What do you think?
Rate this book
Το 24ωρο ενός αναγνώστη: Ηδονές και πάθη της ανάγνωσης
Ποιος είναι ο ιδανικός αναγνώστης και ποιο το ιδανικό βιβλιοπωλείο; Πώς γίνεται κάποιος να αφήνει μισοδιαβασμένα τα πιο αγαπημένα του βιβλία ή να τα διαβάζει από το τέλος προς την αρχή; Υπάρχει ιδανικό μέρος για διάβασμα; Ποιο βιβλίο ενδείκνυται για κάθε τοποθεσία; Υπάρχουν άραγε βιβλία που είναι προτιμότερο να διαβαστούν με άκοπες τις σελίδες τους; Πόσους τόμους περιέχει μια ιδανική βιβλιοθήκη και ποιος είναι ο τέλειος τρόπος να τους ταξινομήσεις μέσα σε αυτήν; Πώς αναγνωρίζουμε έναν αληθινό βιβλιόφιλο και τι είδους άνθρωποι είναι όσοι δανείζουν βιβλία; Είναι καλύτερο να διαβάζεις γυμνός ή να διαβάζεις ξυπόλυτος; Τι κάνουν οι ντετέκτιβ στα αστυνομικά μυθιστορήματα όταν δεν κάνουν έρευνες; Και σε τι διαφέρει, τελικά, ένας βιβλιόφιλος από έναν βιβλιοφάγο και αυτός ο τελευταίος από έναν βιβλιομανή;
Με τέτοιου είδους ζωτικά ερωτήματα, και άλλα τόσα παρόμοια, καταπιάνεται ο αναγνώστης που «πρωταγωνιστεί» στα τριάντα πέντε δοκίμια του βιβλίου, στην προσπάθειά του να διερευνήσει τη φύση της ανάγνωσης, τις ηδονές που η τέχνη αυτή προσφέρει και τα πάθη που προκαλεί. Διερεύνηση που εξαρχής μετατρέπεται σε ένα απολαυστικό όσο και διδακτικό παιχνίδι, καθώς ο αναγνώστης, πάντα με το μολύβι στο χέρι, μετατοπίζει την προσοχή του διαρκώς από τον έναν συγγραφέα στον άλλο κι από το ένα βιβλίο στο άλλο, ενώ το βλέμμα του αγκαλιάζει ταυτόχρονα την τυπωμένη σελίδα μπροστά του και την κίνηση του κόσμου γύρω του.
Ποια είναι τα πιο αγαπημένα του βιβλία και, κυρίως, πότε προλαβαίνει και τα διαβάζει όλα αυτά;
Χ.Γ.
Με τέτοιου είδους ζωτικά ερωτήματα, και άλλα τόσα παρόμοια, καταπιάνεται ο αναγνώστης που «πρωταγωνιστεί» στα τριάντα πέντε δοκίμια του βιβλίου, στην προσπάθειά του να διερευνήσει τη φύση της ανάγνωσης, τις ηδονές που η τέχνη αυτή προσφέρει και τα πάθη που προκαλεί. Διερεύνηση που εξαρχής μετατρέπεται σε ένα απολαυστικό όσο και διδακτικό παιχνίδι, καθώς ο αναγνώστης, πάντα με το μολύβι στο χέρι, μετατοπίζει την προσοχή του διαρκώς από τον έναν συγγραφέα στον άλλο κι από το ένα βιβλίο στο άλλο, ενώ το βλέμμα του αγκαλιάζει ταυτόχρονα την τυπωμένη σελίδα μπροστά του και την κίνηση του κόσμου γύρω του.
Ποια είναι τα πιο αγαπημένα του βιβλία και, κυρίως, πότε προλαβαίνει και τα διαβάζει όλα αυτά;
Χ.Γ.
- GenresNonfiction
264 pages, Paperback
First published November 29, 2017
69 people want to read
About the author
Γιαννακόπουλος Χαράλαμπος
11 books28 followersΟ Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, εργάζεται ως εκπαιδευτικός και γράφει για τα βιβλία και την ανάγνωση σε εφημερίδες και περιοδικά. Βιβλία του: «Μικρά Ικαρία» (2005), «Ελεύθερη πτήση, ελεύθερη πτώση» (συλλογική έκδοση, 2011), «Γράμματα σ’ έναν πολύ νέο ποιητή» (2012), «Μια λεπτομέρεια που κανείς δεν την παρατηρεί» (2013), «Τι κοιτάζει στ' αλήθεια ο ποιητής» (2016), «Το εικοσιτετράωρο ενός αναγνώστη» (2017), «Ο θάνατος πλένει το πρόσωπό του στα νερά που κυλάνε απ' το σώμα σου» (2023).
