspectief uit te leggen.
May 6, 2018
Herberekening was een fijn boek om te lezen – de hoofdstukken waren kort, waardoor ik er echt doorheen racete! De hoofdstukken eindigden ook op zo’n manier dat je wel door móést lezen. Veel hoofdstukken eindigden namelijk halverwege de zin en de titel van het volgende hoofdstuk was dan het vervolg van die zin. Hierdoor was het moeilijk het boek weg te leggen!
Ondanks dat ik het concept van het verhaal interessant vond, kon het naar mijn mening beter. Er zaten veel passages in het boek waar Leon enkel in de auto rijdt en je zowat de hele route te lezen krijgt (hier ging hij rechtsaf en daar sorteerde hij links voor om vervolgens de bocht om te gaan. Op die manier). Zoals je al kunt raden is dit niet super interessant om te lezen. Wel liet het me uitkijken naar de dag dat ik eindelijk mijn eigen rijbewijs haal haha! Ook werden er naar mijn smaak – tot vervelens toe – te veel vergelijkingen gemaakt met Pirates of the Caribbean. Aan het einde van het boek zat er gelukkig nog een plottwist die ik niet aan zag komen! Wanneer ik echter terug kijk naar hoe het verhaal daarvoor werd verteld was het niet heel erg logisch … maar ergens ook weer wel (hiervoor moet je het boek zelf maar lezen 😉 Het was in ieder geval niet een plottwist die me met open mond achter liet, maar eerder met één opgetrokken wenkbrauw.
Ondanks die minpuntjes was het een fijn boek om eventjes tussendoor te lezen. Ik kan me voorstellen dat het een goed boek is om je uit bijvoorbeeld een “reading slump” te halen!
Ondanks dat ik het concept van het verhaal interessant vond, kon het naar mijn mening beter. Er zaten veel passages in het boek waar Leon enkel in de auto rijdt en je zowat de hele route te lezen krijgt (hier ging hij rechtsaf en daar sorteerde hij links voor om vervolgens de bocht om te gaan. Op die manier). Zoals je al kunt raden is dit niet super interessant om te lezen. Wel liet het me uitkijken naar de dag dat ik eindelijk mijn eigen rijbewijs haal haha! Ook werden er naar mijn smaak – tot vervelens toe – te veel vergelijkingen gemaakt met Pirates of the Caribbean. Aan het einde van het boek zat er gelukkig nog een plottwist die ik niet aan zag komen! Wanneer ik echter terug kijk naar hoe het verhaal daarvoor werd verteld was het niet heel erg logisch … maar ergens ook weer wel (hiervoor moet je het boek zelf maar lezen 😉 Het was in ieder geval niet een plottwist die me met open mond achter liet, maar eerder met één opgetrokken wenkbrauw.
Ondanks die minpuntjes was het een fijn boek om eventjes tussendoor te lezen. Ik kan me voorstellen dat het een goed boek is om je uit bijvoorbeeld een “reading slump” te halen!
July 25, 2018
Wat ga ik hierover schrijven zonder al te veel prijs te geven?
'Begin maar gewoon, dan komt het verhaal vanzelf.'
We volgen 'Will Turner' alias Leon op zijn route van Amsterdam naar een groot vliegveld bij Parijs. Bijna dezelfde route die we anderhalve week terug zelf reden, met dit verschil dat we geen tussenstops hebben gemaakt als bijzonder gevaarlijke pakketdienst, de reguliere grensovergangen hebben genomen, de A1 zijn gevolgd en niet zijn omgekeerd naar Brussel.
Aan de hand van steekwoorden die genoteerd moeten worden en terugblikken om vervolgens snel te schakelen naar een kantoorpand waaruit alle meubilair is uitgehaald, race je letterlijk door het boek heen. Er is een geschreven onderbreking tussen de korte hoofdstukken waardoor je nog sneller bladzijden gaat screenen.
Je weet dat er iets aan zit te komen terwijl je al aan het eind bent begonnen aan het begin op pagina 5. En dan toch ineens, lees ik het goed?
Deze literaire thriller zit goed in elkaar, de spanning is goed opgebouwd, er wordt niets te veel verteld, je wordt verrast. Dagboek van een rivier was goed, deze doet er een schepje bovenop.
