What do you think?
Rate this book
De kronieken van de Valta #1
Schaduwkoningin
In de Valta, een enorm sprookjeswoud waar lang geleden een duistere macht is binnengevallen, proberen de riviernimfen Nîve en Nakisa wanhopig iets te maken van hun bedreigde bestaan. Wanneer het noodlot hun thuisdorp treft, lijkt de vergiftiging die de Valta teistert ook hen te raken. De duistere veldheer Isinger stuurt zijn beul Fellkra, een donkere nimf, op hen af. Nîve krijgt tijdens een schermutseling Fellkra’s zwaard in handen, waardoor het lot een vreemde wending neemt. Heeft Nîve het zwaard gestolen of is het Fellkra die ervoor zorgt dat haar zwaard bij Nîve in handen valt?
De dans van de drie nimfen om het zwaard staat centraal in hun tocht richting de “Licht-Val”, de enige nog staande vesting van de nimfen. Dat is de laatste plek waar misschien nog hulp te vinden is voor het redden van hun wereld. Of ligt die hoop bij Nîve in handen?
Schaduwkoningin is een high fantasy roman vol fantastische landschappen en betoverende wezens. Een groots avontuur alsmede een psychologische thriller, bedoeld om de lezer mee te slepen naar een spannende, exotische wereld voorbij hun wildste dromen...
De dans van de drie nimfen om het zwaard staat centraal in hun tocht richting de “Licht-Val”, de enige nog staande vesting van de nimfen. Dat is de laatste plek waar misschien nog hulp te vinden is voor het redden van hun wereld. Of ligt die hoop bij Nîve in handen?
Schaduwkoningin is een high fantasy roman vol fantastische landschappen en betoverende wezens. Een groots avontuur alsmede een psychologische thriller, bedoeld om de lezer mee te slepen naar een spannende, exotische wereld voorbij hun wildste dromen...
- GenresFantasy
567 pages, Paperback
First published December 9, 2017
2 people are currently reading
90 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
January 14, 2019
Schaduwkoningin
Garvin Pouw
Godijn Publishing/ Boek10
🌟🌟🌟🌟☆
"In een wereld zo puur als de Valta viel de aanwezigheid van iets donkers sterker op dan waar dan ook." ~ p30.
Sommige boeken zijn als nieuwe schoen, je moet ze een paar keer aantrekken eer ze lekker zitten, om ze vervolgens nooit meer uit te willen trekken. Dit is een boek dat langzaam aan je hart verovert, en waardoor je de eerste blaren bijna vergeet.
"Soms is licht slechts één enkel kaarsje in een donkere zaal, maar het zal je nog altijd verblinden als je te lang in het vlammetje staart." ~ p254.
Schaduwkoningin is een high roman dat zich afspeelt in de Valta, een enorm sprookjes woud. Het vertelt het verhaal van Nîve en Nakisa, twee riviernimfen, die hun dorp moeten ontvluchten wanneer ook daar de duistere macht binnen valt. Ze proberen te vluchten naar Licht-Val, maar worden opgejaagd door Fellkra, die er door de duistere veldheer Isinger op uit is gestuurd om hun te vermoorden. Het lot neemt een vreemde wending wanneer Nîve het zwaard van Fellkra in handen krijgt, en zo begint naast de strijd op leven en dood ook de dans om het zwaard. Bereik ze Licht-Val op tijd? En dan nog, is hun wereld te redden van het duister?
Ik hem mij echt door de eerste 80-90 pagina's moeten worstelen eer het verhaal vat op mij kreeg. De overdaad aan wereldbouw zorgde ervoor dat ik mij verloren voelde in een, voor mij, onbekende wereld. Wanneer het verhaal je eindelijk echt aan de hand meeneemt in het verhaal van Nîve, weet de Valta mij langzaam maar zeker te boeien. Gooi daar een goede strijd en achtervolging bij, en ik was verloren. Toch blijft er een overdaad aan details tijdens het lezen. Eenerzijds geweldig dat Garvin Pouw de wereld zo prachtig (soms haast poetisch) weet te omschrijven, anderzijds leidde het mij soms te veel af van de kern en gaf het weinig ruimte tot eigen fantasie. Die details zorgen er overigens wel voor dat de personages er enorm uitspringen, en er over hun hele wezen is nagedacht. Elke emotie en gedachtegang klopt, de stijd tegen het duister, de wil om het juiste te doen, zelfs de liefde laat zich niet onberoerd.
"Een oorzaak mag nooit de verantwoording zijn van daden. Een kwaad is niet minder kwaad als je de oorzaak ervan kent." ~ p418.
Ik heb het verhaal even moeten laten rusten om te zien wat het gevoel was dat uiteindelijk bleef plakken. Het is absoluut meer dan een "gewoon goed", maar was het ook een "iedereen moet dit lezen" waard? Ik denk dat ik toch ergens er tussen in blijf hangen op een 4 sterren waardering. Absoluut de moeite waard om te lezen, maar ik denk dat vele wel even door moeten zetten om gegrepen te worden en de liefde voor dit boek te voelen.
www.facebook.com/thebookbabecisz
Garvin Pouw
Godijn Publishing/ Boek10
🌟🌟🌟🌟☆
"In een wereld zo puur als de Valta viel de aanwezigheid van iets donkers sterker op dan waar dan ook." ~ p30.
Sommige boeken zijn als nieuwe schoen, je moet ze een paar keer aantrekken eer ze lekker zitten, om ze vervolgens nooit meer uit te willen trekken. Dit is een boek dat langzaam aan je hart verovert, en waardoor je de eerste blaren bijna vergeet.
"Soms is licht slechts één enkel kaarsje in een donkere zaal, maar het zal je nog altijd verblinden als je te lang in het vlammetje staart." ~ p254.
Schaduwkoningin is een high roman dat zich afspeelt in de Valta, een enorm sprookjes woud. Het vertelt het verhaal van Nîve en Nakisa, twee riviernimfen, die hun dorp moeten ontvluchten wanneer ook daar de duistere macht binnen valt. Ze proberen te vluchten naar Licht-Val, maar worden opgejaagd door Fellkra, die er door de duistere veldheer Isinger op uit is gestuurd om hun te vermoorden. Het lot neemt een vreemde wending wanneer Nîve het zwaard van Fellkra in handen krijgt, en zo begint naast de strijd op leven en dood ook de dans om het zwaard. Bereik ze Licht-Val op tijd? En dan nog, is hun wereld te redden van het duister?
Ik hem mij echt door de eerste 80-90 pagina's moeten worstelen eer het verhaal vat op mij kreeg. De overdaad aan wereldbouw zorgde ervoor dat ik mij verloren voelde in een, voor mij, onbekende wereld. Wanneer het verhaal je eindelijk echt aan de hand meeneemt in het verhaal van Nîve, weet de Valta mij langzaam maar zeker te boeien. Gooi daar een goede strijd en achtervolging bij, en ik was verloren. Toch blijft er een overdaad aan details tijdens het lezen. Eenerzijds geweldig dat Garvin Pouw de wereld zo prachtig (soms haast poetisch) weet te omschrijven, anderzijds leidde het mij soms te veel af van de kern en gaf het weinig ruimte tot eigen fantasie. Die details zorgen er overigens wel voor dat de personages er enorm uitspringen, en er over hun hele wezen is nagedacht. Elke emotie en gedachtegang klopt, de stijd tegen het duister, de wil om het juiste te doen, zelfs de liefde laat zich niet onberoerd.
"Een oorzaak mag nooit de verantwoording zijn van daden. Een kwaad is niet minder kwaad als je de oorzaak ervan kent." ~ p418.