http://charalamposgiannakopoulos.com/
http://charalamposgiannakopoulos.com/
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
April 18, 2018
Ένα βιβλίο που μπορείς να το διαβάσεις σε λιγότερες από είκοσι τέσσερις ώρες ή που απλά μπορείς να το τοποθετήσεις στο κομοδίνο πλάι στο προσκεφάλι σου και κάθε τόσο να θέτεις ψηλαφητά το δάχτυλό σου σε κάποια από τις σελίδες του και να το ανοίγεις σε εκείνο ακριβώς το σημείο που άγγιξες τυχαία για να διαβάσεις (ξανά και ξανά) κείμενα τόσο όμορφα και έξυπνα γραμμένα, όπως αυτό για το εικοσιτετράωρο ενός αναγνώστη ή το άλλο για τα αγαπημένα μισοδιαβασμένα (!) βιβλία του συγγραφέα. Κι αν πάλι τύχει και πέσεις στις ενδιάμεσες σελίδες με τα εκατό αγαπημένα βιβλία του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου, τι σπάνια τύχη!, εκτός από εκείνα που (θα έπρεπε να) βρίσκονται και στη δική σου λίστα, υπάρχουν σίγουρα κι άλλα, εξίσου σπουδαία, που δεν είχες μέχρι τώρα υπόψη σου, αλλά να μια καλή αφορμή να περιπλανηθείς στις σελίδες τους! Κι αν, τέλος, ο δείκτης σου σημαδέψει το ‘ερωτηματολόγιο αναγνωστικής συμπεριφοράς’, τσέκαρε ξανά και ξανά τις απαντήσεις σου, μπας και διαγνωσθεί, τελικά, τι από τα τρία είσαι: βιβλιόφιλος, βιβλιοφάγος ή βιβλιομανής;
Ένα βιβλίο που δίνει τις δικές του απαντήσεις σε ερωτήσεις που έχεις ήδη θέσει στον εαυτό σου ("Ποιο είναι το ιδανικό βιβλιοπωλείο;" , "Τι διαβάζουν οι συγγραφείς που διαβάζεις;" ), αλλά και σε άλλες, που, κατά πάσα πιθανότητα, δεν είχες καν διανοηθεί ("Τι είναι καλύτερο, να διαβάζεις γυμνός ή να διαβάζεις ξυπόλητος;" ). Ένα βιβλίο ωδή στα βιβλία, τους συγγραφείς τους, τους αναγνώστες, και πολλούς από τους πιο αγαπημένους λογοτεχνικούς ήρωες. Ένα βιβλίο που, εν τέλει, θα αργήσω να τοποθετήσω στα ράφια της βιβλιοθήκης μου, ώστε, κρατώντας το παραπλεύρως μου, να διαβάζω για κάμποσο ακόμη καιρό σκέψεις όμορφες όπως αυτή:
Ένα βιβλίο που δίνει τις δικές του απαντήσεις σε ερωτήσεις που έχεις ήδη θέσει στον εαυτό σου ("Ποιο είναι το ιδανικό βιβλιοπωλείο;" , "Τι διαβάζουν οι συγγραφείς που διαβάζεις;" ), αλλά και σε άλλες, που, κατά πάσα πιθανότητα, δεν είχες καν διανοηθεί ("Τι είναι καλύτερο, να διαβάζεις γυμνός ή να διαβάζεις ξυπόλητος;" ). Ένα βιβλίο ωδή στα βιβλία, τους συγγραφείς τους, τους αναγνώστες, και πολλούς από τους πιο αγαπημένους λογοτεχνικούς ήρωες. Ένα βιβλίο που, εν τέλει, θα αργήσω να τοποθετήσω στα ράφια της βιβλιοθήκης μου, ώστε, κρατώντας το παραπλεύρως μου, να διαβάζω για κάμποσο ακόμη καιρό σκέψεις όμορφες όπως αυτή:
«Πώς είναι δυνατόν να περιλαμβάνεται στα αγαπημένα σου ένα βιβλίο πριν ακόμα το τελειώσεις, ώστε να έχεις τη δυνατότητα να σχηματίσεις μια ολοκληρωμένη και, κατά το δυνατόν, οριστική εικόνα γι’ αυτό; Μα, αν έστω ένα πράγμα τελεσίδικα μας έδειξε ο 20ος αιώνας, είναι πως δεν διαβάζουμε ένα μυθιστόρημα για να δούμε τι θα γίνει στο τέλος. Πολύ λίγη σημασία έχει πια η τύχη του ήρωα (αν υπάρχει τέτοιος), η λύση του δράματος (αν υφίσταται δράμα), ακόμα και η λύση του αστυνομικού μυστηρίου… Εμείς, όμως, διαβάζουμε για την απόλαυση της ανάγνωσης, διαβάζουμε για τις αναλογίες που ανακαλύπτουμε μέσα μας, για τη μαγεία της φράσης και το βάθος του στοχασμού. Διαβάζουμε γυρεύοντας έναν τρόπο να ζήσουμε. Διαβάζουμε γιατί κάθε επόμενη φράση, κάθε επόμενη παράγραφος είναι ένα άλμα στο κενό ή ένα βύθισμα στην ουτοπία που διακαώς νοσταλγούμε. Το Βιβλίο της ανησυχίας του Πεσόα, το Ζωή: οδηγίες χρήσεως του Περέκ, η Δίκη του Κάφκα, το Μαγικό Βουνό του Τόμας Μαν, το Ταξίδι στην άκρη της νύχτας του Σελίν θα μπορούσαν να μην τελειώνουν ποτέ. Γιατί έτσι διαβάζουμε τα βιβλία που αγαπάμε: σαν να μην τελειώνουν ποτέ. »
May 7, 2018
Την κριτική μπορείτε να τη διαβάσετε και στο Agapi Reads.
Το 24ωρο ενός αναγνώστη του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου δε μου το πρότεινε κάποιος, ούτε το είδα σε κάποιο ράφι βιβλιοπωλείου. Το πήρε το μάτι μου σ’ αυτό το μαγικό μέρος που βρισκόμαστε τώρα, το ίντερνετ και πιο συγκεκριμένα στο Goodreads. Το μόνο που ήξερα είναι ότι πρόκειται για ένα βιβλίο για τον αναγνώστη και αυτό μου αρκούσε εκείνη τη στιγμή. Εμπιστεύτηκα το ένστικτό μου και το αγόρασα λοιπόν.