Gelukkig zegt onze tomtom geen 'herberekening' maar 'keer om'.
'Begin maar gewoon, dan komt het verhaal vanzelf.'
We volgen 'Will Turner' alias Leon op zijn route van Amsterdam naar een groot vliegveld bij Parijs. Bijna dezelfde route die we anderhalve week terug zelf reden, met dit verschil dat we geen tussenstops hebben gemaakt als bijzonder gevaarlijke pakketdienst, de reguliere grensovergangen hebben genomen, de A1 zijn gevolgd en niet zijn omgekeerd naar Brussel.
Aan de hand van steekwoorden die genoteerd moeten worden en terugblikken om vervolgens snel te schakelen naar een kantoorpand waaruit alle meubilair is uitgehaald, race je letterlijk door het boek heen. Er is een geschreven onderbreking tussen de korte hoofdstukken waardoor je nog sneller bladzijden gaat screenen.
Je weet dat er iets aan zit te komen terwijl je al aan het eind bent begonnen aan het begin op pagina 5. En dan toch ineens, lees ik het goed?
Deze literaire thriller zit goed in elkaar, de spanning is goed opgebouwd, er wordt niets te veel verteld, je wordt verrast. Dagboek van een rivier was goed, deze doet er een schepje bovenop.
Gelukkig zegt onze tomtom geen 'herberekening' maar 'keer om'.
August 12, 2018
Boeiend en bijzonder geschreven met steekwoorden als titels. En zo zou het dus gegaan kunnen zijn...
May 3, 2018
De VN Detective- en Thrillergids gaf Dagboek uit de rivier, het debuut van Frederik Baas, een pseudoniem van Jan van Mersbergen, maar liefst vijf sterren. Onder zijn eigen naam schreef hij diverse romans en voor De laatste ontsnapping ontving hij in 2014 de F. Bordewijk-prijs voor het beste Nederlandstalige prozaboek van dat jaar. Hij heeft als pseudoniem voor de naam Frederik gekozen omdat deze bestaat uit de eerste letters van de hoofdpersonen van zijn romans. De achternaam is willekeurig gekozen. Zijn tweede thriller is Herberekening en is begin 2018 verschenen.
Het is zomervakantie en de 19-jarige Leon heeft nog niet zo heel lang geleden de school verlaten. Op weg naar Albert Heijn, waar hij hoopt een baantje te vinden, komt hij Yousra tegen. Ze zat bij hem in de klas en, net als vele anderen, zag hij haar wel zitten. Als ze hem vraagt om op haar huurauto te passen stemt hij toe. Ze komt niet terug. Wel hoort hij plotseling een stem. Van de navigatie. Leon doet wat hem gevraagd wordt. Maar hij weet nog niet wat hem daardoor staat te gebeuren en waar hij uiteindelijk terechtkomt.
Bijzonder. Dat is het eerste hoofdstuk van Herberekening. Want welke politiefunctionaris laat een arrestant steekwoorden opschrijven die geleid hebben tot zijn arrestatie? Dit zorgt er al meteen voor dat de lezer nieuwsgierig wordt en met vragen komt te zitten. Die losse woorden zijn vervolgens wel de aanleiding tot het verhaal dat Leon te vertellen heeft. En zijn tevens de titel van ieder nieuw hoofdstuk. Een leuke vondst, vooral wanneer die titel het vervolg is van de laatste zin uit een voorgaand hoofdstuk.
Een van de vragen die de lezer krijgt, is wat iemand bezielt om te handelen zoals Leon heeft gedaan. Dit intrigeert. Doordat je niet weet wat er in hem omging, wil je weten hoe het hem vergaat, hoe het verhaal verloopt en ook hoe het afloopt. Want leeft Leon in een droomwereld of misschien in zijn eigen film? Dit alles zorgt ervoor dat er een spanningsveld ontstaat dat gedurende de plot alleen maar toeneemt. Wat dit betreft is Baas er uitstekend in geslaagd dat de lezer zich min of meer in het hoofd van Leon nestelt. Dat hij zelf Leon is.
