Sirenen

by Jan Cremer

In de donkere winterse dagen van 1959 ontmoeten een onbekende West-Friese verpleegster en een schilderende rebel elkaar in het Amsterdamse uitgaansleven. Het is liefde op het eerste gezicht, voor beiden meteen een lotsbestemming. Vijf jaar later zijn zij allebei beroemd. Zij als Loesje Hamel, topmannequin bij Pierre Cardin en later de ster van het Shaffy Chantant. Hij als de schrijver van de onverbiddelijke bestseller.

Wat begint als een verboden liefde wordt een hectische en onrustige odyssee die hen zo’n tien jaar lang telkens uit elkaar drijft naar beide kanten van de oceaan. Toch zoeken ze elkaar steeds op, maar het is pas na een halve eeuw dat Jan haar brieven durft te lezen en de confrontatie met zichzelf kan aangaan. Het inspireerde hem tot Sirenen, het relaas van hun dramatisch verlopen liefde.

Genres: Fiction, Love

304 pages, Paperback

First published November 1, 2017

About the author

Dutch author and painter.

In the Netherlands he became famous for his autobiographical novels "I, Jan Cremer" which became controversial for including sex acts and violence.

Reviews

[Kiki Bolwijn · Rating 4 out of 5]

Vreselijke man. Mooie brieven.

2e lezing:
Toch wel zielig voor hem. Arme Cremert.

[Belinda · Rating 3 out of 5]

3,25 sterren - Nederlandse pocket - weer een van die verplichte boeken op school. Toch vond ik de dramatische liefde tussen dit topmodel en de schrijver zo nu en dan wel interessant. Voor een verplicht boek was het niet slecht.

[Nikki Spoelstra · Rating 3 out of 5]

Bij aanvang met lezen was ik blij verrast. Ik hield van de open, rauwe manier van schrijven over de mislukte liefde. (In zekere zin zag ik gelijkenissen met Turks Fruit, al bevat 'Sirenen' absoluut geen erotische passages.) Al snel bleek het hele boek echter een opeenstapeling van herhaling, een welles-nietes-spel: Loes en Jan bij elkaar, Loes en Jan uit elkaar. Wat hebben die twee elkaar aan het lijntje gehouden, zeg! De laatste pagina's waren echter weer prachtig en hartverscheurend. Wel gaat het boek, zoals we gewend zijn, vooral om Jan Cremer zelf (met Loesje Hamel als middel om over zichzelf te kunnen schrijven).

[Britt · Rating 2 out of 5]

Tweede poging om een Jan Cremerboek leuk te vinden, maar helaas. Die Cremer kan echt wel lekker schrijven, maar helaas vind ik zijn onderwerpen zo ontzettend ruk

[Lotte Henk · Rating 2 out of 5]

Eindelijk uit. Wat een uitputtend werk. Niet doorheen te komen. Had hoge verwachting, enige waar dit boek in slaagde was in het teleurstellen. Het idee ervan is wel tof.

[Ilse · Rating 3 out of 5]

Verscheurend.

[Silvia Van · Rating 3 out of 5]

Een intens en vooral tragisch liefdesverhaal. Je voelt de liefde van het blad spatten.. en dan vooral vanaf Loesje’s kant. Tijdens het lezen raakte ik vervuld door een plaatsvervangende emotie van spijt en “wat als?”. Tegelijkertijd voelde k zo’n medelijden met Loesje en het verdriet en de pijn die zij gevoeld moet hebben. Soms wilde ik Jan vervloeken als ik weer eens las hoe gemeen hij voor haar was of hoe hij haar voor de zoveelste keer liet zitten. Maar tegelijkertijd weet en voel je door heel het boek dat hij zielsveel van Loesje hield en dat hij de rest van zijn leven gestraft zal worden door schuldgevoel en spijt. Spijt over een verloren liefde, the one that got away.. het resultaat van slechte communicatie, verkeerde prioriteiten en being at the wrong place at the wrong time. Het was ze niet gegund.

Toch geef ik het boek geen 5 sterren omdat ik de schrijfstijl soms erg onsamenhangend en verwarrend vond en niet altijd wist in welke tijd in het verhaal we ons bevonden (brief, of flashback). Het is sowieso een lastig boek om te lezen als je niet al een beetje bekend bent met de levens van Jan en Loesje en hun voorgeschiedenis. Ook het constante namedropping begint al snel te vervelen. Zeker wanneer je zelf niet in die tijd bent opgegroeid.

[Hans van der Veeke · Rating 3 out of 5]

Het boek had ook als subtitel kunnen hebben; 'Hoe maak ik een puinhoop van mijn leven?'. Een boek in de 'Ik, Jan Cremer' stijl. Korte staccato zinnen, bijna in telegramstijl op een bravoure-achtige manier. Het gaat over zijn onmogelijke liefde met Loes Hamel. Beide willen niet echt voor elkaar kiezen en geven voorrang aan hun carrières. Het helpt ook niet echt dat Jan om de haverklap kinderen verwerkt bij Hester Leclerq en dat hij het ook niet schuwt om alles wat losloopt een beurt te geven en daar dan ook weer kinderen bij verwekt.
De brieven van Loes worden gebruikt als intermezzo's waarbij de verhalen van Jan er omheen gebreid worden. Ik vind het wat kinderlijk beschreven allemaal. De meest geschreven zin lijkt wel 'ik houd zoveel van jou en kan niet zonder je'. Maar goed dat zijn de woorden, de daden liggen anders. Al met al een beetje langdradig gebeuren en daarom van mij maar drie sterren.

[Jolieg G · Rating 3 out of 5]

Kwam in "aanraking" met het boek via DWDD.
Ondanks wat GVD,s en ondanks dat het weinig zeggend is vond ik het toch een mooi en triest levensverhaal.


De hoofdstukken hebben geen titel maar een nummering die niet met 1 begint.
Dit omdat er een deel 1 is getiteld Fernweh en dit boek daarmee verder gaat. Deel 1 ken ik niet.
Het boek is zonder het 1e deel trouwens goed te lezen.

[Erik · Rating 2 out of 5]

Tijdens het lezen heb ik continu de neiging om te roepen “Jan, pas op achter je! Daar heb je Katrien!”

Waarschijnlijk wel heel eerlijk maar ik hoor toch ook steeds iets van zelfmedelijden of rechtvaardiging. Mooi tijdsdocument.

[Karin Seton · Rating 2 out of 5]

De heftige en verstikkende relatie tussen Loesje en Jan wordt mooi weergegeven in dit boek. Er zit weinig ontwikkeling in het boek zoals hun relatie zich ook niet tot een dieper punt heeft ontwikkeld. Interessant boek, maar te langdradig naar mijn mening.

[D-Vid · Rating 3 out of 5]

Het boek geeft een goede inkijk in beider levens. Ondanks dat het goed geschreven is in de bekende korte zinnetjes, blijf ik me ergeren aan het zelfmedelijden van de schrijver. Ik vind dat misplaatst omdat hij uiteindelijk toch verantwoordelijk is voor zijn eigen daden en keuzes.

[Victorvanr · Rating 3 out of 5]

Zijn schrijfstijl is nog steeds prachtig maar tegelijkertijd is het boek met zijn meanderende beschrijving van een gedoemde liefde een icoon van een vergane wereld. Boekenlijst materiaal maar net te dik om populair te worden.

[Robin · Rating 4 out of 5]

Hij lijkt een vreselijke klootzak en toch vind ik het lekker om te lezen

[Bjorn Franke · Rating 2 out of 5]

De relatie tussen Jan en Loesje gaat zo vaak aan en uit dat je beter kunt spreken van een stroboscooprelatie dan van een knipperlichtrelatie. Maar waarom? Geen idee.

[Priscilla Derks · Rating 4 out of 5]

Vreselijk schrijnend portret over een onmogelijke liefde. Halverwege vond ik het wat langdradig worden maar juist op dat moment kwam er toch een verandering. Heeft me goed bij de keel gegrepen.

[Dunya · Rating 4 out of 5]

Drama. Tranen.

[Inouk · Rating 5 out of 5]

“Ik zit gevangen op een op hol geslagen carrousel en ik kan er niet vanaf.”

[Iza IJzerman · Rating 4 out of 5]

Mooi boek, veel herhaling.

[Hendrik-Jan Wijchers · Rating 3 out of 5]

Ik kon even niet met en niet zonder dit boek. Ik kon even niet zo goed met de schrijfstijl en niet zonder het bizarre verhaal. Zoals Jan en Loes niet met en niet zonder elkaar konden.