Πρόκειται για ένα non-fiction βιβλίο, αφιερωμένο στον αναγνώστη και πιο συγκεκριμένα στις συνήθειες, τα κολλήματα και τις σκέψεις του. Φοβήθηκα πάρα πολύ ότι το βιβλίο θα ήταν γραμμένο με άμεσα και έμμεσα “πρέπει” και “μη”, αλλά ευτυχώς δε συνάντησα ούτε στιγμή δασκαλίστικο ύφος. Κάθε άλλο, ο κύριος Γιαννακόπουλος διατηρεί στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου ανάλαφρο ύφος, κάνοντας συχνά χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Παρ’ όλο που δεν υπάρχει μυθοπλασία, η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας σε μερικά σημεία κρύβει μια ποιητική διάθεση (ποιητής γαρ). Και φυσικά αυτή είναι απαραίτητη σε ένα βιβλίο που μιλά για την ανάγνωση, αφού ο άνθρωπος δεν έχει αποκωδικοποιήσει επιστημονικά και πλήρως τη λεγόμενη “μαγεία” της, δηλαδή τι ακριβώς είναι αυτό που μας κάνει να αγαπάμε το διάβασμα. Επομένως, η ποιητική χροιά συνοδεύει άριστα αυτήν την ακατανόητη μαγεία που συνοδεύει την αγάπη του για τα βιβλία.
Σε κάθε κεφάλαιο αναλύεται και ένα διαφορετικό θέμα, υπό το πρίσμα του κύριου Γιαννακόπουλου: θα μας μιλήσει για τον δανεισμό, για το παράλληλο διάβασμα, για την ταλαιπωρία της ταξινόμησης των βιβλίων στη βιβλιοθήκη μας, για το ιδανικό βιβλιοπωλείο. Θα μας δώσει ακόμη και μια λίστα με τα 100 αγαπημένα του βιβλία. Έτσι, τελειώνοντας το βιβλίο, έχουμε την εντύπωση ότι καθίσαμε μαζί του και ήπιαμε έναν καφέ συζητώντας ως αναγνώστης προς αναγνώστη.
Αξίζει επίσης να πούμε ότι σε κάθε κεφάλαιο γίνονται αναφορές σε βιβλία που έχει διαβάσει ο συγγραφέας. Παραδέχεται ότι τρέφει μια ιδιαίτερη αδυναμία στα κλασικά, οπότε αν είστε κι εσείς λάτρης του συγκεκριμένου είδους, το μόνο σίγουρο είναι πως όχι απλώς θα ταυτιστείτε, αλλά θα επεκτείνετε σοβαρά τη λίστα με τα “to-read” σας (καλή τύχη με αυτό).
Ήταν ένα άκρως ευχάριστο ανάγνωσμα, αρκετά διαφορετικό από τα συνηθισμένα και σίγουρα το χρειαζόμουν. Συνειδητοποίησα ότι τα πράγματα που κάνω ορισμένες φορές και θεωρώ περίεργα, τελικά δεν είναι και τόσο σπάνια για έναν αναγνώστη. Με έκανε να νιώσω καλύτερα για τις αναγνωστικές μου συνήθειες, αφού ήταν σαν να μου είπε “μην ανησυχείς, we’re all mad here“.
Το συστήνω ανεπιφύλακτα:
-σε κάθε άνθρωπο που θεωρεί τον εαυτό του βιβλιοφάγο.
-στον αναγνώστη που έχει πέσει σε reading slump και θέλει να διαβάσει κάτι για να τον κινητοποιήσει.
-σε αυτούς που ντρέπονται να πουν πόσα αδιάβαστα βιβλία τους περιμένουν στο ράφι.
-σε σένα που κάθε φορά που πλησιάζεις βιβλιοπωλείο, σχεδόν ακούς το πορτοφόλι σου να αναστενάζει “όχι πάλι”.
Βαθμολογία: ★★★★☆ (4/5)
Το 24ωρο ενός αναγνώστη του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου δε μου το πρότεινε κάποιος, ούτε το είδα σε κάποιο ράφι βιβλιοπωλείου. Το πήρε το μάτι μου σ’ αυτό το μαγικό μέρος που βρισκόμαστε τώρα, το ίντερνετ και πιο συγκεκριμένα στο Goodreads. Το μόνο που ήξερα είναι ότι πρόκειται για ένα βιβλίο για τον αναγνώστη και αυτό μου αρκούσε εκείνη τη στιγμή. Εμπιστεύτηκα το ένστικτό μου και το αγόρασα λοιπόν.
Πρόκειται για ένα non-fiction βιβλίο, αφιερωμένο στον αναγνώστη και πιο συγκεκριμένα στις συνήθειες, τα κολλήματα και τις σκέψεις του. Φοβήθηκα πάρα πολύ ότι το βιβλίο θα ήταν γραμμένο με άμεσα και έμμεσα “πρέπει” και “μη”, αλλά ευτυχώς δε συνάντησα ούτε στιγμή δασκαλίστικο ύφος. Κάθε άλλο, ο κύριος Γιαννακόπουλος διατηρεί στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου ανάλαφρο ύφος, κάνοντας συχνά χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Παρ’ όλο που δεν υπάρχει μυθοπλασία, η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας σε μερικά σημεία κρύβει μια ποιητική διάθεση (ποιητής γαρ). Και φυσικά αυτή είναι απαραίτητη σε ένα βιβλίο που μιλά για την ανάγνωση, αφού ο άνθρωπος δεν έχει αποκωδικοποιήσει επιστημονικά και πλήρως τη λεγόμενη “μαγεία” της, δηλαδή τι ακριβώς είναι αυτό που μας κάνει να αγαπάμε το διάβασμα. Επομένως, η ποιητική χροιά συνοδεύει άριστα αυτήν την ακατανόητη μαγεία που συνοδεύει την αγάπη του για τα βιβλία.
Σε κάθε κεφάλαιο αναλύεται και ένα διαφορετικό θέμα, υπό το πρίσμα του κύριου Γιαννακόπουλου: θα μας μιλήσει για τον δανεισμό, για το παράλληλο διάβασμα, για την ταλαιπωρία της ταξινόμησης των βιβλίων στη βιβλιοθήκη μας, για το ιδανικό βιβλιοπωλείο. Θα μας δώσει ακόμη και μια λίστα με τα 100 αγαπημένα του βιβλία. Έτσι, τελειώνοντας το βιβλίο, έχουμε την εντύπωση ότι καθίσαμε μαζί του και ήπιαμε έναν καφέ συζητώντας ως αναγνώστης προς αναγνώστη.
Αξίζει επίσης να πούμε ότι σε κάθε κεφάλαιο γίνονται αναφορές σε βιβλία που έχει διαβάσει ο συγγραφέας. Παραδέχεται ότι τρέφει μια ιδιαίτερη αδυναμία στα κλασικά, οπότε αν είστε κι εσείς λάτρης του συγκεκριμένου είδους, το μόνο σίγουρο είναι πως όχι απλώς θα ταυτιστείτε, αλλά θα επεκτείνετε σοβαρά τη λίστα με τα “to-read” σας (καλή τύχη με αυτό).
Ήταν ένα άκρως ευχάριστο ανάγνωσμα, αρκετά διαφορετικό από τα συνηθισμένα και σίγουρα το χρειαζόμουν. Συνειδητοποίησα ότι τα πράγματα που κάνω ορισμένες φορές και θεωρώ περίεργα, τελικά δεν είναι και τόσο σπάνια για έναν αναγνώστη. Με έκανε να νιώσω καλύτερα για τις αναγνωστικές μου συνήθειες, αφού ήταν σαν να μου είπε “μην ανησυχείς, we’re all mad here“.
Το συστήνω ανεπιφύλακτα:
-σε κάθε άνθρωπο που θεωρεί τον εαυτό του βιβλιοφάγο.
-στον αναγνώστη που έχει πέσει σε reading slump και θέλει να διαβάσει κάτι για να τον κινητοποιήσει.
-σε αυτούς που ντρέπονται να πουν πόσα αδιάβαστα βιβλία τους περιμένουν στο ράφι.
-σε σένα που κάθε φορά που πλησιάζεις βιβλιοπωλείο, σχεδόν ακούς το πορτοφόλι σου να αναστενάζει “όχι πάλι”.
Βαθμολογία: ★★★★☆ (4/5)
Read
July 21, 2018Ο τίτλος στο εξώφυλλο πιστεύω ότι είναι κάπως παραπλανητικός καθώς δεν αντιπροσωπεύει αυτή τη συλλογή κειμένων που αναφέρονται στην ανάγνωση ή όπως, πιο ποιητικά, θέτει η συνέχειά του στις "Ηδονές και πάθη της ανάγνωσης".
Μια συλλογή κειμένων που διαβάζεται ευχάριστα και μας μεταφέρουν σκέψεις του συγγραφέα για διάφορα θέματα που σχετίζονται με τα βιβλία. Όλα βέβαια είναι γραμμένα από την οπτική γωνία του συστηματικού αναγνώστη και βιβλιόφιλου και είναι σίγουρο ότι πολλοί από εμάς θα διακρίνουμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτά, αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο. Μοιραία δεν θα συμφωνήσουμε όλοι σε όλα καθώς κάθε αναγνώστης είναι και διαφορετική προσωπικότητα και οι καταστάσεις που βιώνει ο καθένας καθιστούν κάποια πράγματα εφικτά και κάποια όχι αλλά θεωρώ βέβαιο ότι όλοι θα βρούμε αρκετά σημεία ταύτισης με τον συγγραφέα.
Εκτίμησα πολύ και τις βιβλιογραφικές αναφορές στο τέλος και το τελικό ερωτηματολόγιο έχει το ενδιαφέρον του (και για όσους το έχουν ήδη διαβάσει είμαι σίγουρα ΙΙ και ρέπω προς το ΙΙΙ).
Πιστεύω ότι αξίζει μια θέση στην (στριμωγμένη) βιβλιοθήκη μας!
Μια συλλογή κειμένων που διαβάζεται ευχάριστα και μας μεταφέρουν σκέψεις του συγγραφέα για διάφορα θέματα που σχετίζονται με τα βιβλία. Όλα βέβαια είναι γραμμένα από την οπτική γωνία του συστηματικού αναγνώστη και βιβλιόφιλου και είναι σίγουρο ότι πολλοί από εμάς θα διακρίνουμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτά, αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο. Μοιραία δεν θα συμφωνήσουμε όλοι σε όλα καθώς κάθε αναγνώστης είναι και διαφορετική προσωπικότητα και οι καταστάσεις που βιώνει ο καθένας καθιστούν κάποια πράγματα εφικτά και κάποια όχι αλλά θεωρώ βέβαιο ότι όλοι θα βρούμε αρκετά σημεία ταύτισης με τον συγγραφέα.
Εκτίμησα πολύ και τις βιβλιογραφικές αναφορές στο τέλος και το τελικό ερωτηματολόγιο έχει το ενδιαφέρον του (και για όσους το έχουν ήδη διαβάσει είμαι σίγουρα ΙΙ και ρέπω προς το ΙΙΙ).
Πιστεύω ότι αξίζει μια θέση στην (στριμωγμένη) βιβλιοθήκη μας!
March 14, 2018
"Παραμένω, θα έλεγα, περισσότερο φιλαναγνώστης παρά βιβλιόφιλος. Αγαπώ, αν στέκει μία τέτοια διάκριση, πιο πολύ την ανάγνωση παρά τα ίδια τα βιβλία. Και αγαπώ ακόμα πιο πολύ τα σημάδια που αφήνει ο αναγνώστης, επάνω στο κορμί των βιβλίων."
Αν και στην πορεία ο συγγραφέας αναιρεί αυτή του την θέση, κρατάω την φράση σαν υπενθύμιση του πρωταρχικού στόχου κάθε συστηματικού αναγνώστη.
Αν και στην πορεία ο συγγραφέας αναιρεί αυτή του την θέση, κρατάω την φράση σαν υπενθύμιση του πρωταρχικού στόχου κάθε συστηματικού αναγνώστη.
November 29, 2017
Βιβλιοβιβλίο από αυτά που κρατάμε σε ξεχωριστό ράφι οι φανατικοί αναγνώστες. 4,3.
December 11, 2017
Σε κάποια κεφάλαια νόμιζα ότι μιλάει για μένα.
June 21, 2018
B.R.A.CE. 2018 Ένα βιβλίο με έναν τίτλο με πάνω από 5 λέξεις
Αυτό το βιβλίο προορίζεται στον αναγνώστη, όχι τον απλό αναγνώστη, αλλά τον βιβλιόφιλο, αυτόν που μπαίνει στα βιβλιοπωλεία και χαϊδεύει τα βιβλία, διορθώνει το πως κάθονται στις στοίβες ή στα ράφια ( τι; ΜΟΝΟ εγώ το κάνω δλδ; ) και μυρίζει τις σελίδες τους. Αυτός θα το απολαύσει όλες τις αναφορές και τις περιγραφές.
Σε αρκετά είδα τον εαυτό μου και την αγάπη μου για τα βιβλία, σε κάποια ελάχιστα δεν βρήκα τον σύνδεσμο με το κείμενο. Όλα όμως είχαν να προσφέρουν έξτρα σκέψεις και προβληματισμούς όπως πως είναι για μένα το ιδανικό βιβλιοπωλείο ;) και φαντασιώσεις για την "αόρατη" βιβλιοθήκη!
Υ.Γ. ναι! τα βιβλία που αγγίζω στα βιβλιοπωλεία, ανήκουν στην αόρατη βιβλιοθήκη και είναι δικά μου!
Αυτό το βιβλίο προορίζεται στον αναγνώστη, όχι τον απλό αναγνώστη, αλλά τον βιβλιόφιλο, αυτόν που μπαίνει στα βιβλιοπωλεία και χαϊδεύει τα βιβλία, διορθώνει το πως κάθονται στις στοίβες ή στα ράφια ( τι; ΜΟΝΟ εγώ το κάνω δλδ; ) και μυρίζει τις σελίδες τους. Αυτός θα το απολαύσει όλες τις αναφορές και τις περιγραφές.
Σε αρκετά είδα τον εαυτό μου και την αγάπη μου για τα βιβλία, σε κάποια ελάχιστα δεν βρήκα τον σύνδεσμο με το κείμενο. Όλα όμως είχαν να προσφέρουν έξτρα σκέψεις και προβληματισμούς όπως πως είναι για μένα το ιδανικό βιβλιοπωλείο ;) και φαντασιώσεις για την "αόρατη" βιβλιοθήκη!
Υ.Γ. ναι! τα βιβλία που αγγίζω στα βιβλιοπωλεία, ανήκουν στην αόρατη βιβλιοθήκη και είναι δικά μου!
January 5, 2018
Το πρώτο ανάγνωσμα για το 2018.
Ένα αμιγώς "βιβλιοβιβλίο", από κείνα που λατρεύουν οι φιλαναγνώστες και βρίσκουν μέσα ένα κομμάτι του εαυτού τους.
Ανάλαφρο και σκαμπρόζικο σε σημεία, διαβάζεται χαλαρά, όπως ακριβώς ένα περιοδικό.
Ο συγγραφέας μάς ψυθιρίζει σκέψεις, συνήθειες και συναισθήματα γύρω από τα βιβλία.
Ευχάριστο!
Ένα αμιγώς "βιβλιοβιβλίο", από κείνα που λατρεύουν οι φιλαναγνώστες και βρίσκουν μέσα ένα κομμάτι του εαυτού τους.
Ανάλαφρο και σκαμπρόζικο σε σημεία, διαβάζεται χαλαρά, όπως ακριβώς ένα περιοδικό.
Ο συγγραφέας μάς ψυθιρίζει σκέψεις, συνήθειες και συναισθήματα γύρω από τα βιβλία.
Ευχάριστο!
December 8, 2017
Θα βρεις κάτι από τον εαυτό σου εκεί μέσα. Μπορεί να μη διαβάζεις τόσο, μπορεί να θες να διαβάσεις ακόμα πιο πολύ, αλλά σίγουρα θα είσαι κι εσύ ένας ακόμα αναγνώστης του βιβλίου αυτού.
Σε μικρά, σύντομα κεφάλαια χωρούν βιβλιοαναφορές και παραπομπές που κάτι σου θυμίζουν, αλλά και ξυπνούν. Η αίσθηση, λοιπόν, είναι ότι στην ανάγνωση μόνο ανάγνωση χωρά και μετά μόνο ψάχνεις, βρίσκεις και διαβάζεις.