Ik heb het verhaal even moeten laten rusten om te zien wat het gevoel was dat uiteindelijk bleef plakken. Het is absoluut meer dan een "gewoon goed", maar was het ook een "iedereen moet dit lezen" waard? Ik denk dat ik toch ergens er tussen in blijf hangen op een 4 sterren waardering. Absoluut de moeite waard om te lezen, maar ik denk dat vele wel even door moeten zetten om gegrepen te worden en de liefde voor dit boek te voelen.
www.facebook.com/thebookbabecisz
April 11, 2022
Garvin Pouw heeft tijdens het opgroeien een eigen wereld ontworpen, Valtada. Schaduwkoningin is zijn debuutboek waarin deze wereld een grote rol zal spelen. Dit boek werd opgenomen in het project Boek10. Een project waarin 10 auteurs bij Godijn Publishing gezamenlijk hun manuscripten lanceren in de boekenwereld.
Schaduwkoningin
De Valta, een enorm woud waar lang geleden een duistere macht is binnengevallen, daar proberen Nive en Nakisa iets te maken van hun bedreigde bestaan. Wanneer hun thuisdorp aangevallen wordt lijkt de dreiging werkelijkheid te worden. Isinger stuurt zijn beul Fellkra, een donkere nimf, op hen af. Het toeval wil dat Nive het zwaard van Fellkra in haar handen krijgt. Het lot neemt daarop een vreemde wending waardoor Nive en Nakisa op zoek moeten naar hulp. Fellkra wil natuurlijk haar werk afmaken en het zwaard terug in handen nemen. Kunnen Nive en Nakisa Fellkra en haar helpers voor blijven? Wat is de band tussen Fellkra en het zwaard? En Isinger, wat is zijn doel?
De Valta
Een goed uitgewerkte leefwereld kan enorm bijdragen aan de beleving van het boek. Als je er dan voor kiest om die leefwereld niet enkel als achtergrond te gebruiken maar deze echt centraal te plaatsen dan moet je er als auteur echt wel voor zorgen dat die leefwereld sterk genoeg is om het verhaal te kunnen dragen.
Pouw heeft hiervoor een woud gecreëerd die echt sterk genoeg is om zijn verhaal naar hogere sferen te tillen. Een wereld die blijft verbazen. Achter elke boom schuilt een nieuwe verrassing. Elke laag heeft zijn bewoners. Het hele woud ademt magie uit en zit bomvol verrassingen.
Personages
Pouw zorgt ervoor dat zijn personages even goed uitgewerkt zijn als de omgeving waarin ze zich begeven. Er is ook een grote diversiteit aan personages. Van alle vormen en kleuren. Maar elk met hun eigen uitgewerkte karakter. Sommige weten op bepaalde momenten zelf niet meer welke richting ze uit moeten. De opmaak die Pouw hanteert zorgt er zeker voor dat je als lezer bepaalde banden smeed met enkele personages en dus echt meeleeft met hoe de gebeurtenissen ontwikkelen.
Slot
Het is een lang gerekt einde. Dit kan soms aanvoelen alsof het einde uitgesponnen is maar bij dit boek kan het niet lang genoeg zijn. De kronkels volgen elkaar op, de spanning blijft toenemen en eigenlijk hoop je dat er geen einde aan komt. Een magistraal einde waar je zeker een vervolg wilt van hebben.
Conclusie
Een boek die een prachtige leefwereld tot leven brengt , een woud waar je als lezer zelf wilt in verdwalen en genieten van de fauna en flora. Een fantasie verhaal dat veel lezers kan laten dromen over avonturen.
Schaduwkoningin
De Valta, een enorm woud waar lang geleden een duistere macht is binnengevallen, daar proberen Nive en Nakisa iets te maken van hun bedreigde bestaan. Wanneer hun thuisdorp aangevallen wordt lijkt de dreiging werkelijkheid te worden. Isinger stuurt zijn beul Fellkra, een donkere nimf, op hen af. Het toeval wil dat Nive het zwaard van Fellkra in haar handen krijgt. Het lot neemt daarop een vreemde wending waardoor Nive en Nakisa op zoek moeten naar hulp. Fellkra wil natuurlijk haar werk afmaken en het zwaard terug in handen nemen. Kunnen Nive en Nakisa Fellkra en haar helpers voor blijven? Wat is de band tussen Fellkra en het zwaard? En Isinger, wat is zijn doel?
De Valta
Een goed uitgewerkte leefwereld kan enorm bijdragen aan de beleving van het boek. Als je er dan voor kiest om die leefwereld niet enkel als achtergrond te gebruiken maar deze echt centraal te plaatsen dan moet je er als auteur echt wel voor zorgen dat die leefwereld sterk genoeg is om het verhaal te kunnen dragen.
Pouw heeft hiervoor een woud gecreëerd die echt sterk genoeg is om zijn verhaal naar hogere sferen te tillen. Een wereld die blijft verbazen. Achter elke boom schuilt een nieuwe verrassing. Elke laag heeft zijn bewoners. Het hele woud ademt magie uit en zit bomvol verrassingen.
Personages
Pouw zorgt ervoor dat zijn personages even goed uitgewerkt zijn als de omgeving waarin ze zich begeven. Er is ook een grote diversiteit aan personages. Van alle vormen en kleuren. Maar elk met hun eigen uitgewerkte karakter. Sommige weten op bepaalde momenten zelf niet meer welke richting ze uit moeten. De opmaak die Pouw hanteert zorgt er zeker voor dat je als lezer bepaalde banden smeed met enkele personages en dus echt meeleeft met hoe de gebeurtenissen ontwikkelen.
Slot
Het is een lang gerekt einde. Dit kan soms aanvoelen alsof het einde uitgesponnen is maar bij dit boek kan het niet lang genoeg zijn. De kronkels volgen elkaar op, de spanning blijft toenemen en eigenlijk hoop je dat er geen einde aan komt. Een magistraal einde waar je zeker een vervolg wilt van hebben.
Conclusie
Een boek die een prachtige leefwereld tot leven brengt , een woud waar je als lezer zelf wilt in verdwalen en genieten van de fauna en flora. Een fantasie verhaal dat veel lezers kan laten dromen over avonturen.
May 2, 2019
De high fantasy roman ‘Schaduwkoningin’ van Garvin Pouw stond al lange tijd op mijn wensenlijst. Eigenlijk vanaf het moment van publicatie in het najaar van 2017. Toch zou het nog een hele tijd duren eer ik het boek aan kon schaffen en tegelijkertijd ook nog eens kon laten signeren door mister Pouw himself. Toen het eindelijk zover was dat ik het boek gesigneerd en wel in handen had kon ik niet wachten om het te gaan lezen! En ondanks mijn “verplichte” recensie en redigeerwerk ben ik dit boek gewoon gaan lezen zodra ik de ruimte zag, ook al dwong ik die ruimte wellicht enigszins af.
Even was ik bang dat ik teleurgesteld zou worden maar mijn ietwat hoge verwachtingen zijn meer dan overtroffen. Waarom ik zulke hoge verwachtingen had is mij enigszins onduidelijk, aangezien ik normaal gesproken zo open mogelijk een verhaal in wil stappen. Wellicht had het te maken met dat de omslag, inclusief de flaptekst, mij enorm aanspraken en dat ik gewoon simpel weg enorm veel zin had in een stevig fantasy verhaal dat mij imaginair mee zou voeren naar een compleet andere wereld. Vluchtgedrag door middel van het lezen van fantasierijke verhalen is mij zeker niet vreemd.
Nu rest mij nog de kunst om op een duidelijk manier te omschrijven waarom ik nog meer zo weg ben van dit verhaal, wat een uitdaging op zich vormt maar ik doe mijn best.
Alleen al omdat het boek zo beeldend beschreven is dat de ‘Schaduwkoningin’ leest als een fantasy film.
