Sander Pleij van Vrij Nederland omschreef hem ooit als 'Nederlands Onbekendste Popster'. Meindert Talma heeft die omschrijving als geuzennaam aangenomen en hem gebruikt als titel voor een cyclus romans mét cd waarin hij zijn opkomst als muzikant en schrijver optekent. 'Kelderkoorts' was het eerste deel en dit boek ondermijnde meteen al behoorlijk die kwalificatie als Nederlands Onbekendste Popster. Na verschijnen deed Talma interviews, kreeg hij positieve recensies en trad hij veelvuldig op bij radio, televisie (De Wereld Draait Door) en op festivals.
'Je denkt dat het komt' is deel 2. In tijd ook een opvolger van het eerste deel. Het boek beslaat de jaren 1997-2001, waarin Meindert na zijn debuutalbum Hondert Punten (1997) snel naam maakt als singer-songwriter en dat jaar meteen op Lowlands en Crossing Border speelt. In de vier daaropvolgende jaren verschijnen nog drie spraakmakende albums met zijn begeleidingsband The Negroes en ook als schrijver doet Meindert van zich spreken met zijn debuutroman en een met Nyk de Vries geschreven bundel levensverhalen van eigenzinnige Friezen.
Hoofdthema's in de tragikomische cyclus zijn Meinderts brandende ambitie om vooruit te komen als muzikant, zijn (soms problematische) liefdesleven, familiebesognes en zijn avonturen met de leden van de Stichting Hobbyrock, een stichting die als doel heeft zich te uiten in zo veel mogelijk mediavormen. De liedjes op de cd zijn onlosmakelijk met het boek verbonden.
Deze autobiografische roman is het vervolg op Kelderkoorts. Het was weer erg leuk om te lezen. De muziek is verkrijgbaar op cd maar ook te beluisteren op Spotify. Verder is er op YouTube veel van Meindert Talma te vinden, wat een mooie aanvulling op de boeken is.
Wat een heerlijkheid. Lachen, huilen; niet zelden tegelijkertijd. Schitterend. Een totaal unieke stem en ook een uniek beeld van muzikant-zijn in Nederland.
Als je naar muziek van Meindert Talma luistert vraag je jezelf altijd af waar je naar luistert. Je vraagt je soms af of je naar iets luistert dat niet voor andermans oren bestemd is, iets dat maar gewoon in de studio waar het is opgenomen moet blijven. Omdat het op het eerste gehoor aanvoelt als een uit de hand gelopen hobby, zoals de man die op de zolder met zijn treintjes over meters lange miniatuurspoorlijntjes speelt. Maar als je dan wat langer luistert, wat beter luistert, de muziek en de artiest de ruimte laat kom je er al snel achter dat je naar iets bijzonders luistert. Of, zoals veelvuldig ook in de recensies naar voren komt: het geluid van Talma is oorspronkelijk. En daarin schuilt zijn grote aantrekkingskracht. Hij is ontwapenend.
Dat komt grotendeels ook terug in zijn prachtige Frisismes. Zo zit hij "in de blote bast" te vissen aan de waterkant. Of als zijn Belgische fanclub wegens verplichtingen elders niet aanwezig is tijdens een optreden in Vlaanderen en Talma hier het zijne van denkt: "jaja, dacht ik, verplichtingen elders, dikke naad." En dan is er de droge humor die er in de soms hilarische passages vanaf spat. Zo heeft hij het over Alicia, een vrouw waar hij verliefd op wordt. "Alice (werd) geboren in 1962 in Brooklyn, New York City, the city that never sleeps. Ik werd geboren in 1968 in Surhuisterveen, zo gezellig is er maar één." Of de platte omschrijvingen van bepaalde mensen. "Pyter had altijd een vrolijke kop met daarop een beste bos zwart haar."
Dit was het tweede deel van de roman-album-cyclus. We zijn nog lang niet in het heden dus er zal nog wel een derde deel volgen. Ik kijk er naar uit.