In 1838 reisde Frédéric Chopin naar Mallorca om de winter te ontvluchten. Hij kreeg er ruzie met zijn minnares, de Franse schrijfster George Sand. Niet over het onverwacht barre weer op het Spaanse eiland, maar over de betekenis van muziek.
Heeft muziek wel iets te betekenen? Wat vertellen de klanken van een muziekstuk? Kan een compositie opgevat worden als een verhaal? De vraag naar de betekenis van muziek loopt als een rode draad door de westerse muziekfilosofie.
Terwijl Plato muziek zonder woorden nog uiterst verdacht vond, kwam in de 19de eeuw het idee van de ‘absolute muziek’ opzetten. Muziek verklaarde zichzelf onafhankelijk van het woord.
De Munck schetst een fascinerend panorama van de denkers en muzikanten die zich hierover het hoofd braken. Ze betoogt dat luisteraars samen, tijdens de muzikale ervaring, betekenis produceren. Deze betekenis volgt rechtstreeks uit de manier waarop we over muziek denken.
Het zou zonde zijn om de anekdote waarom Chopin de regen niet wilde horen en de plaats die deze inneemt in dit boekje te onthullen, de zoete ontdekking ervan vormt een deel van de charme van dit essay.
In dit heldere, mooie essay over het belang en de betekenis van de muzikale ervaring en de rol die woorden daarin kunnen spelen, toont muziek- en cultuurfilosofe Marlies De Munck via een wandeling doorheen de filosofie en de muziekgeschiedenis op overtuigende wijze aan dat in deze ervaring aandacht voor vorm (de absolute muziek) deze voor inhoud (programmamuziek) niet hoeft te uit te sluiten.
Muziek heeft geen taal nodig om betekenisvol te zijn maar taal reikt ons concepten aan waarmee we over muziek nadenken en verruimt enkel maar de immense rijkdom aan betekenissen waarmee een muzikaal leven gezegend is.
Zo besluit De Munck haar warme oproep om te blijven spreken, schrijven en nadenken over muziek.