Ενδιαφέρουσα αίσθηση.
Σε μικρά, σύντομα κεφάλαια χωρούν βιβλιοαναφορές και παραπομπές που κάτι σου θυμίζουν, αλλά και ξυπνούν. Η αίσθηση, λοιπόν, είναι ότι στην ανάγνωση μόνο ανάγνωση χωρά και μετά μόνο ψάχνεις, βρίσκεις και διαβάζεις.
Ενδιαφέρουσα αίσθηση.
May 13, 2018
Μια συλλογή -διαδικτυακών αρχικά- κειμένων, κατά βάση δοκιμίων με φιλοπαίγμονα και «ερωτική» διάθεση, για το βιβλίο, την ανάγνωση, τους αναγνώστες και τον μαγικό κόσμο τους (ή «μας» αν προτιμάτε).
Ο συγγραφέας, φιλαναγνώστης, βιβλιόφιλος (ακόμη κι αν το αρνείται σε κάποια αποστροφή του λόγου του), βιβλιοφάγος, βιβλιολάτρης και, ενίοτε, βιβλιομανής, προσεγγίζει το πολιτισμικό φαινόμενο «βιβλίο» από διάφορες πλευρές (πού, πότε, πώς, τι, γιατί διαβάζει κανείς, με ποιους διαφορετικούς τρόπους μπορούμε να διαβάσουμε τα βιβλία, τι στάση πρέπει να κρατάμε απέναντι στον δανεισμό τους, ποια είναι τα αγαπημένα βιβλία των συγγραφέων, λίστες και ταξινομήσεις των βιβλίων, τι σημαίνει «κλασικό βιβλίο», διακειμενικότητα, βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία κοκ.).
Χωρίς λοιπόν να εξαντλεί κάθε φορά το θέμα του, σχεδόν πάντα πετυχαίνει όχι μόνο να σκιαγραφήσει μια διαφορετική πτυχή του προσωπικού του βιβλιοφιλικού πορτραίτου, αλλά και να συναντηθεί με τους αναγνώστες του που «πάσχουν» σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό από βιβλιομανία.
Κι όλα αυτά είναι δοσμένα με ένα παιχνιδιάρικο, συχνά αυτοσαρκαστικό και διαρκώς ανάλαφρο, ύφος, που, παρότι δεν ξεφεύγει μερικές φορές από την εντυπωσιοθηρική και παραδοξολογική ευκολία, δημιουργεί με τον αναγνώστη έναν δεσμό συνενοχής.
Μοναδική ίσως ένσταση είναι η απουσία ισχυρής σύνδεσης με τον υπόλοιπο κόσμο και την κοινωνία· ο Γιαννακόπουλος δείχνει να διαβάζει βιβλία και να ασχολείται με αυτά με έναν πολύ ατομικό και ταυτόχρονα ηδονιστικό τρόπο και ο εστετισμός του σε μερικά σημεία μπορεί και να ξενίσει. Τα βιβλία φαίνεται να τον ενδιαφέρουν αφ' εαυτών μόνο και για να του προσφέρουν προσωπική ηδονή και πνευματική απόλαυση. Ίσως όμως αυτό να είναι μόνο μια αίσθηση που οφείλεται στο ότι μπροστά μας έχουμε συσσωρευμένα κείμενα που γράφτηκαν με κάποια χρονική απόσταση μεταξύ τους. Στο κάτω-κάτω είναι κι αυτή μια στάσις. Νιώθεται.
Σε κάθε περίπτωση, το βιβλίο αυτό μοιάζει απαραίτητο για κάθε ελληνόφωνο συστηματικό αναγνώστη και βιβλιόφιλο, όχι μόνο γιατί συνοψίζει με εξαιρετικό τρόπο την αναγνωστική εμπειρία, αλλά και γιατί προσφέρει ιδέες και δρόμους ώστε αυτή να διευρυνθεί και να βελτιωθεί. Αν είστε από αυτούς/αυτές που ακούν συχνά φράσεις όπως «Πάλι διαβάζεις;», «Τα έχεις διαβάσεις όλα αυτά τα βιβλία στη βιβλιοθήκη σου;», «Τι μου προτείνεις να διαβάσω;», «Πού θα τα βάλεις/βάλουμε όλα αυτά τα βιβλία;», είστε ο ιδανικός του αναγνώστης (για να θυμηθώ και το εξαιρετικό αντί προλόγου κείμενο του Μανγκέλ). Αν πάλι όχι, τότε μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο αυτό με την περιέργεια κάποιου/ας που αναρωτιέται «Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί που όλο διαβάζουν;».
Ο συγγραφέας, φιλαναγνώστης, βιβλιόφιλος (ακόμη κι αν το αρνείται σε κάποια αποστροφή του λόγου του), βιβλιοφάγος, βιβλιολάτρης και, ενίοτε, βιβλιομανής, προσεγγίζει το πολιτισμικό φαινόμενο «βιβλίο» από διάφορες πλευρές (πού, πότε, πώς, τι, γιατί διαβάζει κανείς, με ποιους διαφορετικούς τρόπους μπορούμε να διαβάσουμε τα βιβλία, τι στάση πρέπει να κρατάμε απέναντι στον δανεισμό τους, ποια είναι τα αγαπημένα βιβλία των συγγραφέων, λίστες και ταξινομήσεις των βιβλίων, τι σημαίνει «κλασικό βιβλίο», διακειμενικότητα, βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία κοκ.).
