2025 μ.Χ. Στον πλανήτη κυριαρχούν 20 πανίσχυρες τράπεζες. Ο κόσμος κοχλάζει. Νέα Υόρκη, Παρίσι, Τόκιο οι μητροπόλεις καίγονται. Ένας ιός απελευθερώνεται, μολύνει τα μυαλά των ανθρώπων, και σβήνει όλες τους τις ελπίδες… Μια γυναίκα καταδύεται στην πιο επικίνδυνο άβυσσο –στη συνείδησή της– κι ελευθερώνει τον χειρότερο εφιάλτη όλων: Τον εξολοθρευτή άγγελο που παίρνει εκδίκηση από τους εξουσιαστές που κατέστρεψαν τις ζωές μας.
Όσοι με γνώρισαν, με είπαν ‘μάστιγα του θεού’. Έπεσα απ’ το μέλλον σαν φλεγόμενη σφαίρα πυρπολώντας τις μητροπόλεις. Επιτέθηκα στους εχθρούς μου πλαταγίζοντας στην θύελλα τεράστια μαύρα λάβαρα –τους εφιάλτες μου. Εξαπέλυσα λέξεις-λεπίδες που σύριζαν κατασφάζοντας δικαίους και αδίκους. Πέθανα κι όλοι ανακουφίστηκαν. Όμως στο δέρμα τών ερωμένων μου άφησα για πάντα τ’ αποτυπώματα των δοντιών μου. Στην εποχή μου με είπαν, ‘μάστιγα θεού’. Εσείς να με λέτε, Larra. Γεννήθηκα το 1993 στην Αθήνα και πέθανα το 2025 σε ηλικία 32 χρονών στο Τόκιο, άγνωστη μεταξύ αγνώστων. Ήμουν φυσικός και εργάστηκα σαν ερευνήτρια στο μεγάλο πείραμα του CERN. Έζησα ανάμεσα σε νεκρούς, σ’ έναν εκφυλισμένο και παρηκμασμένο κόσμο, όπου η λέξη ‘ελπίδα’ είχε λησμονηθεί. Το μόνο σημαντικό που συνέβη στη σύντομη ζωή μου ήταν ότι αγάπησα τη Bluma. Την αγάπησα μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής μου και για χάρη της έκανα ό,τι έκανα για ν’ αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο. Στο Άγγελοι Καρφώνονται με το Κεφάλι στην Άσφαλτο, περιγράφω τους τελευταίους έξι μήνες της ζωής μου.