“Soms is licht slechts één enkel kaarsje in een donkere zaal, maar het zal je nog altijd verblinden als je te lang in het vlammetje staart. Voor licht maakt het niet uit of het een kaarsje is of een zon. Het zal altijd krachtiger zijn dan de leegte waar het zich inwerpt.”
Een compleet avontuur zonder afgeraffelde momenten. Het geheel zit vol spanning, avontuur, emoties, zelfontwikkeling van het hoofdpersonage Nîve, gedetailleerde natuur- en omgevingsbeschrijving waardoor je niet anders kan dan het voor je zien tijdens het lezen.
“Wanneer ze naast hun pad keken, zagen ze uit over bossen op platen met kleine velden van varens en nevelachtige spiegels.”
Alles op een langdurige manier beschreven, wat geen moment naar aanvoelt of verveelt, en op geen enkel moment voorspelbaar overkomt. Ik bleef geboeid lezen tot aan de laatste letter en kon aan het einde alleen maar concluderen dat ik heel erg benieuwd ben naar het vervolg.
Even was ik bang dat ik teleurgesteld zou worden maar mijn ietwat hoge verwachtingen zijn meer dan overtroffen. Waarom ik zulke hoge verwachtingen had is mij enigszins onduidelijk, aangezien ik normaal gesproken zo open mogelijk een verhaal in wil stappen. Wellicht had het te maken met dat de omslag, inclusief de flaptekst, mij enorm aanspraken en dat ik gewoon simpel weg enorm veel zin had in een stevig fantasy verhaal dat mij imaginair mee zou voeren naar een compleet andere wereld. Vluchtgedrag door middel van het lezen van fantasierijke verhalen is mij zeker niet vreemd.
Nu rest mij nog de kunst om op een duidelijk manier te omschrijven waarom ik nog meer zo weg ben van dit verhaal, wat een uitdaging op zich vormt maar ik doe mijn best.
Alleen al omdat het boek zo beeldend beschreven is dat de ‘Schaduwkoningin’ leest als een fantasy film.
“Soms is licht slechts één enkel kaarsje in een donkere zaal, maar het zal je nog altijd verblinden als je te lang in het vlammetje staart. Voor licht maakt het niet uit of het een kaarsje is of een zon. Het zal altijd krachtiger zijn dan de leegte waar het zich inwerpt.”
Een compleet avontuur zonder afgeraffelde momenten. Het geheel zit vol spanning, avontuur, emoties, zelfontwikkeling van het hoofdpersonage Nîve, gedetailleerde natuur- en omgevingsbeschrijving waardoor je niet anders kan dan het voor je zien tijdens het lezen.
“Wanneer ze naast hun pad keken, zagen ze uit over bossen op platen met kleine velden van varens en nevelachtige spiegels.”
Alles op een langdurige manier beschreven, wat geen moment naar aanvoelt of verveelt, en op geen enkel moment voorspelbaar overkomt. Ik bleef geboeid lezen tot aan de laatste letter en kon aan het einde alleen maar concluderen dat ik heel erg benieuwd ben naar het vervolg.
October 19, 2018
Schaduwkoningin is een verhaal dat zich afspeelt in de bijzondere wereld van de Valta. Dat is een fantasierijke wereld met hele hoge bomen waartussen op allerlei hoogtes hele bijzondere landstreken zijn die vol zaten met nimfen. Nimfen van verschillende generaties. Het is een wereld die geschapen is door de Godinne en in de Licht-Val leven de oudsten van haar nimfanen nog voort. Daarna kwamen er nog allerlei nifmen bij die minder macht bezitten dan deze nimfanen. Nu wordt hun wereld gedomineerd door een duivelse heerser die de hele Valta wil ontscheppen zodat er alleen nog maar leegte zal zijn. Een van de nimfen, Nive, is al eens aan de duistere macht van Isinger ontsnapt en verhuisde naar de kjenna van haar nicht Nakisa. Zij zijn riviernimfen, met een blauwe huid. Ze krijgen alweer met de duistere vuilbroed te maken en worden vergiftigd. Ze vluchten samen weg uit hun kjenna waar alles sterft.
Dan volgt er een reis langs de leviaters, de bomen die de wereld staande houden, waar door spiegelblad alleen maar licht kan komen omdat het allemaal door planten en bomen in de hoogte groeit. De lagere niveaus krijgen dus alleen licht door die bladeren. Nive is een tamelijk egoistisch personage geworden die Nakisa min of meer op sleeptouw neemt en zich aan haar ergert omdat Nakisa eigenlijk het liefste er gewoon bij zou willen gaan liggen om de moed op te geven. Ze vluchten voor Fellkra die op haar eenhoorn en met haar zwaard en met de monsters die hen willen aanvallen en verslinden steeds achter hen aan zit. Nive en Nakisa zijn op weg naar de Licht-Val om hulp te halen, maar dat is nog tamelijk onduidelijk in het begin. Alleen Nive weet blijkbaar waar de reis heen leidt. Opvallend vond ik dat in welke nieuwe streek ze ook kwamen er niet over andere nimfen werd verteld die ze daar tegenkwamen, wat achteraf ergens wel logsich is.
Ik begon dit boek te lezen op 20 juni en heb het nu, vier maanden later eindelijk uit. Nu moet ik wel toegeven dat ik het tussendoor ter zijde gelegd heb en dat ik eerst een ander boek ben gaan lezen. Daarna heb ik het weer opgepakt want ik kon het niet verkroppen dat ik het niet af had gemaakt.
Mijn leeservaring is bij dit boek zo dat ik steeds weer uit het verhaal geworpen werd, maar toch wel nieuwsgierig bleef. De schrijver heeft een erg fantasievolle wereld bedacht en weidt daar graag over uit. Zozeer zelfs dat je tussen de reis met gebeurtenissen door pagina's vol te lezen krijgt over de bijzonderheid van de wereld wat aardig veel op een flinke hoeveelheid infodump lijkt. Bovendien zijn sommige dingen ook nog eens zo fantasierijk dat ik mijn 'suspension of disbelief' kwijt raakte. Ik ben zo'n figuur die alles moet begrijpen en ik begreep de bergen op de spinnenwebben bijvoorbeeld niet. Dat ligt vast aan mij en aan mijn manier van denken, want ik geloof best dat andere liefhebbers van fantasy over dat soort dingen gewoon niet zouden vallen. Maar ik dus wel, helaas. Het taalgebruik en de in sommige scènes interessant aandoende niet te bevatten zinnen deden hier ook geen goed aan.
Het zich herhalende patroon van reizen en aangevallen worden, vechten en weer opstaan aan het begin van het boek, vond ik langgerekt. De personages bleven op afstand en ik kreeg er geen band mee, wat waarschijnlijk te maken heeft met het perspectief van de alwetende verteller, zodat ik het door de ogen van de verteller las en niet door de ogen van de personages zelf. Ik voelde weinig sympathie voor de hoofdpersoon, maar achteraf gezien was dat misschien ook wel de bedoeling van de schrijver. Na een half boek (het is nogal veel tekst op een pagina en het zijn veel bladzijden) kon ik mezelf er niet meer toe zetten om door te gaan.
Maar goed, na eerst een ander boek gelezen te hebben, pakte ik het weer op.
De tweede helft van het boek las iets beter omdat er steeds meer duidelijk wordt over wat het vuilbroed nu eigenlijk doet met het personage. Bovendien komen er daar wel weer andere personages bij en ontstaat er meer interactie. Nive wil iets en wordt tegengewerkt, er komt een groter spanningsveld. En aan het eind werd het vreselijk spannend en begreep ik steeds meer van de psychische lading die er achter dit verhaal zat.