De aanslagen van 2016 in en rond Brussel hebben de auteur kennelijk geïnspireerd tot het schrijven van dit boek. Hij heeft dat vanuit een originele invalshoek gedaan en door het verwerken van die actualiteit in het verhaal gaat het veel meer leven. Het is aan de ene kant onwerkelijk, maar aan de andere kant ook weer geloofwaardig. Daarbij hanteert Baas een bijzonder toegankelijke en levendige schrijfstijl waardoor het boek erg prettig leest. Neem daarbij de onverwachte ontknoping en de verrassing is compleet. Herberekening is daardoor een thriller zoals een thriller zou moeten zijn.
Het is zomervakantie en de 19-jarige Leon heeft nog niet zo heel lang geleden de school verlaten. Op weg naar Albert Heijn, waar hij hoopt een baantje te vinden, komt hij Yousra tegen. Ze zat bij hem in de klas en, net als vele anderen, zag hij haar wel zitten. Als ze hem vraagt om op haar huurauto te passen stemt hij toe. Ze komt niet terug. Wel hoort hij plotseling een stem. Van de navigatie. Leon doet wat hem gevraagd wordt. Maar hij weet nog niet wat hem daardoor staat te gebeuren en waar hij uiteindelijk terechtkomt.
Bijzonder. Dat is het eerste hoofdstuk van Herberekening. Want welke politiefunctionaris laat een arrestant steekwoorden opschrijven die geleid hebben tot zijn arrestatie? Dit zorgt er al meteen voor dat de lezer nieuwsgierig wordt en met vragen komt te zitten. Die losse woorden zijn vervolgens wel de aanleiding tot het verhaal dat Leon te vertellen heeft. En zijn tevens de titel van ieder nieuw hoofdstuk. Een leuke vondst, vooral wanneer die titel het vervolg is van de laatste zin uit een voorgaand hoofdstuk.
Een van de vragen die de lezer krijgt, is wat iemand bezielt om te handelen zoals Leon heeft gedaan. Dit intrigeert. Doordat je niet weet wat er in hem omging, wil je weten hoe het hem vergaat, hoe het verhaal verloopt en ook hoe het afloopt. Want leeft Leon in een droomwereld of misschien in zijn eigen film? Dit alles zorgt ervoor dat er een spanningsveld ontstaat dat gedurende de plot alleen maar toeneemt. Wat dit betreft is Baas er uitstekend in geslaagd dat de lezer zich min of meer in het hoofd van Leon nestelt. Dat hij zelf Leon is.
De aanslagen van 2016 in en rond Brussel hebben de auteur kennelijk geïnspireerd tot het schrijven van dit boek. Hij heeft dat vanuit een originele invalshoek gedaan en door het verwerken van die actualiteit in het verhaal gaat het veel meer leven. Het is aan de ene kant onwerkelijk, maar aan de andere kant ook weer geloofwaardig. Daarbij hanteert Baas een bijzonder toegankelijke en levendige schrijfstijl waardoor het boek erg prettig leest. Neem daarbij de onverwachte ontknoping en de verrassing is compleet. Herberekening is daardoor een thriller zoals een thriller zou moeten zijn.
April 28, 2018
Ik luister geregeld naar luisterboeken als ik thuis ben, tijdens het sporten of onderweg. Van dit boek had ik ook het luisterboek en ik ben blij dat ik deze niet in de auto heb aangezet. Dit zou verwarrend zijn geweest aangezien vaak instructies van de navigatie worden voorgelezen en ik ook in Amsterdam Zuid woon. Wie weet wat er had kunnen gebeuren...
Helaas moet ik concluderen dat dit boek niet voor mij was:
- Het boek was weinig subtiel in mijn ogen. Veel herhaling --> rij-instructies, Pirates of the Caribbean, AH, nuttig willen voelen, tellen, etc.
- Ik kon me niet identificeren met de hoofdpersoon, die allemaal zaken lijkt te doen zonder daar een goede reden voor te hebben. Hoewel het einde iets meer inzicht geeft, laat het je gedurende de rest van het verhaal zwemmen.
- Heel weinig conversaties. Die gesprekken die er wel zijn, zijn kort en voelen gemaakt aan.