Χωρίς λοιπόν να εξαντλεί κάθε φορά το θέμα του, σχεδόν πάντα πετυχαίνει όχι μόνο να σκιαγραφήσει μια διαφορετική πτυχή του προσωπικού του βιβλιοφιλικού πορτραίτου, αλλά και να συναντηθεί με τους αναγνώστες του που «πάσχουν» σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό από βιβλιομανία.
Κι όλα αυτά είναι δοσμένα με ένα παιχνιδιάρικο, συχνά αυτοσαρκαστικό και διαρκώς ανάλαφρο, ύφος, που, παρότι δεν ξεφεύγει μερικές φορές από την εντυπωσιοθηρική και παραδοξολογική ευκολία, δημιουργεί με τον αναγνώστη έναν δεσμό συνενοχής.
Μοναδική ίσως ένσταση είναι η απουσία ισχυρής σύνδεσης με τον υπόλοιπο κόσμο και την κοινωνία· ο Γιαννακόπουλος δείχνει να διαβάζει βιβλία και να ασχολείται με αυτά με έναν πολύ ατομικό και ταυτόχρονα ηδονιστικό τρόπο και ο εστετισμός του σε μερικά σημεία μπορεί και να ξενίσει. Τα βιβλία φαίνεται να τον ενδιαφέρουν αφ' εαυτών μόνο και για να του προσφέρουν προσωπική ηδονή και πνευματική απόλαυση. Ίσως όμως αυτό να είναι μόνο μια αίσθηση που οφείλεται στο ότι μπροστά μας έχουμε συσσωρευμένα κείμενα που γράφτηκαν με κάποια χρονική απόσταση μεταξύ τους. Στο κάτω-κάτω είναι κι αυτή μια στάσις. Νιώθεται.
Σε κάθε περίπτωση, το βιβλίο αυτό μοιάζει απαραίτητο για κάθε ελληνόφωνο συστηματικό αναγνώστη και βιβλιόφιλο, όχι μόνο γιατί συνοψίζει με εξαιρετικό τρόπο την αναγνωστική εμπειρία, αλλά και γιατί προσφέρει ιδέες και δρόμους ώστε αυτή να διευρυνθεί και να βελτιωθεί. Αν είστε από αυτούς/αυτές που ακούν συχνά φράσεις όπως «Πάλι διαβάζεις;», «Τα έχεις διαβάσεις όλα αυτά τα βιβλία στη βιβλιοθήκη σου;», «Τι μου προτείνεις να διαβάσω;», «Πού θα τα βάλεις/βάλουμε όλα αυτά τα βιβλία;», είστε ο ιδανικός του αναγνώστης (για να θυμηθώ και το εξαιρετικό αντί προλόγου κείμενο του Μανγκέλ). Αν πάλι όχι, τότε μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο αυτό με την περιέργεια κάποιου/ας που αναρωτιέται «Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί που όλο διαβάζουν;».
Read
March 19, 2021"Μία από τις ωραιότερες στιγμές της αναγνωστικής περιπέτειας είναι αυτά τα ταξίδια που επιχειρούμε ακίνητοι στο γραφείο μας ή στην πολυθρόνα μας όπου καθόμαστε και διαβάζουμε ή ξεφυλλίζουμε τα βιβλία μας κι ο νους μας πετάγεται από το ένα στο άλλο, από τον ένα συγγραφέα στον άλλο, από τη μια φράση στην άλλη..."
November 15, 2018
*ψάχνει κι άλλα βιβλία του Γιαννακόπουλου*
*το πορτοφόλι της διαμαρτύρεται*
Διαβάστε το, παιδιά. Θα δείτε τον εαυτό σας μέσα στις λέξεις του.
*το πορτοφόλι της διαμαρτύρεται*
Διαβάστε το, παιδιά. Θα δείτε τον εαυτό σας μέσα στις λέξεις του.
December 21, 2017
Για τα αρρωστάκια!
May 18, 2018
Μερικά από τα κείμενα ήταν πολύ ενδιαφέροντα και διασκεδαστικά, κάποια άλλα λιγότερο, συνολικά αξίζει σίγουρα να διαβαστεί αφού κάθε βιβλιόφιλος/βιβλιοφάγος/βιβλιομανής θα ανακαλύψει ένα μέρος του εαυτού σε πολλά σημεία και πιθανότατα θα βρει και κάποια βιβλία, από τα πολλά που αναφέρονται ή προτείνονται, για να εμπλουτίσει τη δικιά του λίστα μελλοντικών αναγνώσεων.
December 20, 2017
Απολαυστικό και γεμάτο. Ένα βιβλίο που διαβάζεται σε ένα 24ωρο ή το έχεις πάντα μαζί σου για παν ενδεχόμενο. Ένα βιβλίο που αγαπάμε να διαβάζουμε και να ξαναδιαβάζουμε χωρίς να παίρνουμε τον εαυτό μας στα σοβαρά. Παιχνιδιάρικο και εκλεπτυσμένο!
January 25, 2018
Ένα βιβλίο για την τελετουργία της ανάγνωσης,για τις συνήθειες και τις εμμονές του αναγνώστη.
Σίγουρα θα βρει κανείς τον εαυτό του να περιγράφεται στις μικροιστορίες του συγγραφέα.
Το συστήνω χωρίς ιδιαίτερη σκέψη σε βιβλιόφιλους και βιβλιοφάγους.
Σίγουρα θα βρει κανείς τον εαυτό του να περιγράφεται στις μικροιστορίες του συγγραφέα.
Το συστήνω χωρίς ιδιαίτερη σκέψη σε βιβλιόφιλους και βιβλιοφάγους.
January 29, 2018
κάποια κεφάλαια ήταν σα να με βλεπω, σε άλλα, με ξένισε η εικόνα που μου περιέγραφε αλλά χάθηκα κυριολεκτικά με το πλήθος τίτλων-προτάσεων για ανάγνωση, δε φτανει μια ζωή ρε φίλε για όλα!
January 30, 2019
Μου άρεσε πολύ, ηταν ότι επρεπε για πρώτο βιβλιο της χρονιάς, η μελαγχολία του Γενάρη καταπολεμήθηκε επάξια.
October 31, 2020
Αξίζει να διαβαστεί για την ίδια την απόλαυση ανάγνωσης που αναφέρει κι ο ίδιος ο συγγραφέας, αλλά και για τον πλούτο αναφορών σε σπουδαία βιβλία που έχεις ή δεν έχεις διαβάσει. Γραμμένο με τρόπο γλαφυρό, δεν κουράζει, προστίθεται επάξια στη λίστα των βιβλίων για το βιβλίο και την ανάγνωση.
April 1, 2018
Βιβλίο που θα επιστρέψεις ξανά και ξανά. Έτσι, για να διαβάσεις αποσπασματικά ένα κεφάλαιο στην τύχη.
October 13, 2018
Θα βρεις τον εαυτό σου στα σίγουρα μέσα στις περιγραφές του... Απλά να το ίσως το εξής! Δεν χρειάζομαι βοήθεια ειδικού! Απλά... μου αρέσουν τα βιβλία! Τι; Κακό είναι;;; Ή μήπως χρειάζομαι τελικά;
June 18, 2018
Το διάβασα με μεγάλη ευχαρίστηση κι ένιωσα ότι έμαθα καινούργια πράγματα. Πείστηκα ότι πρέπει (γιατί θέλω) να διαβάσω Τάιμπο ΙΙ και Μονταλμπάν· μάλιστα, ο Πέπε Καρβάλιο, ήρωας του τελευταίου, αναφέρεται ΤΟΣΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ που θα ήμουν χαζή αν δεν έπαιρνα χαμπάρι πόσο επιτακτικό είναι να διαβάσω κανένα νόστιμο βιβλιαράκι από αυτόν κάτω από τον καυτό ήλιο της πλαζ (summer goals).
Τώρα, όσον αφορά τα ντεσού αυτού του βιβλίου, παρότι η ανάγνωσή του μου ήταν πολύ ευχάριστη και με έκανε να θέλω να μοιραστώ τον ενθουσιασμό μου με άλλους, δεν μπορούσα να μοιραστώ παρά ελάχιστα στοιχεία από το βιβλίο και μάλιστα μετά από μια τεράστια "βοηθητική" εισαγωγή. Γιατί το παρόν ανάγνωσμα είναι τόσο βιβλιοφιλικό--απευθύνεται σχεδόν σε βιβλιομανείς--που μπορείς να το συζητήσεις και να το επαινέσεις μόνο με άλλους βιβλιομανείς που αρέσκονται στο να μαθαίνουν ονόματα, τοποθεσίες αναφερόμενες σε βιβλία, τύπους χαρτιού, γραμματοσειρές και ονόματα τραγικών ηρωίδων που κατοικούν σε βιβλία που ακόμα δεν έχουν διαβάσει. Εγώ μάλλον ανήκω σε αυτό το γκρουπ αλλά νιώθω τόσο αποξενωμένη όταν τα βιβλία που διαβάζω με κάνουν να μην επικοινωνώ πλέον και να βαδίζω ολοταχώς στην απομονωμένη και μισάνθρωπη ζωή του Μπ.
Τώρα, όσον αφορά τα ντεσού αυτού του βιβλίου, παρότι η ανάγνωσή του μου ήταν πολύ ευχάριστη και με έκανε να θέλω να μοιραστώ τον ενθουσιασμό μου με άλλους, δεν μπορούσα να μοιραστώ παρά ελάχιστα στοιχεία από το βιβλίο και μάλιστα μετά από μια τεράστια "βοηθητική" εισαγωγή. Γιατί το παρόν ανάγνωσμα είναι τόσο βιβλιοφιλικό--απευθύνεται σχεδόν σε βιβλιομανείς--που μπορείς να το συζητήσεις και να το επαινέσεις μόνο με άλλους βιβλιομανείς που αρέσκονται στο να μαθαίνουν ονόματα, τοποθεσίες αναφερόμενες σε βιβλία, τύπους χαρτιού, γραμματοσειρές και ονόματα τραγικών ηρωίδων που κατοικούν σε βιβλία που ακόμα δεν έχουν διαβάσει. Εγώ μάλλον ανήκω σε αυτό το γκρουπ αλλά νιώθω τόσο αποξενωμένη όταν τα βιβλία που διαβάζω με κάνουν να μην επικοινωνώ πλέον και να βαδίζω ολοταχώς στην απομονωμένη και μισάνθρωπη ζωή του Μπ.
September 18, 2020
Απολαυστικό...
July 19, 2022
Είναι από τα βιβλία πουπεριμένεις ότι θα σου αρέσουν και που τελικά δε σε απογοητεύουν. Περιέχει άρθρα με θέμα το βιβλίο, το διάβασμα και γενικά τον αναγνώστη και τον βιβλιόφιλο. Αρκετά ήταν αυτά μέσα στα οποία αναγνώρισα τον εαυτό μου και μάλιστα και σε περιπτώσεις που δεν είχα φανταστεί.
Μου άρεσε πολύ και το συστήνω σε όλους τους βιβλιόφιλους.
Μου άρεσε πολύ και το συστήνω σε όλους τους βιβλιόφιλους.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews