Zima

by Michał Ochnik

Do Vadeline, sennej miejscowości zagubionej gdzieś na rubieżach świata Zimy, przybywa młody teatrolog, Victor Caillou. Poszukuje zaginionych sztuk Samuela Zimmermana, genialnego, acz szalonego dramaturga. Wierzy, że znajdzie w nich zaszyfrowane wskazówki, jak unicestwić Białą Królową – tajemniczą nieśmiertelną istotę, która od dwustu lat bezwzględnie panuje nad całym światem.
„Zima” to nastrojowa opowieść o prostych ludziach. O małych i wielkich radościach oraz idących z nimi w parze tragediach. O walce prowadzonej zarówno słowem, jak i mieczem. O poszukiwaniach utraconej tożsamości. O sztuce, która uwalnia ze szponów strachu. O drodze, która często ważniejsza jest od celu.

Genres: Fantasy, Speculative Fiction

400 pages, Paperback

First published November 10, 2017

Reviews

[kari · Rating 3 out of 5]

[PL] Bardzo przyjemna książka, która mankamenty fabuły nadrabia pięknym językiem, umiejętną stylizacją i sypaniem nawiązaniami. Mogę z czystym sumieniem napisać, że "Zima" mnie wciągnęła - głównie za sprawą Victora Caillou, cudownie barwnego i przerysowanego, a jednocześnie tak ludzkiego. Charyzma Victora jest prawdziwa i Ochnik świetnie ją napisał.

[Judith · Rating 4 out of 5]

Szczerze mówiąc, a raczej pisząc, to trochę bałam się czytania tej książki. Zresztą przeleżała na półce 3 lata. Dlaczego? Otóż bardzo lubię autora Michała Ochnika oraz jego Mistycyzm popkulturowy i po prostu obawiałam się tego, że "Zima" mi się nie spodoba. Zabrałam się za nią adekwatnie do styczniowej pogody i totalnie wsiąkłam. Postać Victora Caillou jest tak pełna uroku i niewymuszonej charyzmy, że śledzenie jego poczynań jest niesamowicie przyjemnie i angażujące. Po zakończeniu zostałam z lekkim smutkiem, że nie ma kontynuacji świata Zimy, ale zawsze lepszy jest niedosyt od przesytu ;)

[Marta Duda-Gryc · Rating 3 out of 5]

Czytało mi się nieźle - ładnie napisana książka, żywe postacie, fajnie nakreślony świat, włącznie z tym, jak jego charakter (Zima to nazwa kraju/świata i reżimu "zimowego" zarazem) wpływa na język i idiomy ("mrożenie cholewek" do dziewczyny szczególnie mi zapadło w pamięć). Czegoś mi jednak w tym wszystkim brakowało - może tego, że fabuła przemyka się jakoś bokiem, ma się wrażenie, jakby było jej za mało. Wynagradza to dobry warsztat, który sprawia, że każdą scenkę rodzajową czyta się z zainteresowaniem (szkoda tylko, że na koniec ma się poczucie niedosytu z powodu zbyt wątłego rozwiązania tajemnicy słynnego dramaturga i wątku rewolucyjnego).

[florunia · Rating 2 out of 5]

Chciałabym powiedzieć samo ok, niestety muszę dodać "jak na debiut". Kiedy już się przywyknie do stylu to czyta się bez bólu, ale też jest pole do poprawy.
Dużo tu patosu, górnolotnych zwrotów, długaśnych opisów a samej historii czy charakteryzacji przynajmniej głównego bohatera jakby mniej. Victor to impulsywny wariat, marzyciel i (samozwańczy) tchórz - tyle wiem sama z jego zachowania, więcej jest w dosyć długim wykładzie opowiada o nim jego przyjaciel Neil. I ogólnie postaci rzadko rozmawiają, częściej wygłaszają nawet nie monologi, a ekspozycyjne wykłady.
Wyraźnie widzę inspirację Królową Śniegu - tutejsza królowa Zimy jest jak żywcem wyjęta z tej baśni choć pojawia się tylko w kilku wzmiankach. Motyw rewolucji obserwując autora na facebooku - zero zaskoczenia. Uśmiechnęłam się na "trust me I'm an engineer".
Zastanawia mnie czy celowym nawiązaniem było Vadeline - które mi się jednoznacznie kojarzy z Valadilene z gry Syberia (gorąco polecam!). I czy nazwisko Decrux było zainspirowane postacią LaCroix z gry Vampire the Masquerade Bloodlines którą autor bardzo lubi. Ale w tych dwóch kwestiach to możę być moja nadinterpretacja oparta na skojarzeniach 😅
Jeśli miałabym podsumować: jak dla mnie za dużo ekspozycji, za mało opowieści, ale będę śledzić jak się autor rozwinie 🙂

[Patrycja (My Deer Book) · Rating 2 out of 5]

2,5*