Helaas moet ik concluderen dat dit boek niet voor mij was:
- Het boek was weinig subtiel in mijn ogen. Veel herhaling --> rij-instructies, Pirates of the Caribbean, AH, nuttig willen voelen, tellen, etc.
- Ik kon me niet identificeren met de hoofdpersoon, die allemaal zaken lijkt te doen zonder daar een goede reden voor te hebben. Hoewel het einde iets meer inzicht geeft, laat het je gedurende de rest van het verhaal zwemmen.
- Heel weinig conversaties. Die gesprekken die er wel zijn, zijn kort en voelen gemaakt aan.
February 6, 2023
Na het lezen van de achterflap was is nieuwsgierig geworden. Leuke invalshoek voor een verhaal dat spannend zou kunnen worden.
Leon is op zoek naar een bijbaantje bij de Albert Heijn, maar komt een klasgenootje tegen die hem vraagt even op een huurauto te passen. Als het te lang duurt voordat ze terugkomt, besluit Leon maar in te stappen en zich te laten leiden door de stem van de navigatie. Wat volgt is een soort van mislukt reisverhaal waarin voor mij elke vorm van spanning mist. Leon gaat van adres naar adres, wisselt pakketten, ontmoet iemand en gaat weer terug. Nou, boeiend... Het is ongeloofwaardig en het plot komt uit de lucht vallen.
Wat wel leuk is gedaan is dat Leon aan de hand van steekwoorden zijn versie van het verhaal vertelt. Ieder steekwoord is de titel van een hoofdstuk. De schrijfstijl is prettig en toegankelijk.
Leon is op zoek naar een bijbaantje bij de Albert Heijn, maar komt een klasgenootje tegen die hem vraagt even op een huurauto te passen. Als het te lang duurt voordat ze terugkomt, besluit Leon maar in te stappen en zich te laten leiden door de stem van de navigatie. Wat volgt is een soort van mislukt reisverhaal waarin voor mij elke vorm van spanning mist. Leon gaat van adres naar adres, wisselt pakketten, ontmoet iemand en gaat weer terug. Nou, boeiend... Het is ongeloofwaardig en het plot komt uit de lucht vallen.
Wat wel leuk is gedaan is dat Leon aan de hand van steekwoorden zijn versie van het verhaal vertelt. Ieder steekwoord is de titel van een hoofdstuk. De schrijfstijl is prettig en toegankelijk.
June 3, 2019
Mijn tweede boek van Frederik Baas, en bij dezen de laatste. Ook deze kon me niet bekoren. Het genre 'literaire thriller' vind ik niet passend. Er is niks spannend aan dit boek. Wel raar.. heel raar. En het einde al helemaal, een twist, maar toch weer niet?, Heb het twee keer gelezen om te bekijken of ik nou goed begreep wat ik las... even zonder spoilers weg te willen geven. Maar wie het heeft gelezen snapt wat ik bedoel.
July 24, 2018
Aanrader! Dagboek uit de rivier vond ik ook erg goed. Blijkt dat ik nog een boek van deze schrijver gelezen heb: de hemelrat. Maar dat boek schreef hij onder zijn eigen naam Jan van Mersbergen. Een pseudoniem voor een ander genre, waarom ook niet? Ik vond beide thrillers onder pseudoniem van Frederik Baas trouwens boeiender dan de Hemelrat.
July 31, 2023
Een relatief dun boek, waar je snel doorheen bent. Toch gaat het tempo van het verhaal tergend langzaam en zijn er veel passages die meerdere keren in het boek, zij het in andere woorden, herhaald worden. De plot lijkt uit de lucht te komen vallen en vond ik erg ongeloofwaardig. De plot klopt wel, de puzzelstukjes vallen op hun plaats, maar wat mij betreft erg vergezocht.
April 8, 2018
3,5 ster afgerond naar 4 vanwege het verrassende eind.
August 19, 2019
Vlot geschreven en met een heel verrassend einde.
August 1, 2023
Great condensed story about a man who gets involved in a criminal event. Well written, and with several moments of surprise.
August 6, 2024
Grappig gegeven, goed uitgewerkt, onderhoudend geschreven.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews