ესაა წიგნი წარსულის მეხსიერების შესახებ, რომელიც ქართულ-გერმანული ურთიერთობის 200-წლიან საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით გამოიცა. აქ რეალური ადამიანების მოყოლილი ამბებია თავმოყრილი, რომელიც გერმანელი კოლონისტების და, იმავდროულად, საქართველოს უახლოესი წარსულის შესახებ მოგვითხრობენ. „თქმული და უთქმელი ისტორიები; გერმანელები საქართველოში“ ზეპირი ისტორიებით შედგენილი თამთა მელაშვილის პირველი წიგნია.
Tamta Melashvili was born in Ambrolauri (in the northern part of central Georgia) in 1979. After completing her secondary education she moved to the capital, Tbilisi, where she started a course in international relations. However, she broke off her studies and spent a year living in Germany, where she started to write. In 2008 she completed a degree in gender studies at the Central European University in Budapest. She now lives in Georgia, where she works on gender issues. She has written about female migration, for example in Georgian Women in Germany - Empowerment through Migration? Empowering Aspects of Female Migration (Saarbrucken 2009). She published her first stories online; some have subsequently appeared in anthologies. Her debut work „Gatvla” (Counting out) was acclaimed by Georgian critics as the work of „a new, highly distinctive voice”. The novel was awarded the Saba Prize for the best literary debut in 2011. The German translation (Unionsverlag, Zurich 2012) was chosen for the „Hotlist” of the best ten books published by independent publishers in 2012 and in 2013 awarded with the prestigious „Deutscher Jugendliteraturpreis”.
დღეს ჩავუჯექი და ვეღარ მოვწყდი ამ წიგნს,უკვე დავასრულე. არ ვიცი, შეიძლება იმის ბრალიცაა, რომ მე ვარ თვითონ გერმანელების მიმართ სენსიტიური, მაგრამ ძალიან იმოქმედა. ვიცოდი რომ 22 000 ადამიანი გაასახლეს დაახლოებით, მაგრამ ეს ხომ სტატისტიკაა. აქ კიდე ცოცხალ ისტორიებს კითხულობ, რა და როგორ. როგორ მოავლეს ხელი ოჯახებს და ყაზახეთში და სადღაც ჯანდაბაში გადაასახლეს. როგორ დაატოვებინეს სახლ-კარი, საქონელი, ლამაზი ბაღები. ყველაფერი, რასაც საკუთარი შრომით ქმნიდნენ. როგორ იხოცებოდნენ გზაში და მატარებლებიდან ყრიდნენ მოხუცებსა და ბავშევბს. მერე როგორ ბრუნდებოდნენ იქედან უკვე მოტეხილი ადამიანები, ნახულობდნენ საკუთარ ნასახლარებს. ზოგი წასულა გერმანიაში, ზოგი დარჩენილა აქ - უკვე აღარც გერმანელები, აღარც ქართველები. ამხელა სევდა და ტკივილი დიდი ხანია არ განმიცდია წიგნის კითხვისას. ის მხიარული ისტორიებიც კი, რასაც ეს ადამიანები იხსენებენ ბავშვობიდან, მაინც სევდიანია.
სხვადასხვა ადამიანის მიერ მოყოლილი, თემატურად აკინძული, საინტერესო ფოტოებით გაფორმებული კრებულია. სევდიანი ისტორიებია სახალისო ელემენტებით, საერთო დარდებით, მტვრის სქელი ფენით. დროში და სივრცეში მოგზაურობაა ორი განსხვავებული კულტურის გავლით.
ეს წიგნი მოიცავს საქართველოში მცხოვრები კოლონისტი გერმანელების შთამომავლებისა და მათი ახლობლების მიერ მოყოლილ ამბებს. კარგადაა ასახული მაშინდელი პოლიტიკური, ეკონომიკური და სოციალური ვითარება. ეთნიკურ ჯგუფებს შორის ურთიერთდამოკიდებულება. წიგნის კითხვის დროს თითოეული მონათხრობი თვალწინ გადაგიშლით მძაფრი ემოციებით დატვირთულ ისტორიებს. დარწმუნებული ვარ, ეს წიგნი გულგრილს ვერავის დატოვებს და დიდ შთაბეჭილებებს ჰპირდება მკითხველს.