Helaas duurden ook de magische gevechten op het eind maar voort en waren die ook best weer niet zo geloofwaardig. Een normaal mens zou al tig keer dood zijn geweest, lijkt mij. Maar goed, het waren magiërs, nimfanen, nimfen en andere fantasierijke lieden natuurlijk, die blijkbaar meer kunnen hebben. Afijn, het verhaal liep op een climax toe en achteraf blijkt het een interessant verhaal te zijn geweest dat best de moeite van het lezen waard was. Ik ga de clou maar niet verklappen, dat moeten jullie zelf echt lezen. Heel interessant.
Het heeft me dus best wat moeite gekost om de 561 bladzijden door te komen maar ik ben blij dat ik toch heb doorgezet. Ik vond het verhaal wel goed, maar vanwege de vele uitweidingen die een vertragende werking hebben, geef ik het drie sterren.
Dan volgt er een reis langs de leviaters, de bomen die de wereld staande houden, waar door spiegelblad alleen maar licht kan komen omdat het allemaal door planten en bomen in de hoogte groeit. De lagere niveaus krijgen dus alleen licht door die bladeren. Nive is een tamelijk egoistisch personage geworden die Nakisa min of meer op sleeptouw neemt en zich aan haar ergert omdat Nakisa eigenlijk het liefste er gewoon bij zou willen gaan liggen om de moed op te geven. Ze vluchten voor Fellkra die op haar eenhoorn en met haar zwaard en met de monsters die hen willen aanvallen en verslinden steeds achter hen aan zit. Nive en Nakisa zijn op weg naar de Licht-Val om hulp te halen, maar dat is nog tamelijk onduidelijk in het begin. Alleen Nive weet blijkbaar waar de reis heen leidt. Opvallend vond ik dat in welke nieuwe streek ze ook kwamen er niet over andere nimfen werd verteld die ze daar tegenkwamen, wat achteraf ergens wel logsich is.
Ik begon dit boek te lezen op 20 juni en heb het nu, vier maanden later eindelijk uit. Nu moet ik wel toegeven dat ik het tussendoor ter zijde gelegd heb en dat ik eerst een ander boek ben gaan lezen. Daarna heb ik het weer opgepakt want ik kon het niet verkroppen dat ik het niet af had gemaakt.
Mijn leeservaring is bij dit boek zo dat ik steeds weer uit het verhaal geworpen werd, maar toch wel nieuwsgierig bleef. De schrijver heeft een erg fantasievolle wereld bedacht en weidt daar graag over uit. Zozeer zelfs dat je tussen de reis met gebeurtenissen door pagina's vol te lezen krijgt over de bijzonderheid van de wereld wat aardig veel op een flinke hoeveelheid infodump lijkt. Bovendien zijn sommige dingen ook nog eens zo fantasierijk dat ik mijn 'suspension of disbelief' kwijt raakte. Ik ben zo'n figuur die alles moet begrijpen en ik begreep de bergen op de spinnenwebben bijvoorbeeld niet. Dat ligt vast aan mij en aan mijn manier van denken, want ik geloof best dat andere liefhebbers van fantasy over dat soort dingen gewoon niet zouden vallen. Maar ik dus wel, helaas. Het taalgebruik en de in sommige scènes interessant aandoende niet te bevatten zinnen deden hier ook geen goed aan.
Het zich herhalende patroon van reizen en aangevallen worden, vechten en weer opstaan aan het begin van het boek, vond ik langgerekt. De personages bleven op afstand en ik kreeg er geen band mee, wat waarschijnlijk te maken heeft met het perspectief van de alwetende verteller, zodat ik het door de ogen van de verteller las en niet door de ogen van de personages zelf. Ik voelde weinig sympathie voor de hoofdpersoon, maar achteraf gezien was dat misschien ook wel de bedoeling van de schrijver. Na een half boek (het is nogal veel tekst op een pagina en het zijn veel bladzijden) kon ik mezelf er niet meer toe zetten om door te gaan.
Maar goed, na eerst een ander boek gelezen te hebben, pakte ik het weer op.
De tweede helft van het boek las iets beter omdat er steeds meer duidelijk wordt over wat het vuilbroed nu eigenlijk doet met het personage. Bovendien komen er daar wel weer andere personages bij en ontstaat er meer interactie. Nive wil iets en wordt tegengewerkt, er komt een groter spanningsveld. En aan het eind werd het vreselijk spannend en begreep ik steeds meer van de psychische lading die er achter dit verhaal zat.
Helaas duurden ook de magische gevechten op het eind maar voort en waren die ook best weer niet zo geloofwaardig. Een normaal mens zou al tig keer dood zijn geweest, lijkt mij. Maar goed, het waren magiërs, nimfanen, nimfen en andere fantasierijke lieden natuurlijk, die blijkbaar meer kunnen hebben. Afijn, het verhaal liep op een climax toe en achteraf blijkt het een interessant verhaal te zijn geweest dat best de moeite van het lezen waard was. Ik ga de clou maar niet verklappen, dat moeten jullie zelf echt lezen. Heel interessant.
Het heeft me dus best wat moeite gekost om de 561 bladzijden door te komen maar ik ben blij dat ik toch heb doorgezet. Ik vond het verhaal wel goed, maar vanwege de vele uitweidingen die een vertragende werking hebben, geef ik het drie sterren.
September 11, 2019
Schaduwkoningin is een verhaal dat zich afspeelt in de Valta, een prachtige wereld bestaande uit een reusachtig bos die de auteur tot in detail met de lezer deelt. De hoofdpersonages, Nîve en Nakisa, zijn twee riviernimfen, die moeten vluchten als de duistere macht hun dorp overneemt. Een avontuurlijk verhaal vol gevaar en achtervolging volgt.
Het duurt even voordat het verhaal echt op gang komt. Garvin besteed veel tijd aan het omschrijven van de wereld en alles wat daarbij hoort. Daardoor duurde het even voordat ik in het verhaal zat. De beschrijvingen zijn zeer gedetailleerd en de schrijfstijl mooi maar soms wat te bloemig naar mijn smaak. Ik heb ook vrij lang over dit boek gedaan. Al had het van mij iets minder gemogen en had ik zelf een aantal passages geschrapt, deze manier van schrijven zorgt er wel voor dat je de wereld en de personages goed leert kennen.
Als het verhaal eenmaal op gang komt en je bent gewend aan de schrijfstijl dan volgt een spannende reis door de schitterende wereld van Valta. Er zijn wendingen die je niet aan ziet komen en de sfeer van het boek heeft een duistere schoonheid. Ook de personages zijn boeiend en komen tot leven naarmate het verhaal vordert. Een soort onderhuidse spanning is kundig door het verhaal geweven. Met ingehouden adem heb ik het laatste gedeelte gelezen, wat een einde!
Dit beeldend beschreven boek is een aanrader voor iedereen die van een goed doordacht fantasyverhaal houdt die weliswaar langzaam wordt opgebouwd, maar zeer zeker boeiend genoeg is om van begin tot het eind van te genieten.
Het duurt even voordat het verhaal echt op gang komt. Garvin besteed veel tijd aan het omschrijven van de wereld en alles wat daarbij hoort. Daardoor duurde het even voordat ik in het verhaal zat. De beschrijvingen zijn zeer gedetailleerd en de schrijfstijl mooi maar soms wat te bloemig naar mijn smaak. Ik heb ook vrij lang over dit boek gedaan. Al had het van mij iets minder gemogen en had ik zelf een aantal passages geschrapt, deze manier van schrijven zorgt er wel voor dat je de wereld en de personages goed leert kennen.
Als het verhaal eenmaal op gang komt en je bent gewend aan de schrijfstijl dan volgt een spannende reis door de schitterende wereld van Valta. Er zijn wendingen die je niet aan ziet komen en de sfeer van het boek heeft een duistere schoonheid. Ook de personages zijn boeiend en komen tot leven naarmate het verhaal vordert. Een soort onderhuidse spanning is kundig door het verhaal geweven. Met ingehouden adem heb ik het laatste gedeelte gelezen, wat een einde!
Dit beeldend beschreven boek is een aanrader voor iedereen die van een goed doordacht fantasyverhaal houdt die weliswaar langzaam wordt opgebouwd, maar zeer zeker boeiend genoeg is om van begin tot het eind van te genieten.
February 7, 2018
Met dank aan uitgeverij Godijn Publishing voor dit recensie-exemplaar
Kort inhoud
Nîve en Nakisa zijn riviernimfen die in Valta wonen. Valta is een groot woud, een soort van sprookjeswoud dat bewoond wordt door nimfanen, nimfen, elfen, … . Maar er heerst sinds kort een duistere macht over Valta, namelijk Isinger. Hij valt de verschillende dorpen van de Valta-bewoners aan en verwoest er alles. Nîve is aan een van deze aanvallen ontsnapt en woont nu in een ander dorp bij haar nicht Nakisa en haar familie.
Op een dag wordt ook het dorp van Nakisa aangevallen. Gelukkig hebben Nakisa en Nîve kunnen ontsnappen. Isinger wenst echter dat er geen overlevenden zijn van zijn aanvallen en stuurt Fellkra met haar Morgers achter hen aan. Bij een confrontatie tussen Fellkra en Nîve krijgt Nîve het magische zwaard van Fellkra in handen en neemt dit mee op haar vlucht.
Fellkra is enorm gehecht aan haar zwaard en wil het kost wat kost terug (of toch niet). Fellkra heeft nu nog een extra motivatie om hen te vinden. Zal ze erin slagen?
Conclusie
Wat een schrijfstijl heeft deze man! Zoveel oog voor detail heb ik zelden gelezen bij een ander auteur, hij schrijft op een zeer beeldende wijze en enthousiast. Bomen, bloemen, de vele wezens, … alles wordt tot in detail beschreven, tot zelfs het kleinste grassprietje of blaadje van een boom. Dit zorgt ervoor dat je als lezer het boek beleeft alsof je er zelf in zit, je ziet echt alles levendig voor je. Soms had ik het gevoel dat indien het mogelijk zou zijn deze auteur de vele geuren van het sprookjeswoud ook nog in zijn boek zou steken, zodat wanneer je een pagina omdraait je de vele bloemen en bomen van het woud zou kunnen ruiken. Alles is goed doordracht en heeft zijn plaats.
Niet alleen de omgeving is tot op het kleinste detail uitgewerkt, maar ook de personages worden sterk in beeld gebracht. Zowel hoe ze eruit zien, maar ook hun karakter, wie ze zijn en hoe ze denken.
Het boek bestaat uit meerdere hoofdstukken, het een al wat langer dan het ander. Wat hierbij handig is, is de korte inhoud aan het begin van het boek.
Dit is een boek waar je als lezer tijd voor moet nemen, rustig doorlezen zodat geen enkel detail je ontgaat.
Hierdoor had ik soms wel het gevoel dat er meer omschrijvingen waren in plaats van het verhaal zelf. Door het oog voor detail van hoe, werden soms het
verhaal en de plot wat vergeten, wat jammer is. Persoonlijk lees ik liever boeken waar het sneller gaat
Indien ik dit boek enkel zou scoren op de schrijfstijl zou het zeker en vast een dikke 5 sterren krijgen want deze is echt subliem! Maar ik miste het verhaal doorheen alle omschrijvingen, wat zonde is. Van mij krijgt dit boek dan ook 3 sterren.
Kort inhoud
Nîve en Nakisa zijn riviernimfen die in Valta wonen. Valta is een groot woud, een soort van sprookjeswoud dat bewoond wordt door nimfanen, nimfen, elfen, … . Maar er heerst sinds kort een duistere macht over Valta, namelijk Isinger. Hij valt de verschillende dorpen van de Valta-bewoners aan en verwoest er alles. Nîve is aan een van deze aanvallen ontsnapt en woont nu in een ander dorp bij haar nicht Nakisa en haar familie.
Op een dag wordt ook het dorp van Nakisa aangevallen. Gelukkig hebben Nakisa en Nîve kunnen ontsnappen. Isinger wenst echter dat er geen overlevenden zijn van zijn aanvallen en stuurt Fellkra met haar Morgers achter hen aan. Bij een confrontatie tussen Fellkra en Nîve krijgt Nîve het magische zwaard van Fellkra in handen en neemt dit mee op haar vlucht.
Fellkra is enorm gehecht aan haar zwaard en wil het kost wat kost terug (of toch niet). Fellkra heeft nu nog een extra motivatie om hen te vinden. Zal ze erin slagen?
Conclusie
Wat een schrijfstijl heeft deze man! Zoveel oog voor detail heb ik zelden gelezen bij een ander auteur, hij schrijft op een zeer beeldende wijze en enthousiast. Bomen, bloemen, de vele wezens, … alles wordt tot in detail beschreven, tot zelfs het kleinste grassprietje of blaadje van een boom. Dit zorgt ervoor dat je als lezer het boek beleeft alsof je er zelf in zit, je ziet echt alles levendig voor je. Soms had ik het gevoel dat indien het mogelijk zou zijn deze auteur de vele geuren van het sprookjeswoud ook nog in zijn boek zou steken, zodat wanneer je een pagina omdraait je de vele bloemen en bomen van het woud zou kunnen ruiken. Alles is goed doordracht en heeft zijn plaats.
Niet alleen de omgeving is tot op het kleinste detail uitgewerkt, maar ook de personages worden sterk in beeld gebracht. Zowel hoe ze eruit zien, maar ook hun karakter, wie ze zijn en hoe ze denken.
Het boek bestaat uit meerdere hoofdstukken, het een al wat langer dan het ander. Wat hierbij handig is, is de korte inhoud aan het begin van het boek.
Dit is een boek waar je als lezer tijd voor moet nemen, rustig doorlezen zodat geen enkel detail je ontgaat.
Hierdoor had ik soms wel het gevoel dat er meer omschrijvingen waren in plaats van het verhaal zelf. Door het oog voor detail van hoe, werden soms het
verhaal en de plot wat vergeten, wat jammer is. Persoonlijk lees ik liever boeken waar het sneller gaat
Indien ik dit boek enkel zou scoren op de schrijfstijl zou het zeker en vast een dikke 5 sterren krijgen want deze is echt subliem! Maar ik miste het verhaal doorheen alle omschrijvingen, wat zonde is. Van mij krijgt dit boek dan ook 3 sterren.
November 12, 2018
Schaduwkoningin is niet het zoveelste epische fantasyverhaal dat de strijd tussen goed en kwaad beschrijft. In dit boek zijn veel grijstinten en de scheidslijn tussen licht en donker is allesbehalve duidelijk. Dit zorgt voor gelaagde personages met beweegredenen die niet altijd direct te doorgronden zijn. Hun persoonlijke strijd is een van de sterke punten van dit boek en zorgt ervoor dat je de karakters goed leert kennen.
Een ander aspect waardoor Schaduwkoningin zich onderscheidt, is door zijn sprookjesachtige verteltoon. Daarmee doel ik niet op de lieflijke Disney-sprookjes, maar juist op de originele verhalen die een veel grimmigere ondertoon hebben. Allereerst wordt dit sprookjesachtige veroorzaakt door de fantasierijke wereld boordevol betoverende wezens en fraaie beschrijvingen van het landschap. Daarnaast dragen ook de wat literaire verteltoon en het alwetende vertelperspectief daaraan bij.
Deze manier van schrijven heeft echter wel een keerzijde: door de alwetende verteller wordt er afstand gecreëerd tussen de lezer en het personage, waardoor spannende scènes je niet echt bij de strot grijpen en emotionele momenten je minder aangrijpen dan je misschien zou wensen. De schrijfstijl kenmerkt zich door het gebruik van lange zinnen, wat het leestempo afzwakt en er soms voor zorgt dat de vaart uit het verhaal gaat. Daarnaast worden de omgeving en de geschiedenis van bepaalde aspecten daarvan uitgebreid beschreven – soms iets te uitgebreids. Niettemin heeft de eigen schrijfstijl van Pouw absoluut zijn charme en past het bij het genre van het boek. Wel zorgde het ervoor dat ik me niet echt in het verhaal kon verliezen.
Het was niet moeilijk om het boek weg te leggen en soms juist wel om het weer op te pakken. Het heeft mij ruim vier maanden gekost om het boek uit te lezen, waardoor ik wel kan stellen dat er een bepaalde drive miste. Ik wilde niet graag genoeg weten hoe het verhaal zich zou ontwikkelen. Hoewel er genoeg actie in het verhaal zit, ontbrak het aan een strakke spanningsboog en wellicht had dit met ietsje meer ‘show’ in plaats van ‘tell’, verholpen kunnen worden
Toch zit het verhaal zeker knap in elkaar. De wereld is uitstekend uitgedacht en de personages zijn sterk. De climax neemt behoorlijk wat pagina’s in beslag, zonder dat het langdradig wordt. Het boek kon mij ondanks al deze pluspunten toch niet echt in zijn greep krijgen. Daaraan lag vooral de schrijfstijl ten grondslag en dat is natuurlijk altijd een kwestie van smaak. Ik denk dat dit debuut voor de gevorderde fantasylezers of de literaire fantasy-liefhebbers een goede aanwinst zal blijken.
Een ander aspect waardoor Schaduwkoningin zich onderscheidt, is door zijn sprookjesachtige verteltoon. Daarmee doel ik niet op de lieflijke Disney-sprookjes, maar juist op de originele verhalen die een veel grimmigere ondertoon hebben. Allereerst wordt dit sprookjesachtige veroorzaakt door de fantasierijke wereld boordevol betoverende wezens en fraaie beschrijvingen van het landschap. Daarnaast dragen ook de wat literaire verteltoon en het alwetende vertelperspectief daaraan bij.
Deze manier van schrijven heeft echter wel een keerzijde: door de alwetende verteller wordt er afstand gecreëerd tussen de lezer en het personage, waardoor spannende scènes je niet echt bij de strot grijpen en emotionele momenten je minder aangrijpen dan je misschien zou wensen. De schrijfstijl kenmerkt zich door het gebruik van lange zinnen, wat het leestempo afzwakt en er soms voor zorgt dat de vaart uit het verhaal gaat. Daarnaast worden de omgeving en de geschiedenis van bepaalde aspecten daarvan uitgebreid beschreven – soms iets te uitgebreids. Niettemin heeft de eigen schrijfstijl van Pouw absoluut zijn charme en past het bij het genre van het boek. Wel zorgde het ervoor dat ik me niet echt in het verhaal kon verliezen.
Het was niet moeilijk om het boek weg te leggen en soms juist wel om het weer op te pakken. Het heeft mij ruim vier maanden gekost om het boek uit te lezen, waardoor ik wel kan stellen dat er een bepaalde drive miste. Ik wilde niet graag genoeg weten hoe het verhaal zich zou ontwikkelen. Hoewel er genoeg actie in het verhaal zit, ontbrak het aan een strakke spanningsboog en wellicht had dit met ietsje meer ‘show’ in plaats van ‘tell’, verholpen kunnen worden
Toch zit het verhaal zeker knap in elkaar. De wereld is uitstekend uitgedacht en de personages zijn sterk. De climax neemt behoorlijk wat pagina’s in beslag, zonder dat het langdradig wordt. Het boek kon mij ondanks al deze pluspunten toch niet echt in zijn greep krijgen. Daaraan lag vooral de schrijfstijl ten grondslag en dat is natuurlijk altijd een kwestie van smaak. Ik denk dat dit debuut voor de gevorderde fantasylezers of de literaire fantasy-liefhebbers een goede aanwinst zal blijken.
December 16, 2023
Ik weet nu al dat ik Garvin Pouw voor de rest van mijn lezersleven dankbaar ga zijn. Ik heb altijd moeite gehad om de stap te maken van YA fantasy naar Adult fantasy. Elke keer als ik het probeerde, kwam er weer een boek op mijn pad dat niet bij me paste. Ik begon al bijna te denken dat adult fantasy gewoon niet voor me weggelegd was. Pouw bewijst zonder twijfel het tegendeel. Het is niet normaal met hoeveel plezier ik zijn verhalen lees.
Zelfs de hoeveelheid gedetailleerde en uitgebreide beschrijvingen van de wereld, waar ik normaal gesproken geen grote fan ben, vind ik enorm boeiend. Het voelt alsof de auteur een wereld aan het schilderen is en ik elke penseelstreek te zien krijg en er voor mijn ogen een steeds mooier kunstwerk ontstaat. De wereld gaat met elk detail meer en meer leven. En ik begrijp in dit geval als geen ander dat de wereld de echte hoofdpersoon van het verhaal is.
Dat wil niet zeggen dat de personages niet tof genoeg zijn. Integendeel. Dit boek zat vol met intrigerende personages. Iedereen had een eigen verhaal te vertellen. Iedereen was ook echt de held in het verhaal, in elk geval in hun eigen beleving. En juist daardoor was de finale, die heel uitgebreid was en me op het puntje van mijn stoel hield, zo enorm interessant. Ik snapte wat iedereen aan het doen was en waarom. En ik was heel benieuwd hoe het af zou lopen.
Daarnaast vond ik het plot heel tof, zeker na de epiloog. Het duurt behoorlijk lang voor duidelijk is dat het verhaal daadwerkelijk ergens heen beweegt, maar zodra we doorhebben wat er aan de hand is, loopt de spanning verder en verder op. Aan het einde van het boek kreeg ik vooral het gevoel dat het verhaal eigenlijk nog maar net begonnen is. Ik heb van de auteur te horen gekregen dat ik eerst deel twee in de Valtada serie moet lezen, maar anders was ik meteen verder gegaan met deze serie!
Zelfs de hoeveelheid gedetailleerde en uitgebreide beschrijvingen van de wereld, waar ik normaal gesproken geen grote fan ben, vind ik enorm boeiend. Het voelt alsof de auteur een wereld aan het schilderen is en ik elke penseelstreek te zien krijg en er voor mijn ogen een steeds mooier kunstwerk ontstaat. De wereld gaat met elk detail meer en meer leven. En ik begrijp in dit geval als geen ander dat de wereld de echte hoofdpersoon van het verhaal is.
Dat wil niet zeggen dat de personages niet tof genoeg zijn. Integendeel. Dit boek zat vol met intrigerende personages. Iedereen had een eigen verhaal te vertellen. Iedereen was ook echt de held in het verhaal, in elk geval in hun eigen beleving. En juist daardoor was de finale, die heel uitgebreid was en me op het puntje van mijn stoel hield, zo enorm interessant. Ik snapte wat iedereen aan het doen was en waarom. En ik was heel benieuwd hoe het af zou lopen.
Daarnaast vond ik het plot heel tof, zeker na de epiloog. Het duurt behoorlijk lang voor duidelijk is dat het verhaal daadwerkelijk ergens heen beweegt, maar zodra we doorhebben wat er aan de hand is, loopt de spanning verder en verder op. Aan het einde van het boek kreeg ik vooral het gevoel dat het verhaal eigenlijk nog maar net begonnen is. Ik heb van de auteur te horen gekregen dat ik eerst deel twee in de Valtada serie moet lezen, maar anders was ik meteen verder gegaan met deze serie!
June 5, 2018
Garvin Pouw heeft met dit boek een wereld geschapen die hij tot in detail met je wil delen. Zijn liefde voor deze wereld druipt van de pagina's af.
Het is geen boek waar je even snel doorheen vliegt. Dit boek heeft tijd nodig, omdat het je meetrekt die vreemde wereld in. De Valta waar je je ogen uitkijkt. Verleidingen liggen op de loer voor de lezer om te verdrinken in de details, om op jacht te gaan naar al die wezens die over de pagina's fladderen. Je wilt ze leren kennen, beschermen of juist ontwijken, en wanneer je je laat verleiden, begrijp je dat het verhaal soms even moet wachten. Eenmaal losgerukt van de wezens en de omgeving, roept het verhaal van Nive je terug naar haar avonturen.
Nive is niet zomaar een nimf en haar verhaal is niet zomaar een verhaal. Het is niet lief, zacht en zuiver, maar het is zoals ik nog geen verhaal gelezen heb.
Met plezier heb ik me ondergedompeld, heb ik mezelf verloren in de Valta en volgde ik Nive tot het bittere einde.
Het is geen boek waar je even snel doorheen vliegt. Dit boek heeft tijd nodig, omdat het je meetrekt die vreemde wereld in. De Valta waar je je ogen uitkijkt. Verleidingen liggen op de loer voor de lezer om te verdrinken in de details, om op jacht te gaan naar al die wezens die over de pagina's fladderen. Je wilt ze leren kennen, beschermen of juist ontwijken, en wanneer je je laat verleiden, begrijp je dat het verhaal soms even moet wachten. Eenmaal losgerukt van de wezens en de omgeving, roept het verhaal van Nive je terug naar haar avonturen.
Nive is niet zomaar een nimf en haar verhaal is niet zomaar een verhaal. Het is niet lief, zacht en zuiver, maar het is zoals ik nog geen verhaal gelezen heb.
Met plezier heb ik me ondergedompeld, heb ik mezelf verloren in de Valta en volgde ik Nive tot het bittere einde.
March 9, 2018
Hoewel ik in het begin erg sceptisch was (normaal ben ik meer van draken, elven en dwergen, dan feeën en nymfen) trok het boek me erg snel mee in het verhaal en de wondere wereld van Valtada.
Waar ik in het begin twijfelde over sommige rare woorden en vreemde omschrijvingen, begon ik, naarmate ik verder in het verhaal kwam, alles goed voor me te zien!
Omdat ik Garvin best goed ken, vond ik het grappig om te lezen hoe hij schreef, namelijk net zoals hij praat. Zijn manier van woorden, uitspraak en zinsbouw kwam ook terug in het boek. Zo blijft het boek trouw aan hem en dat vind ik tof.
Dit is zeker een aanrader voor (High)Fantasy lezers!
Waar ik in het begin twijfelde over sommige rare woorden en vreemde omschrijvingen, begon ik, naarmate ik verder in het verhaal kwam, alles goed voor me te zien!
Omdat ik Garvin best goed ken, vond ik het grappig om te lezen hoe hij schreef, namelijk net zoals hij praat. Zijn manier van woorden, uitspraak en zinsbouw kwam ook terug in het boek. Zo blijft het boek trouw aan hem en dat vind ik tof.
Dit is zeker een aanrader voor (High)Fantasy lezers!
March 25, 2020
Wat een geweldig boek. Snel op naar 2. Zeker wel de moeite waard.
February 2, 2019
Meeslepende Fantasy.
Als de duistere veldheer Isinger hun dorp vernietigd vluchten de riviernimfen Nive en Nakisa weg en worden achtervolgd door de duistere nimf Fellkra. Zij moet voorkomen dat Nive het geheim dat ze heeft ontdekt in de Vuilbroed zal doorgeven aan de heersers van de Licht-Val, de laatste wijkplaats van de wezens in de Valta. Er ontstaat een kat en muis spel tussen de nimfen. Zullen ze ooit de stad kunnen bereiken.
Garvin zet een mooie, complete wereld neer. Wie zou niet willen dwalen tussen de bomen van de Valta. Het is sfeervol weergegeven en vooral het verval en de vernietiging is sterk beschreven. Ik vond dat het verhaal heel goed begon met wat de nimfen meemaakte in de Vuilbroed. Hoe de invloed van het slechte inwerkte op de twee riviernimfen. Hij besteed veel aandacht aan de ontwikkeling van zijn hoofd karakters, de drie nimfen. Je leeft mee met wat hun overkomt, hoe ze groeien of juist in verval raken. Ook zijn beschrijvingen van de vernietigingen en het verval van het nimfenrijk, zowel in materiale als geestelijke vlak, zijn goed weergegeven. De vlucht naar Licht-Val had in mijn ogen wat korter gekund (maar wat de eenhoorn Ysera is overkomen, dat is hartverscheurend beschreven). In het tweede helft van het boek maakt hij dit geheel goed. Vooral het eind was meeslepend en spannend en ik kon het boek niet meer neerleggen totdat ik het uit had.
Deze Fantasy roman is echt een aanrader voor iedereen die houd van goed opgebouwde Fantasywerelden, waar een adembenemend en spannend verhaal in afspeelt.
Als de duistere veldheer Isinger hun dorp vernietigd vluchten de riviernimfen Nive en Nakisa weg en worden achtervolgd door de duistere nimf Fellkra. Zij moet voorkomen dat Nive het geheim dat ze heeft ontdekt in de Vuilbroed zal doorgeven aan de heersers van de Licht-Val, de laatste wijkplaats van de wezens in de Valta. Er ontstaat een kat en muis spel tussen de nimfen. Zullen ze ooit de stad kunnen bereiken.
Garvin zet een mooie, complete wereld neer. Wie zou niet willen dwalen tussen de bomen van de Valta. Het is sfeervol weergegeven en vooral het verval en de vernietiging is sterk beschreven. Ik vond dat het verhaal heel goed begon met wat de nimfen meemaakte in de Vuilbroed. Hoe de invloed van het slechte inwerkte op de twee riviernimfen. Hij besteed veel aandacht aan de ontwikkeling van zijn hoofd karakters, de drie nimfen. Je leeft mee met wat hun overkomt, hoe ze groeien of juist in verval raken. Ook zijn beschrijvingen van de vernietigingen en het verval van het nimfenrijk, zowel in materiale als geestelijke vlak, zijn goed weergegeven. De vlucht naar Licht-Val had in mijn ogen wat korter gekund (maar wat de eenhoorn Ysera is overkomen, dat is hartverscheurend beschreven). In het tweede helft van het boek maakt hij dit geheel goed. Vooral het eind was meeslepend en spannend en ik kon het boek niet meer neerleggen totdat ik het uit had.
Deze Fantasy roman is echt een aanrader voor iedereen die houd van goed opgebouwde Fantasywerelden, waar een adembenemend en spannend verhaal in afspeelt.
March 15, 2023
Geweldig! Wat een spannend en soms luguber verhaal. Ik heb echt genoten! Ik heb al vorige week het tweede boek besteld zo dat ik gelijk hier na verder kan lezen. Wat een verhaal! Echt fantastisch! Jammer alleen van de edit fouten die ik hier en daar soms tegen kwam. En jammer dat er monsters en beesten in staan die rare benamingen hebben en dat er geen index in het boek zit. Waardoor ik niet wist hoe ze er uit zien. Ik snap dat hij dit aan het fantazie van lezers over liet maar mijn brein is niet zo fantazierijk. Anders had ik dit boek vijf sterren gegeven. Heel boeiend. In dit boek zitten ook leuke plot twists. Ik lees vooral Engelse boeken eigenlijk maar dit boek vindt ik erg goed. Dit boek deed me soms denken aan Avatar, Lord of The Rings, Fern Gully. Mijn complimenten aan de auteur. Ik wou dat ik zo'n brein had. Ik kan niet wachten om de tweede deel te lezen. Ik ga hem vandaag ophalen.
July 21, 2021
Het verhaal speelt zich af in de Valta waar duistere magie heerst. Twee riviernimfen weten te ontkomen aan een duistere magie aanval op hun thuis dorp. De duistere tegenstander stuurt een duistere nimf op de twee nimfen af om met hun af te rekenen. Tijdens hun vlucht worden ze door van alles gedwarsboomd. De wereld is heel mooi beeldend neergezet door de schrijver, maar het is niet een verhaal wat mij persoonlijk aanspreekt. Op sommige momenten vond ik het heel duister en bloeddorstig. Dat ging mij op een bepaald moment tegen staan. Na 150 pagina's gelezen te hebben was er behalve continue achtervolging niet veel gebeurd wat mijn aandacht wist vast te houden.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 7, 2023
Niet mijn stijl. Ik moet nog even analyseren waarom ik geen plezier had in dit boek, hoewel ik wel van fantasy houd (dacht ik). Het is toch vooral de schrijfstijl die me afstoot, en de volledig nutteloze en domme Nakisa. Ik verwachtte steeds dat ze nog wel ergens een nuttig talent(je) zou hebben of dan tenminste een keer iets als eerste zou horen of zien. Maar nee, elke "Hoor je dat?" was toch weer Nive. En toen het einddoel bereikt was ging ze ook nog eens dood. Daarna werd het boek iets beter maar nog steeds niet heel erg boeiend.
June 16, 2024
Ik ben hier ooit jaren geleden in begonnen, toen kon ik er niet inkomen. In april, tijdens onze Middellandse Zee cruise, hem nog als luisterboek geleend bij de bieb en erin begonnen. Toen beviel hij een stuk beter, maar aangezien ik thuis echt nooit in de stemming ben voor een luisterboek hem toen maar verder gelezen als epub. Ik ben blij dat ik een nieuwe poging heb gedaan, want ik vond hem erg goed.
August 16, 2024
Was lastig om er echt in te komen, maar tot nu toe goed verhaal. De wereld is prachtig, ben benieuwd wat er in de volgende boeken te wachten staat.
January 1, 2020
Wat een bijzondere en prachtige wereld schept De schrijver hier! De wereld wordt gedetailleerd neergezet en ik zie de gigantische woudreuzen met de werelden die ertussen hangen helemaal voor me. Dit heb ik nog niet eerder gelezen, en dat is prachtig.
Maar daar houdt het voor mij bij op. Ik voelde steeds een grote afstand ten opzichte van de personages. Dat kwam onder andere doordat, steeds als we met de ‘camera’ dichterbij kwamen, een personage opeens weer werd aangeduid als ‘de nimf’, bijvoorbeeld. Daardoor doe ik als lezer dan weer een paar stappen terug; ik kreeg geen kans om ze echt te leren kennen. Het verhaal kabbelt voort en is voornamelijk een achtervolging. Iets meer focus op de personages zou ik fijn gevonden hebben.
Maar daar houdt het voor mij bij op. Ik voelde steeds een grote afstand ten opzichte van de personages. Dat kwam onder andere doordat, steeds als we met de ‘camera’ dichterbij kwamen, een personage opeens weer werd aangeduid als ‘de nimf’, bijvoorbeeld. Daardoor doe ik als lezer dan weer een paar stappen terug; ik kreeg geen kans om ze echt te leren kennen. Het verhaal kabbelt voort en is voornamelijk een achtervolging. Iets meer focus op de personages zou ik fijn gevonden hebben.
Read
May 31, 2018Dit is het verhaal van de riviernimf Nive, ze woont in Kjenna, een dorpje in de Valta. Dit is een hele bijzondere wereld, alles is er groen , het lijkt op een reusachtig sprookjeswoud met bijzondere wezens en prachtige landschappen en verschillende lagen in het bos .Er zijn zweefmeren, meren die hoog in het woud hangen, maar met veel duisternis in de hogere lagen. Een prachtig wereld maar wel met dystopische trekken. Als ze op een dag moet vluchten omdat een duistere macht haar dorp is binnengevallen, veranderd haar leven. De vergiftiging die de Valta teistert, lijkt ook bij hen te zijn aangekomen. Nive en Nakisa vluchten weg maar worden achterna gezeten door een zwarte nimf Fellkra, gestuurd door de duistere Isinger. Er volgt een gevecht dat bepalend is voor het lot van Nive. Ze probeert hulp te zoeken bij de vesting van de oude nimfen, de Licht-Val. Maar daar moeten ze wel een behoorlijke reis door de Valta maken en dat gaat niet zonder de nodige tegenslagen. De hoop is gevestigd op Nive.
Je leert Nive en Nakisa kennen als twee vriendinnen, ze hebben een blauwe huid. Nive heeft een donkerdere kleur dan Nakisa. Dit komt door een vergiftiging die ze hebben opgelopen. Ze hebben ene goede band met elkaar maar toch wordt die vaak op de proef gesteld in dit verhaal. Beide zijn dapper en eigenwijs. Ik kan niet kiezen wie ik leuker vind. Fellkra heeft een zwarte huid. Ze is onzichtbaar in het donkere woud. Ze heeft een grote rol en is een van mijn favorieten. Aeyen is een van de mannelijke hoofpersonen. Hij is een aparte maar wel een goed persoon. Dan zijn er nog verschillende soorten wezens zoals eenhoorns, Skiffen en draken: Leegte –Ademers.. die laatste zijn heel bijzonder.
De schrijver heeft de sfeer in het boek en de omgeving zeer levendig en erg gedetailleerd beschreven. Je kan een goede voorstelling maken van de Valta, alles wordt beschreven zodat je echt helemaal in het verhaal zit. Daar hou ik van.
Het is een lang verhaal met veel magie en spanning. Een echte fantasy van eigen bodem. Vanaf het begin wil je weten hoe het gaat aflopen. Het wordt naar mate het boek vordert ook steeds spannender met een episch eind. Het is een afgerond verhaal , er komt dus ( helaas) geen tweede deel van.
Je leert Nive en Nakisa kennen als twee vriendinnen, ze hebben een blauwe huid. Nive heeft een donkerdere kleur dan Nakisa. Dit komt door een vergiftiging die ze hebben opgelopen. Ze hebben ene goede band met elkaar maar toch wordt die vaak op de proef gesteld in dit verhaal. Beide zijn dapper en eigenwijs. Ik kan niet kiezen wie ik leuker vind. Fellkra heeft een zwarte huid. Ze is onzichtbaar in het donkere woud. Ze heeft een grote rol en is een van mijn favorieten. Aeyen is een van de mannelijke hoofpersonen. Hij is een aparte maar wel een goed persoon. Dan zijn er nog verschillende soorten wezens zoals eenhoorns, Skiffen en draken: Leegte –Ademers.. die laatste zijn heel bijzonder.
De schrijver heeft de sfeer in het boek en de omgeving zeer levendig en erg gedetailleerd beschreven. Je kan een goede voorstelling maken van de Valta, alles wordt beschreven zodat je echt helemaal in het verhaal zit. Daar hou ik van.
Het is een lang verhaal met veel magie en spanning. Een echte fantasy van eigen bodem. Vanaf het begin wil je weten hoe het gaat aflopen. Het wordt naar mate het boek vordert ook steeds spannender met een episch eind. Het is een afgerond verhaal , er komt dus ( helaas) geen tweede deel van.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews